...Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου. μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει. το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου, για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δεν με ορίζει.
Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φεγγάρι. Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα. Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι, πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα. ...
...Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήμια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δεν με ορίζει.
Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φεγγάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.
...
//
Eisai katapliktikos, se evala idi sta favorites mou
ΑπάντησηΔιαγραφήΑρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι...
ΑπάντησηΔιαγραφήαπό την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα.
Ωραία φωτό, saludos
Ο λόγος πάντα έχει το στοιχείο του φόβου μέσα του.
ΑπάντησηΔιαγραφή