...για χθες
μου είπες: "ξέρεις, τουλάχιστον, να κρατάς τα προσχήματα"
σου απάντησα λίγο άτσαλα...
Δεν θύμωσα, απλά δεν έβρισκα τα λόγια.
Τα βρήκα σήμερα. Αν με ρωτούσαν τι θέλω απο εσένα θα έλεγα:
"Θέλω να ξυπνάει πλάι μου
κι ως την τελευταία μέρα της ζωής μου
να την φροντίζω.
Θέλω να πεθάνω πρώτος εγώ.
Θέλω ένα σημάδι οτι με σκέφτεται
και μετά να κοιμηθώ
ένα ήσυχο ύπνο"
Δεν είναι δικά μου λόγια αλλά τι σημασία έχει;
Ούτως ή άλλως ζούμε μέσα (κι) απο τους άλλους.
Οπως καταλαβαίνεις στο πήρα το βιβλίο που ζήτησες!
Να κάτι τέτοια κάνεις και λες και δεν μπορούμε να μη σ΄αγαπάμε....
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε έστειλες πάλι Oh Captain, my Captain....
κι ας μην ήταν το μήνυμα για μένα...το ίδιο κάνει...
φιλιά, πάντα ζουμερά και πάντα ηχηρά, Σαλονικιώτικα ρε αδερφέ....
p.s. by the way
the6milliondollarstory.blogspot.com