...και εχθρος για το ταξιδι που κανεις δεν θα αποφυγει,δεν εχει θεση η φιλια με τον νεκροθαφτη και τον θανατο!
Πολυ περισσοτερο δεν εχει χωρο αναμεσα σε αναρχικους και αγωνιστες το μισος,η κακια και ο μισανθρωπισμος!
Και οταν εκφραζεις δημοσια με αφισσα την χαρα για την αρρωστια του Χριστοδουλου εισαι ετοιμος να το κανεις για τον καθενα απο εμας αθλιο κουφαρι της "αυτονομιας"!
Γιατι εχεις στο μυαλο σου και στο στομα σου κατι χειροτερο απο τον καρκινο που "σαπισε τον πατερ"!
Την μποχα και την σαπιλα απο το πτωμα της "ιδεολογιας" σου και τον χουλιγκανισμο της θρησκειας σου που ξεχασε το καπακι της αποχευτεσης της ανοικτο!"
Ετσι! Ακριβώς!
Οχι στα χυδαία τσακάλια και τις ύαινες! (Ανάλεκτο…)
Yπάρχουν και ωραίες πρωτοβουλίες που πολύ πιο χαμηλόφωνα φωνάζουν την αντίθεσή τους. Όπως οι υπάλληλοι του Δήμου Ραχών Ικαρίας:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΑΧΩΝ ΙΚΑΡΙΑΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΥΠ’ ΑΡ. 5811/29-1-08 ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΙΣΤΑ ΛΟΓΟ ΑΡΓΙΑΣ.
ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΑΧΩΝ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΤΙΣ 31-1-2008
(Από το μπλογκ του Σκύλου της Βάλια Κάλντα.)
Αν μου επιτρέπεις, ούτε κι αυτό το θεωρώ σοβαρό. Μπορεί να είναι πολύ πιο σεμνό και λιγότερο αμετροεπές από την άθλια αφίσα και τα άθλια ποστ. Μου θυμίζει έναν ξάδελφο ενός φίλου μου ο οποίος κάποια Μεγάλη Παρασκευή στη Μυτιλήνη μας δήλωσε με στόμφο: «Εγώ είμαι κομμουνιστής! Πάω να φάω σουβλάκια και κοκορέτσι!».
ΑπάντησηΔιαγραφή(Περιττό να πω ότι οι υπόλοιποι του στήσαμε και μια κασκαρίκα: την Κυριακή του Πάσχα του απαγορεύσαμε να φάει αρνάκι της σούβλας και του σερβίραμε μια ωραιότατη φακή με μπόλικο ξυδάκι!)
Eνώ είναι σοβαρό να αργούν δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία και πανεπιστήμια για το θάνατο ενός εκκλησιαστικού ηγέτη; Μάλλον είμαι εκτός πραγματικότητας.
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι γιατί να αργούν μόνον οι δημόσιοι αν είναι όντως σοβαρό;
ΑπάντησηΔιαγραφήοι λοιποί ελεύθεροι επαγγελματίες [ που πληρώνουμε τους δημοσίους να κάθοντε ] τι είμαστε " βουδδιστές " ;
άλλη μαμά μας έκανε εμάς ;
προυπογράφω το κείμενο των ραχών
trapped
Ναι, πιστεύω κι εγώ ότι αυτή η «μερική αργία», μόνο για τον «στενό Δημόσιο Τομέα» ήταν άλλη μια ανοησία μιας ανεκδιήγητης κυβέρνησης, ενός ανεκδιήγητου πολιτικού συστήματος. Το πένθος μιας κοινότητας δεν μπορεί να επιμερίζεται σε αυτούς που μπορούν να πενθούν και στους άλλους που δεν μπορούν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ αργία, σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να είναι καθολική.
Όχι από σεβασμό στον ηγέτη ενός δόγματος (ή ενός πολιτικού –π.χ. Μελίνα- ή ενός μεγάλου της τέχνης -αύριο, μεθαύριο…) αλλά από σεβασμό στην Κοινότητα. Σεβασμό στους Άλλους, είτε συμφωνούμε μαζί τους είτε όχι, είτε συμπάσχουμε είτε όχι. Σεβασμό όμως και σε κάτι ακόμη: στη Μνήμη. Η οποία χρειάζεται «σταθμούς» για να συγκροτείται και να συγκρατιέται…