Σχόλιο με αφορμή το βιασμό μιας δεκαεξάχρονης / του Κώστα Καραμάρκου
© ppol
Δε νομίζω να υπάρχουν, τουλάχιστον σκεπτόμενοι πολίτες, στα αστικά, στα ημιαστικά, στα αγροτικά κέντρα, αλλά και στα χωριά της Ελλάδας, που δεν καταδικάζουν απερίφραστα το βιασμό της δεκαεξάχρονης αριστούχας μαθήτριας με καταγωγή από τη Βουλγαρία.
Δε νομίζω να υπάρχουν, τουλάχιστον σκεπτόμενοι πολίτες, που να αμφισβητούν την ύπαρξη ρατσισμού κατά των μεταναστών σε αυτήν την χώρα.
Ενός ρατσισμού που έχει εκδηλωθεί ακραία τα τελευταία χρόνια και με δολοφονίες Αφρικανών και Αλβανών μεταναστών, στα καλά καθούμενα ή έτσι, για το αποτέλεσμα μιας ποδοσφαιρικής αναμέτρησης...
Δε νομίζω να υπάρχουν, τουλάχιστον σκεπτόμενοι πολίτες, που να μην ανησυχούν για τις υπαρκτές πιθανότητες ο ρατσισμός προς τους μετανάστες και τις μετανάστριες στην Ελλάδα να εκφραστεί με ακραίους όρους και πολιτικά στο μέλλον.
Η παθητική και πραγματιστική «αποδοχή» της νέας κοινωνικής-πολυπολιτισμικής πραγματικότητας στη χώρα μας, από την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, χωρίς άμεση πολιτική, κοινωνική και «ιδεολογική» διαχείριση και κατεύθυνση, κινδυνεύει να γίνει «φτερό στον άνεμο», όπως έγινε στη μικρή κοινωνία της επαρχιακής Εύβοιας, στους συμμαθητές και στις συμμαθήτριες της δεκαεξάχρονης που βιάστηκε, στο σύλλογο διδασκόντων του Λυκείου Αμαρύθου, που απέβαλε και τους θύτες και το θύμα!...
Οποιεσδήποτε σημαντικές ή άλλες ενστάσεις αν έχει κάποιος ή κάποια, για τη μεγάλη καθοδηγήτρια του κόσμου στην Ελλάδα, την τηλεόραση, είναι «παρήγορο» το γεγονός ότι η στάση της συνάντησε σε γενικές γραμμές σε αυτήν την περίπτωση, την προσδοκία για καταδίκη της συγκεκριμένης αποτρόπαιας, βίαιης και ρατσιστικής πράξης, παρά τα άστοχα σχόλια και τις «κανιβαλικές» συμπεριφορές ανθρώπων της.
Για το συγκεκριμένο γεγονός μιλάμε τώρα...
Όχι για άλλα και άλλα...
'Αλλωστε, δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ακόμα και σοβαρά ΜΜΕ, όπως η «Καθημερινή», και σοβαροί πολιτικοί όπως ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, τοποθετούνταν ή υποχρεώνονταν να τοποθετηθούν δημόσια, με μη προσεκτικούς χαρακτηρισμούς σχετικά με την εθνικότητα ατόμων με παραβατική συμπεριφορά...
Κατονομάζουμε ακόμα εθνοτικά και ισοπεδωτικά υπαρκτούς και ανύπαρκτους θύτες, από βήματα και θέσεις που δεν πρέπει, με μια ευκολία που δεν αρμόζει στη σοβαρότητα του θέματος και στο μέγεθος του ζητήματος, ζήτημα αποδοχής και ενσωμάτωσης των μεταναστών και μεταναστριών στην Ελλάδα, με σεβασμό στην ετερότητα.
Φτάσαμε όμως στο σημείο να «υπερασπιζόμαστε» όλο και περισσότεροι-ες τα θύματα βίας λόγω καταγωγής.
Είναι και αυτό μια κάποια πρόοδος...
Πάντως, με αφορμή το βιασμό της δεκαεξάχρονης μαθήτριας στην Εύβοια, αυτό που δεν αναδείξαμε μέχρι τώρα στο βαθμό που είναι απαραίτητο, στα ΜΜΕ και στον όποιο δημόσιο διάλογο έχει προκύψει, είναι το γεγονός ότι ο βιασμός της κοπέλας είναι ρατσιστική βία ενάντια σε μια μεταναστευτικής καταγωγής δεκαεξάχρονη, είναι όμως και βία ενάντια σε μια νεαρή γυναίκα.
Η σεξουαλική βία, είναι βία πρωτίστως ενάντια στη γυναίκα.
Αυτή η διάσταση της βίας, που ζει, βασιλεύει και είναι αποδεκτή από μεγάλη μερίδα πολιτών στην Ελλάδα, αναδείχτηκε και από τους θύτες (συμμαθητές και συμμαθήτριες) και τους υποστηριχτές τους στην Εύβοια, με δηλώσεις τύπου, «πήγαινε γυρεύοντας», «τους παρέσυρε» ή «τα ήθελε» η ίδια!
Στο συγκεκριμένο περιστατικό του λυκείου Αμαρύνθου, αυτό που προέχει είναι η καταδίκη της ρατσιστικής βίας, χωρίς όμως να περάσει απαρατήρητη και η (σεξουαλική) βία που ασκείται στην Ελλάδα από τους άνδρες στις γυναίκες.
Επίσης, μια απορία για τα αντανακλαστικά ορισμένων...
Τα συνδικαλιστικά όργανα των εκπαιδευτικών και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, σε ποια χώρα ζουν, ποιες αξίες υπηρετούν, πού βρίσκονται, πώς τοποθετήθηκαν μέχρι τώρα στο ζήτημα του βιασμού μιας δεκαεξάχρονης κοπέλας μέσα στο ίδιο της το σχολείο;
Τι έχουν να πουν για την πενθήμερη αποβολή της;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου