Ανάλεκτο…

So true..Το είδωλό μας όπως στην τράπουλα με τον Βαλέ. Μισοί εμείς, μισοί οι εχθρόφιλοι. Σα τη μέδουσα του Καραβάτζιο. Αν το αφήσεις γιαγαντώνεται, γίνεται φθόνος, γίνεται μίσος. Κι αν το αφήσεις κι άλλο γίνεται πιό μεγάλο πιό δυνατό και μας τρώει λίγο, λίγο. Μας στερεί τη Μεγάλη Εικόνα, το Ολον και μας αφήνει μικρά και ατελή. Ακόμη το παλεύω...

Φοβάμαι πολύ! Πάρα πολύ, Νταρκ...
Τόσο μίσος, τόση λύσσα για να καταπιούν, τι; Εναν νεκρό;
Αυτοί που τόσα ελπίζαμε, τόσα περιμέναμε, για τον νέο, καθαρό τους λόγο...
Ναι, τώρα φοβάμαι πολύ αυτή τη λύσσα...

Η Εξουσία διαφθείρει Καπιτάν. Η Απόλυτη Εξουσία διαφθείρει απόλυτα...

Το τρομαχτικό, αυτό που λέω οτι φοβάμαι, είναι η διαφθορά αυτών που πολεμούν την εξουσία (υποτίθεται!)...

Τα καραβάνια του Φθηνού Λόγου ήρθαν για μια φορά ακόμη κι άπλωσαν τις σκηνές τους. Τα πανιά έτριξαν και θεωρήθηκε σημάδι θεικό. Η αμμος πηχτή και κίτρινη τους υποδέχτηκε ως νομάδες και πίστεψε ότι τούτοι ήταν οι πραγματικοί Μάγοι. Επεσε η νύχτα. Μια νύχτα συμπαγής, τρομακτική, πιό σκοτεινή κι από την άβυσσο, πιό λαμπερή κι από το φώς του ήλιου. Η ησυχία απλώθηκε σα θανατερός ιός. Η βουβαμάρα ήταν η αρρώστια, Κανείς δε μιλούσε πια, κανείς δε κοιτούσε πια, κανείς δεν αγαπούσε πια. Ο κόσμος ήταν κάτι άλλο. Οι μηλιές δεν άνθιζαν, ο ήλιος ήταν στο χρώμα της Χολής. Τότε τα καραβάνια του Φθηνού Λόγου χάρηκαν και ξαπόστασαν μέσα στην άμμο, χαρούμενοι για το μπλάβιασμα του ουρανού, ευτυχείς για το πάγωμα της θάλασσας άρχισαν να μοιράζουν χάνδρες. Ψεύτικες, γυάλινες, φθηνές όπως κι εκείνοι...

Ο φανατισμός δεν είναι και ο καλύτερος σύμβουλος
Ακόμη και για τον ( υποτίθεται) πολέμιο της εξουσίας.
( πάντως στην Κένυα του καίνε ζωντανούς!)

Αυτό! Αυτό! Τους βλέπω με ποστ-φαλτσέτες και σχόλια-χατζάρια να πετσοκόβουν πτώματα!

Νταρκ>>> Τα ρέστα μου!

Φύσα κι εσύ! Θάψ'τους μέσα στη γη, σε άγνα σωθικά, στην ανυπαρξία.