Εφημερίδες Σαββάτου 18 Φεβρουαρίου… (η συνέχεια)

Κοτζάμ Τσαγκαρουσιάνος;;;
Τίποτα!
Στην ξεπέτα!

Δυστυχώς τους τελευταίους μήνες το ΜΟΝΟ που αξίζει από την Σαββατιάτικη είναι το vcd με τις περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς!

Α! Άνεμε εμένα ο Τριάντης με αρέσει και στο φύλλο! Την καλησπέρα μου!

Περί ορέξεως, φυσικά, κολοκυθόπιτα!
Εννοείται ότι η περιήγηση στις εφημερίδες δεν ενέχει θέση φιρμανίου ή φετφά…
Αν από τις τόσες λέξεις κολλάει και πάλι κάποιος στις 5-10 για τον Τσαγκαρουσιάνο, ε, ας τις προσπερνάει, να πάρει η ευχή! Γίνεται και μονότονο! Όπως και το κόλλημα με τον Μπουράρη (τη στιγμή που υψώνονται μάλιστα τα χέρια σε ναζιστικούς χαιρετισμούς στο συνέδριο του Καρατζαφέρη, εμείς τον Μπουτάρη θάβουμε!)

Εγώ θα (αν-)έβαζα και την Όλγα Μπακομάρου στην πρώτη πρόταση του κειμένου σας.

"...Όπως και το κόλλημα με τον Μπουράρη (τη στιγμή που υψώνονται μάλιστα τα χέρια σε ναζιστικούς χαιρετισμούς στο συνέδριο του Καρατζαφέρη, εμείς τον Μπουτάρη θάβουμε!)"
και επειδή έχω την μύγα σου απαντάω. Στις εκλογές του 1998 όπου κατέβηκε ο Βούγιας υποψήφιος του Συνασπισμού, παίρνοντας 16% σε μια πόλη που ο Συνασπισμός δεν έβγαζε ούτε 6%, υπήρχε ένα υγιές κομμάτι της πόλης που θέλησε να αποθέσει τις ελπίδες τους σε ένα νέο πρόσωπο. Το τι έγινε, υποθέτω το ξέρεις. Σε ότι αφορά στον Μπουτάρη, το κόλλημα έχει να κάνει με το τι εμφανίζεσαι και τι είσαι. Αν είσαι λαγός του ΠΑΣΟΚ τότε ξεκινάς από την αρχή και με κοροϊδεύεις και δεν νομίζω ότι επαναλμβανόμενες ιστορίες ευνοούν το να αποτινάξεις ένα ζυγό της πόλης σου. Όσο για τον Καρατζαφέρη, αυτός κόβει ψήφους κυρίως από τον ατσαλάκωτο. Και το χειρότερο (;) σου λέει τι είναι. Σ' αυτή την πόλη φίλε μου δεν κινδυνεύεις από τον εχθρό σου, από τον φίλο σου κινδυνεύεις...

Μου είναι αδύνατον να συμφωνήσω μαζί σου! (κι ας ξέρεις πόσο σε εκτιμώ...)

Γι' αυτό και κάνω σχόλια στα post σου. Ο διάλογος μεταξύ διαφωνούντων που σέβονται ο ένας τον άλλο είναι πιο δημιουργικός από τον διάλογο συμφωνούντων, ή από έναν διάλογο για τον διάλογο. Ξέρω ότι το τελευταίο που έγραψα στο σχόλιό μου είναι λίγο τραβηγμένο, αλλά ήθελα να δώσω μεγαλύτερη έμφαση στο ότι δεν ξέρω τις προθέσεις αυτού που θέλει να με "σώσει", του Καρατζαφέρη και των ομοίων του όμως τις προθέσεις τις ξέρω.

Argo
Να κάνουμε διάλογο. Να κάνουμε κριτική –ιδιαίτερα- στους φίλους. Να κάνουμε «πολεμική». Να έχουμε μια κριτική ματιά απέναντι σε όλους και σε όλα. Να ταράξουμε και στην καζούρα όσους –μα, ΟΛΟΥΣ!- διεκδικούν την όποια εξουσία…
Να σχολιάζουμε και να σατιρίζουμε…
Αλλά…
Φτάνει αυτό;
Κι εμένα από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου όλα μου ξινίζουν και όλα μου βρομάνε από τον προθάλαμο της εξουσίας. Κι όση κριτική έχω κάνει στην Αριστερά όπου ανήκω δεν την έχω κάνει ούτε στον πιο ακροδεξιό χαχόλο.
Αλλά…
Ο κόμπος έφτασε στο χτένι!
Και τελικά ο καλύτερος τρόπος να επηρεάσεις, να αλλάξεις, να βελτιώσεις –ή και να ματαιώσεις την κάθε πολιτική απάτη- είναι η συμμετοχή.
Από το μπαλκονάκι των γέρων του Μάπετ Σόου, να είσαι σίγουρος, ότι εμείς οι δύο και άλλοι 1002 θα περάσουμε υπέροχα…
Σου φτάνει;
Εχεις κάτι άλλο κατά νου;
Γιατί ΑΥΤΟΙ έχουν και μάλιστα πολλές εναλλακτικές!

Λοιπόν το μπαλκονάκι νομίζω ήταν το καλύτερο σημείο στην απάντησή σου :-)) Ναι, είναι αλήθεια ότι εκεί είμαι και γκρινιάζω. Πριν όμως κατέβω από το μπαλκονάκι μου και στρατευτώ κάτω από οποιονδήποτε σωτήρα, θέλω να ξέρω ποιόν εκπροσωπεί. Σου υπόσχομαι (όχι σαν την Ντόρα) ότι αν ο Μπουτάρης δεν υποστηριχθεί από το ΠΑΣΟΚ (γιατί θα έχει κατεβάσει δικό του υποψήφιο) ή δεν θα έχει προσχωρήσει σε άλλο σχήμα, όχι μόνο θα τον ψηφίσω αλλά θα κάνω και αγώνα υπερ αυτού όπως μπορώ καλύτερα.
Τώρα αν έχω κάτι κατά νου ναι ΑΝεμε άνθρωποι με ιδέες και διάθεση υπάρχουν άνθρωποι εκτός σχηματισμών μόνο που δεν έχουν καμία τύχη.
Δεν είναι αναγνωρίσιμοι...
Η κουβέντα είναι πολύ μεγάλη και γίνεται μάλλον σε λάθος post, με δική μου υπαιτιότητα. Πάντως όποτε θέλεις είμαι ανοιχτός σε μια τέτοια ή και σε άλλες συζητήσεις, με την απαραίτητη συνοδεία νερού που καίει. :-))