"Σήμερα φόρεσα ένα ζεστό κόκκινο αίμα
σήμερα οι άνθρωποι μ' αγαπούν
μια γυναίκα μου χαμογέλασε
ένα κορίτσι μου χάρισε ένα κοχύλι
ένα παιδί μου χάρισε ένα σφυρί.
Σήμερα γονατίζω στο πεζοδρόμιο
καρφώνω πάνω στις πλάκες
τα γυμνά άσπρα ποδάρια των περαστικών
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κανείς δεν τρομάζει
όλοι έμειναν στις θέσεις που πρόφτασα
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κοιτάζουν τις ουράνιες ρεκλάμες
και μια ζητιάνα που πουλάει τσουρέκια
στον ουρανό.
Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν
τι κάνει;
την καρδιά μας καρφώνει;
ναι την καρδιά μας καρφώνει
ώστε λοιπόν είναι ποιητής"
UPDATE:Παρηγοριά μεγάλη να ξέρεις ότι και άλλοι, πολλοί τον μνημόνευσαν (01. 02. 03. 04. 05.). Δεν έχουν χαθεί όλα δηλαδή. Κάτι απομένει…
…
Όπως ευχάριστη έκπληξη θα ήταν το ότι ο Σάββας Τσιτουρίδης διαβάζει Ελύτη κι ο Πάγκαλος και ο Κασσίμης και η Δαμανάκη…
…
Αν δεν μύριζε τόσο πολύ image making!
…
Ας μην γινόμαστε μίζεροι!
…
Από τους «λαπάδες» καλύτερο το making!
Προτείνω λεξοτανίλ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΛΕ ΞΟ ΤΑ ΝΙΛ
κάνουν θαύματα...
σμουτς
το ποίημα
ΑπάντησηΔιαγραφήκάθεσαι και το ξενυχτάς
σαν τον νεκρό
Χωρίς να προτείνεις θαύματα!