ΟΥΡΑΝΟΠΙΘΗΚΟΣ...

ΟΥΡΑΝΟΠΙΘΗΚΟΣ... Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, σ' ένα ευλαβικό ημίφως όπου αγρυπνούντες περιπολούν τρεις κεφαλές των προγόνων, μας μεταφέρει ο Κώστας Ζουράρις, «Μακεδονία». «Ο τέταρτος Ουρανοπίθηκος, ο Πόντιος, Απολλωνιστής, δεν υπάρχει στην προθήκη του Μουσείου μας, διότι ως Πόντιος, ξέχασε να πεθάνει. Και οι τρεις, οι καημένοι, οι καλωσυνάτοι Ουρανοπίθηκοι οι Μακεδονικοί, εξ αιτίας της καλωσύνης τους και του συντελεστού νοημοσύνης τους, τραβούν τα μύρια όσα από τα ανθρωποειδή σαΐνια των Αθηνών, μοιρολογούν, ταλανίζονται, καταληστεύονται από τα σαΐνια της Αθήνας και αναθεματίζουν το ιοβόλον Αστυ: "Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ που τόσο έχω κλάψει. Να γίνει η κατάρα μου φωτιά και να σε κάψει"... Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό το κακό, που τραβάμε εμείς οι Ουρανοπίθηκοι οι Μακεδονικοί εννιά εκατομμύρια τόσα χρόνια τώρα, ήρθε και ο Καρατζαφέρης να μας σώσει ή να διασώσει το ποσοστό του. "Ολα τα 'χε η Μαριορή-Θεσσαλονίκη, μόνον ο καραφερετζές Καρατζαφέρης τής έλειπε..."».

ΟΥΓΚ!

(Ας μας βοηθήσει κάποιος... Θεός, άνθρωπος, ούφο, κάποιος τέλος πάντων που να μπορεί να (μας) καταλάβει...)