Όταν ήμουν δεκαπέντε χρόνων…

…γνώρισα τον Νίκο Σκυλοδήμο…

Δεν τον θυμάται πια κανείς… Ισως όμως και κάποιοι, λίγοι, να τον βλέπουν, ξημερώματα Κυριακής, στα όνειρά τους… ακόμα… Αν βλέπουν όνειρα…