Είχα πολύ καιρό να το πάθω. Μιλούσα με κάποια στο τηλέφωνο το Σάββατο, για θέματα της δουλειάς κι όταν το κλείσαμε ένιωσα απίστευτα βρώμικος, ακόμη και ο ήχος της φωνής της με λέρωνε. Νόμισα ότι είχε λερωθεί το αυτί μου που ακουμπούσε το ακουστικό, το μάγουλό μου, το μυαλό μου. Δεν είχε να κάνει με αυτά που λέγαμε, αδιάφορα ήσαν, διαδικαστικά. Ηταν το ύφος, η αισθητική, το λεξιλόγιο. Σκεφτόμουν διαρκώς: «θα μιλούσες ποτέ με αυτόν τον άνθρωπο υπο άλλες συνθήκες;».
Όχι, ούτε «καλημέρα» δεν θα λέγαμε.
BARIEMAI..
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ενιωθες το ίδιο αν ήταν άνδρας;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤί φοβήθηκες σε αυτήν την συνομιλία; Αυτό για μένα θα έπρεπε να αναρωτηθείς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠροσωπική διαπίστωση, τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στον δημοσιο τομέα, που μπορεί να ακουστεί φοβερά κυνικό (ή όντως να ειναι): στην δουλειά, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΙΛΟΙ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό την στιγμή που η "σχέση" δημιουργείται και διατηρείται κάτω από πάσης φύσεως "οικονομική ομπρέλλα", φιλία δεν μπορεί να υπάρξει...
και???
ΑπάντησηΔιαγραφήυγ μην μου αφήνετε κενά παρακαλώ..
υγ θα μιλούσατε???
Dianathenes, νομίζω ότι το φύλο δεν έχει καμία σχέση! Το έχω νιώσει πολλάκις. Vlaxo, έχεις απόλυτο δίκιο κι ας μην έχουμε αυταπάτες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ και εγώ,σε θέματα δουλειάς αυτοί που θεωρείς οτι είναι οι καλύτεροι φίλοι σου είναι ουσιαστικά οι χειρότεροι προδότες σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήanisixos >>> Δε βαριέσαι!
ΑπάντησηΔιαγραφήdianathenes >>>Μάλλον χειρότερα θα έλεγα!
island >>> Δεν φοβήθηκα τίποτα! Σιχάθηκα μόνο!
Vlaxos >>>Όχι για μένα δεν ισχύει πάντα!
tsaperdona >>> Και τι; Αυτό! Μια αηδία, μια αίσθηση βρωμιάς. Όχι δεν θα έλεγα «καλημέρα»!
Λωτοφάγος >>>Δεν έχει σχέση!
agiannis >>> Δεν είμαι τόσο απόλυτος.