Ρε τι πάθαμε και για δες καιρό που διάλεξε!

Και ξαφνικά έμεινα με ένα περιοδικό στο χέρι.
Στη θέση μιας πολύ αγαπημένης φίλης και συναδέλφου...

Σαν βλαμμένο, σαν μελοθάνατος, σαν "κάνε το καλό και ρίχ'το όπου θες".

Το άλλο κακό είναι οτι δεν προλαβαίνω να ανοίξω καν τα Blog...

Σαν χάλια! Γενικώς!

Το μόνο καλό οτι τρέξαν οι φίλοι να βοηθήσουν. Οπως μπορούν. Οσο μπορούν!