Ο Εχθρός Λαός

29η Ιουνίου

Ζούλα σε μια βάρκα μπήκα

Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

1. Πάλι χθές στην τηλεόραση μαστίγωναν το Παλιοκατάσταση ορισμένα άτομα που την έχουν πολλαπλώς απομυζήσει. Γόνοι, βασικοί ιμάντες της εξουσίας, βασικοί εκφραστές του πρηγούμενου στάτους, προνομιούχοι εσαεί. Σαν μόλις να αφίχθησαν εδώ από το μαγευτικό Πικέρμι, ζαλισμένοι από το πολύ οξυγόνο της αμόλυντης εξοχής τους.

Τι περί διαφθοράς! τι περί νοσούσης κοινωνίας! τι καλέσματα στα όπλα!

Ποιοι;

Οι ίδιοι πάντα. Αυτοί που είναι στην εμπροσθοφυλακή του φαίνεσθαι επί παντός καιρού. Αυτοί, που αν αύριο το πόπολο ψηφίσει στο Σύνταγμα την αναβίωση του Πολιτισμού των Ίνκας, θα εμφανισθούν με φτερά παπαγάλου και θα θυσιάζουν μωρά μπροστά στα Μακ Ντόναλντς.

2.Δεν είναι μόνο η απογοήτευση, ότι όλος αυτός ο υγιής αναβρασμός δεν ανέδειξε ούτε ένα νέο πρόσωπο -όχι κατ ανάγκην ηγετικό, αλλά που να είναι αρκετά αδιάφθορο και αμέτοχο στην παλιά κατάσταση και στα καθεστωτικά media), είναι που πάλι την δόξα πάνε να κλέψουν αυτοί που κουνιούνται περισσότερο. Ή για να το πω πιο καθαρά, οι πιο οπορτουνιστές και οι πιο αδιάντροποι.

Όσοι ανήκουν στον παλιό κόσμο και έχουν λίγη αίσθηση ευθύνης, παραμερίζουν να περάσουν τα νέα  πρόσωπα που έρχονται απ'το μέλλον και όχι απ το παρελθόν.

Τελικά, ο μόνος που περνάει είναι ο Λουκάνικος!

Κι ο γιός του Ζούλα, ο Πολίτης και ο Μαχαίρας στην κρατική τηλεόραση!

-------

Υ.Γ.

Ο 'Αρης Δημοκίδης θυμάται σήμερα στη στήλη του ένα προφητικό ποίημα του μεγάλου Μανόλη Αναγνωστάκη (ο οποίος έγραψε και το αξεπέραστο ''Επιτύμβιον'' (Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο το 'ξερα τι κάθαρμα ήσουν... κ.λπ.) . Το παραθέτω προς εκκλησιασμόν

Φοβάμαι

Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι / και μια ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου / βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά / πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους που σου 'κλειναν την πόρτα / μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια και τώρα / τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες / και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα ξανασπάζουν / όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν / και τώρα σε λοιδορούν γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Νοέμβρης 1983

Πρεζόνια και ναρκοέμποροι

Γ: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τι κάνετε;

Μ: Καλημέρα, Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ.: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το ίδιο έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούμε.

Γ. Ναι, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ.: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ. Τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε τόσο γίνεται. Κατ' αρχάς έλα να σου πω, εχθές κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τι είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουνε τίποτε…. (γέλια).

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο)… (γέλια)

Μ: Ολοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο βαθμό από εσένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Δηλαδή, εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ.: Ηρθαν και οι βλάκες από κάτω, ήρθαν αν μου μιλήσουνε, αλλά εγώ έκανα τον μ…, έφυγα. Κύριε Μάκη μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει, αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ.: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου.

Γ.: Εντάξει κύριε Μάκη, Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι, το απόγευμα, θα έρθω, να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ.: Εγινε, θα τα πούμε.

Μ: Εγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου.

Η ελληνική κρίση

Τι κρίμα που το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα...

...εξαρτάται από την τύχη μας και όχι από τη βούλησή μας!

Θα μπορούσαμε να τα αλλάξουμε όλα!

Κάποτε...

Ακόμη κι αυτή την εποχή, κάποτε θα τη νοσταλγούμε...

Σήκω Κιούμπρικ για να δεις το παιδί της άλλης γης!

Dave Bowman: Hello, HAL. Do you read me, HAL?
HAL: Affirmative, Dave. I read you.
Dave Bowman: Open the pod bay doors, HAL.
HAL: I'm sorry, Dave. I'm afraid I can't do that.
Dave Bowman: What's the problem?
HAL: I think you know what the problem is just as well as I do.
Dave Bowman: What are you talking about, HAL?
HAL: This mission is too important for me to allow you to jeopardize it.
Dave Bowman: I don't know what you're talking about, HAL.
HAL: I know that you and Frank were planning to disconnect me, and I'm afraid that's something I cannot allow to happen.
Dave Bowman: Where the hell'd you get that idea, HAL?
HAL: Dave, although you took very thorough precautions in the pod against my hearing you, I could see your lips move.
Dave Bowman: Alright, HAL. I'll go in through the emergency airlock.
HAL: Without your space helmet, Dave, you're going to find that rather difficult.
Dave Bowman: HAL, I won't argue with you anymore. Open the doors.
HAL: Dave, this conversation can serve no purpose anymore. Goodbye. 

Η πλατεία είναι γεμάτη!

Κι έχει νικήσει!

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Ονειρευόμαστε μια άλλη κοινωνία, με ανθρώπους που θα είναι περήφανοι για την εργασία και τη ζωή τους. Μια άλλη κοινωνία δημοκρατίας και αλληλεγγύης , όπου το πολύτιμο αγαθό του χρόνου θα προσφέρεται σε όλους, για να απολαμβάνουν τους καρπούς του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι άνθρωποι δεν είναι απόβλητα για να στοιβάζονται στις χωματερές της ανεργίας ούτε μηχανές για να εξοφλούν τα χρέη των ολίγων.
Παρεμβαίνουμε δημόσια για να απαιτήσουμε να μπει τέρμα στην ιδεολογική τρομοκρατία, τα συνεχή εκβιαστικά διλλήματα που καταλήγουν να ζητούν την ανοχή, την συναίνεσή και την υποταγή μας στα νέα δεινά που ετοιμάζουν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ.
Ενώνουμε τη φωνή μας με την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που συνθλίβεται από τα Μνημόνια αλλά και αγωνίζεται, γεμίζοντας τις πλατείες και λέμε: Δεν τα φάγαμε μαζί! Αυτοί τα έφαγαν, αυτοί υπέγραψαν τα παράνομα δάνεια, αυτοί θα λογοδοτήσουν.
Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα πηγαίνει όπισθεν ολοταχώς, ψεύδεται μέσα στην αποδεδειγμένη ενδοτικότητα του. Οδηγεί τη χώρα σε προσχεδιασμένο αδιέξοδο με συνέπειες μη αναστρέψιμες και χωρίς νομιμοποίηση εκποιεί τον δημόσιο πλούτο και τον πολιτισμό.
Ο κόσμος όμως δεν αντέχει άλλο και έχει αποφασίσει να αψηφήσει νουθεσίες και οδηγίες που τον αιχμαλωτίζουν σε άκαρπη αναμονή.
Ξέρει ότι ο δικομματισμός ξόφλησε και ζητάει έλεγχο του χρέους.

Η χώρα δεν είναι τα ντουβάρια, οι δρόμοι και η ξεραμένη γη, είναι οι άνθρωποι που εγκαταλείπονται, οι νέοι που ρίχνονται στην απελπισία της ανεργίας, η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία που καταργούνται.
Ο κόσμος αρνείται να υποθηκεύσει το μέλλον του σε όποιον το ορέγεται. Απαιτεί έξοδο από το Μνημόνιο.
Στην Ελλάδα και αλλού αναδύεται ένα κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, που θα διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό ήθος, δημοκρατικό, αυτοκριτικό, ευέλικτο.
Οι εξεγέρσεις και οι μαζικές κινητοποιήσεις που συγκλονίζουν τον κόσμο, από την πλατεία Ταχρίρ μέχρι την Πουέρτα δελ Σολ, δείχνουν ότι κάτι νέο γεννιέται. Μια ευρωπαϊκή και παγκόσμια συμμαχία των λαών, ένας βαθύς κοινωνικός ριζοσπαστισμός, που μπορεί να ανατρέψει το νεοφιλελεύθερο εφιάλτη και την ισοπέδωση της ζωής μας, γίνεται για πρώτη φορά ορατός.
Μπορούμε να κερδίσουμε τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει με τις «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις τους και την απάνθρωπη ειρήνη τους.
Ως μέρος του μετώπου αντίστασης, ρήξης και ελπίδας που γεννιέται στους δημόσιους χώρους, τις πλατείες, τους δρόμους και τους τόπους δουλειάς μέσα στη φρίκη ενός καπιταλισμού που σαπίζει τρώγοντας ανθρώπους, δηλώνουμε το παρόν μας σε όλες τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες, τις συνελεύσεις και τονίζουμε:
Υπογραφές
Αθανασάκης Νίκος, κιθαριστής, συνθέτης.
Ανδρεάδης Γιάγκος , πανεπιστημιακός
Αντωνίου Περικλής, φωτογράφος
Ασημακόπουλος Γιάννης, εικαστικός
Αστρινάκη Ράνια , πανεπιστημιακός
Βαλαβάνη Νάντια, συγγραφέας
Βάος Αντώνης, ιστορικός
Βασιλακάκης Βασίλης, εικαστικός
Βατικιώτης Λεωνίδας , πανεπιστημιακός
Βενετόπουλος Μπάμπης εικαστικός
Βέττα Καλλιόπη, τραγουδίστρια
Βούλγαρης Παντελής, σκηνοθέτης
Γέρου Κάτια, ηθοποιός
Γκρους Τάσος, μουσικοσυνθέτης
Δημητρίου Αλίντα, σκηνοθέτρια
Δημητρίου Σωτήρης, ανθρωπολόγος
Δημητρούκα Αγαθή , συγγραφέας
Διαμαντίδης Κώστας, συγγραφέας
Δούκα Μάρω , συγγραφέας
Ζαφειροπούλου Λίντα, μουσική παραγωγός
Ζιόβας Γιώργος, ηθοποιός, ποιητής
Ζουλιάτης Κώστας, μουσικός
Ζουρούδης Δημήτρης, εικαστικός
Ιωαννίδου Αλεξάνδρα, σλαβολόγος
Ιωάννου Γιάννης, μουσικοσυνθέτης
Καζαντζάκη Λήδα , τεχνοκριτικός
Καλαϊτζής Γιάννης, εικαστικός
Καπαρουδάκης Αποστόλης, δημοσιογράφος
Καπελώνης Κωστής, σκηνοθέτης- ηθοποιός
Καραμπέτη Καριοφιλιά, ηθοποιός
Καρτερός Θανάσης, δημοσιογράφος
Κασίτας Αντώνης, εικονολήπτης
Καρυστιάνη Ιωάννα , συγγραφέας
Κατζουράκης Δημήτρης, αρχιτέκτων
Κατζουράκης Κυριάκος, εικαστικός
Κιμπουρόπουλος Γιάννης, δημοσιογράφος
Κοκκίνου Μαρία, ζωγράφος
Κοροβέσης Περικλής, συγγραφέας
Κουβελάκης Στάθης, πανεπιστημιακός
Κουλλιά Καίτη, τραγουδίστρια
Κούνδουρος Δημήτρης, συγγραφέας
Κούνδουρος Νίκος, σκηνοθέτης
Κουτσούμπα Δέσποινα, αρχαιολόγος
Κοψίνη Χριστίνα, δημοσιογράφος
Κρεμμύδας Κώστας, ποιητής
Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, δημοσιογράφος, συγγραφέας
Κωνσταντόπουλος Θοδωρής, σκηνοθέτης
Λουπάκη Ευγενία, δημοσιογράφος
Μανιάτης Γιώργος, πανεπιστημιακός
Μανιάτης Γιάννης-Ιόλαος, επιμελητής εκδόσεων
Μαρκέτος Σπύρος, πανεπιστημιακός
Ματζίρη Σωτηρία, κριτικός
Μαυρολέων Άννα, πανεπιστημιακός
Μορταράκος Κυριάκος, εικαστικός
Μοσχοχωρίτου Όλγα, κριτικός θεάτρου, συγγραφέας
Μπιτσάκης Ευτύχης, πανεπιστημιακός
Πάντος- Κίκκος Στέφανος, αρχιτέκτων
Παπαδημητρίου Μάνια, ηθοποιός
Παπαδόπουλος Μάνος, σκηνοθέτης
Παπακωνσταντίνου Πέτρος, δημοσιογράφος
Παπαχρήστος Δημήτρης, συγγραφέας
Πολέντας Μανώλης, δημοσιογράφος
Πολίτη Τζίνα, πανεπιστημιακός
Πολίτης Νίκος, σκηνογράφος,
Πουλοπούλου Κορνηλία , πανεπιστημιακός
Ρηγοπούλου Πέπη, πανεπιστημιακός
Ρούσης Γιώργος, πανεπιστημιακός
Σαγιάς Γιώργος, πανεπιστημιακός
Σαρλή Ευφροσύνη, εκπαιδευτικός
Σαχίνη Αγγελική, ιστορικός τέχνης
Σαχίνης Ξενής, εικαστικός
Σιατερλή Βέρα, εικαστικός
Σιατερλή Δήμητρα , εικαστικός
Σεβαστάκης Δημήτρης, ζωγράφος, πανεπιστημιακός
Σκαμνάκης Θανάσης, δημοσιογράφος
Σκαρέντζος Νίκος, σκηνοθέτης
Σκλάβος Δημήτρης, σκηνοθέτης
Σούσης Ισαάκ, στιχουργός, ποιητής
Σπύρου Δημήτρης, σκηνοθέτης
Σταυρόπουλος Στάθης, δημοσιογράφος-σκιτσογράφος
Στεφανίδης Μάνος, ιστορικός τέχνης
Τακάκη Καλλιόπη, ηθοποιός
Τουλιάτος Νίκος, μουσικός
Τριανταφύλλου Μαρώ, συγγραφέας
Τσακνής Διονύσης, μουσικοσυνθέτης
Τσιμπουρόπουλος Γιάννης, δημοσιογράφος
Φουρίκης Χρήστος, ζωγράφος
Φραντζής Παναγιώτης, δημοσιογράφος
Χαραλάμπους Πάνος, εικαστικός, πανεπιστημιακός
Χαρβαλιάς Γιώργος, εικαστικός,πανεπιστημιακός
Χρύσης Αλέξανδρος, πανεπιστημιακός

Τα διατάγματα της Κομμούνας του 1871

• 29 Μάρτη

α) Κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και του τακτικού στρατού. Δημιουργία Εθνοφρουράς, που αποτελείτο από «όλους τους ικανούς άνδρες».

β) Καθιέρωση του ασυμβίβαστου ανάμεσα στη θέση στις γραμμές της Κομμούνας και στις γραμμές των οπαδών των Βερσαλλιών.

γ) Απαγόρευση των εξώσεων για τρεις μήνες και επιστροφή του ενοικίου του Μάρτη.

δ) Απαγόρευση των πωλήσεων ενεχυριασμένων αντικειμένων.

• 30 Μάρτη

Αφοπλισμός των «νομιμοφρόνων» Εθνοφρουρών.

• 2 Απρίλη

Κατάργηση των τυχερών παιχνιδιών.

• 3 Απρίλη

Χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος - κατάργηση του εκκλησιαστικού προϋπολογισμού - εθνικοποίηση εκκλησιαστικών ακινήτων.

• 4 Απρίλη

Επικύρωση της εκλογής του Γερμανού Leo Frankel στην Κομμούνα - Διακήρυξη παγκοσμιότητας της τελευταίας: Εφ' όσον η σημαία της Κομμούνας είναι η σημαία της Παγκόσμιας Δημοκρατίας, οι ξένοι μπορούν να καταλάβουν θέση σ' αυτήν.

• 6 Απρίλη

α) Δημόσια καταστροφή της λαιμητόμου.

β) Καθιέρωση του μέτρου των αντιποίνων ενάντια στους αντεπαναστάτες και του θεσμού της ομηρίας.

• 9 Απρίλη

Απελευθέρωση όσων κρατουμένων κρατούνται χωρίς κατηγορία.

• 12 Απρίλη

Κατάργηση των διώξεων για διαμαρτυρία γραμματίων.

• 15 Απρίλη

Καθιέρωση της δημοσιότητας των συνεδριάσεων της Κομμούνας.

• 16 Απρίλη

Δημιουργία επιτροπής για την καταγραφή των επιχειρήσεων που εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες τους και για την αποκατάσταση της λειτουργίας τους, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους.

• 20 Απρίλη

Απαγόρευση νυκτερινής εργασίας μισθωτών αρτοποιών.

• 26 Απρίλη

α) Ολοκληρωτική κατάργηση των προνομίων των δημοσίων υπαλλήλων - Καθορισμός νόμιμης αμοιβής τους.

β) Διορισμός επιτροπής για τη δημιουργία «Ελεύθερων Πανεπιστημίων».

γ) Διορισμός επιτροπής για την αναδιοργάνωση των πολιτικών δικαστηρίων με βάση το καθολικό εκλογικό δικαίωμα.

• 27 Απρίλη

α) Ολοκληρωτική κατάργηση ποινικής και αστικής δικαιοδοσίας των επιχειρηματιών στους τόπους δουλειάς. - Κατάργηση δικαιώματος προστίμων. - Επιστροφή όσων είχαν εισπραχθεί.

β) Καθιέρωση της ασυλίας των ξένων ενάντια στις κατασχέσεις.

• 28 Απρίλη

α) Κατάργηση της διάκρισης «νομίμων» και «μη νομίμων» συζύγων των Εθνοφρουρών στην είσπραξη του επιδόματος των οικογενειών τους.

β) Διορισμός επιτροπής για την αναδιοργάνωση της εκπαίδευσης. - Καθιέρωση της δωρεάν παιδείας.

γ) Μέτρα για την καταπολέμηση της πορνείας και την προστασία των πορνών.

• 4 Μάη

Κατάργηση των πολιτικών και επαγγελματικών όρκων.

• 7 Μάη

α) Καταστροφή του Παρεκκλησίου για τον Εξαγνισμό για την εκτέλεση του Λουδοβίκου του 16ου.

β) Δωρεάν επιστροφή όλων των αντικειμένων αξίας κάτω των 20 φράγκων που είχαν ενεχυριαστή μετά τις 25 Απρίλη 1871.

Μια σημαντική σημείωση...

Το προλεταριάτο, στην Παρισινή Κομμούνα όταν κατέλαβε, έστω για λίγο, την εξουσία εφάρμοσε τον εκδημοκρατισμό του κοινωνικού καθεστώτος, κατάργησε τη γραφειοκρατία και πραγματοποίησε την αιρετότητα των δημοσίων υπαλλήλων από το λαό.

Οποιος δεν το ξέρει αυτό, ΑΣ το μάθει!
Οποιος το έχει ξεχάσει, ΑΣ το θυμηθεί!

Ας το διαβάσουν όλοι στα ΑΠΑΝΤΑ του Λένιν (τόμος 16ος, σελ. 475-478, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»)

Γκέ γκε;

Κόκκινη κλωστή, δεμένη...

Κι ενώ εδώ προσπαθούν να μας παραμυθιάσουν με "μονόδρομους" και "δημοψηφίσματα"...

...Εκεί έξω, όλοι κάνουν λόγο, είτε ανοιχτά (Ομπάμα) είτε πίσω από τα δόντια τους (Μέρκελ, Μπαρόζο, Τρισέ και λοιποί) για μια κλωστούλα από την οποία κρέμεται η παγκόσμια οικονομία (ή έστω, η Δυτική μόνο)...

Ετσι και κοπεί αυτή η κλωστούλα, κόπηκαν όλοι μαζί κόβοντας το λαιμό τους με το γυαλί... Ή με το τοξικό ομόλογο!

Κι εμείς καθόμαστε εδώ και αυτομαστιγωνόμαστε μπας και κοπεί η κλωστούλα...

Η οποία κλωστούλα, θα έχετε καταλάβει ποια είναι! Ε;

Σαρώνει τις λέξεις ο άνεμος...

...ο πραγματικός άνεμος, ο άνεμος της ιστορίας. Οχι εγώ! Οχι κανένα "εγώ"! Αλλά εμείς πια!

Χρόνια τώρα αυτό το blog προσπαθούσε να γίνει Ανεμος και να ονειρευτεί θύελλες...
Χρόνια τώρα προσπάθησε πολύ να κρατήσει τη φωτιά αναμμένη, μια φλόγα από εδώ, μια σπίθα από εκεί. Να σιγοκαίει η Εστία, να παραμένει ο κύκλος γύρω από αυτή, να συνεχιστεί η αφήγηση, να μην διακοπεί. Κι έγραφα κι έγραφα κι έγραφα πράγματα που ήθελα να τα δουν λίγοι κι άλλες φορές πράγματα που ήθελα να τα δουν πολλοί κι άλλες για να τα δουν μόνο συγκεκριμένα μάτια ή και κανένα μάτι...

Τώρα παρακολουθώ τον άνεμο να φουσκώνει τα πανιά μας! Και δεν έχω πια να γράψω τόσα πολλά όσο πριν. Τώρα θέλω να βλέπω, θέλω να ακούω, θέλω να συμμετέχω. Θέλω να ταξιδέψω!

Ολα όσα θα έγραφα εδώ μέσα γίνονται εκεί έξω!

Κι έτσι, έχω ήδη απελευθερωθεί!

What is revolutionary situation?

In the writings of Lenin and Trotsky, we can find the definition of what is a revolutionary situation. In his book "The failure of the Second International" (1916) Lenin explained:

“What, generally speaking, are the symptoms of a revolutionary situation? We shall certainly not be mistaken if we indicate the following three major symptoms: (1) when it is impossible for the ruling classes to maintain their rule without any change; when there is a crisis, in one form or another, among the “upper classes”, a crisis in the policy of the ruling class, leading to a fissure through which the discontent and indignation of the oppressed classes burst forth. For a revolution to take place, it is usually insufficient for “the lower classes not to want” to live in the old   way; it is also necessary that “the upper classes should be unable” to live in the old way; (2) when the suffering and want of the oppressed classes have grown more acute than usual; (3) when, as a consequence of the above causes, there is a considerable increase in the activity of the masses, who uncomplainingly allow themselves to be robbed in “peace time”, but, in turbulent times, are drawn both by all the circumstances of the crisis and by the “upper classes” themselves into independent historical action.

“.....The totality of all these objective changes is called a revolutionary situation. Such a situation existed in 1905 in Russia, and in all revolutionary periods in the West;...”

Trotsky in 1940, in the Emergency Manifesto explained the necessary conditions for the victory of the proletariat:

“The basic conditions for the victory of the proletarian revolution have been established by historical experience and clarified theoretically: (1) the bourgeois impasse and the resulting confusion of the ruling class; (2) the sharp dissatisfaction and the striving towards decisive changes in the ranks of the petty bourgeoisie, without whose support the big bourgeoisie cannot maintain itself; (3) the consciousness of the intolerable situation and readiness for revolutionary actions in the ranks of the proletariat; (4) a clear program and a firm leadership of the proletarian vanguard—these are the four conditions for the victory of the proletarian revolution.” (Manifesto of the Fourth International on Imperialist War and the Imperialist War).

All these elements have developed in Greece today. The ruling class begins to understand that they cannot govern as before; to lie and deceive the masses, i.e. with the old, gentle, "democratic" means. The suffering and indignation of the masses have been growing over a long period. The masses have already begun to move independently of the ruling class.

The ruling class finds itself in a state of unprecedented confusion because of the impasse. They are absolutely unable to reach to a unified strategy. Some say:  “we must completely capitulate to the foreign lenders and see where we can go from there". Others suggest that Greece should "renegotiate with the troika”, while still others say we must "get out of the euro now in order to strengthen the country's competitiveness." Some say: "let’s form a national government", while others urge Papandreou to continue carrying out the dirty work until he gets the boot. Some, are even secretly studying the possibility of a coup, in an attempt to put the brake on the movement of the masses. This scenario was outlined in a leaked report by the CIA in the bourgeois press last week.

Ολο το άρθρο εδώ

Αγανακτισμένες Σκέψεις 02: Ετσι φυγαδεύουν τα χρήματά τους

Ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι, όμως το να το βλέπεις γραμμένο έχει άλλη σημασία. Μαζικές αγορές ακινήτων, λοιπόν, στο Λονδίνο από Ελληνες. Χωρίς καν να πάνε να δουν τι αγοράζουν. Μόνο κι μόνο για να βγάλουν τα χρήματα έξω. Ο μέσος όρος της κάθε αγοραπωλησίας 1,5-2,3 εκατομ. ευρώ!

Απόσπασμα:

[...]

This week Moody’s cut its credit rating on Greek debt and raised the chances of a default to 50-50. The true extent of Greece’s cash deficit may become clear as soon as today as IMF and European officials complete their audit of its public accounts.

What’s more: resistance to painful – but necessary – belt-tightening has thrown into question Greece’s ability to stop spending and to raise tax revenues.

The result: the country faces a $43 billion funding gap by next year.

That’s about the same amount that has gone offshore since the start of 2010, Greek treasury officials say.

Much of that money has found its way into London’s real estate market where agents like Panos Koutsogiannakis have seen surge in interest from Greek investors.

“We’ve had a steady stream of enquiries all of this year,” Koutsogiannakis, a Greek-Australian, tells me from the London offices of realtor Hyde Park Agencies.

“Most are cash buyers and some haven’t even seen the properties before. I have one client transacting on a $1.3 million flat which they haven’t ever seen.”

Koutsogiannakis says his average Greek client is spending between $1.2 million and $2.4 million on apartments in some of the most expensive areas in the British capital, like Knightsbridge and Mayfair.

Four doors along, realtor Stephen Kalogroulis of  Hellas Helvetia says he is getting up to 20 enquiries a week.

[...]

Εδώ ολόκληρο το άρθρο

Αγανακτισμένες Σκέψεις 01: Αφού είναι έτσι, ε, τι να κάνουμε;

Αν διαβάσεις κανείς προσεχτικά και πάρει τοις μετρητοίς όλες τις ρυθμίσεις για τα εργασιακά θέματα στην Ελλάδα αλλά και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και μαζί τους δείκτες της ανεργίας καταλήγει σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα: Το Κεφάλαιο δείχνει και το δηλώνει δια των νόμων του, δεν έχει πλέον ανάγκη την εργατική δύναμη, τους εργαζόμενους!
Απ' ό,τι φαίνεται έχει βρει πλέον τον τρόπο να αναπαράγεται, να αυγατίζει και να επεκτείνεται από μοναχό του. Ανευ εργασίας και εργαζομένων. Για να μην πούμε πως εργασία και εργαζόμενοι μάλλον του είναι και λίγο, έως πολύ, εμπόδιο στην πορεία του.
Τραγικά νέα;
Οχι!
Υπέροχα νέα!
Αρκεί οι εργαζόμενοι να το πάρουν κι αυτοί χαμπάρι!
Οπως οι καπιταλιστές αποσύρουν τα κεφάλαιά τους από την κοινωνία και τα κρατούν μαντρωμένα και φυλαγμένα στα τραπεζικά του σεντούκια, στις θυρίδες και κάτω από τα πλακάκια των μπάνιων τους, έτσι και οι εργαζόμενοι μπορούν να αποσύρουν την εργατική τους δύναμη!
Εντελώς!
Και επ' αόριστον!
Μέχρι να δούμε ως πότε θα αντέξει ο πρώτος συλλογισμός και μαζί οι πολιτικές που τον εκφράζουν!
Για να δούμε!

ΑΥΤΟΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΕΜΕΙΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ

Χαιρετίζουμε τον παλλαϊκό ξεσηκωμό στο Σύνταγμα. Αυτές τις μέρες που κυβέρνηση – τρόικα γράφουν το Μνημόνιο 2, εμείς γράφουμε ιστορία. Με μια πολιτική «Σοκ και Δέος» θέλουν να καταδικάσουν στην εξαθλίωση και την ανέχεια πλατιά κοινωνικά στρώματα , μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σ’ ένα απέραντο εργαστήρι που οι μαθητευόμενοι μάγοι του νεοφιλελευθερισμού χρησιμοποιούν ως πείραμα τον ελληνικό λαό , επιφυλάσσοντας προφανώς την ίδια τύχη και για όλους τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης. Ανατρέπουν τις εργασιακές σχέσεις προς όφελος του κεφαλαίου, αναιρούν θεμελιώδη δικαιώματα και ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν σε μια χούφτα ξένους και ντόπιους επιχειρηματίες τη δημόσια περιουσία, καθιστώντας βασικά κοινωνικά αγαθά όπως το φως και το νερό , εμπορεύματα.
Τα σχέδια τους δε θα περάσουν. Θα σκοντάψουν στο τεράστιο κύμα κοινωνικής δυσαρέσκειας που έχει πλημμυρίσει τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας. Η οργή μας απεγκλωβίστηκε από τα κλειστά γραφεία και σπίτια και βαδίζει στο δρόμο της συλλογικής έκφρασης και διεκδίκησης. Απέκτησε φωνή και έσπασε τη βιτρίνα της επίπλαστης συναίνεσης που προσπαθούν να φτιάξουν. Εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, συνταξιούχοι ενώνονται σ’ ένα κίνημα πρωτόγνωρο, πλουραλιστικό και αμεσοδημοκρατικό στέλνοντας μήνυμα ανυπακοής και βάζοντας θεμέλια για τη λαϊκή αυτοοργάνωση και την αυτοδιαχείριση.
Εμείς είμαστε μαζί τους. Δεν είμαστε οι μεγαλόσχημοι και αδρά αμειβόμενοι δημοσιογράφοι που λειτουργούν ως think thank του συστήματος με μοναδικό σκοπό την προώθηση της μνημονιακής πολιτικής, τη συκοφάντηση των κοινωνικών αγώνων και τη χειραγώγηση της συλλογικής συνείδησης. Είμαστε εργαζόμενοι και άνεργοι, δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί στον κλάδο των ΜΜΕ αντιμέτωποι διαρκώς με το φάσμα της επισφάλειας , την εργοδοτική τρομοκρατία και τη λογοκρισία. Δεν είμαστε «Αλήτες, Ρουφιάνοι, Δημοσιογράφοι», που αντιγράφουν δελτία τύπου των υπουργείων και κρύβονται πίσω από τα ΜΑΤ στις διαδηλώσεις. Είμαστε διαδηλωτές, «αγανακτισμένοι», θύματα της ίδιας πολιτικής και παλεύουμε για την ανεξαρτησία της δουλειάς μας και για μια ενημέρωση που θα εξυπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες.
Εμείς διαλέξαμε πλευρά. Αυτή της αντίστασης και της ανατροπής. Αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας ως κομμάτι του κινήματος που αναπτύσσεται και θέτουμε τις δυνάμεις μας στη διάθεση του.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ
ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΑΝΕΡΓΩΝ ΣΤΑ ΜΜΕ

Οι Νέοι όροι για τη Νέα δόση...