Φράσεις-κλειδιά, από τον σημερινό Τύπο

Οπως έχω κατ' επανάληψιν προσπαθήσει να δείξω στο παρελθόν, το θέμα της αξιοπιστίας των δημοσκοπήσεων μόνον εν μέρει και δευτερευόντως αφορά το αν και κατά πόσον το αποτέλεσμα έχει χαλκευτεί, ενώ προέχει το να υπογραμμίσουμε κυρίως το σκάνδαλο της κενότητας των ίδιων των ερωτημάτων σε σχέση με τις απαντήσεις.1 Αντίθετα, το κύρος των ποσοστών πλήττεται ριζικά απ' τον εγγενή ταυτολογικό τους χαρακτήρα, καθώς η απόσταση ερώτησης και απάντησης αποδεικνύεται μηδενική και, συνεπώς, το νόημα, για το οποίο γνωρίζουμε ότι παράγεται αποκλειστικώς με τη μεσολάβηση της διαφοράς, παραμένει ανύπαρκτο. Η ίδια αναπηρία εκδηλώνεται πανηγυρικά, στην παιδαριώδη συνάφεια των εναλλακτικών ερωτήσεων, μπροστά στις οποίες οι σχολικές multiple choices μοιάζουν με διαλεκτικό αριστούργημα. Για παράδειγμα, από τη δημοσκόπηση που παρουσίασε η εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη, φανατικού λάτρη των ερευνών της κοινής γνώμης και φετιχιστή των ποσοστιαίων μονάδων, μαθαίνουμε ότι, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες, η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ενισχύθηκε κατά 8% μέσα στον Φεβρουάριο, οφείλεται, άκουσον άκουσον: α) στην κρίση του δικομματισμού, β) στην πτώση του ΠΑΣΟΚ και γ) στην εκλογή του Τσίπρα.