Όταν το μαγαζί έχει γίνει κεραμιδαριό, όταν τα θεμέλια τρίζουν και τα σίδερα στις κολώνες έχουν κοπεί, όταν έχουν σπάσει οι πλάκες κι έχουν ραγίσει τα ντουβάρια, δεν ξεκινάς να φτιάχνεις την καμινάδα και να μπαλώνεις τη στέγη…
Γι’ αυτό και η κουβέντες για το Ασφαλιστικό και την Παιδεία δεν έχουν κανένα νόημα… Ούτε για τις προτάσεις των μεν ούτε για τις αντιπροτάσεις των «δεν»…
Τα είπαμε τα ξαναείπαμε, ε, δεν θα τα ξαναπούμε: όταν αρχίζεις ανάποδα, πας κατά διαόλου!
τωρα μολις μπορεσα να δω το σχολιο σου και το προηγουμενο σχετικα.
ΑπάντησηΔιαγραφή100% μαζι σου.Καμμια φορα οι ουσιοδεστερες προτασεις ειναι και οι πιο απλες.Κι η αριστερα του τοπου μας ακομα δεν το χει ή μαλλον δεν θελει να το καταλαβει.
Χαιρετω.