Πριν γεννηθούν οι γιοι μου μού φαινόντουσαν από υπερβολικές έως ακατανόητες οι εκφράσεις του στυλ «το σπουδαιότερο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου είναι τα παιδιά μου» τις οποίες εκστόμιζαν γνωστοί, φίλοι αλλά και «άγνωστοι» «επώνυμοι». Πίστευα ότι ήταν ένδειξη –να μην απόδειξη- ότι ΤΙΠΟΤΑ άλλο δεν είχαν καταφέρει και ότι ανάγοντας κάτι τόσο φυσικό όπως η αναπαραγωγή σε υπέρτατο γεγονός απλώς κάλυπταν την ουσιαστική ανυπαρξία τους.
Πολλά άλλαξαν από τότε. Τα είδα να γεννιούνται και να μεγαλώνουν. Φέτος που ο «μεγάλος» μου πάει για δεύτερη χρονιά σχολείο έχω την ακριβώς αντίθετη άποψη (ίσως γιατί με συμφέρει…), θεωρώ πως όσοι δεν έχουν κάνει παιδί μέχρι τα 40 τους δεν έχουν την παραμικρή ιδέα του τι σημαίνει Ζωή!
Αν κάτι τέτοιο ακούγεται απόλυτο είναι γιατί και η αγάπη είναι απόλυτη.
(Σίγουρα πάντως είμαι λιγότερο απόλυτος σε κάποιες απόψεις που έχω πια για τη ζωή όπως ότι από τα 20 θα πρέπει κάποιος να μπορεί να συντηρεί τον εαυτό του και ταυτόχρονα να σπουδάζει, μέχρι τα 30 του πρέπει να έχει δη επιλέξει το «μονοπάτι» του και μέχρι να 40 να μπορεί να εξασφαλίζει εργασία σε τουλάχιστον 4-5 ανθρώπους. Εκείνο που πραγματικά μου προκαλεί ανατριχίλες είναι το να φτάνεις στα 35-40 κι ακόμη να τρως από τα έτοιμα μη έχοντας δημιουργήσει το παραμικρό. Φυσικά ούτε συζήτηση για παιδιά. Δεν νομίζω ότι θα πάρω ποτέ στα σοβαρά έναν τέτοιο άνθρωπο εάν δεν έχει τουλάχιστον παραπληγία, κύρωση του ήπατος και όραση πάνω από 5%. Και πολύ φοβάμαι ότι αυτό το φαινόμενο χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των νεοελλήνων!)
ε, ναι ... είσαι απόλυτος! ;-)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντοτε απορούσα και μερικές φορές γινόμουν και «κακός» όταν ρωτούσα κάποιον που είχε άποψη επί παντός επιστητού…
…είναι δυνατόν να μιλάς για επιστήμες, για θεωρίες, για ιδέες, για πολιτισμό και όχι απλώς να μην έχεις σπουδάσει αλλά με δυσκολία να έχεις βγάλει το Λύκειο (και ποιο Λύκειο; Του ‘80 και του ’90!)
…είναι δυνατόν να έχεις άποψη για δικαιώματα και αιτήματα και εργασιακές συνθήκες και αγώνες και μοντέλα ανάπτυξης και να μην έχεις δουλέψει ποτέ παρά μόνο ευκαιριακά;
…είναι δυνατόν να μιλάς για επίπεδο ζωής και ακρίβεια και μισθούς και κοινωνική ασφάλιση και να τρως από τα «έτοιμα», από κληρονομιές και ενοίκια;
…είναι δυνατόν να μιλάς για Παιδεία και εκπαίδευση και νέες γενιές και να μην έχεις κάνει παιδί;
…είναι δυνατόν να κρίνεις (Συγκρίνοντας με τι; Με κάτι που δεν έκανες ποτέ;) όταν δεν έχεις περάσει «μέσα» από το κρινόμενο υποκείμενο;
Φυσικά και μπορείς! «Δημοκρατία έχουμε ο,τι θέλουμε λέμε και σιγά μην δείχνουμε και βιογραφικό για να μας επιτρέψεις να μιλάμε» θα πει κάποιος! Κι από την πλευρά του αισθάνεται ότι έχει δίκιο!
…αλλά πόθεν τα ξέρεις και τα μολογάς όλα αυτά;
Διότι αν δεν διαθέτεις τη σχετική έδρα στο πανεπιστήμιο –οπότε μιλάς με βάση την Ερευνα- τότε πως μπορείς να μιλάς για μια ζωή που δεν την ζεις;
Εχω δει πολλούς άνεργους και άεργους (=που δεν έχουν δουλέψει ποτέ!) να "γίνονται" Κριτικοί!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣήμερα μόλις έλεγα στη μάνα μου, κρατώντας στην αγκαλιά την κόρη μου, ότι η ανατροφή της μικρής αποτελεί την υπέρτατη εμπειρία της ζωής μου, έως τώρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟπότε, σε καταλαβαίνω.
Και πραγματικά θαυμάζω τους άντρες που τολμάνε να ομολογήσουν όσα έγραψες.
Τι άλλο θα μπορούσε να είναι, αναρωτιέμαι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι ας λένε οι Κινέζοι ο,τι θέλουν!
("Αν έχεις παιδιά να τα χαίρεσαι! Αν δεν έχεις να χαίρεσαι!"). Για όσους ξέρουν αυτά είναι απλώς "κινέζικα"...
Δεν διαφωνώ -χωρίς να ξέρω- το να έχεις παιδιά και να τα μεγαλώνεις είναι σίγουρα υπέρτατη εμπειρία. Βρήκα το ποστ σου γλυκήτατο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘεώρησα όμως απόλυτη την φράση "θεωρώ πως όσοι δεν έχουν κάνει παιδί μέχρι τα 40 τους δεν έχουν την παραμικρή ιδέα του τι σημαίνει Ζωή!" Γιατί; Είναι μόνο τα παιδιά Ζωή;;; Με ξένησε, ένοιωσα ότι τα παιδιά είναι προϋπόθεση για να περάσουμε στην επόμενη πίστα...
Και παρόλο που και εγώ είμαι απόλυτη συχνά... (και συμφωνώ κατά βάθος στα περισσότερα που γράφεις στην απάντησή σου), θεωρείς ότι είναι Αδύνατο να μιλάς για επιστήμες, για θεωρίες, για ιδέες, για πολιτισμό ΚΑΙ να μην έχεις σπουδάσει ;;; Σε Παν/μιο εννοείς; ;-) Μήπως υποτιμάς τον παράγοντα ενδιαφέρον, μεράκι, πάθος;;;
Για το πρώτο που αναφέρεις: ΝΑΙ θεωρώ οτι τα παιδιά ΕΙΝΑΙ η επόμενη πίστα. Εκτός αν είσαι αφιερωμένος/η απόλυτα σε κάτι. Κι αυτό το κάτι μπορεί, για μένα πάντοτε, να είναι μια Τέχνη ή μια Επιστήμη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια το δεύτερο: Οχι, δεν θεωρώ οτι σπουδές είναι μόνο αυτές που γίνονται στο Πανεπιστήμιο αλλά κι αυτή που γίνεται δίπλα σε ένα δάσκαλο. Οπως αντίθετα δεν πιστεύω οτι είναι σπουδές να βγάλεις μονάχα την ΑΚΤΟ ή την ΚΟΡΕΛΚΟ και να παριστάνεις τον Καλλιτέχνη ή τον Επιστήμονα!
Exartatai vevaia apo epistimi se epistimi. Se orismenes apaitountai poly perissotera apo enan daskalo kai se alles akoma kai enas daskalos einai arketos.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το "τα παιδιά ΕΙΝΑΙ η επόμενη πίστα", δεν μου κάθεται καθόλου καλά. Θυμίζει κλειστές επαρχιακές κοινωνίες που μιλάνε οι γειτόνισσες για "τζούφιες", πίνοντας τον καφέ τους. Αηδία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατά τα άλλα, να τα χαίρεσαι τα παιδιά σου και να τα καμαρώσεις όπως αυτά θέλουν :)
Επίσης, ο καλύτερός μου φίλος έχει βγάλει ένα Τ.Ε.Ι. Εγώ έτυχε να τελειώσω Α.Ε.Ι. Λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος, είναι πολύ πιο έξυπνος και μορφωμένος από το 90% των πρώην συμφοιτητών μου (που θεωρητικά έχουν "ανώτερη" μόρφωση). Να μη μιλήσω για ανθρώπους που έχω γνωρίσει και ενώ είναι αγράμματοι, είναι απίστευτα πολιτισμένοι και μετρημένοι, ενώ παρακολουθούν θέατρο και γνωρίζουν από Τέχνη. Φαντάζομαι θα σου έχει τύχει κι εσένα να απαντήσεις τέτοιους ανθρώπους. Νομίζω ότι είσαι απόλυτος.
Κατά τη γνώμη μου, οι άνθρωποι που θεωρούν ότι «το σπουδαιότερο πράγμα που έχουν κάνει στη ζωή τους είναι τα παιδιά τους», δεν ανήκουν στο τυπικό «δρομολόγιο» που προβάλλετε σαν το καλύτερο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ με προηγούμενο σχολιαστή. Δεν είναι τα παιδιά μια ακόμη « πίστα» που πρέπει να κατακτήσουμε αλλά βιολογική λειτουργία μας – κάτι «φυσικό», όπως λέτε στη πρώτη παράγραφο- που εκ παραδρομής μόνο οδηγεί στην Ζωή.
Με το «εκ παραδρομής» εννοώ ότι όπως μπορεί να γνωρίσει κάποιος μέσω της τεκνοποίησης, τη Ζωή έτσι μπορεί και να γνωρίσει μέσω αυτής, τον απόλυτο εγωισμό.
( η τεκνοποίηση είναι εξ άλλου, καθαρός εγωισμός από βιολογική άποψη. Υγιής μεν αλλά εγωισμός πάντως).
Τα όρια μεταξύ αγάπης και εγωισμού δυσδιάκριτα.
Χαρακτηριστικό των ανθρώπων που βαδίζουν από πίστα σε πίστα το ΕΝΑ παιδί.
Για να καπηλευτούν τον τίτλο του «ολοκληρωμένου».
Οπωσδήποτε δεν βρισκόμαστε πλέον στις εποχές όπου για να θεωρηθεί κάποιος αποδεκτός και « χρήσιμος» κοινωνικά, οι επιλογές ήταν μόνο 3:
ή Επιστήμη ή Τέχνη ή Οικογένεια.
( το υπόλοιπο πού το ταξινομείτε; Στα αζήτητα; )
Πιο ειδικά: το να σπουδάζω και συγχρόνως να εργάζομαι επειδή πρέπει να προετοιμάζομαι για τον αγώνα της ζωής όπως πιστεύει ο «μπαμπάς , έτσι ώστε στα 30 μου να έχω βρει τον τομέα όπου στα 40 μου θα έχω στήσει την «αυτοκρατορία» μου, φροντίζοντας συγχρόνως για τον διάδοχό της……ε! δεν έχει καμιά σχέση με τη ΖΩΗ που υπονοείτε!
Infrared said... >>> Exartatai vevaia apo epistimi se epistimi. Se orismenes apaitountai poly perissotera apo enan daskalo kai se alles akoma kai enas daskalos einai arketos. <<<
ΑπάντησηΔιαγραφήΣίγουρα. Οι επιστημονικές σπουδές χρειάζονται δασκάλους, εργαστήρια, έρευνα. Δηλαδή Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Όταν μιλούσα για δάσκαλο εννοούσα στις Τέχνες αλλά και στα επιτηδεύματα.
exiled said... >>>Αυτό το "τα παιδιά ΕΙΝΑΙ η επόμενη πίστα", δεν μου κάθεται καθόλου καλά. Θυμίζει κλειστές επαρχιακές κοινωνίες που μιλάνε οι γειτόνισσες για "τζούφιες", πίνοντας τον καφέ τους. Αηδία! <<<
Το τι πιστεύω ως προς αυτό το έχω διατυπώσει και πιο παλιά> «Αποκτώ και γεννώ παιδί» δεν σημαίνει απαραίτητα και το «τίκτω». Η υιοθέτηση ενός παιδιού καμιά φορά είναι και πιο σπουδαία και ουσιαστική από τη γέννα του. Αρα όσα είπα δεν έχουν να κάνουν με «τζούφιους» και «τζούφιους» όταν χιλιάδες παιδιά θα έπρεπε να υιοθετούνται…
exiled said... >>> Επίσης, ο καλύτερός μου φίλος έχει βγάλει ένα Τ.Ε.Ι. Εγώ έτυχε να τελειώσω Α.Ε.Ι. Λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος, είναι πολύ πιο έξυπνος και μορφωμένος από το 90% των πρώην συμφοιτητών μου (που θεωρητικά έχουν "ανώτερη" μόρφωση). Να μη μιλήσω για ανθρώπους που έχω γνωρίσει και ενώ είναι αγράμματοι, είναι απίστευτα πολιτισμένοι και μετρημένοι, ενώ παρακολουθούν θέατρο και γνωρίζουν από Τέχνη. Φαντάζομαι θα σου έχει τύχει κι εσένα να απαντήσεις τέτοιους ανθρώπους. Νομίζω ότι είσαι απόλυτος.<<<
ΑπάντησηΔιαγραφήΕχω γνωρίσει πιο πολλούς «αγράμματους» όπως τους εννοείς εσύ από «πτυχιούχους». Μόνο που δεν τους ονομάζω «αγράμματους». Νομίζω ότι αυτό είναι φανερό από όλα όσα υποστηρίζω, όπως και το ότι δεν θεωρώ όλους τους «εγγράμματους» μορφωμένους…
dianathenes said...>>>
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι να πω;
Δεκτή η άποψή σου με την οποία όμως επέτρεψέ μου να διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως!
Καλή Χρονιά σας!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣας ευχαριστούμε. Επίσης!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπέτρεψέ μου να πω -σαν μη ειδική- ότι κερδίζεις ζωές, ενέργεια, αναβαθμιζεις τα "όπλα" σου (και τόσα άλλα που δεν βρίσκω την κατάλληλη ορολογία!) αλλά ... στην επόμενη πίστα περνάς μόνος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε όλες τις πίστες είσαι μόνος/η!
ΑπάντησηΔιαγραφή;-)
ΑπάντησηΔιαγραφή