Αγαπημένοι μου, Χάρη και Τάσο
Θα ήθελα κάποτε να τα διαβάσετε αυτά. Γι’ αυτό τα «κολλώ» εδώ, στους τοίχους του ηλεκτρονικού μου ιστολόγιου. Υπάρχει μια πιθανότητα να τα βρείτε αύριο κι έτσι να διαβάσετε τις ψύχραιμες φωνές της δικής μου εποχής. Γιατί διαθέτει και τέτοιες φωνές που αντιστέκονται στην γενικευμένη υστερία, στην κανοναρχούσα ανοησία, στην αγράμματη καθοδήγηση των Μέσων. Οι φωνές αυτές χάνονται, βουλιάζουν μέσα στο θόρυβο. Κι όσοι επιμένουν κινδυνεύουν να βρεθούν με την ταμπελίτσα «γραφικός» κρεμασμένη στο λαιμό τους.
Tου Παντελη Mπουκαλα
Διαπιστευόμενη αναγνωρισιμότητα
Αλλά και…
Tου Πασχου Mανδραβελη
Τα άδικα των φοιτητών
Tης Τασουλας Καραϊσκακη
Αυτό που τρώει τα σωθικά
Δύο κείμενα που είναι αρκούντως …αρκετά για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει αυτή την εποχή στο χώρο της Παιδείας- είτε διαφωνεί είτεσυμφωνεί με τους αρθρογράφους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου