Μια απίστευτη ιστορία!
Δεν υπάρχουν λόγια.
Το μόνο που μπορώ να πω με όση ψυχραιμία μου απομένει είναι: Η τιμωρία της εν λόγω εταιρείας θα πρέπει να είναι ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ και ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ!
Και μην ξανακούσω λέξη για τον "καλό ιδιωτικό τομέα" που "δεν τον αφήνουν να δουλέψει"!
Τα ίδια και χειρότερα σκατά με τον δημόσιο τομέα είναι!
Αθλιότητες!
Μια παρόμοια ιστορία, εξίσου εξοργιστική έχω κι εγώ με εισαγωγέα αυτοκινήτων που με έχει αφήσει εδώ και πέντε μήνες χωρίς κεντρικό καντράν σε αυτοκίνητο που δεν έχει κλείσει ακόμη χρόνο από τότε που το αγόρασα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ: Έχει ο πελάτης πάντα δίκιο; System Graph και άλλες Technologiανοησίες
Τετάρτη, Δεκέμβριος 29, 2010
Οχι, δεν θα πω οτι έγινε πιο φτωχή η Δημοκρατία...
...επειδή έκλεισε η VETO...
Θα πω όμως πόσο λυπάμαι τους 70 ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους από τα καπρίτσια ενός Μάκη!
Τραγωδίες!
Θα πω όμως πόσο λυπάμαι τους 70 ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους από τα καπρίτσια ενός Μάκη!
Τραγωδίες!
"Κλειστό επάγγελμα" και η δημοσιογραφία
Ποιος είπε ότι εν μέσω κρίσης και καταρρεύσεων στα ΜΜΕ δεν παρατηρούνται τα παλιά καλά φαινόμενα του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας σε αυτά;
Η ντροπή συνεχίζεται με γιους, κόρες, ανίψια και ξαδέλφια να βολεύονται όπως-όπως στα "μαγαζιά".
Χαμπάρι δεν έχουμε πάρει!
Χαμπάρι όμως!
Και είμαστε άξιοι της μαύρης μοίρας μας!
Η ντροπή συνεχίζεται με γιους, κόρες, ανίψια και ξαδέλφια να βολεύονται όπως-όπως στα "μαγαζιά".
Χαμπάρι δεν έχουμε πάρει!
Χαμπάρι όμως!
Και είμαστε άξιοι της μαύρης μοίρας μας!
Τρίτη, Δεκέμβριος 28, 2010
Η δημοσιογραφία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση
ΜΕΡΙΚΑ πράγματα μοιάζουν αδιάφορα για τους πολίτες, στην πραγματικότητα όμως όχι απλώς τους αφορούν, αλλά καθορίζουν την καθημερινή τους ζωή.
ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, για παράδειγμα, ενώ φαίνονται απαξιωμένες μπροστά στην παρουσία της τηλεόρασης και στη διάδοση του Internet, εξακολουθούν και είναι ο υπ' αριθμόν ένα παραγωγός και αναλυτής ειδήσεων, ο υπ' αριθμόν ένα παράγοντας που επηρεάζει την πολιτική και οικονομική σκηνή και ο σχεδόν αποκλειστικός τροφοδότης της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και του Internet σε ειδησεογραφικό υλικό.
ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΟΣ μάρτυρας οι αργίες και οι απεργίες, οπότε τα ηλεκτρονικά μέσα στερούνται νέων. Οχι επειδή αργούν οι δημοσιογράφοι. Αλλά, επειδή οι δημοσιογράφοι, που παράγουν ειδήσεις, που παράγουν πρωτογενές ρεπορτάζ, που βασανίζουν την περιέργεια και την ανάλυση, βρίσκονται εκεί που υπάρχει χρόνος και κάματος γι' αυτό: Στις εφημερίδες. Οχι εδώ στην Ελλάδα. Παντού στον κόσμο.
ΑΥΤΟΣ είναι και ο λόγος που εκεί όπου η δημοσιογραφία καθοδηγείται και ασκείται από σπουδαγμένους επί τούτου επαγγελματίες και όχι από εμπαιζόμενους φοιτητές ή από «πρακτικούς» -όπως γίνεται στη χώρα μας- οι εφημερίδες ευημερούσαν δίπλα δίπλα με την τηλεόραση, χωρίς να κατρακυλήσει η κυκλοφορία τους, όπως έγινε εδώ με την εμφάνιση της ιδιωτικής Τ.V.
ΑΥΤΟΣ είναι και ο λόγος, που στη Δύση οι κυκλοφορίες στο χαρτί κατρακυλάνε, αλλά ανεβαίνουν θεαματικά οι αναγνώστες των ίδιων εφημερίδων, μέσα στα sites τους.
ΤΕΛΙΚΑ, και αυτό είναι το μυστικό για όσους ασχολούνται πραγματικά με τη δημοσιογραφία, το πιο σημαντικό είναι η σοβαρότητα και η φερεγγυότητα. Η έλλειψή τους καταδικάζεται από τους αναγνώστες στο βάθος του χρόνου και η ύπαρξή τους επιβραβεύεται.
ΤΟ κακό είναι ότι την εμπιστοσύνη τη χάνεις σε ελάχιστο χρόνο και την κερδίζεις σε πολύ.
Ο,ΤΙ συμβαίνει με τις εφημερίδες, αλλά και τα άλλα μέσα, συμβαίνει και με τους δημοσιογράφους σαν άτομα και σαν σύνολα. Ενα μέρος της απαξίωσης των αναγνωστών και τηλεακροατών προς τα Μέσα οφείλεται ακριβώς στη στάση ορισμένων δημοσιογράφων σε συγκεκριμένα θέματα, συγκεκριμένες περιόδους ή και διαρκώς.
ΕΠΕΙΔΗ ακριβώς η καθημερινή ζωή των πολιτών εν πολλοίς εξαρτάται και περνάει μέσα από την πληροφόρηση που σπέρνεται από τον Τύπο.
Ο ΤΥΠΟΣ, με την οπτική του γωνία, δεν ακολουθεί απλώς την εποχή του: Αναπαράγει ήθος και δημιουργεί ήθος. Δημιουργεί πρότυπα πολιτικά και κοινωνικά στην κοινωνία. Δεν αντιπροσωπεύει μόνο κοινωνικές ομάδες, νοοτροπίες και ιδεολογίες. Τις αναπαράγει και προωθεί άλλες.
ΕΑΝ μεν είναι εξαρτημένος από τα πολιτικά, θρησκευτικά, αστυνομικά, δικαστικά, συνδικαλιστικά, οικονομικά κέντρα εξουσίας, αναπαράγει εκείνων τα πρότυπα και τις εντολές.
ΕΑΝ είναι ανεξάρτητος, αναπαράγει τις δικές του αξίες και τις αξίες των πολιτών που τον εμπιστεύονται.
ΕΙΤΕ έτσι είτε αλλιώς, ο Τύπος είναι ο καθοριστικός παράγοντας διάδοσης των πληροφοριών με τις οποίες ζουν σήμερα οι κοινωνίες.
ΑΥΤΟΣ ο ρόλος βρίσκεται σχεδόν πάντα στα χέρια επιχειρηματιών που προσδοκούν άλλα οφέλη από την άσκηση της εξουσίας της δημοσίευσης (ή της απόκρυψης), αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που βρίσκεται και στα χέρια ιδεολόγων, αγωνιστών, πεισματάρηδων ή αμετανόητων επαγγελματιών.
ΤΟ σημαντικό είναι ότι η λειτουργία του αφορά τον καθένα· και καθένας που συμμετέχει στον Τύπο έχει ένα μερίδιο ευθύνης για ό,τι συμβαίνει γύρω του.
ΑΥΤΟΙ και μόνο οι λόγοι που κατέγραψα θα αρκούσαν για να πει κανείς ότι η λειτουργία των ΜΜΕ, και ιδίως της ναυαρχίδας των ΜΜΕ που είναι η εφημερίδες, έχει ανάγκη από μια πολύ υπεύθυνη και πολύ φερέγγυα μεταχείριση. Κυρίως από τους δύο παράγοντες που τις αποτελούν: Τους εκδότες και τους εργαζομένους.
ΣΤΗΝ επαγγελματική μου ζωή εργάστηκα με εκδότες, όπως ο Αχ. Παράσχος, ο Ανδρ. Μοθωνιός, ο Ν. Μεταξάς, ο Αντ. Κρεούζης, ο Νάσος Μπότσης, ο Γ. Μπόμπολας, ο Κίτσος Τεγόπουλος, η Μάνια και η Λένα Τεγοπούλου, για να τα βάλω τα ονόματα με τη σειρά που τους γνώρισα.
ΣΤΙΣ εφημερίδες τους συνέζησα με εκατοντάδες δημοσιογράφους. Επειδή η δουλειά μας για πολλά χρόνια ήταν συμβίωση. Κυρίως, και άσχετα με τις ιδεολογικές ή προσωπικές διαφορές, η δουλειά μας ήταν, όπως θα όφειλε να είναι: Ενα πράγμα: Συλλογική δουλειά δημοσιογράφων. Και άσχετα με τις διαφορές ανάμεσα σε εφημερίδες, οι δημοσιογράφοι ήταν και θα όφειλαν να είναι συγκεντρωμένοι, προσηλωμένοι, δυνατοί, στο σπίτι τους. Σπίτι τους, εκτός από τις εφημερίδες τους, είναι το κοινό τους συμφέρον: Η Ενωση Συντακτών.
ΕΝΩ, λοιπόν, η κοινωνία απαιτεί όλο και πιο σοβαρή και όλο και πιο φερέγγυα παρουσία των δημοσιογράφων στα καθημερινά, τα λίγα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολύ, τα προσωπικά και παραταξιακά κίνητρα δυναμιτίζουν την ισχύ της Ενωσης Συντακτών. Αλλοτε από τη μειοψηφία και άλλοτε από την πλειοψηφία των διοικητικών της συμβουλίων.
ΣΕ μια εποχή μάλιστα, που κάθε εργασιακή συνθήκη απειλείται με κατάρρευση και κάθε κατακτημένο δικαίωμα ποδοπατιέται, οι δημοσιογράφοι αντί να συσπειρώνονται για να μπορέσουν να είναι όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητοι, ώστε να σταθούν σοβαροί και φερέγγυοι για τον λαό, οδηγούνται σε διάλυση. Με ευθύνη των ίδιων των εκπροσώπων τους!
ΤΟ πρώτο κρούσμα ήρθε με την απεργία που εξαγγέλθηκε το φθινόπωρο και η οποία ματαιώθηκε, αφού πρώτα σε δύο μεγάλες εφημερίδες, «Νέα» και «Εθνος», η πλειοψηφία με κάλπη ψήφισε κατά της κινητοποίησης στα «μαγαζιά τους», θεωρώντας ότι έτσι υπερασπίζεται καλύτερα τα εργασιακά της συμφέροντα.
ΤΟ δεύτερο κρούσμα ήρθε πριν από τρεις εβδομάδες, όταν η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, υπαναχωρώντας από τις έγγραφες δεσμεύσεις του, αρνήθηκε να υπογράψει συλλογική σύμβαση με την εκδότρια της «Ε» Μάνια Τεγοπούλου, που την είχε δεχτεί. Ταυτόχρονα αρνήθηκε να κηρύξει απεργία αποκλειστικά και μόνο στα συγκροτήματα, των οποίων οι εκδότες αρνούνταν να υπογράψουν τη σύμβαση (Καθημερινή, Πήγασος και ΔΟΛ), βάζοντας έτσι σε κίνδυνο τη φήμη και το ταμείο όλων των άλλων εφημερίδων αδιακρίτως!
ΤΟ χειρότερο, για να ικανοποιήσει τα μεγάλα συγκροτήματα, ανέχτηκε να κυκλοφορήσουν όλα τα φύλλα τις μέρες της απεργίας ως προκατασκευασμένα!
ΟΙ συντάκτες και οι άλλοι εργαζόμενοι για την «Ε» και την «Κ.Ε.» αρνήθηκαν να πάρουν μέρος σ' αυτή την κοροϊδία, αποφασίζοντας σχεδόν ομόφωνα να παραμείνουν δημοσιογράφοι μιας Ενωσης Συντακτών και μιας εφημερίδας που σέβεται και τιμά την ιστορία της και το ρόλο της.
ΤΟ αποκορύφωμα, όμως, ήρθε την περασμένη εβδομάδα με μια ανακοίνωση της Ενωσης Ιδιοκτητών (στην οποία δεν ανήκει η «Χ.Κ. Τεγόπουλος»), η οποία καθόριζε τις μέρες έκδοσης των εφημερίδων την περίοδο των γιορτών, όπως συνηθίζεται όσα χρόνια, τουλάχιστον, ο υποφαινόμενος εργάζεται. Ακολούθησε ταυτόσημη ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, όπως πάντα.
ΟΙ ημερομηνίες αυτές δεν είχαν καμιά σχέση με εκείνες που τελικά εκδόθηκαν οι εφημερίδες των Χριστουγέννων, με ευθύνη της ίδιας της Ενωσης Ιδιοκτητών. Χωρίς η Ενωση Συντακτών να παρέμβει, πληροφορήσει, διευκολύνει τους συντάκτες σε όλες τις εφημερίδες, που τελικά πελαγοδρόμησαν απίστευτα και έμειναν ακάλυπτοι από την Ενωσή τους. Η οποία για μια ακόμη φορά, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα απαξιώθηκε στη συνείδησή τους. Με ευθύνη της.
ΟΠΩΣ έγραψα και στην αρχή, η δημοσιογραφία, και μάλιστα η έντυπη, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για την καθημερινή ζωή των πολιτών.
Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ σήμερα έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ να είναι ισχυρή και φερέγγυα. Επειδή και η ποιότητα ζωής του λαού απειλείται και πρέπει να υπάρχουν βήματα να τον υπερασπιστούν, αλλά επειδή και τα επιχειρηματικά συγκροτήματα απειλούν τη δημοσιογραφία, απαξιώνοντάς την, στην προσπάθειά τους να κάνουν «αιματηρές οικονομίες».
Σ' ΑΥΤΕΣ τις συνθήκες, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο Τύπος είναι μια Ενωση Συντακτών απαξιωμένη στα μάτια των δημοσιογράφων, άτολμη με τους ισχυρούς και απούσα από τα καθημερινά προβλήματα του κλάδου.
Η ΕΥΘΥΝΗ όλων των δημοσιογράφων είναι μεγάλη. Γιατί αυτοί είναι η Ενωση, και αυτούς καθρεφτίζει. Καιρός να τη δουν σοβαρά. Γιατί αλλιώς θα δουν τα ακόμα πιο σοβαρά δεινά ενός κλάδου αποδυναμωμένου και απολύτως υποχείριου. Αυτό θέλουν;
Η ταξική «καρδιά» του Μακεδονικού
Η ελληνική βιβλιογραφία για το Μακεδονικό Ζήτημα στην «κλασική» του φάση, μέχρι δηλαδή τους Βαλκανικούς πολέμους και την κατάλυση της οθωμανικής κυριαρχίας, χαρακτηρίζεται από μια έντονη ανισομέρεια.
Αυτό που έχει μελετηθεί είναι κυρίως οι διπλωματικές και (με ισχυρή δόση εθνικά ορθής αυτολογοκρισίας) στρατιωτικές παράμετροι του ζητήματος.
Οι κοινωνικές αντιθέσεις της μακεδονικής κοινωνίας πριν από το 1912 και η διαπλοκή τους με την ανάπτυξη των αντιμαχόμενων εθνικών κινημάτων και τις στρατηγικές επιλογές των εθνικών κέντρων, μόνο περιθωριακά έχουν θιγεί -συνήθως με παρεμπίπτουσες, δευτερεύουσες και λακωνικές αναφορές.
Κι όμως, το Μακεδονικό είναι πρακτικά αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη γνώση του κοινωνικού πεδίου και των αντιθέσεων, πολιτική αντανάκλαση των οποίων υπήρξε η διαμάχη μεταξύ «ελληνοφρόνων» και «σλαβοφρόνων» Μακεδόνων στη διάρκεια μισού και πλέον αιώνα.
Το σοβαρό αυτό κενό έρχεται να καλύψει το βιβλίο του Σπύρου Καράβα, επίκουρου καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, «Μακάριοι οι κατέχοντες την γην. Γεωκτητικοί σχεδιασμοί προς απαλλοτρίωση συνειδήσεων στη Μακεδονία 1880-1909» (Αθήνα 2010, εκδ. Βιβλιόραμα).
Αντικείμενό του είναι μια ξεχασμένη αν και σημαντικότατη πτυχή αυτής της διαπλοκής του κοινωνικού με το εθνικό: τα σχέδια εξελληνισμού της (οθωμανικής ακόμη) Μακεδονίας διά του «εξελληνισμού» τής εκεί γεωκτησίας. Ως πηγές, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί υλικό από τα αρχεία του ΥΠΕΞ και προσωπικοτήτων της εποχής (Στ. Δραγούμης, Π. Δέλτα κ.ά.), τον Τύπο των ημερών, κυρίως όμως ένα ντοκουμέντο προκλητικά αγνοημένο από την εγχώρια μακεδονολογία: το φυλλάδιο «Το έργον του ελληνισμού εν Μακεδονία», που τύπωσε το 1880 «ως χειρόγραφον» (σε περιορισμένο δηλαδή αριθμό αντιτύπων, για διανομή σε στενό κύκλο οικονομικών παραγόντων και στελεχών του ελληνικού κράτους) ο Αθανάσιος Ευταξίας.
Τρικουπικός και τσιφλικάς
Απεσταλμένος της κυβέρνησης Τρικούπη στη Μακεδονία τα αμέσως προηγούμενα χρόνια, ο τελευταίος αναλύει χωρίς εξωραϊσμούς την «εθνολογική» και κοινωνική κατάσταση στην περιοχή, εισηγούμενος μια στρατηγική συστηματικής αγοράς οθωμανικών τσιφλικιών και μετατροπής τους σε «εστίες ελληνικής εθνικής ζωής», με στρατηγικό στόχο τον γλωσσικό εξελληνισμό και -προοπτικά- την εγχάραξη ελληνικής εθνικής συνείδησης στους σλαβόφωνους καλλιεργητές τους. Συνδυάζοντας την εθνική δράση με τα ιδιωτικά του συμφέροντα, ο Ευταξίας φρόντισε, άλλωστε, στο ίδιο διάστημα να μετατραπεί ο ίδιος σε τσιφλικά, αγοράζοντας ένα αγρόκτημα με σλαβόφωνους κολίγους στο Τίκφες.
Ολόκληρο το φυλλάδιό του αναπαράγεται στο βιβλίο ως παράρτημά του, μαζί με δυο παρεμφερείς εισηγήσεις του 1859 (από τον εγκαταστημένο στις Σέρρες γιατρό Ιωάννη Θεοδωρίδη) και του 1909 (από τον πρόξενο Σερρών Αντώνιο Σαχτούρη). Η εμπιστευτική φύση της όλης «πραγματείας» είναι σαφής: ο Ευταξίας ξεκαθαρίζει στους επίλεκτους αναγνώστες του ότι «διά λόγους ευνοήτους εκρίθη επιβλαβής η δημοσίευσις αυτής» και ζητεί να μην «ανακοινώσωσιν αυτήν και εις άλλους, μη δυναμένους να τηρήσωσι το πράγμα εν απορρήτω».
Αποκαλυπτική είναι επίσης η περιγραφή από τον Καράβα της αντιμετώπισης του ντοκουμέντου από την «εθνικά ορθή» ελληνική ιστοριογραφία: είτε πλήρης αποσιώπηση είτε παραπλανητικές αναφορές, υψηλά δείγματα «της τέχνης τού να μιλάς αποσιωπώντας και να αποκαλύπτεις συγκαλύπτοντας» (σ. 42).
Τα... «κτήνη» του Δραγούμη
Χρησιμοποιώντας ως σκελετό το κείμενο του Ευταξία, και διασταυρώνοντάς το με παρόμοιες υπηρεσιακές εκτιμήσεις και εισηγήσεις μισού αιώνα, ο Καράβας φωτίζει εξαιρετικά το κοινωνικό υπόβαθρο της ελληνικής πολιτικής στην οθωμανική Μακεδονία. Από τις πρώτες κινδυνολογικές διαπιστώσεις του 1859 μέχρι τα εποικιστικά σχέδια του Ιωνα Δραγούμη, που το 1903 διαπιστώνει πως «απαιτείται όχι διατήρησις αλλά κατάκτησις της Μακεδονίας» με εγκατάσταση ελληνόγλωσσων γεωργών για ν' αποτραπεί ο κίνδυνος να μετατραπούν κάποια μέρα σε ιδιοκτήτες τα «κτήνη [τα] λαλούντα την βουλγαρικήν» που καλλιεργούν τη γη της, η εικόνα που προβάλλει απέχει έτη φωτός από το εξωραϊστικό σχήμα της κυρίαρχης ιστοριογραφίας.
Ο συγγραφέας δεν περιορίζεται ωστόσο στην τεκμηριωμένη αποδόμηση ενός ακόμη εθνικού μύθου. Καταδεικνύει, παράλληλα, την ευρωπαϊκή γενεαλογία αυτής της στρατηγικής: πρότυπο του γερμανοσπουδασμένου Ευταξία δεν ήταν άλλο από την πολιτική, που εφάρμοσε ο Βίσμαρκ για τον εκγερμανισμό των πολωνικών εδαφών της Πρωσίας. Αποκαλύπτει, επίσης, μια ξεχασμένη πρόταση της αγγλικής διπλωματίας προς τον σουλτάνο το 1869, δυο χρόνια μετά την εξέγερση των Φίνιανς, για εποικισμό της Μακεδονίας με «οικονομικά κατεστραμμένους και πολιτικά επικίνδυνους Ιρλανδούς αγρότες». Τελικά, το τελευταίο αυτό σχέδιο έμεινε στα χαρτιά -κι έτσι, το Δουβλίνο δεν αποτέλεσε έναν ακόμη παράγοντα του (ιστορικού αλλά και του σημερινού) Μακεδονικού...
Δευτέρα, Δεκέμβριος 27, 2010
Παρασκευή, Δεκέμβριος 24, 2010
Θεσσαλονίκη - Χριστούγεννα 1912 μ.Χ.
Θεσσαλονίκη. Χριστούγεννα 1912. Ιδού τα υλικά μου. Μου είναι αρκετά. Κι ας μου λείπει η μνήμη. Κι ας μου λείπουν οι άνθρωποι που έζησαν εκείνη την εποχή να συμπληρώσουν την εικόνα. Ο παππούς μου, ο Μίμης, ζούσε ακόμη στην Πόλη, 26 χρονών παλικάρι. Η γιαγιά μου ήταν τεσσάρων χρονών παιδάκι, κι εκείνη απ΄ την Κωνσταντινούπολη. Ηλθαν χώρια στη Θεσσαλονίκη το ’23, στον πρώτο «δγιωγμό». Η πόλη «γιόρταζε» τα 11 χρόνια από την απελευθέρωσή της προσπαθώντας να βολέψει όπως όπως την προσφυγιά από τον Πόντο και τη Μικρασία. Οι δικές τους οικογένειες εγκαταστάθηκαν στις «Εξοχές». Εκεί αντάμωσαν, αγαπήθηκαν, κλέφτηκαν και ύστερα πήγαν και έστησαν το σπιτικό τους δίπλα στη «Βίλα Μπιάνκα». Εκείνος δούλεψε καθηγητής μαθηματικών στο Γυμνάσιο και μετά σταδιοδρόμησε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες της πόλης. Εκείνη έγινε ηθοποιός, δούλεψε σε περιοδεύοντες θιάσους και αργότερα ως υποβολέας στο «Βασιλικό». Μιλούσαν ελληνικά με τους «έξω», γαλλικά μεταξύ τους και τούρκικα όταν μαλώνανε. Κι ήξεραν ακόμη γερμανικά, εγγλέζικα, βουλγάρικα. Φαρσί όλα. Κι όπως η ομιλία τους έτσι και τα βιβλία τους, έτσι τα φαγητά τους, έτσι κι οι μυρωδιές τους σπιτιού τους: πολυεθνικές. Όπως η Πόλη που γεννήθηκαν αλλά και η πόλη που έζησαν. Η δική μας πόλη. Γιατί έτσι ήταν η Θεσσαλονίκη πολύ πριν το 1912 και για λίγο –δυστυχώς πολύ λίγο- μετά. Μια πόλη με δέκα γλώσσες, πέντε φυλές, τρεις θεούς: Χριστό, Αλλάχ, Γιαχβέ. Η τρίτη πιο σπουδαία «Κοσμόπολη», μετά τη Βασιλεύουσα και τη Σμύρνη, της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που όπως όλες οι αυτοκρατορίες στήριζαν τον κοσμοπολιτισμό και τον πολυεθνικό χαρακτήρα των μεγάλων τους κέντρων. Πράγμα που το ξεχνάμε επίτηδες, μην πούμε καμιά καλή κουβέντα για τον Τούρκο και πέσει κεραυνός να μας κάψει.
Τι τα λες όλα αυτά τώρα; Και πουν’ τα Χριστούγεννα του 1912; Εδώ είναι. Στις μυρωδιές, στις γεύσεις, στους ήχους, στα χρώματα μιας πόλης που ξεκίνησε εκείνη την ιστορική χρονιά σαν ένα ψηφιδωτό λαών κι έκανε Χριστούγεννα, στο τέλος της, τυλιγμένη σε ελληνικές σημαίες, δυο μήνες μετά την απελευθέρωσή της στις 27 Οκτωβρίου. Ευτυχώς χωρίς αίμα – ή τουλάχιστον χωρίς τα ποτάμια αίματος που θα μπορούσαν να είχανε χυθεί αν ο Κωνσταντίνος αργούσε μια μέρα ακόμη να μπουκάρει στα Γιαννιτσά, αν ο βουλγάρικος στρατός δεν είχε αποκοιμηθεί στα βορειοανατολικά περίχωρα, εκεί που σήμερα είναι το «Τιτάν».
Όπως και να ‘χει πόλεμος ήταν. Στρατοί μπαίναν και βγαίνανε όλη τη χρονιά. Μια ο ένας μια ο άλλος. Αυτά δεν είναι όμορφα πράγματα για τα νοικοκυριά. Κι ακόμη χειρότερος είναι ο ξεριζωμός, όχι μονάχα ο δικός σου αλλά και του γείτονα, του φίλου, του γνωστού. Γιατί οι απλοί άνθρωποι αλλιώς βιώνουν τα πράγματα της καθημερινότητας είτε είναι με τους νικητές είτε με τους ηττημένους. Γιατί εκείνη τη χρονιά οι ευχές δεν ακούστηκαν πια σε δύο γλώσσες - «Μουτλού γιλάρ, καλά Χριστούγεννα, ευτυχισμένο το νέο έτος» - αλλά σε μία. Ελάχιστοι είχαν μείνει από τους παλιούς «καταχτητές» κι αυτοί ήσαν συμμαζεμένοι «μην γίνει ξαφνικά κανά κακό». Πάντως, όπως και νάχει, εμείς οι Ρωμιοί τη χαρά μας και το κέφι μας σίγουρα θα το είχαμε ανεβασμένο και γιορταστικό. Κι αν η κατάσταση μύριζε μπαρούτι από τον Βαλκανικό Πόλεμο που θα ξεκινούσε σε λίγο, σίγουρα το κάλυπταν οι μυρουδιές από το αρνάκι ατζέμ και τα κυδώνια, τον «κούρκο» στο φούρνο, τους ντολμάδες, τις λακέρδες, τον παστουρμά, το ούζο, το σορόπιασμα του μπακλαβά και την καμένη ζάχαρη.
Εκείνη την Τρίτη, παραμονή Χριστουγέννων του 1912, τους βλέπω τους Σαλονικιούς με τα καλά τους, με τα λουστρίνια τους, με τα ψώνια σε τσάντες να βολτάρουν στην παραλία της Νίκης χωρίς να υποπτεύονται τα φαντάσματα του μέλλοντός τους, την φωτιά του ’17, τα κύματα των προσφύγων του ’22 και του ’23, τα κινήματα, τους πολέμους, τους νεκρούς του ’32, την Κατοχή, τον εξανδραποδισμό χιλιάδων Εβραίων συμπολιτών τους, τον Εμφύλιο, τη δολοφονία του Λαμπράκη, την Χούντα, τον μεγάλο σεισμό, την παρακμή στις αρχές του 21ου αιώνα, την κρίση λίγο πριν συμπληρωθούν τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης. Σε λίγο θα είναι όλοι μαζί στα σπίτια τους, στο γιορτινό τραπέζι…
Αυτό είναι το δικό μου παραμύθι για τη χριστουγεννιάτικη Θεσσαλονίκη του ’12. Με συγκίνηση ψηλαφώ τα υλικά της ζωής μου και χτίζω μνήμες.
Μισό αιώνα μετά, Χριστούγεννα του 1963, με «βλέπω» να ονειρεύομαι το παρελθόν και το μέλλον της πατρίδας μου, ανάμεσα στις μαξιλάρες με κεντημένη την Αγιά Σοφιά, με τα καδράκια μπροστά μου στον τοίχο που μέσα τους ζυγίζω τη ματιά μου και μαθαίνω να ταξιδεύω στο χρόνο. Οδός Ευζώνων. Και το δεντράκι δίπλα στην μπαλκονόπορτα να αναβοσβήνει. Όπως η πόλη. Όπως ο Χρόνος.
Χριστούγεννα του 2010
Τις ευχές μου!Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην Parallaxi που κυκλοφορεί...
Οι πρώτοι 100 Έλληνες twitters σε αριθμό followers
Από το http://www.greekbirds.gr και επί συνόλου 12.400 πουλιών...
Κάπου, εκεί, ανάμεσα και ένας Anemos:
@anemosnaftilos
Journalism - Social Media - Old Media3240 followers
Κάπου, εκεί, ανάμεσα και ένας Anemos:
#52
@anemosnaftilosJournalism - Social Media - Old Media3240 followers
Τρίτη, Δεκέμβριος 21, 2010
Απάντηση στο Φόβο και την Ανασφάλεια
"Alles, was besteht, ist wert, dass es zugrunde geht"
Ή για να το πούμε και αλλιώς: καλύτερα να τους καταστρέψουμε εμείς παρά να μας ξεπαστρέψουν αυτοί!
Ας γίνουμε εμείς η Κρίση τους! Εφημερίδων, εκδοτών, μεγαλοδημοσιογράφων, πολιτικών και εμπόρων...
Ή για να το πούμε και αλλιώς: καλύτερα να τους καταστρέψουμε εμείς παρά να μας ξεπαστρέψουν αυτοί!
Ας γίνουμε εμείς η Κρίση τους! Εφημερίδων, εκδοτών, μεγαλοδημοσιογράφων, πολιτικών και εμπόρων...
Δευτέρα, Δεκέμβριος 20, 2010
Ποιοι είναι οι κουκουλοφόροι τελικά;
[...]
ΔΕΝ είναι παρακρατικοί, είναι κρατικοί! Απ’ τον χωροφύλακα της δεκαετίας του ’50, στον παρακρατικό εκείνης του ’60 και σήμερα στον αστυνομικό της… κουκούλας(!!!). Δεν είναι πολλοί-είναι κάποιοι. Το’ λεγε κάποτε ο Μίκης Θεοδωράκης και δεν το(ν) πιστεύαμε. «Πρόκειται για αστυνομικούς…».
ΤΟΥΣ είδαμε, λοιπόν, και τρίβαμε τα μάτια μας. Σε ολιγόλεπτο βίντεο, τραβηγμένο (κρυφά) από κάποιο μπαλκόνι. Πλησιάζει ο «κουκουλοφόρος» τα ΜΑΤ, ακουμπάει το καδρόνι του στον τοίχο και συζητούν. Φτάνει ο έτερος με το παλαιστινιακό κασκόλ και το σκουφί (ανασηκωμένη κουκούλα), τα λεπτά περνούν και η παρεούλα διαλύεται ήρεμα.. Τα ΜΑΤ ανασκουμπώθηκαν, ο συνεργάτης ξαναπήρε απ’ τον τοίχο το στειλιάρι και τράβηξαν για το… καθήκον. Ξανάγιναν «αντίπαλοι» (πετροβολητές και ροπαλοφόροι, κλέφτες κι αστυνόμοι).
[...]
Ολο το κείμενο εδώ
Η λύση είναι πλέον μία: Η σύλληψη των "κουκουλοφόρων"-ασφαλιτών από τους ίδιους τους διαδηλωτές και η παράδοσή τους στην αστυνομία αφού φωτογραφηθούν, ξεβρακωθούν και δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία τους.
ΔΕΝ είναι παρακρατικοί, είναι κρατικοί! Απ’ τον χωροφύλακα της δεκαετίας του ’50, στον παρακρατικό εκείνης του ’60 και σήμερα στον αστυνομικό της… κουκούλας(!!!). Δεν είναι πολλοί-είναι κάποιοι. Το’ λεγε κάποτε ο Μίκης Θεοδωράκης και δεν το(ν) πιστεύαμε. «Πρόκειται για αστυνομικούς…».
ΤΟΥΣ είδαμε, λοιπόν, και τρίβαμε τα μάτια μας. Σε ολιγόλεπτο βίντεο, τραβηγμένο (κρυφά) από κάποιο μπαλκόνι. Πλησιάζει ο «κουκουλοφόρος» τα ΜΑΤ, ακουμπάει το καδρόνι του στον τοίχο και συζητούν. Φτάνει ο έτερος με το παλαιστινιακό κασκόλ και το σκουφί (ανασηκωμένη κουκούλα), τα λεπτά περνούν και η παρεούλα διαλύεται ήρεμα.. Τα ΜΑΤ ανασκουμπώθηκαν, ο συνεργάτης ξαναπήρε απ’ τον τοίχο το στειλιάρι και τράβηξαν για το… καθήκον. Ξανάγιναν «αντίπαλοι» (πετροβολητές και ροπαλοφόροι, κλέφτες κι αστυνόμοι).
[...]
Ολο το κείμενο εδώ
Η λύση είναι πλέον μία: Η σύλληψη των "κουκουλοφόρων"-ασφαλιτών από τους ίδιους τους διαδηλωτές και η παράδοσή τους στην αστυνομία αφού φωτογραφηθούν, ξεβρακωθούν και δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία τους.
Κυριακή, Δεκέμβριος 19, 2010
Παρασκευή, Δεκέμβριος 17, 2010
Τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα... ξανά!
Οχι, σύντροφοι...
Δεν βγάλατε " κατ' ουσίαν απεργιακό φύλλο"!
Απεργοσπαστικό φύλλο βγάλατε! Κατ' ουσίαν!
Κι εσείς, όπως και οι ψυχαρο-μπομπολαίοι εξαπατήσατε το αναγνωστικό σας κοινό με ένα φύλλο-κονσέρβα που θα κυκλοφορεί για τρεις ημέρες με παλιές ειδήσεις!
Κι αυτό ούτε δημοσιογραφία είναι ούτε αγώνας!
Ξεφτίλα είναι!
Δεν βγάλατε " κατ' ουσίαν απεργιακό φύλλο"!
Απεργοσπαστικό φύλλο βγάλατε! Κατ' ουσίαν!
Κι εσείς, όπως και οι ψυχαρο-μπομπολαίοι εξαπατήσατε το αναγνωστικό σας κοινό με ένα φύλλο-κονσέρβα που θα κυκλοφορεί για τρεις ημέρες με παλιές ειδήσεις!
Κι αυτό ούτε δημοσιογραφία είναι ούτε αγώνας!
Ξεφτίλα είναι!
Ποτέ την Κυριακή!
...δεν είναι Παρασκευή!
(Από την πόρτα σου περνώ -Σόμπολε- και τηγανίζεις ψάρια!)
Το καταπληκτικό όμως της ημέρας είναι που το ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ "Παρόν" που κυκλοφόρησε Παρασκευή, καταγγέλλει "τις μπαγιάτικες εφημερίδες" που κυκλοφόρησαν επίσης Παρασκευή!!!
(Από την πόρτα σου περνώ -Σόμπολε- και τηγανίζεις ψάρια!)
Το καταπληκτικό όμως της ημέρας είναι που το ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ "Παρόν" που κυκλοφόρησε Παρασκευή, καταγγέλλει "τις μπαγιάτικες εφημερίδες" που κυκλοφόρησαν επίσης Παρασκευή!!!
Επικίνδυνα παιχνίδια διαπλοκής στον Τύπο. Η απάντηση της «Ε»
Μια απεργία - φιάσκο που προκήρυξε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ για τα φύλλα Σαββάτου και Κυριακής, με αίτημα την υπογραφή της Συλλογικής Σύμβασης και το σταμάτημα των μαζικών απολύσεων έδωσε αφορμή να ξεδιπλωθεί ένα δυσώδες παρασκήνιο διαπλοκής στις σχέσεις μερίδας εκδοτών και συνδικαλιστών του χώρου, σε βάρος της πραγματικής ενημέρωσης του Έλληνα πολίτη.
Με παρασκηνιακές μεθοδεύσεις την ύστατη στιγμή, χθες Πέμπτη (16/12), ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Πάνος Σόμπολος και η πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου υπαναχώρησαν και ανέτρεψαν τη δέσμευσή τους να υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με τη "Χ.Κ. Τεγόπουλος" και να την εξαιρέσουν από την 48ωρη απεργία (σήμερα και αύριο). Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η εκδότρια της "Χ.Κ Τεγόπουλος" είχε επανειλημμένως αποδεχθεί τα έξι σημεία που είχε θέσει η Ένωση με απόφαση και ανακοίνωσή της την περασμένη Τρίτη (14/12), με την οποία καλούσε και επισήμως κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία να αποδεχτεί τους έξι όρους.Κουβάρι μεθοδεύσεων
Την ώρα που ο χώρος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης περνάει τις πιο δύσκολες στιγμές του ορισμένοι επιμένουν να παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια. Με διάφορες μεθόδους επιδίωξαν μέχρι την τελευταία στιγμή να οδηγήσουν σε αδιέξοδο ακόμα και όσους απέδειξαν εξαρχής ότι θέλουν να υπογράψουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, θέλοντας να κρατήσουν ένα επίπεδο στον εργασιακό τομέα παρά τις δύσκολες οικονομικά συνθήκες. Την ίδια ώρα διευκόλυναν ουσιαστικά με τη στάση τους όσους σχεδίαζαν μέρες τώρα απεργοσπαστικές εκδόσεις, ορισμένοι εκ των οποίων είτε έβαλαν "λουκέτο" σε εφημερίδες, αθετώντας πρόσφατες υποσχέσεις που οδήγησαν και σε ματαίωση απεργιακών κινητοποιήσεων, είτε προχώρησαν σε μαζικές απολύσεις εργαζομένων μέχρι και πριν από λίγες μέρες είτε καταστρατήγησαν τις ΣΣΕ υποχρεώνοντας με εκβιαστικά διλήμματα το προσωπικό τους να υπογράψει ατομικές -δήθεν- συμβάσεις με περικοπές σε αμοιβές κατά 10%.
Τα γεγονότα όμως είναι ξεκάθαρα και όποιος θελήσει να ξετυλίξει το "κουβάρι" των παρασκηνιακών μεθοδεύσεων θα πάρει απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν συγκεκριμένα εκδοτικά συμφέροντα αλλά δυστυχώς και ορισμένοι συνδικαλιστές μέσα στην ίδια την ΕΣΗΕΑ. Αλλά και για την ενημέρωση που επιχειρούν να πλασάρουν στους πολίτες σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές για τη χώρα.
Την ώρα που ο χώρος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης περνάει τις πιο δύσκολες στιγμές του ορισμένοι επιμένουν να παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια. Με διάφορες μεθόδους επιδίωξαν μέχρι την τελευταία στιγμή να οδηγήσουν σε αδιέξοδο ακόμα και όσους απέδειξαν εξαρχής ότι θέλουν να υπογράψουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, θέλοντας να κρατήσουν ένα επίπεδο στον εργασιακό τομέα παρά τις δύσκολες οικονομικά συνθήκες. Την ίδια ώρα διευκόλυναν ουσιαστικά με τη στάση τους όσους σχεδίαζαν μέρες τώρα απεργοσπαστικές εκδόσεις, ορισμένοι εκ των οποίων είτε έβαλαν "λουκέτο" σε εφημερίδες, αθετώντας πρόσφατες υποσχέσεις που οδήγησαν και σε ματαίωση απεργιακών κινητοποιήσεων, είτε προχώρησαν σε μαζικές απολύσεις εργαζομένων μέχρι και πριν από λίγες μέρες είτε καταστρατήγησαν τις ΣΣΕ υποχρεώνοντας με εκβιαστικά διλήμματα το προσωπικό τους να υπογράψει ατομικές -δήθεν- συμβάσεις με περικοπές σε αμοιβές κατά 10%.
Τα γεγονότα όμως είναι ξεκάθαρα και όποιος θελήσει να ξετυλίξει το "κουβάρι" των παρασκηνιακών μεθοδεύσεων θα πάρει απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν συγκεκριμένα εκδοτικά συμφέροντα αλλά δυστυχώς και ορισμένοι συνδικαλιστές μέσα στην ίδια την ΕΣΗΕΑ. Αλλά και για την ενημέρωση που επιχειρούν να πλασάρουν στους πολίτες σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές για τη χώρα.
Σε βάρος μόνο της "Ε"
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή για να δούμε το χρονικό που οδήγησε σε μια 48ωρη απεργία η οποία με αποκλειστική ευθύνη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα κατέληγε βλαπτική μόνο για την "Ελευθεροτυπία" (Σαββάτου και Κυριακής). Η ιδιοκτησία της είναι η μοναδική που από την αρχή ενημέρωσε τον πρόεδρο της Ένωσης Π. Σόμπολο ότι αποδέχεται τους όρους και επιθυμεί να υπογράψει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, υπό την προϋπόθεση να κυκλοφορήσει κανονικά η εφημερίδα ξεκαθαρίζοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να προχωρήσει σε απεργοσπαστική έκδοση σήμερα.
Το χρονικό έχει ως εξής:
- Πριν από περίπου δύο εβδομάδες ο Γ. Αλαφούζος, ιδιοκτήτης του Ομίλου "Σκάι" υποχρέωσε τους εργαζόμενους σε όλα τα ΜΜΕ που διαθέτει να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με μείωση μισθού κατά 10% καταστρατηγώντας κάθε έννοια ΣΣΕ. Παρέμβαση από την ΕΣΗΕΑ, δεν υπήρξε (με ευθύνη και πάλι της πλειοψηφίας) , με αποτέλεσμα να μείνουν εκτεθειμένοι και ανυπεράσπιστοι οι εργαζόμενοι. Απεργία δεν προκηρύχθηκε.
- Λίγες μέρες μετά ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη προχώρησε σε απολύσεις 28 συντακτών από την εφημερίδα "Το Βήμα". Ήδη είχε ανασταλεί η έκδοση του ημερησίου "Βήματος". Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αυτή τη φορά αντέδρασε και κήρυξε 48ωρη απεργία στην εφημερίδα. Έπειτα από διαπραγματεύσεις ο εκδότης της εφημερίδας (και πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ) Σταύρος Ψυχάρης δέχεται να μην επιδώσει τις απολύσεις και έστω κι έτσι η ΕΣΗΕΑ ανέστειλε την απεργία.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή για να δούμε το χρονικό που οδήγησε σε μια 48ωρη απεργία η οποία με αποκλειστική ευθύνη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα κατέληγε βλαπτική μόνο για την "Ελευθεροτυπία" (Σαββάτου και Κυριακής). Η ιδιοκτησία της είναι η μοναδική που από την αρχή ενημέρωσε τον πρόεδρο της Ένωσης Π. Σόμπολο ότι αποδέχεται τους όρους και επιθυμεί να υπογράψει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, υπό την προϋπόθεση να κυκλοφορήσει κανονικά η εφημερίδα ξεκαθαρίζοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να προχωρήσει σε απεργοσπαστική έκδοση σήμερα.
Το χρονικό έχει ως εξής:
- Πριν από περίπου δύο εβδομάδες ο Γ. Αλαφούζος, ιδιοκτήτης του Ομίλου "Σκάι" υποχρέωσε τους εργαζόμενους σε όλα τα ΜΜΕ που διαθέτει να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με μείωση μισθού κατά 10% καταστρατηγώντας κάθε έννοια ΣΣΕ. Παρέμβαση από την ΕΣΗΕΑ, δεν υπήρξε (με ευθύνη και πάλι της πλειοψηφίας) , με αποτέλεσμα να μείνουν εκτεθειμένοι και ανυπεράσπιστοι οι εργαζόμενοι. Απεργία δεν προκηρύχθηκε.
- Λίγες μέρες μετά ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη προχώρησε σε απολύσεις 28 συντακτών από την εφημερίδα "Το Βήμα". Ήδη είχε ανασταλεί η έκδοση του ημερησίου "Βήματος". Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αυτή τη φορά αντέδρασε και κήρυξε 48ωρη απεργία στην εφημερίδα. Έπειτα από διαπραγματεύσεις ο εκδότης της εφημερίδας (και πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ) Σταύρος Ψυχάρης δέχεται να μην επιδώσει τις απολύσεις και έστω κι έτσι η ΕΣΗΕΑ ανέστειλε την απεργία.
"Υπογράφω"
- Τη Δευτέρα (6/12) η ΕΣΗΕΑ ενημερώνεται, μέσω του εκπροσώπου των συντακτών της "Ε" και της "Κ.Ε" και μέλους του μικτού συμβουλίου της Ένωσης, για την απόφαση της εκδότριας Μάνιας Τεγοπούλου να υπογράψει σύμβαση με την επισήμανση ότι η ίδια εδώ και μήνες δεν ανήκει στην ΕΙΗΕΑ. Ενημερώθηκαν ο πρόεδρος της Ένωσης Π. Σόμπολος παρουσία των μελών του Δ.Σ. Έμυς Μαγιάση και Δ. Κουμπιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η 48ωρη απεργία δεν είχε ακόμα προκηρυχθεί.
- Την Τρίτη (7/12) προκηρύχθηκε η απεργία από την Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ενώσεων στο χώρου των ΜΜΕ με αιτήματα την υπογραφή ΣΣΕ και το πάγωμα των απολύσεων.
- Την Τετάρτη (8/12) ανακοινώνεται και από την ΕΣΗΕΑ η απεργία με τα ίδια αιτήματα.
- Το ίδιο βράδυ ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολος επικοινωνεί με την Μάνια Τεγοπούλου η οποία του επαναλαμβάνει ότι δέχεται να υπογράψει σύμβαση εργασίας, ζητώντας ως εκ τούτου να εξαιρεθεί από την απεργία και του δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν ανήκει στην Ένωση Ιδιοκτητών.
- Την Πέμπτη (9/12) το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αποφασίζει και καλεί τη Δευτέρα (13/12) σε τελική διαπραγμάτευση και υπογραφή ΣΣΕ τις εργοδοτικές Ενώσεις: ΕΙΗΕΑ (εφημερίδες), ΕΙΤΗΣΕΕ (κανάλια) ΕΙΙΡΑ (ραδιόφωνα) αλλά και την διοίκηση της ΕΡΤ. Παράλληλα αποφασίζει, αν οι εργοδοτικές Ενώσεις δεν ανταποκριθούν, να καλέσει όσους εκδότες έχουν εκδηλώσει πρόθεση υπογραφής συλλογικής σύμβασης να το πράξουν και να εξαιρεθούν από την 48ωρη απεργία.
- Το βράδυ της ίδιας μέρας (9/12) σε νέα επικοινωνία ο Π. Σόμπολος μεταφέρει στην Μάνια Τεγοπούλου την παραπάνω εξέλιξη δηλώνοντάς της ταυτόχρονα ότι το κλίμα ως προς την πρότασή της είναι θετικό. Η Μάνια Τεγοπούλου τον διαβεβαιώνει ότι αποδέχεται τα αιτήματα της απεργιακής ανακοίνωσης. Ανανεώνει την επικοινωνία του μαζί της για την Δευτέρα (13/12).
- Την Παρασκευή (10/12) στο πρωτοσέλιδο της, η "Ε" έχει την εξής ανακοίνωση: «Η Χ.Κ. Τεγόπουλος έχει καλέσει επισήμως το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ από την Δευτέρα να συνυπογράψει τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας».
- Την ίδια μέρα ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη προχωρά σε απολύσεις 20 συντακτών από το "Βήμα" και αφού το προηγούμενο βράδυ έχει δοθεί εντολή να παραδοθεί η ύλη του κυριακάτικου "Βήματος" ώστε να μην υπάρξουν πιθανά προβλήματα με την κυκλοφορία. Η ΕΣΗΕΑ δεν κάνει καμία έκτακτη κινητοποίηση αναμένοντας τις συναντήσεις της Δευτέρας (13/12) στις οποίες οι εργοδοτικές Ενώσεις δεν ανταποκρίνονται καθώς ζητούν πρώτα να αναστείλει η ΕΣΗΕΑ την 48ωρη απεργία.
- Τη Δευτέρα (13/12) οι εργοδοτικές Ενώσεις δεν ανταποκρίνονται στην πρόσκληση που είχε απευθύνει από την Πέμπτη (9/12) η ΕΣΗΕΑ.
- Τη Δευτέρα (6/12) η ΕΣΗΕΑ ενημερώνεται, μέσω του εκπροσώπου των συντακτών της "Ε" και της "Κ.Ε" και μέλους του μικτού συμβουλίου της Ένωσης, για την απόφαση της εκδότριας Μάνιας Τεγοπούλου να υπογράψει σύμβαση με την επισήμανση ότι η ίδια εδώ και μήνες δεν ανήκει στην ΕΙΗΕΑ. Ενημερώθηκαν ο πρόεδρος της Ένωσης Π. Σόμπολος παρουσία των μελών του Δ.Σ. Έμυς Μαγιάση και Δ. Κουμπιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η 48ωρη απεργία δεν είχε ακόμα προκηρυχθεί.
- Την Τρίτη (7/12) προκηρύχθηκε η απεργία από την Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ενώσεων στο χώρου των ΜΜΕ με αιτήματα την υπογραφή ΣΣΕ και το πάγωμα των απολύσεων.
- Την Τετάρτη (8/12) ανακοινώνεται και από την ΕΣΗΕΑ η απεργία με τα ίδια αιτήματα.
- Το ίδιο βράδυ ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολος επικοινωνεί με την Μάνια Τεγοπούλου η οποία του επαναλαμβάνει ότι δέχεται να υπογράψει σύμβαση εργασίας, ζητώντας ως εκ τούτου να εξαιρεθεί από την απεργία και του δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν ανήκει στην Ένωση Ιδιοκτητών.
- Την Πέμπτη (9/12) το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αποφασίζει και καλεί τη Δευτέρα (13/12) σε τελική διαπραγμάτευση και υπογραφή ΣΣΕ τις εργοδοτικές Ενώσεις: ΕΙΗΕΑ (εφημερίδες), ΕΙΤΗΣΕΕ (κανάλια) ΕΙΙΡΑ (ραδιόφωνα) αλλά και την διοίκηση της ΕΡΤ. Παράλληλα αποφασίζει, αν οι εργοδοτικές Ενώσεις δεν ανταποκριθούν, να καλέσει όσους εκδότες έχουν εκδηλώσει πρόθεση υπογραφής συλλογικής σύμβασης να το πράξουν και να εξαιρεθούν από την 48ωρη απεργία.
- Το βράδυ της ίδιας μέρας (9/12) σε νέα επικοινωνία ο Π. Σόμπολος μεταφέρει στην Μάνια Τεγοπούλου την παραπάνω εξέλιξη δηλώνοντάς της ταυτόχρονα ότι το κλίμα ως προς την πρότασή της είναι θετικό. Η Μάνια Τεγοπούλου τον διαβεβαιώνει ότι αποδέχεται τα αιτήματα της απεργιακής ανακοίνωσης. Ανανεώνει την επικοινωνία του μαζί της για την Δευτέρα (13/12).
- Την Παρασκευή (10/12) στο πρωτοσέλιδο της, η "Ε" έχει την εξής ανακοίνωση: «Η Χ.Κ. Τεγόπουλος έχει καλέσει επισήμως το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ από την Δευτέρα να συνυπογράψει τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας».
- Την ίδια μέρα ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη προχωρά σε απολύσεις 20 συντακτών από το "Βήμα" και αφού το προηγούμενο βράδυ έχει δοθεί εντολή να παραδοθεί η ύλη του κυριακάτικου "Βήματος" ώστε να μην υπάρξουν πιθανά προβλήματα με την κυκλοφορία. Η ΕΣΗΕΑ δεν κάνει καμία έκτακτη κινητοποίηση αναμένοντας τις συναντήσεις της Δευτέρας (13/12) στις οποίες οι εργοδοτικές Ενώσεις δεν ανταποκρίνονται καθώς ζητούν πρώτα να αναστείλει η ΕΣΗΕΑ την 48ωρη απεργία.
- Τη Δευτέρα (13/12) οι εργοδοτικές Ενώσεις δεν ανταποκρίνονται στην πρόσκληση που είχε απευθύνει από την Πέμπτη (9/12) η ΕΣΗΕΑ.
Απεργοσπαστικά φύλλα
- Την Τρίτη (14/12) ο πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ Στ. Ψυχάρης καλεί προσωπικά στο γραφείο του τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολο και του ζητάει εκ νέου την αναστολή της απεργίας για να αρχίσουν και πάλι διαπραγματεύσεις για υπογραφή ΣΣΕ. Στο μεταξύ έχει ήδη ξεκινήσει σε πολλές εφημερίδες, Πλην της "Ε", να προετοιμάζονται απεργοσπαστικά φύλλά καθώς σχεδιάζεται έκδοση των Κυριακάτικων φύλλων για σήμερα (17/12) με στόχο να μείνουν μέχρι την Κυριακή στα περίπτερα.
- Το απόγευμα της Τρίτης το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ μετά από συνεδρίασή του επαναβεβαιώνει την πραγματοποίηση της 48ωρης απεργίας, ωστόσο καλεί κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία να αποδεχτεί έξι όρους (βλέπε ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ 14/2).
- Το ίδιο βράδυ ο Π. Σόμπολος επικοινωνεί πάλι με την Μάνια Τεγοπούλου η οποία τον διαβεβαιώνει ότι αποδέχεται και τους έξι όρους και είναι έτοιμη να υπογράψει. Του ζητάει να υπογράψουν ταυτόχρονα όλα τα σωματεία και να εξασφαλιστεί ότι η εφημερίδα θα διανεμηθεί δεδομένου ότι απεργία είχαν εξαγγείλει και οι διανομείς. Ο Π. Σόμπολος της δηλώνει ότι θα την ενημερώσει την επομένη.
- Την Τετάρτη (15/12) -μέρα πανελλαδικής απεργίας- οι πρόεδροι των ΕΣΗΕΑ, ΕΠΗΕΑ και ΕΤΗΠΤΑ συναντώνται με τον πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ Στ. Ψυχάρη. Αυτός αρνείται υπογραφή σύμβασης και τους καλεί σε διάλογο τη Δευτέρα (20/12) μετά τη λήξη της απεργίας. Τους λέει επίσης ότι αν θέλουν άμεση έναρξη διαλόγου να λύσουν την απεργία.
- Την Τρίτη (14/12) ο πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ Στ. Ψυχάρης καλεί προσωπικά στο γραφείο του τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολο και του ζητάει εκ νέου την αναστολή της απεργίας για να αρχίσουν και πάλι διαπραγματεύσεις για υπογραφή ΣΣΕ. Στο μεταξύ έχει ήδη ξεκινήσει σε πολλές εφημερίδες, Πλην της "Ε", να προετοιμάζονται απεργοσπαστικά φύλλά καθώς σχεδιάζεται έκδοση των Κυριακάτικων φύλλων για σήμερα (17/12) με στόχο να μείνουν μέχρι την Κυριακή στα περίπτερα.
- Το απόγευμα της Τρίτης το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ μετά από συνεδρίασή του επαναβεβαιώνει την πραγματοποίηση της 48ωρης απεργίας, ωστόσο καλεί κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία να αποδεχτεί έξι όρους (βλέπε ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ 14/2).
- Το ίδιο βράδυ ο Π. Σόμπολος επικοινωνεί πάλι με την Μάνια Τεγοπούλου η οποία τον διαβεβαιώνει ότι αποδέχεται και τους έξι όρους και είναι έτοιμη να υπογράψει. Του ζητάει να υπογράψουν ταυτόχρονα όλα τα σωματεία και να εξασφαλιστεί ότι η εφημερίδα θα διανεμηθεί δεδομένου ότι απεργία είχαν εξαγγείλει και οι διανομείς. Ο Π. Σόμπολος της δηλώνει ότι θα την ενημερώσει την επομένη.
- Την Τετάρτη (15/12) -μέρα πανελλαδικής απεργίας- οι πρόεδροι των ΕΣΗΕΑ, ΕΠΗΕΑ και ΕΤΗΠΤΑ συναντώνται με τον πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ Στ. Ψυχάρη. Αυτός αρνείται υπογραφή σύμβασης και τους καλεί σε διάλογο τη Δευτέρα (20/12) μετά τη λήξη της απεργίας. Τους λέει επίσης ότι αν θέλουν άμεση έναρξη διαλόγου να λύσουν την απεργία.
Κραυγαλέα υπαναχώρηση
- Το ίδιο βράδυ ο κ. Σόμπολος επικοινωνεί με την κ. Τεγοπούλου παρουσία και των άλλων προέδρων και της δηλώνει ότι οι τρεις Ενώσεις είναι έτοιμες να συνυπογράψουν μαζί της σύμβαση και ζητούν συνάντηση ακόμα και το ίδιο βράδυ αλλά εκδηλώνουν αδυναμία να αντιμετωπίσουν το θέμα της διανομής.
- To μεσημέρι της Πέμπτης 16 Δεκεμβρίου, η Μάνια Τεγοπούλου ενημερώνει, μέσω του εκπροσώπου των συντακτών της "Ε" και της "Κ.Ε" και μέλος του μικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, τον πρόεδρο και το Δ.Σ. της Ένωσης ότι έχει λυθεί το θέμα της διανομής και περιμένει τις τρεις Ενώσεις εντός της ημέρας να της ορίσουν συνάντηση για να υπογράψουν τη σύμβαση. Την ίδια ενημέρωση είχαν και οι πρόεδροι των άλλων δύο σωματείων. Η συνάντηση αυτή δεν έγινε ποτέ. Αντ' αυτής εκδόθηκε η απόφαση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ που εισηγήθηκε ο κ. Σόμπολος και με την οποία αθετούνται όλες οι παραπάνω συνεννοήσεις και δεσμεύσεις καθώς η απεργία ανακοινώνεται ότι ισχύει για όλους.
- Το ίδιο βράδυ ο κ. Σόμπολος επικοινωνεί με την κ. Τεγοπούλου παρουσία και των άλλων προέδρων και της δηλώνει ότι οι τρεις Ενώσεις είναι έτοιμες να συνυπογράψουν μαζί της σύμβαση και ζητούν συνάντηση ακόμα και το ίδιο βράδυ αλλά εκδηλώνουν αδυναμία να αντιμετωπίσουν το θέμα της διανομής.
- To μεσημέρι της Πέμπτης 16 Δεκεμβρίου, η Μάνια Τεγοπούλου ενημερώνει, μέσω του εκπροσώπου των συντακτών της "Ε" και της "Κ.Ε" και μέλος του μικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, τον πρόεδρο και το Δ.Σ. της Ένωσης ότι έχει λυθεί το θέμα της διανομής και περιμένει τις τρεις Ενώσεις εντός της ημέρας να της ορίσουν συνάντηση για να υπογράψουν τη σύμβαση. Την ίδια ενημέρωση είχαν και οι πρόεδροι των άλλων δύο σωματείων. Η συνάντηση αυτή δεν έγινε ποτέ. Αντ' αυτής εκδόθηκε η απόφαση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ που εισηγήθηκε ο κ. Σόμπολος και με την οποία αθετούνται όλες οι παραπάνω συνεννοήσεις και δεσμεύσεις καθώς η απεργία ανακοινώνεται ότι ισχύει για όλους.
H συνέλευση
Έπειτα απ' όλες αυτές τις μεθοδεύσεις οι εργαζόμενοι στη Χ. Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. (διοικητικοί, τεχνικοί και δημοσιογράφοι) πραγματοποίησαν χθες έκτακτη συνέλευση.
Σε κλίμα ενωτικό, ξεκαθάρισαν ότι τα παρασκηνιακά παιχνίδια δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά, καταγγέλλοντας την πλειοψηφία του Δ.Σ. της Ένωσης για παραπλάνηση των εργαζομένων, παρελκυστική τακτική και αδυναμία εκπροσώπησης του κλάδου σ΄αυτές τις κρίσιμες στιγμές. Επισήμαναν ότι η ΕΣΗΕΑ "είμαστε όλοι εμείς" και συνεπώς η Ένωση πρέπει με κάθε τρόπο να προστατευθεί. Όμως σε καμία περίπτωση, η ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί να εκφράζεται από τη συγκεκριμένη πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου. Οι εργαζόμενοι στην "Ε" επισήμαναν ότι αρκετές φορές είχαν διαφωνήσει με αποφάσεις του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, αλλά ποτέ δεν έπραξαν κάτι διαφορετικό από αυτό που όριζαν οι αποφάσεις του. Στην προκειμένη περίπτωση η πλειοψηφία του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ ξεπέρασε τα όρια, παίζοντας ανοιχτά το παιχνίδι συγκεκριμένων εργοδοτών.
Οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν την απεργοσπαστική λογική των διευθύνσεων των περισσότερων εφημερίδων, που ετοίμασαν τις Σαββατιάτικες και Κυριακάτικες εκδόσεις για να κυκλοφορήσουν σήμερα, κοροϊδεύοντας το αναγνωστικό κοινό και μάλιστα εκμεταλλευόμενοι παράνομα τη δουλειά των συναδέλφων. Παράλληλα κατήγγειλαν τα σωματεία που έδειξαν ανοχή σε αυτήν την τακτική ακυρώνοντας ουσιαστικά την 48ωρη απεργία και ζήτησαν από τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ που μειοψήφησαν στη χθεσινή απόφαση αθέτησης της υπογραφής σύμβασης με όσους εκδότες το επιθυμούσαν, να υποβάλλουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας τις παραιτήσεις τους και το ίδιο να πράξουν και οι επιλαχόντες αυτών.
Με συντριπτική πλειοψηφία οι εργαζόμενοι στη Χ.Κ. Τεγόπουλος ξεκαθάρισαν ότι σε περίπτωση που δεν υλοποιηθεί άμεσα η ξεκάθαρη θέλησή τους, τότε δεν δεσμεύονται από την απόφαση για απεργία. Θα δουλέψουν κανονικά για τις δύο εκδόσεις, καθώς τα σωματεία δεν εμπόδισαν τα απεργοσπαστικά φύλλα που κυκλοφορούν σήμερα αλλά και δεν προασπίστηκαν τα συμφέροντα των εργαζομένων υπογράφοντας συλλογική σύμβαση.
Έπειτα απ' όλες αυτές τις μεθοδεύσεις οι εργαζόμενοι στη Χ. Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. (διοικητικοί, τεχνικοί και δημοσιογράφοι) πραγματοποίησαν χθες έκτακτη συνέλευση.
Σε κλίμα ενωτικό, ξεκαθάρισαν ότι τα παρασκηνιακά παιχνίδια δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά, καταγγέλλοντας την πλειοψηφία του Δ.Σ. της Ένωσης για παραπλάνηση των εργαζομένων, παρελκυστική τακτική και αδυναμία εκπροσώπησης του κλάδου σ΄αυτές τις κρίσιμες στιγμές. Επισήμαναν ότι η ΕΣΗΕΑ "είμαστε όλοι εμείς" και συνεπώς η Ένωση πρέπει με κάθε τρόπο να προστατευθεί. Όμως σε καμία περίπτωση, η ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί να εκφράζεται από τη συγκεκριμένη πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου. Οι εργαζόμενοι στην "Ε" επισήμαναν ότι αρκετές φορές είχαν διαφωνήσει με αποφάσεις του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, αλλά ποτέ δεν έπραξαν κάτι διαφορετικό από αυτό που όριζαν οι αποφάσεις του. Στην προκειμένη περίπτωση η πλειοψηφία του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ ξεπέρασε τα όρια, παίζοντας ανοιχτά το παιχνίδι συγκεκριμένων εργοδοτών.
Οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν την απεργοσπαστική λογική των διευθύνσεων των περισσότερων εφημερίδων, που ετοίμασαν τις Σαββατιάτικες και Κυριακάτικες εκδόσεις για να κυκλοφορήσουν σήμερα, κοροϊδεύοντας το αναγνωστικό κοινό και μάλιστα εκμεταλλευόμενοι παράνομα τη δουλειά των συναδέλφων. Παράλληλα κατήγγειλαν τα σωματεία που έδειξαν ανοχή σε αυτήν την τακτική ακυρώνοντας ουσιαστικά την 48ωρη απεργία και ζήτησαν από τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ που μειοψήφησαν στη χθεσινή απόφαση αθέτησης της υπογραφής σύμβασης με όσους εκδότες το επιθυμούσαν, να υποβάλλουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας τις παραιτήσεις τους και το ίδιο να πράξουν και οι επιλαχόντες αυτών.
Με συντριπτική πλειοψηφία οι εργαζόμενοι στη Χ.Κ. Τεγόπουλος ξεκαθάρισαν ότι σε περίπτωση που δεν υλοποιηθεί άμεσα η ξεκάθαρη θέλησή τους, τότε δεν δεσμεύονται από την απόφαση για απεργία. Θα δουλέψουν κανονικά για τις δύο εκδόσεις, καθώς τα σωματεία δεν εμπόδισαν τα απεργοσπαστικά φύλλα που κυκλοφορούν σήμερα αλλά και δεν προασπίστηκαν τα συμφέροντα των εργαζομένων υπογράφοντας συλλογική σύμβαση.
Το ψήφισμα
Το ψήφισμα που υιοθέτησε η συνέλευση έχει ως εξής: "Οι εργαζόμενοι στη Χ. Κ Τεγόπουλος (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί), σε συνέλευση που πραγματοποιήσαμε σήμερα 16 Δεκεμβρίου 2010, με αφορμή την 48ωρη απεργία στα μέσα ενημέρωσης στις 17 και 18, αποφασίσαμε:
Να καλέσουμε τα προεδρεία των σωματείων μας (EΣΗΕΑ, EΠΗΕΑ, ETHΠTA) να υλοποιήσουν την δέσμευσή τους, αλλά και το ζητούμενο της κηρυχθείσας απεργίας, που είναι η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με όποιον εκδότη το επιθυμεί.
Στη βάση αυτή, να υπογράψουν σήμερα με την εκδότρια Μάνια Τεγοπούλου συλλογική σύμβαση, σύμφωνα με την εκφρασμένη επιθυμία της, αλλά και τη ρητή διατύπωση της ανακοίνωσης της ΕΣΗΕΑ στις 14.12, σύμφωνα με την οποία "καλεί κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία με τα σωματεία στην ενημέρωση, να δεχθεί άμεσα" τα 6 σημεία, που η ίδια σε συνομιλία της με τον Πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Πάνο Σόμπολο δήλωσε ότι αποδέχεται και τα οποία είναι:
1. Διατήρηση των θέσεων εργασίας – όχι στις απολύσεις.
2. Δέσμευση για μη καταφυγή σε εκβιαστικές «επιχειρησιακές» ή «ατομικές», τάχα, συμβάσεις.
3. Δέσμευση για την από κοινού με τα σωματεία στήριξη των πόρων των Ταμείων.
4. Αναγνώριση όλων των διατάξεων των ΣΣΕ, καθώς και των Ιδιωτικών Συμφωνιών και συμφωνία εφαρμογής αυτών.
5. Η όποια συμφωνία θα έχει ισχύ και για τα μη μέλη των Ενώσεων.
6. Θα έχει ημερομηνία λήξης την 31/12/2011 και θα ενταχθεί στην ΣΣΕ που θα υπογραφεί με τις αντίστοιχες εργοδοτικές οργανώσεις
Καταγγέλλουμε την απεργοσπαστική λογική των διευθύνσεων των περισσότερων εφημερίδων, που έσπευσαν να ετοιμάσουν απεργοσπαστικά κυριακάτικα φύλλα για να κυκλοφορήσουν την Παρασκευή, το Σάββατο και την Κυριακή, με μπαγιάτικες ειδήσεις, κοροϊδεύοντας το αναγνωστικό τους κοινό, αλλά και εκμεταλλευόμενοι παράνομα τη δουλειά συναδέλφων. Καταγγέλλουμε και τα σωματεία που επέδειξαν ανοχή σε αυτή την τακτική, υπονομεύοντας και ακυρώνοντας στην πράξη την απεργία, που τα ίδια είχαν εξαγγείλει. Ζητάμε από τα μέλη του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ που μειοψήφησαν στην χθεσινή απόφαση αθέτησης της υπογραφής σύμβασης με όσους εκδότες το επιθυμούσαν, να υποβάλλουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας τις παραιτήσεις από το Δ.Σ και το ίδιο να πράξουν και οι επιλαχόντες αυτών.
Αποφασίσαμε επίσης, με μεγάλη πλειοψηφία, σε περίπτωση που τα σωματεία δεν υλοποιήσουν την εκφρασμένη θέληση των μελών τους εργαζόμενων στη Χ.Κ Τεγόπουλος, να εργαστούμε κανονικά Παρασκευή και Σάββατο, θεωρώντας ότι δεν δεσμευόμαστε από την απόφαση για την απεργία, μια που τα σωματεία δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τα απεργοσπαστικά φύλλα αλλά ούτε και να προασπίσουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, υπογράφοντας συλλογική σύμβαση, εκεί που αυτό ήταν δυνατόν."
* Ο εκπρόσωπος των συντακτών της "Ε" της "Κ.Ε" επικοινώνησε με τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολο και του γνωστοποίησε το ψήφισμα της συνέλευσης, καθώς υπήρχε ανάγκη άμεσης απάντησης. Ο κ. Σόμπολος του απάντησε ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί καθώς έχει δουλειά στο κανάλι και να παραδώσει το ψήφισμα στην ΕΣΗΕΑ. Αυτό και έγινε, αλλά καθώς η Ένωση ήταν κλειστή, το ψήφισμα παρέλαβε ο γραμματέας της Αντώνης Νταβανέλλος, ο οποίος και το θυροκόλλησε.
Να καλέσουμε τα προεδρεία των σωματείων μας (EΣΗΕΑ, EΠΗΕΑ, ETHΠTA) να υλοποιήσουν την δέσμευσή τους, αλλά και το ζητούμενο της κηρυχθείσας απεργίας, που είναι η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με όποιον εκδότη το επιθυμεί.
Στη βάση αυτή, να υπογράψουν σήμερα με την εκδότρια Μάνια Τεγοπούλου συλλογική σύμβαση, σύμφωνα με την εκφρασμένη επιθυμία της, αλλά και τη ρητή διατύπωση της ανακοίνωσης της ΕΣΗΕΑ στις 14.12, σύμφωνα με την οποία "καλεί κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία με τα σωματεία στην ενημέρωση, να δεχθεί άμεσα" τα 6 σημεία, που η ίδια σε συνομιλία της με τον Πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Πάνο Σόμπολο δήλωσε ότι αποδέχεται και τα οποία είναι:
1. Διατήρηση των θέσεων εργασίας – όχι στις απολύσεις.
2. Δέσμευση για μη καταφυγή σε εκβιαστικές «επιχειρησιακές» ή «ατομικές», τάχα, συμβάσεις.
3. Δέσμευση για την από κοινού με τα σωματεία στήριξη των πόρων των Ταμείων.
4. Αναγνώριση όλων των διατάξεων των ΣΣΕ, καθώς και των Ιδιωτικών Συμφωνιών και συμφωνία εφαρμογής αυτών.
5. Η όποια συμφωνία θα έχει ισχύ και για τα μη μέλη των Ενώσεων.
6. Θα έχει ημερομηνία λήξης την 31/12/2011 και θα ενταχθεί στην ΣΣΕ που θα υπογραφεί με τις αντίστοιχες εργοδοτικές οργανώσεις
Καταγγέλλουμε την απεργοσπαστική λογική των διευθύνσεων των περισσότερων εφημερίδων, που έσπευσαν να ετοιμάσουν απεργοσπαστικά κυριακάτικα φύλλα για να κυκλοφορήσουν την Παρασκευή, το Σάββατο και την Κυριακή, με μπαγιάτικες ειδήσεις, κοροϊδεύοντας το αναγνωστικό τους κοινό, αλλά και εκμεταλλευόμενοι παράνομα τη δουλειά συναδέλφων. Καταγγέλλουμε και τα σωματεία που επέδειξαν ανοχή σε αυτή την τακτική, υπονομεύοντας και ακυρώνοντας στην πράξη την απεργία, που τα ίδια είχαν εξαγγείλει. Ζητάμε από τα μέλη του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ που μειοψήφησαν στην χθεσινή απόφαση αθέτησης της υπογραφής σύμβασης με όσους εκδότες το επιθυμούσαν, να υποβάλλουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας τις παραιτήσεις από το Δ.Σ και το ίδιο να πράξουν και οι επιλαχόντες αυτών.
Αποφασίσαμε επίσης, με μεγάλη πλειοψηφία, σε περίπτωση που τα σωματεία δεν υλοποιήσουν την εκφρασμένη θέληση των μελών τους εργαζόμενων στη Χ.Κ Τεγόπουλος, να εργαστούμε κανονικά Παρασκευή και Σάββατο, θεωρώντας ότι δεν δεσμευόμαστε από την απόφαση για την απεργία, μια που τα σωματεία δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τα απεργοσπαστικά φύλλα αλλά ούτε και να προασπίσουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, υπογράφοντας συλλογική σύμβαση, εκεί που αυτό ήταν δυνατόν."
* Ο εκπρόσωπος των συντακτών της "Ε" της "Κ.Ε" επικοινώνησε με τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολο και του γνωστοποίησε το ψήφισμα της συνέλευσης, καθώς υπήρχε ανάγκη άμεσης απάντησης. Ο κ. Σόμπολος του απάντησε ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί καθώς έχει δουλειά στο κανάλι και να παραδώσει το ψήφισμα στην ΕΣΗΕΑ. Αυτό και έγινε, αλλά καθώς η Ένωση ήταν κλειστή, το ψήφισμα παρέλαβε ο γραμματέας της Αντώνης Νταβανέλλος, ο οποίος και το θυροκόλλησε.
Πέμπτη, Δεκέμβριος 16, 2010
Η Ελευθεροτυπία, η στάση της ΕΣΗΕΑ και οι εργαζόμενοι στη Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε.
Όλο το παρασκήνιο γύρω από την 48ωρη απεργία στα ΜΜΕ, την Παρασκευή και το Σάββατο, οι αντικρουόμενες ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ και οι αποφάσεις δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων της Χ.Κ. Τεγόπουλος.
Την Τρίτη 14 Δεκεμβρίου η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, μετά την άρνηση των εργοδοτικών οργανώσεων να προσέλθουν στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή ΣΣΕ, καλεί τους δημοσιογράφους να συμμετάσχουν αποφασιστικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις της Τετάρτης, 15, της Παρασκευής 17 και του Σαββάτου 18 Δεκεμβρίου 2010.
Καλεί τις Ενώσεις των ιδιοκτητών ΜΜΕ να προσέλθουν επειγόντως στο τραπέζι των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την υπογραφή ΣΣΕ.
Καλεί επίσης, κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία με τα σωματεία στην ενημέρωση , να δεχθεί άμεσα τα εξής σημεία:
1. Διατήρηση των θέσεων εργασίας – όχι στις απολύσεις.
2. Δέσμευση για μη καταφυγή σε εκβιαστικές «επιχειρησιακές» ή «ατομικές», τάχα, συμβάσεις.
3. Δέσμευση για την από κοινού με τα σωματεία στήριξη των πόρων των Ταμείων.
4. Αναγνώριση όλων των διατάξεων των ΣΣΕ, καθώς και των Ιδιωτικών Συμφωνιών και συμφωνία εφαρμογής αυτών.
5. Η όποια συμφωνία θα έχει ισχύ και για τα μη μέλη των Ενώσεων.
6. Θα έχει ημερομηνία λήξης την 31/12/2011 και θα ενταχθεί στην ΣΣΕ που θα υπογραφεί με τις αντίστοιχες εργοδοτικές οργανώσεις.
H X. K. Τεγόπουλος Α.Ε ήδη από τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου είχε δημοσιοποιήσει την πρόθεσή της "να προσέλθει σε συμφωνία με τα σωματεία". Δηλαδή, είχε ήδη δεσμευθεί να ικανοποιήσει τα αιτήματα που περιέχονται στα 6 σημεία της ανακοίνωσης της ΕΣΗΕΑ.
Σήμερα Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ εξέδωσε νέα ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται:
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καλεί τους δημοσιογράφους να συμμετάσχουν μαζικά στην 48ωρη απεργία, που έχει κηρυχθεί από αύριο Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου στις 06.00 το πρωί μέχρι και την Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010 στις 06.00 το πρωί, ώστε από κοινού με τους εργαζόμενους στον Τύπο και τα Ηλεκτρονικά ΜΜΕ να διεκδικήσουμε:
* Το δικαίωμά μας στη μισθωτή εργασία και στην υπογραφή ΣΣΕ.
* Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα της κοινής γνώμης για την υπεύθυνη ενημέρωση.
Η απεργιακή επιτροπή είναι ήδη σε επιφυλακή.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει, αλλά και παραδίδει στην κρίση των πολιτών:
* Την προσχεδιασμένη απόπειρα της διοίκησης της ΕΙΗΕΑ και άλλων εργοδοτικών επιχειρηματικών κέντρων, που, εκτός από τις τρέχουσες εκδόσεις της Παρασκευής, υπονομεύοντας το απεργιακό δικαίωμα, αλλά και το ενημερωτικό προϊόν επιχειρούν να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη και με πειρατικές εκδόσεις, που περιλαμβάνουν κατεψυγμένα θέματα και παρωχημένες ειδήσεις, ως δήθεν επικαιρότητα.
* Την πρακτική αυτή καθώς και ηλεκτρονικών ΜΜΕ, που εξωθούν συναδέλφους να συμμετάσχουν σ’ αυτές τις παράνομες διαδικασίες απεργοσπαστικών φύλλων και αντίστοιχων ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων, αλλά και με ανάλογες απόπειρες στο διαδίκτυο.
Η ενημέρωση είναι δημόσιο αγαθό.
Οι δημοσιογράφοι είμαστε αποφασισμένοι να την περιφρουρήσουμε, μαζί με τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων που ανατρέπονται από νεοφιλελεύθερες πολιτικές και επιχειρησιακές πρακτικές, εμφανιζόμενες με μανδύα την κρίση, η οποία όμως δεν αποτελεί παρά κρίση κερδών.
Εμείς επιμένουμε: η ενημέρωση και τα πλήρη εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων είναι και θα παραμείνουν πάνω από τα κέρδη της όποιας διαπλοκής.
Η ΕΣΗΕΑ επιμένει και διεκδικεί:
* Την άμεση υπογραφή ΣΣΕ και τη δέσμευση για αποφυγή κάθε τακτικής που αποσκοπεί στην αποδόμηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
* Την ακύρωση των ατομικών «συμφωνητικών» στον Όμιλο ΣΚΑΪ.
* Την ανάκληση όλων των απολύσεων σε ΔΟΛ, Καθημερινή, Antenna, Βραδύνη, Χρηματιστήριο, κλπ.
Επίσης, η ΕΣΗΕΑ:
* Εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία της για το λουκέτο στην «Απογευματινή» καθώς και για τις μειώσεις αποδοχών σε εργαζόμενους και συνταξιούχους
* Απαιτεί την προστασία των θέσεων εργασίας και να σταματήσουν αμέσως οι μαζικές απολύσεις.
* Απαιτεί από την κυβέρνηση τη λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας για τους άνεργους.Όπως γίνεται φανερό, η πλειοψηφία του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ υπαναχωρεί από την αρχική απόφαση με την οποία καλείται "κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ να προσέλθει σε συμφωνία" και παρακάμπτει τη θετική ανταπόκριση της Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. στην ικανοποίηση των αιτημάτων που η ίδια η ΕΣΗΕΑ είχε θέσει.
Μετά από τις εξελίξεις αυτές, οι εργαζόμενοι στη Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. πραγματοποίησαν γενική συνέλευση η οποία ενέκρινε με ευρύτατη πλειοψηφία το ακόλουθο ψήφισμα:
Οι εργαζόμενοι στη Χ. Κ Τεγόπουλος (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί), σε συνέλευση που πραγματοποιήσαμε σήμερα 16 Δεκεμβρίου 2010, με αφορμή την 48ωρη απεργία στα μέσα ενημέρωσης στις 17 και 18, αποφασίσαμε:
Να καλέσουμε τα προεδρεία των σωματείων μας (EΣΗΕΑ, EΠΗΕΑ, ETHΠTA) να υλοποιήσουν την δέσμευσή τους, αλλά και το ζητούμενο της κηρυχθείσας απεργίας, που είναι η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με όποιον εκδότη το επιθυμεί.
Στη βάση αυτή, να υπογράψουν σήμερα με την εκδότρια Μάνια Τεγοπούλου συλλογική σύμβαση, σύμφωνα με την εκφρασμένη επιθυμία της, αλλά και τη ρητή διατύπωση της ανακοίνωσης της ΕΣΗΕΑ στις 14.12, σύμφωνα με την οποία "καλεί κάθε επιχείρηση στο χώρο των ΜΜΕ που δέχεται να προσέλθει σε συμφωνία με τα σωματεία στην ενημέρωση, να δεχθεί άμεσα" τα 6 σημεία, που η ιδια σε συνομιλια της με τον Προεδρο της ΕΣΗΕΑ Πάνο Σόμπολο δήλωσε οτι αποδέχεται και τα οποία ειναι:
1. Διατήρηση των θέσεων εργασίας – όχι στις απολύσεις.
2. Δέσμευση για μη καταφυγή σε εκβιαστικές «επιχειρησιακές» ή «ατομικές», τάχα, συμβάσεις.
3. Δέσμευση για την από κοινού με τα σωματεία στήριξη των πόρων των Ταμείων.
4. Αναγνώριση όλων των διατάξεων των ΣΣΕ, καθώς και των Ιδιωτικών Συμφωνιών και συμφωνία εφαρμογής αυτών.
5. Η όποια συμφωνία θα έχει ισχύ και για τα μη μέλη των Ενώσεων.
6. Θα έχει ημερομηνία λήξης την 31/12/2011 και θα ενταχθεί στην ΣΣΕ που θα υπογραφεί με τις αντίστοιχες εργοδοτικές οργανώσεις
Καταγγέλλουμε την απεργοσπαστική λογική των διευθύνσεων των περισσότερων εφημερίδων, που έσπευσαν να ετοιμάσουν απεργοσπαστικά κυριακάτικα φυλλα για να κυκλοφορησουν την Παρασκευή, το Σαββατο και την Κυριακη, με μπαγιάτικες ειδήσεις, κοροϊδεύοντας το αναγνωστικό τους κοινό, αλλά και εκμεταλλευόμενοι παράνομα τη δουλειά συναδέλφων. Καταγγέλουμε και τα σωματεία που επεδειξαν ανοχη σε αυτή την τακτική, υπονομεύοντας και ακυρώνοντας στην πράξη την απεργία, που τα ιδια ειχαν εξαγγείλει. Ζηταμε απο τα μέλη του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ που μειοψήφισαν στην χθεσινή απόφαση αθέτησης της υπογραφής συμβασης με οσους εκδοτες το επιθυμουσαν, να υποβάλλουν σε ενδειξη διαμαρτυριας τις παραιτήσεις απο το Δ.Σ και το ιδιο να πράξουν και οι επιλαχόντες αυτών.
Αποφασίσαμε επίσης, με μεγάλη πλειοψηφια, σε περίπτωση που τα σωματεία δεν υλοποιήσουν την εκφρασμένη θέληση των μελών τους εργαζομενων στη Χ.Κ Τεγόπουλος, να εργαστούμε κανονικά Παρασκευή και Σάββατο, θεωρώντας ότι δεν δεσμευόμαστε από την απόφαση για την απεργία, μια που τα σωματεία δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τα απεργοσπαστικά φύλλα αλλά ούτε και να προασπίσουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, υπογράφοντας συλλογική σύμβαση, εκεί που αυτό ήταν δυνατόν.Περισσότερα σε λίγο.
Θα πάμε κόντρα κι ας μας βγει και σε κακό!
Κάποιοι, κάποτε βγαίναν στους δρόμους...
...και τους έλεγαν ΑΛΗΤΕΣ!
Κάποιοι, κάποτε πήραν τα όπλα...
...και τους είπαν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ!
Εμείς, αύριο και μεθαύριο θα πάρουμε τις ΠΕΝΕΣ μας...
...και ας μας πούνε ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ!
...και τους έλεγαν ΑΛΗΤΕΣ!
Κάποιοι, κάποτε πήραν τα όπλα...
...και τους είπαν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ!
Εμείς, αύριο και μεθαύριο θα πάρουμε τις ΠΕΝΕΣ μας...
...και ας μας πούνε ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ!
Locavores
Στις ΗΠΑ, τους αποκαλούν «Locavores» κι έχουν ανακαλύψει τον τρόπο ώστε να «πολεμήσουν» τις υψηλές τιμές των τροφίμων στα ράφια. Στην Ελλάδα, θα μπορούσαν να ονομάζονται «τοποφάγοι» και να αντιμετωπίζουν το «δαίμονα» της οικονομικής κρίσης με όπλο την... τσάπα κι άλλα γεωργικά εργαλεία.
Ο λόγος, για οργανωμένες κοινότητες ανθρώπων, που καταναλώνουν μόνον προϊόντα τα οποία παράγουν οι ίδιοι ή που παράγονται στον τόπο τους, το πολύ σε ακτίνα 50 έως 100 χιλιομέτρων.
Κι αν το σενάριο «επιστροφή στη φύση και την αυτάρκεια», ακούγεται ως οπισθοχώρηση εν μέσω κρίσης, δεν αφορά μόνο βραδυπορούσες οικονομίες αλλά και ανεπτυγμένες χώρες, όπου οι κοινότητες των locavores όχι απλά αναπτύσσονται, αλλά σε πολλές περιπτώσεις εκδίδουν και τοπικό νόμισμα, που κυκλοφορεί μόνο στα όριά τους και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για αγορές τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών!
«Οι πατάτες που έχει ανάγκη ο νομός Πέλλας πρέπει να καλύπτονται από την παραγωγή που γίνεται στα όριά του, ούτε στο Νευροκόπι της Δράμας ούτε στον Πολύμυλο Κοζάνης ή στη Βροντού Σερρών, πολύ περισσότερο ούτε στην Αίγυπτο ούτε στην Κύπρο (...) Αυτό που πρέπει να προτάξουμε είναι η επάνοδος στην αυτάρκεια, σε επίπεδο νοικοκυριού, χωριού, επαρχίας, νομού», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Γεωπονίας του ΑΠΘ, Γεώργιος Δαουτόπουλος, που απόψε θα δώσει διάλεξη με τίτλο «Τοπική παραγωγή για τοπική κατανάλωση», σε εκδήλωση του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, στη Θεσσαλονίκη.
Όχι μόνο τομάτες, αλλά και μακροζωία!
Η συγκομιδή από τους οικιακούς λαχανόκηπους δεν περιορίζεται στα λαχανικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας του περιοδικού «National Geographic», στη Σαρδηνία και την Ιαπωνία, η κατανάλωση τοπικών προϊόντων συνδέεται άμεσα με τη μακροζωία και μάλιστα σε οικιακούς λαχανόκηπους, που καλλιεργούνται από τους ίδιους τους υπερήλικες!
Κατά τον κ. Δαουτόπουλο, δεν είναι λογικό να ζεις σ’ ένα χωριό ή κωμόπολη και να μην έχεις το λαχανόκηπό σου. Ούτε είναι λογικό να είσαι παραγωγός σιτηρών και τα σιτάρια σου να παραμένουν απούλητα στις αποθήκες (π.χ., λόγω των αθρόων εισαγωγών από την Ουκρανία το 2004) και να μην κρατάς για τον εαυτό σου ούτε 500 κιλά, ώστε να κάνεις αλεύρι και να παρασκευάσεις το ψωμί για την οικογένειά σου, όπως γίνεται συχνότατα.
«Κάναμε τέτοιες κινήσεις μέχρι τώρα, επειδή η οικονομική ευημερία μας επέτρεπε την αγορά προϊόντων, η σημερινή κρίση όμως επιβάλλει άλλη συμπεριφορά», προσθέτει.
Δημοτικοί λαχανόκηποι με λίστα αναμονής!
Ακόμη, όμως, κι αν ο καταναλωτής δεν έχει στη διάθεσή του ένα μικρό κομμάτι γης να καλλιεργήσει, υπάρχουν πάντα οι κοινοτικοί λαχανόκηποι, που οι δημοτικές (συνήθως) υπηρεσίες «τρέχουν» σε πολλές χώρες, ήδη από τη δεκαετία του '70 (με τους πρώτους να κάνουν την εμφάνισή τους στη Λειψία της Γερμανίας).
Η Κούβα, στο αποκορύφωμα του εμπάργκο και της οικονομικής κρίσης, δημιούργησε κοινοτικούς κήπους στις πόλεις, με αποτέλεσμα να αποκτήσει αξιόλογη παραγωγή κηπευτικών που κάλυψε σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες του αστικού πληθυσμού χωρίς πρόσβαση σε κατάλληλη γεωργική γη.
Σε πολλές πόλεις της Δύσης υπάρχει ήδη λίστα αναμονής και οι δημοτικές αρχές επεκτείνουν κάθε χρόνο την έκταση των Δημοτικών Κήπων, ώστε να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση.
Το Διαδίκτυο είναι γεμάτο με πληροφορίες για Δημοτικούς Κήπους και παρέχουν γνώσεις για το πρόγραμμα και την καλλιέργεια λαχανικών. Στις ΗΠΑ υπάρχει και η Αμερικανική Ένωση Κοινοτικών Κήπων (American Community Gardening Association), με ιστοσελίδα στη διεύθυνση http://aggie-horticulture.tamu.edu/kinder/acga.html, από όπου οι επίδοξοι καλλιεργητές μπορούν να αντλήσουν χρήσιμες πληροφορίες.
Πώς λειτουργεί ο κοινοτικός λαχανόκηπος;
Όπως εξηγεί ο κ. Δαουτόπουλος, ο δήμος προετοιμάζει το έδαφος στις εκτάσεις που προορίζονται για καλλιέργεια, συχνά σε διαφορετικές τοποθεσίες της πόλης, με εύκολη πρόσβαση, και οι πολίτες νοικιάζουν 50 ή 100 τετραγωνικά μέτρα, όπου φυτεύουν τα λαχανικά της προτίμησής τους, τα οποία περιποιούνται και συγκομίζουν. Συχνά, μάλιστα, ο δήμος παρέχει και την αναγκαία τεχνογνωσία, με ειδικά σεμινάρια σε όσους αναλαμβάνουν για «νεόκοπους» καλλιεργητές.
Λαχανικά κατά παραγγελία και σε προσυμφωνημένες τιμές
Ένας άλλος τρόπος σύνδεσης της τοπικής παραγωγής με την τοπική κατανάλωση είναι, κατά τον κ. Δαουτόπουλο, και η προσαρμογή των μεγεθών της καλλιέργειας στις ανάγκες κατανάλωσης ενός αριθμού τοπικών καταναλωτών. Ο παραγωγός (συνήθως κηπευτικών) συγκεντρώνει παραγγελίες από έναν αριθμό πελατών και στη συνέχεια παράγει τα προϊόντα που του ζήτησαν και τα οποία τους παραδίδει σε προσυμφωνημένες τιμές και ποσότητες.
Ένα τέτοιο σύστημα διασφαλίζει τον παραγωγό, επειδή έχει λύσει το πρόβλημα της διάθεσης της παραγωγής του και μάλιστα σε γνωστές τιμές (καλύτερες του χονδρεμπορίου) και παράλληλα διασφαλίζει και τους καταναλωτές, διότι δεν προμηθεύονται ανώνυμα προϊόντα από το εμπόριο με άγνωστο παραγωγικό χειρισμό, αλλά επώνυμα προϊόντα από έναν παραγωγό που γνωρίζουν και με τον οποίο έχουν αναπτύξει ακόμη και φιλικές σχέσεις.
Παρόμοια συστήματα παραγωγής λειτουργούν στις ανεπτυγμένες χώρες με την ονομασία «κοινοτική γεωργία - community farming» σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν την ενασχόληση με τη γεωργία μέσα στα όρια της τοπικής κοινωνίας.
Της Αλεξάνδρας Γούτα
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο λόγος, για οργανωμένες κοινότητες ανθρώπων, που καταναλώνουν μόνον προϊόντα τα οποία παράγουν οι ίδιοι ή που παράγονται στον τόπο τους, το πολύ σε ακτίνα 50 έως 100 χιλιομέτρων.
Κι αν το σενάριο «επιστροφή στη φύση και την αυτάρκεια», ακούγεται ως οπισθοχώρηση εν μέσω κρίσης, δεν αφορά μόνο βραδυπορούσες οικονομίες αλλά και ανεπτυγμένες χώρες, όπου οι κοινότητες των locavores όχι απλά αναπτύσσονται, αλλά σε πολλές περιπτώσεις εκδίδουν και τοπικό νόμισμα, που κυκλοφορεί μόνο στα όριά τους και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για αγορές τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών!
«Οι πατάτες που έχει ανάγκη ο νομός Πέλλας πρέπει να καλύπτονται από την παραγωγή που γίνεται στα όριά του, ούτε στο Νευροκόπι της Δράμας ούτε στον Πολύμυλο Κοζάνης ή στη Βροντού Σερρών, πολύ περισσότερο ούτε στην Αίγυπτο ούτε στην Κύπρο (...) Αυτό που πρέπει να προτάξουμε είναι η επάνοδος στην αυτάρκεια, σε επίπεδο νοικοκυριού, χωριού, επαρχίας, νομού», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Γεωπονίας του ΑΠΘ, Γεώργιος Δαουτόπουλος, που απόψε θα δώσει διάλεξη με τίτλο «Τοπική παραγωγή για τοπική κατανάλωση», σε εκδήλωση του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, στη Θεσσαλονίκη.
Όχι μόνο τομάτες, αλλά και μακροζωία!
Η συγκομιδή από τους οικιακούς λαχανόκηπους δεν περιορίζεται στα λαχανικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας του περιοδικού «National Geographic», στη Σαρδηνία και την Ιαπωνία, η κατανάλωση τοπικών προϊόντων συνδέεται άμεσα με τη μακροζωία και μάλιστα σε οικιακούς λαχανόκηπους, που καλλιεργούνται από τους ίδιους τους υπερήλικες!
Κατά τον κ. Δαουτόπουλο, δεν είναι λογικό να ζεις σ’ ένα χωριό ή κωμόπολη και να μην έχεις το λαχανόκηπό σου. Ούτε είναι λογικό να είσαι παραγωγός σιτηρών και τα σιτάρια σου να παραμένουν απούλητα στις αποθήκες (π.χ., λόγω των αθρόων εισαγωγών από την Ουκρανία το 2004) και να μην κρατάς για τον εαυτό σου ούτε 500 κιλά, ώστε να κάνεις αλεύρι και να παρασκευάσεις το ψωμί για την οικογένειά σου, όπως γίνεται συχνότατα.
«Κάναμε τέτοιες κινήσεις μέχρι τώρα, επειδή η οικονομική ευημερία μας επέτρεπε την αγορά προϊόντων, η σημερινή κρίση όμως επιβάλλει άλλη συμπεριφορά», προσθέτει.
Δημοτικοί λαχανόκηποι με λίστα αναμονής!
Ακόμη, όμως, κι αν ο καταναλωτής δεν έχει στη διάθεσή του ένα μικρό κομμάτι γης να καλλιεργήσει, υπάρχουν πάντα οι κοινοτικοί λαχανόκηποι, που οι δημοτικές (συνήθως) υπηρεσίες «τρέχουν» σε πολλές χώρες, ήδη από τη δεκαετία του '70 (με τους πρώτους να κάνουν την εμφάνισή τους στη Λειψία της Γερμανίας).
Η Κούβα, στο αποκορύφωμα του εμπάργκο και της οικονομικής κρίσης, δημιούργησε κοινοτικούς κήπους στις πόλεις, με αποτέλεσμα να αποκτήσει αξιόλογη παραγωγή κηπευτικών που κάλυψε σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες του αστικού πληθυσμού χωρίς πρόσβαση σε κατάλληλη γεωργική γη.
Σε πολλές πόλεις της Δύσης υπάρχει ήδη λίστα αναμονής και οι δημοτικές αρχές επεκτείνουν κάθε χρόνο την έκταση των Δημοτικών Κήπων, ώστε να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση.
Το Διαδίκτυο είναι γεμάτο με πληροφορίες για Δημοτικούς Κήπους και παρέχουν γνώσεις για το πρόγραμμα και την καλλιέργεια λαχανικών. Στις ΗΠΑ υπάρχει και η Αμερικανική Ένωση Κοινοτικών Κήπων (American Community Gardening Association), με ιστοσελίδα στη διεύθυνση http://aggie-horticulture.tamu.edu/kinder/acga.html, από όπου οι επίδοξοι καλλιεργητές μπορούν να αντλήσουν χρήσιμες πληροφορίες.
Πώς λειτουργεί ο κοινοτικός λαχανόκηπος;
Όπως εξηγεί ο κ. Δαουτόπουλος, ο δήμος προετοιμάζει το έδαφος στις εκτάσεις που προορίζονται για καλλιέργεια, συχνά σε διαφορετικές τοποθεσίες της πόλης, με εύκολη πρόσβαση, και οι πολίτες νοικιάζουν 50 ή 100 τετραγωνικά μέτρα, όπου φυτεύουν τα λαχανικά της προτίμησής τους, τα οποία περιποιούνται και συγκομίζουν. Συχνά, μάλιστα, ο δήμος παρέχει και την αναγκαία τεχνογνωσία, με ειδικά σεμινάρια σε όσους αναλαμβάνουν για «νεόκοπους» καλλιεργητές.
Λαχανικά κατά παραγγελία και σε προσυμφωνημένες τιμές
Ένας άλλος τρόπος σύνδεσης της τοπικής παραγωγής με την τοπική κατανάλωση είναι, κατά τον κ. Δαουτόπουλο, και η προσαρμογή των μεγεθών της καλλιέργειας στις ανάγκες κατανάλωσης ενός αριθμού τοπικών καταναλωτών. Ο παραγωγός (συνήθως κηπευτικών) συγκεντρώνει παραγγελίες από έναν αριθμό πελατών και στη συνέχεια παράγει τα προϊόντα που του ζήτησαν και τα οποία τους παραδίδει σε προσυμφωνημένες τιμές και ποσότητες.
Ένα τέτοιο σύστημα διασφαλίζει τον παραγωγό, επειδή έχει λύσει το πρόβλημα της διάθεσης της παραγωγής του και μάλιστα σε γνωστές τιμές (καλύτερες του χονδρεμπορίου) και παράλληλα διασφαλίζει και τους καταναλωτές, διότι δεν προμηθεύονται ανώνυμα προϊόντα από το εμπόριο με άγνωστο παραγωγικό χειρισμό, αλλά επώνυμα προϊόντα από έναν παραγωγό που γνωρίζουν και με τον οποίο έχουν αναπτύξει ακόμη και φιλικές σχέσεις.
Παρόμοια συστήματα παραγωγής λειτουργούν στις ανεπτυγμένες χώρες με την ονομασία «κοινοτική γεωργία - community farming» σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν την ενασχόληση με τη γεωργία μέσα στα όρια της τοπικής κοινωνίας.
Της Αλεξάνδρας Γούτα
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πάρτε μας με τις λεμονόκουπες!!!
Αντιγράφω και προσυπογράφω από εδώ:
Μεγάλη επιτυχία του σωματείου των δημοσιογράφων, αλλά και των συντακτών που ξεσκίστηκαν στη δουλειά Δευτέρα, Τρίτη για να καταφέρουν οι εκδότες να βγάλουν τα Κυριακάτικα δυο μέρες πριν.
Η ΕΣΗΕΑ μπορεί να μην πέτυχε να μπλοκάρει τα Κυριακάτικα, αλλά έκανε μια αρχή μπλοκάροντας τα Παρασκευιάτικα και τα Σαββατιάτικα, δίνοντας στους εκδότες τη χαρά να κερδίσουν ακόμη περισσότερα γλιτώνοντας 3 μεροκάματα αυτή την εβδομάδα, 3 εκτυπώσεις, χαρτιά, τυπογραφεία, διανομη κλπ και να κάνουν ένα καλό τεστ αυτού που πραγματικά ονειρεύονται. Να κυκλοφορούν δηλαδή 1-2 φορές την εβδομάδα με δημοσιογράφους – σκλάβους που θα εργάζονται 10-12 ώρες καθημερινά…
Και οι δημοσιογράφοι βέβαια, που διαμαρτύρονται για τη μαλθακή στάση της ΕΣΗΕΑ δεν είχαν κανένα πρόβλημα να γράψουν κομμάτια για το κυριακάτικο από τη Δευτέρα, να ξεθάψουν ψυγεία και να εργαστούν ακόμη και από τα σπίτια τους τη μέρα της γενικής απεργίας -άλλωστε ελάχιστοι κατέβηκαν στην πορεία.
Αποτέλεσμα; Τα κυριακάτικα θα βρίσκονται στα περίπτερα απο αύριο, με πιθανότητα να πουλήσουν ακόμη περισσότερα, οι εκδότες δεν θα χάσουν φράγκο, αντίθετα θα έχουν και απρόσμενα έσοδα από τη μη έκδοση τριων καθημερινών φύλλων, οι δημοσιογράφοι θα παραμείνουν χωρίς σύμβαση και με 3 μεροκάματα μειον, η ΕΣΗΕΑ θα βυθιστεί ακόμη περισσότερο στην ανυποληψία, ο Ψυχάρης θα μείνει “ατιμώρητος” για τις 20 απολύσεις και οι εκδότες που ήθελαν να υπογράψουν συμβάσεις θα μείνουν με την απορία γιατί κι αυτοί τιμωρούνται λόγω των υπολοίπων….
Μπράβο σε όλους μας…
ΠΟΙΟΙ είναι ΑΥΤΟΙ; Και για ΠΟΙΟΥΣ δουλεύουν;
ΑΥΤΟΙ έκαιγαν χθες στην Αθήνα!
Σε διατεταγμένη υπηρεσία!
Τετάρτη, Δεκέμβριος 15, 2010
Το "σκυλάδικο" ως πλαίσιο αναφοράς ενός ψύλλου
Διαβάζω ένα από τα πάντα καλογραμμένα, συγκροτημένα, με αρχή, μέση και τέλος, εύστοχα μέσα στην δική τους στοχοθέτηση, κείμενα του Τάκη Θεοδωρόπουλου.
Παρομοιάζει την κοινωνική κρίση που ζούμε με τη ζωή της νύχτας που τελειώνει "κι έρχεται ο λογαριασμός".
Εξυπνο! Πολύ έξυπνο! Τόσο έξυπνο που σχεδόν συμφωνείς...
Σχεδόν...
...διότι μετά παίρνει ανάποδες στροφές ο εγκέφαλος... Τραβάει λοξά... τραβάει ζαβά... Και λες:
Ωστε αυτό είναι το πλαίσιο αναφοράς του διανοητή δημοσιογράφου συγγραφέα-δημοσιοσχετίστα ο οποίος κατονομάζεται στο άρθρο;
Το "Σκυλάδικο";
Και με αυτό το πλαίσιο αναφοράς ερμηνεύουν, διανοητές σαν τον Θεοδωρόπουλο τον κόσμο και προφητεύουν τα μελλούμενα;
Κι αν ακόμη όλα αυτά που λένε είναι σωστά (πες ότι είναι! Που ΔΕΝ είναι! Χάνουν από παντού!) η παρομοίωση φανερώνει τη δική τους βιωματική πραγματικότητα.
Πως, δηλαδή, είναι προφανές ότι οι εν λόγω εξαίρετοι διανοητές δεν έχουν ΠΟΤΕ τους κατέβει στον "Σιδηροδρομικό Σταθμό Θηβών" ή στο Λιανοκλάδι... Δεν έχουν ποτέ διασχίσει ένα δρομάκι στο Κερατσίνι... Πως δεν έχουν βρεθεί ποτέ χειμώνα στη Σάμο, στη Λέσβο, στη Σαμοθράκη. Χειμώνα, όχι καλοκαίρια ως σύνεδροι ή ομιλητές ή τουρίστες... Χειμώνα μαύρο!
Είναι προφανές πως την Αχαρνών την ξέρουν από περιγραφές...
Το ίδιο και την Σταυρούπολη ή την Νεάπολη, στη Θεσσαλονίκη...
Σε όλα αυτά τα μέρη, τα άγνωστα γι' αυτούς, υπάρχουν ΚΑΙ σκυλάδικα...
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δεν το διανοούνται... Γιατί αν το είχαν έστω και μια φορά, από το φιμέ παράθυρο ενός αυτοκινήτου, αντικρίσει, θα βουτούσαν ξανά και ξανά την πένα τους στα κρυστάλλινα μελανοδοχεία τους...
Είναι φανερό, πως στην κοντή, ελάχιστη βόλτα της καθημερινής τους ζωής (Φάληρο-Μιχαλακοπούλου- Πατριάρχου Ιωακείμ- Κηφισιά) δεν μπορούν να προμηθευτούν πιο πλούσια υλικά για να φιλοτεχνήσουν τους κοινωνικούς πίνακες της Ελλάδας...
Αρκούνται στα ελάχιστα χρώματα που μπορούν να ελέγχουν (ή να τους ελέγχουν) καλύτερα!
Σκιτσάρουν...
Ισοπεδώνοντας σκιές και κρυφές πηγές φωτός...
Αποτυπώνουν σε δύο διαστάσεις αυτό τελικά παραμένει απερίγραπτο από τα κείμενά τους...
Γράφουν για τους "συνδικαλιστές ναυτεργάτες" χωρίς να διανοούνται το πως είναι να σαρώνει ο κομμένος κάβος και να σε αφήνει χωρίς ποδάρια (όπως πριν κάτι λίγες ημέρες)... Κούτσουρο ξερό για πάντα...
Γράφουν για τα "συνδικάτα" που "νεκρώνουν τη χώρα" χωρίς να έχουν την παραμικρή αίσθηση πως είναι να σε λούζει το πυρακτωμένο μετάλλευμα (όπως πριν κάτι λίγους μήνες...)...
Γράφουν για "αυτά τα ζώα της ΔΕΗ που απειλούν να βυθίσουν την Ελλάδα στο σκοτάδι" χωρίς να τους περνάει από το μυαλό πως είναι να περνάς τη μισή σου ζωή "σταυρωμένος" πάνω σε μια κολόνα...
Που να τα δουν όλα αυτά;
Πως να τα γνωρίζουν;
Στα αφηρημένα σχήματα της κανέλας πάνω στο αφρόγαλα του καπουτσίνο τους;
Κι όποιος τα βλέπει όλα αυτά;
Μα αυτός δεν είναι παρά "ο καρατερίστας Έλληνα που είναι ατίθασος, αδούλωτος"!
Κοινωνικά παράσιτα οι ίδιοι, όπως και όλο το συνάφι τους (μας) των ΜΜΕ, των βιβλιοεκδόσεων, των λογοτεχνικών και πολιτικών "καφέ", μπορούν να δουν μονάχα τον μικρό βιότοπο των άλλων παρασίτων, την πανίδα των σκυλάδικων και τη χλωρίδα των επιδοτούμενων διανοητών.
Παραγνωρίζοντας πως κάτω από τα πόδια τους είναι το δέρμα του σκύλου, πάνω στον οποίο παρασιτούν...
Ζουν ανάμεσα σε τρίχες και τρίχες περιγράφουν.
Ανυποψίαστοι (;;;) για το αίμα που κυλάει λίγα χιλιοστά πιο κάτω...
Επόμενο λοιπόν, όταν δεν αναγνωρίζεις τον Σκύλο να γράφεις με περισσή ευκολία για την κοινωνία-Σκυλάδικο!
(Εκ παραδρομής έγραψα αρχικά οτι το κείμενο είναι του Π.Μανδραβέλη... Είναι του Τ.Θ. συν-συγγραφέα του Π.Μ.)
Παρομοιάζει την κοινωνική κρίση που ζούμε με τη ζωή της νύχτας που τελειώνει "κι έρχεται ο λογαριασμός".
Εξυπνο! Πολύ έξυπνο! Τόσο έξυπνο που σχεδόν συμφωνείς...
Σχεδόν...
...διότι μετά παίρνει ανάποδες στροφές ο εγκέφαλος... Τραβάει λοξά... τραβάει ζαβά... Και λες:
Ωστε αυτό είναι το πλαίσιο αναφοράς του διανοητή δημοσιογράφου συγγραφέα-δημοσιοσχετίστα ο οποίος κατονομάζεται στο άρθρο;
Το "Σκυλάδικο";
Και με αυτό το πλαίσιο αναφοράς ερμηνεύουν, διανοητές σαν τον Θεοδωρόπουλο τον κόσμο και προφητεύουν τα μελλούμενα;
Κι αν ακόμη όλα αυτά που λένε είναι σωστά (πες ότι είναι! Που ΔΕΝ είναι! Χάνουν από παντού!) η παρομοίωση φανερώνει τη δική τους βιωματική πραγματικότητα.
Πως, δηλαδή, είναι προφανές ότι οι εν λόγω εξαίρετοι διανοητές δεν έχουν ΠΟΤΕ τους κατέβει στον "Σιδηροδρομικό Σταθμό Θηβών" ή στο Λιανοκλάδι... Δεν έχουν ποτέ διασχίσει ένα δρομάκι στο Κερατσίνι... Πως δεν έχουν βρεθεί ποτέ χειμώνα στη Σάμο, στη Λέσβο, στη Σαμοθράκη. Χειμώνα, όχι καλοκαίρια ως σύνεδροι ή ομιλητές ή τουρίστες... Χειμώνα μαύρο!
Είναι προφανές πως την Αχαρνών την ξέρουν από περιγραφές...
Το ίδιο και την Σταυρούπολη ή την Νεάπολη, στη Θεσσαλονίκη...
Σε όλα αυτά τα μέρη, τα άγνωστα γι' αυτούς, υπάρχουν ΚΑΙ σκυλάδικα...
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δεν το διανοούνται... Γιατί αν το είχαν έστω και μια φορά, από το φιμέ παράθυρο ενός αυτοκινήτου, αντικρίσει, θα βουτούσαν ξανά και ξανά την πένα τους στα κρυστάλλινα μελανοδοχεία τους...
Είναι φανερό, πως στην κοντή, ελάχιστη βόλτα της καθημερινής τους ζωής (Φάληρο-Μιχαλακοπούλου- Πατριάρχου Ιωακείμ- Κηφισιά) δεν μπορούν να προμηθευτούν πιο πλούσια υλικά για να φιλοτεχνήσουν τους κοινωνικούς πίνακες της Ελλάδας...
Αρκούνται στα ελάχιστα χρώματα που μπορούν να ελέγχουν (ή να τους ελέγχουν) καλύτερα!
Σκιτσάρουν...
Ισοπεδώνοντας σκιές και κρυφές πηγές φωτός...
Αποτυπώνουν σε δύο διαστάσεις αυτό τελικά παραμένει απερίγραπτο από τα κείμενά τους...
Γράφουν για τους "συνδικαλιστές ναυτεργάτες" χωρίς να διανοούνται το πως είναι να σαρώνει ο κομμένος κάβος και να σε αφήνει χωρίς ποδάρια (όπως πριν κάτι λίγες ημέρες)... Κούτσουρο ξερό για πάντα...
Γράφουν για τα "συνδικάτα" που "νεκρώνουν τη χώρα" χωρίς να έχουν την παραμικρή αίσθηση πως είναι να σε λούζει το πυρακτωμένο μετάλλευμα (όπως πριν κάτι λίγους μήνες...)...
Γράφουν για "αυτά τα ζώα της ΔΕΗ που απειλούν να βυθίσουν την Ελλάδα στο σκοτάδι" χωρίς να τους περνάει από το μυαλό πως είναι να περνάς τη μισή σου ζωή "σταυρωμένος" πάνω σε μια κολόνα...
Που να τα δουν όλα αυτά;
Πως να τα γνωρίζουν;
Στα αφηρημένα σχήματα της κανέλας πάνω στο αφρόγαλα του καπουτσίνο τους;
Κι όποιος τα βλέπει όλα αυτά;
Μα αυτός δεν είναι παρά "ο καρατερίστας Έλληνα που είναι ατίθασος, αδούλωτος"!
Κοινωνικά παράσιτα οι ίδιοι, όπως και όλο το συνάφι τους (μας) των ΜΜΕ, των βιβλιοεκδόσεων, των λογοτεχνικών και πολιτικών "καφέ", μπορούν να δουν μονάχα τον μικρό βιότοπο των άλλων παρασίτων, την πανίδα των σκυλάδικων και τη χλωρίδα των επιδοτούμενων διανοητών.
Παραγνωρίζοντας πως κάτω από τα πόδια τους είναι το δέρμα του σκύλου, πάνω στον οποίο παρασιτούν...
Ζουν ανάμεσα σε τρίχες και τρίχες περιγράφουν.
Ανυποψίαστοι (;;;) για το αίμα που κυλάει λίγα χιλιοστά πιο κάτω...
(Εκ παραδρομής έγραψα αρχικά οτι το κείμενο είναι του Π.Μανδραβέλη... Είναι του Τ.Θ. συν-συγγραφέα του Π.Μ.)
Τρίτη, Δεκέμβριος 14, 2010
Βουτιά στην Αβυσσο
Εικόνες από το μέλλον μας. Οχι μεθαύριο. ΑΥΡΙΟ!
Παντού... σε όλα... απ' όλους...
χωρίς επιστροφή!
Η κατάρρευση είναι ολοκληρωτική!
Παρασκευή, Δεκέμβριος 10, 2010
ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ: Το Μέγα Σκάνδαλο που δεν τολμάει κανείς να αγγίξει
Το άρθρο μας με τίτλο «Δεύτερο μεγάλο σκάνδαλο στο Πόρτο Καρράς από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το νομάρχη Χαλκιδικής» (Κόντρα, αρ. φύλλου 620, 13.11.2010) αναρτήθηκε και στο χαλκιδικιώτικο μπλογκ Ρεσπέντζα (http://respentza.blogspot.com) στις 26 Νοέμβρη και ανάγκασε την εταιρία του Στέγγου να απαντήσει δημόσια. Ο διευθύνων σύμβουλος του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ Β. Βασιλάκης, με απάντησή του στις 3 Δεκέμβρη στο Ρεσπέντζα, προσπάθησε, ανεπιτυχώς, όπως θα δούμε, να απαντήσει στα αποκαλυπτικά στοιχεία της «Κ», που ενόχλησαν πολλούς από τους εμπλεκόμενους σ’ αυτό το σκάνδαλο. Ατύχησε πολλαπλώς, όμως, ο κ. Βασιλάκης.
Καταρχάς, τρεις γενικές παρατηρήσεις.
Πρώτη παρατήρηση. Ο διευθύνων σύμβουλος Β. Βασιλάκης, στις 5 Νοέμβρη, είχε απαντήσει στο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Α. Λαφαζάνη, που είχε αποκαλύψει την υπόθεση της παράνομης άδειας κατασκευής μπαγκαλόους σε δασική έκταση. Στην απάντηση αυτή, που ήταν πολύ σύντομη, παρουσίασε άλλες εκδοχές, ριζικά αντίθετες απ’ αυτές που παρουσίασε επιλεκτικά σε εμάς.
Δεύτερη παρατήρηση. Ο Β. Βασιλάκης στην απάντηση που έδωσε σε εμάς είναι καθαρά απολογητικός και αποφεύγει, όπως ο διάολος το λιβάνι, ν’ αναφερθεί τόσο στη (ν)τροπολογία που φέρει το όνομα του Χ. Πάχτα (την χειρίστηκε ως αρμόδιος υφυπουργός της κυβέρνησης Κ. Σημίτη) όσο και στο περιεχόμενό της. Κι αυτό το κάνει για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Παρά τον απολογητικό χαρακτήρα της απάντησής του, κρίνουμε σκόπιμο να τον βάλουμε στην θέση του.
Τρίτη παρατήρηση. Είχαμε προγραμματίσει να παρουσιάσουμε αυτή τη βδομάδα, τόσο στην ηλεκτρονική όσο και στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας μας, και ένα άλλο σκάνδαλο της εταιρίας ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, που συντελείται από το 2004 και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Στη συνέχεια θα μιλήσουμε αναλυτικά και γι’ αυτό.
Πυρήνας του σκανδάλου του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ είναι ο δασικός χαρακτήρας της έκτασης των 17.630 στρεμμάτων, που επί χούντας, με αποικιοκρατικού τύπου σύμβαση, επιτράπηκε στον Καρρά να την «αναπτύξει» τουριστικά, γεωργικά, βιομηχανικά. Ο αποχαρακτηρισμός της δασικής αυτής έκτασης έληξε στις 24 Οκτώβρη του 1987. Ομως, ο μετέπειτα και μέχρι σήμερα ιδιοκτήτης του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ Κ. Στέγγος πίεζε συνεχώς τις δασικές υπηρεσίες να προχωρήσουν σε νέο αποχαρακτηρισμό της έκτασης, μολονότι η χουντική-αποικιοκρατική σύμβαση δεν ίσχυε πλέον.
Από την συνολική τοποθέτηση για το χαρακτήρα της έκτασης, που διατυπώσαμε στο δημοσίευμά μας, ο Β. Βασιλάκης πήρε επιλεκτικά μόνο το γεγονός, ότι ο πρώην υπουργός Γεωργίας Γ. Δρυς δεν έκανε δεκτή τη γνωμοδότηση 164/2003 του Δ’ Τμήματος του ΝΣΚ (γνωμοδότησε ομόφωνα, ότι δεν ισχύει πια ο αποχαρακτηρισμός του δάσους του Μαρμαρά και ότι όποιος από εδώ και πέρα αμφισβητεί το χαρακτήρα του ως δάσους είναι υποχρεωμένος να υποβάλει αίτηση στο Δασαρχείο Πολυγύρου και να ζητήσει πράξη χαρακτηρισμού), για να μας πει –ούτε λίγο ούτε πολύ– ότι εξακολουθεί να ισχύει η παρ. 1 του άρθρου 6 της αποικιοκρατικής σύμβασης της χούντας, με την οποία αποχαρακτηρίστηκε από δάσος η έκταση των 17.630 στρεμμάτων. Εμείς, βέβαια, εξηγήσαμε για ποιους λόγους η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας δεν έκανε αποδεκτή τη γνωμοδότηση 164/2003 του ΝΣΚ.
Ο ισχυρισμός του Β. Βασιλάκη, ότι ισχύει ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων είναι ένα μεγάλο ψέμα. Αν ίσχυε αυτό που ισχυρίζεται ο μάνατζερ του συγκροτήματος Στέγγου, δεν θα αναγκαζόταν» η κυβέρνηση Σημίτη να θυσιάσει εννιά βουλευτές της, που υπέγραψαν τη γνωστή (ν)τροπολογία και τον Χ. Πάχτα, προκειμένου να ξαναενεργοποιήσει την παρ. 1 του άρθρου 6 της αποικιοκρατικής σύμβασης της χούντας. Παραθέτουμε μεγάλο απόσπασμα της (ν)τροπολογίας αυτής, όπως ενσωματώθηκε στην παρ. 14 του άρθρου 8 του νόμου 3219/2004:
«Η αληθινή έννοια του άρθρου 6 της από 4.1.1968 συμβάσεως που έχει συναφθεί σύμφωνα με το Ν. 4171/1961 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου… και κυρωθεί με το ΝΔ 69/1968…είναι ότι οι όροι της διάταξης αυτής διατηρούν την ισχύ τους και μετά την πραγματοποίηση των επενδύσεων που προβλέπονται στην εν λόγω σύμβαση και στις τροποποιήσεις αυτής.
Για την έκδοση οικοδομικών αδειών… δεν απαιτείται βεβαίωση δασικής αρχής ή χαρακτηρισμός κατά το άρθρο 14 του Ν. 998/1979 ή άλλη αντίστοιχη διάταξη» (οι επισημάνσεις δικές μας).
Από την ανάγνωση του αποσπάσματος αυτού γίνεται φανερό, ότι είχε καταργηθεί ο αποχαρακτηρισμός της έκτασης των 17.630 στρεμμάτων του δάσους του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο τότε υπουργός Γεωργίας Γ. Δρυς δεν είχε υπογράψει την ομόφωνη γνωμοδότηση του Δ’ Τμήματος του ΝΣΚ. Γι’ αυτό και παρέμβηκε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ψήφιση αυτής της τροπολογίας.
Με ποια στοιχεία λέμε ότι καταργήθηκε ο αποχαρακτηρισμός;
Πρώτον, γιατί σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου 141/1975 «συμβάσεις μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και οιουδήποτε τρίτου φυσικού προσώπου αφορώσαι εις επενδύσεις υπαχθείσες εις το ΝΔ 2687/ 1953, συναφθείσαι κατά το χρονικό διάστημα από 21 Απριλίου 1967 μέχρι και 23 Ιουλίου 1974, δύναται να αναθεωρηθούν ή να λυθούν».
Δεύτερον, γιατί σύμφωνα με το άρθρο 12 του νόμου 1701/1987 «η αληθής έννοια των διατάξεων του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 141/1975 (ΦΕΚ 179), όσον αφορά τη λύση των συμβάσεων που καταρτίστηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 21 Απριλίου 1967 μέχρι 24 Ιουλίου 1974, είναι ότι με τη λύση των συμβάσεων καταργούνται αυτοδίκαια όλοι ανεξαίρετα οι όροι και ρήτρες».
Να, λοιπόν, γιατί καταργήθηκε ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. Τους ίδιους λόγους επικαλείται και το Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ, προκειμένου να γνωμοδοτήσει ότι ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων καταργήθηκε. Ετσι, η άρνηση του τότε υπουργού Γεωργίας Γ. Δρυ να κάνει δεκτή τη γνωμοδότηση του Δ’ Τμήματος δεν αλλάζει τίποτα σχετικά με την ισχύ του άρθρου 6 παρ. 1 της αποικιοκρατικής σύμβασης της χούντας για τον αποχαρακτηρισμό του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. Ο αποχαρακτηρισμός αυτός καταργήθηκε, γι’ αυτό και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε την (ν)τροπολογία Πάχτα.
Τελικά, η (ν)τροπολογία Πάχτα καταργήθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 21 του νόμου 3259/2004 και έτσι από τις 4 Αυγούστου του 2004, που δημοσιεύτηκε ο νόμος αυτός, καταργήθηκε ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων στο ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ.
Κατά συνέπεια, ο διευθύνων σύμβουλος του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ Β. Βασιλάκης, ισχυριζόμενος ότι ισχύει ο αποικιοκρατικός αποχαρακτηρισμός του δάσους του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, όχι μόνο ψεύδεται ασύστολα, αλλά συνάμα την πάτησε σαν αγράμματος.
Ηταν και εξακολουθεί να είναι υποχρεωμένη η εταιρία του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ να ζητήσει από το Δασαρχείο Πολυγύρου πράξη χαρακτηρισμού σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 998/1979; Στο ερώτημα αυτό ο Β. Βασιλάκης δίνει δύο διαφορετικές απαντήσεις. Στις 5 Νοέμβρη απάντησε, ότι δεν απαιτείται «βεβαίωση του δασαρχείου», προβάλλοντας διάφορα επιχειρήματα (θα αναφερθούμε σ’ αυτά και θα τα σχολιάσουμε επιγραμματικά στη συνέχεια), ενώ στις 3 Δεκέμβρη απαντά τελείως διαφορετικά, λέγοντας ανάμεσα στ’ άλλα: «Τέλος τώρα βρισκόμαστε στη φάση και συνεχίζουμε με δικές μας αιτήσεις (ήδη εκκρεμούν αρκετές) και ζητάμε τον χαρακτηρισμό τμηματικά κατά περιοχή των γεωργικών εκτάσεων του κτήματός μας που είναι στο σύνολό τους 8.000 στρέμματα, τα οποία δυστυχώς θα μας πάρουν αρκετά χρόνια με τους ρυθμούς της Ελληνικής Γραφειοκρατείας» (οι επισημάνσεις δικές μας).
Γιατί ο Β. Βασιλάκης αναγκάστηκε να κάνει αυτή τη θεαματική κωλοτούμπα μέσα σε ένα μήνα; Αναγκάστηκε από τον ίδιο τον πρόλογο του άρθρου μας, στον οποίο αναφέραμε: «Ο γνωστός από το σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς της Χαλκιδικής Κ. Στέγγος, ιδιοκτήτης του ομώνυμου ξενοδοχειακού συγκροτήματος και μιας ολόκληρης αλυσίδας εταιριών, δεν το βάζει κάτω, ακόμη και μετά το μεγάλο κάζο που έπαθε με την γνωστή κατάληξη που είχε η ντροπολογία Πάχτα και ΠΑΣΟΚ, το Γενάρη του 2004. Επανέρχεται το 2008 (δεν γνωρίζουμε τον ακριβή μήνα) και πιέζει το Δασάρχη Πολυγύρου, τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Δασών Χαλκιδικής και την προϊστάμενη της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας να κάνουν πράξη χαρακτηρισμού για την επίμαχη έκταση των 17.630 στρεμμάτων ή για τμήμα της έκτασης αυτής και μέσω της πράξης χαρακτηρισμού να κάνουν τον αποχαρακτηρισμό».
Ο ισχυρισμός του Β. Βασιλάκη ότι οι εκτάσεις αυτές (8.000 στρεμμάτων) είναι γεωργικές και ότι τους καθυστερεί η «Ελληνική Γραφειοκρατεία» είναι ψευδής και εκ του πονηρού, προκειμένου να καλύψει το αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι οι εκτάσεις αυτές –που είναι 10.000 και όχι 8.000 στρέμματα– είναι δάσοςκαι γι’ αυτό δεν τολμούν οι υπηρεσιακοί παράγοντες της περιοχής –και εάν ακόμη το ήθελαν– να τις αποχαρακτηρίσουν.
Δεν είναι πρώτη φορά που η εταιρία ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ δοκίμασε να αποχαρακτηρίσει την έκταση των 10.000 στρεμμάτων, υποβάλλοντας αίτηση για πράξη χαρακτηρισμού. Το έκανε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και, όπως είναι γνωστό, αυτή η ιστορία κατέληξε στο κάζο της (ν)τροπολογίας Πάχτα και ΠΑΣΟΚ.
Τέλος, δεν είμαστε μόνο εμείς και οι δασολόγοι που υποστηρίζουμε ότι η έκταση αυτή είναι δάσος και αποκαλύπτουμε ότι η εταιρία του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ είχε υποβάλει ξανά αίτηση για πράξη χαρακτηρισμού. Το ίδιο ισχυρίζεται και το Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ στην 164 /2003 Γνωμοδότησή του. Ιδού το σχετικό απόσπασμα: «3. Μετά την εκτέλεση, επί τμήματος της αναφερομένης στην εγκριτική πράξη εκτάσεως των 17.000 περίπου στρεμμάτων, ωρισμένων επενδυτικών έργων εκ των προβλεπόμενων…εναπόμεινε έκταση 10.000 περίπου στρεμμάτων, φέρουσα την μορφή δάσους χαλεπίου πεύκης με υπόροφο αείφυλλα πλατύφυλλα, επί της οποίας η εταιρεία προτίθεται να επεκτείνει τις δραστηριότητές της διά της ανεγέρσεως αυτοτελών οικιών. Προς τον σκοπό αυτό και προκειμένου να εκδοθεί η σχετική οικοδομική άδεια, η εταιρεία υπέβαλε στο Δασαρχείο Πολυγύρου αίτηση για χορήγηση βεβαιώσεως ότι η συνολική έκταση των 17.630 στρεμμάτων "δεν αποτελεί δάσος ή δασική έκταση και ούτε έχει κηρυχθεί αναδασωτέα"» (οι επισημάνσεις δικές μας).
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η εταιρία ήταν και είναι υποχρεωμένη να ζητήσει από τον Δασάρχη Πολυγύρου πράξη χαρακτηρισμού και ότι δεν μπορεί να βρεθούν δασολόγοι που υπηρετούν στο Δασαρχείο Πολυγύρου και στη Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής που θα τολμήσουν να αποχαρακτηρίσουν το δάσος του Πόρτο Καρράς. Το δοκίμασε ο Κ. Στέγγος και δεν μπόρεσε να πετύχει τον αποχαρακτηρισμό της έκτασης. Ετσι, αναγκάστηκε να καταφύγει στη βοήθεια του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών και του Νομάρχη Χαλκιδικής, που έβγαλε τον φετφά, ότι δεν χρειάζεται να ζητηθεί από τις δασικές υπηρεσίες να κάνουν πράξη χαρακτηρισμού.
Ας δούμε, επιγραμματικά, τα επιχειρήματα που αναπτύσσει ο Β. Βασιλάκης, στην απάντησή του στο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Α. Λαφαζάνη, προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι «δεν απαιτείται βεβαίωση δασαρχείου».
Ισχυρίστηκε ο Β. Βασιλάκης, ότι κανένα από τα 516 σπίτια (μπαγκαλόους) δεν πρόκειται να χτιστεί μέσα σε περιοχή που είναι χαρακτηρισμένη δασική, ότι ένα μέρος απ’ αυτά (130) άρχισαν να χτίζονται πριν από 38 χρόνια με άδειες του 1972, ότι άλλο ένα μέρος θα κτιστούν σε εκτάσεις που με πράξεις του Δασαρχείου έχουν χαρακτηριστεί ως «μη δασικού ενδιαφέροντος και ότι το υπόλοιπο μέρος των σπιτιών θα χτιστεί σε εκτάσεις που «με νόμιμες πράξεις της διοίκησης» έχουν αποδοθεί, πριν την ψήφιση του συντάγματος του 1975, σε άλλες χρήσεις.
Καταρχάς, ο ισχυρισμός ότι κανένα σπίτι δεν θα χτιστεί σε δασική έκταση είναι ψευδέστατος. Παραπάνω παραθέσαμε απόσπασμα από τη Γνωμοδότηση 164/2003 του ΝΣΚ, στην οποία οι Νομικοί Σύμβουλοι ομόφωνα σημειώνουν, ότι στο δάσος των 10.000 στρεμμάτων η εταιρεία «προτίθεται να επεκτείνει τις δραστηριότητές της διά της ανεγέρσεως αυτοτελών οικιών».
Ο ισχυρισμός ότι τα 130 απ’ αυτά τα σπίτια άρχισαν να χτίζονται με άδειες του 1972 είναι επίσης ψευδέστατος, γιατί ούτε στην αρχική αποικιοκρατική σύμβαση της χούντας, ούτε σε καμία από τις τροποποιητικές της σύμβασης αυτής προβλεπόταν η κατασκευή 516 αυτοτελών κατοικιών. Κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν ούτε στην τελευταία τροποποίηση της αποικιοκρατικής σύμβασης (νόμος 2438/1996-ΦΕΚ 211Β -29-08-1996 και ΠΔ 389-ΦΕΚ 263Α-27-11-1996), που ίσχυε μέχρι το Νοέμβρη του 2002. Με τις αποικιοκρατικές συμβάσεις είχαν μπει συγκεκριμένες προθεσμίες ολοκλήρωσης συγκεκριμένων έργων, στα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν ποτέ 516 ή 1.000 αυτοτελείς κατοικίες.
Κατά συνέπεια, η εταιρία του Πόρτο Καρράς δεν είχε και δεν έχει το δικαίωμα να κατασκευάσει τις κατοικίες αυτές, όχι μόνο γιατί η έκταση είναι δάσος, αλλά και γιατί κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν σε καμιά από τις αποικιοκρατικές συμβάσεις.
Τον τελευταίο ισχυρισμό, ότι δηλαδή ένα μέρος των «αυτοτελών κατοικιών» θα χτιστεί σε εκτάσεις που έχουν αλλάξει χρήση με νόμιμες αποφάσεις της διοίκησης πριν το 1975 (δηλαδή πριν την ψήφιση του συντάγματος του 1975), ο Β. Βασιλάκης δεν τον επαναλαμβάνει στην απάντηση που έδωσε σε εμάς. Δεν τον επαναλαμβάνει, γιατί με επιχειρήματα είχαμε ήδη αποδείξει, ότι η εταιρία αυτή δεν εμπίπτει σ’ αυτή την περίπτωση, δεδομένου ότι πριν το 1975 δεν είχε χτίσει σπίτια στις εκτάσεις που επικαλείται. Θα μπορούσε να εμπίπτει μόνο στην περίπτωση που από την αποικιοκρατική σύμβαση της χούντας προβλεπόταν η κατασκευή αυτοτελών κατοικιών και αυτές είχαν κατασκευαστεί πριν την ψήφιση του συντάγματος του 1975.
Ομως, όσα αναφέρουμε παραπάνω δεν είναι το μόνο σκάνδαλο της εταιρίας του Πόρτο Καρράς. Αν ο Β. Βασιλάκης γνώριζε πως έχουμε κι άλλα ράμματα για τη γούνα της εταιρίας, ενδεχομένως να μην αποτολμούσε ούτε αυτή την απολογητική απάντηση να δώσει. Σκάνδαλο είναι και η επέκταση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, που ξεκίνησε το 2004 και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Οπως θα αποκαλύψουμε στη συνέχεια, όλες οι κατασκευές έγιναν παράνομα! Είναι τέτοιο το θράσος της εταιρίας που ζήτησε την έκδοση δύο Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ) Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων (ΕΠΟ) για έργα που, ενώ είχαν ολοκληρωθεί παράνομα, παρουσιάστηκαν ως έργα που θα κατασκευαστούν με βάση την εγκεκριμένη Μελέτη Περιβαλλοντικών Ορων!
Νομίζοντας πως έχει να κάνει με τα συνήθη «παπαγαλάκια» των ΜΜΕ, ο Β. Βασιλάκης στην απάντησή του επικαλείται ένα νόμο του 1996 (αμφιβάλλουμε αν τον διάβασε ο ίδιος), σύμφωνα με τον οποίο δήθεν παρατάθηκε και ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. Ο νόμος αυτός είναι ο 2438/1996 (ΦΕΚ 211Α). Υπάρχει ακόμη το ΠΔ 389 του 1996 (ΦΕΚ 263Α, 27.11.1996), με το οποίο έγινε η τελευταία τροποποίηση της αποικιοκρατικής σύμβασης του 1968, που υπέγραψε ο Καρράς με τη χούντα.
Ποια είναι η αλήθεια; Σύμφωνα με τη χουντική αποικιοκρατική σύμβαση και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις της η τουριστική αξιοποίηση του δάσους των 17.630 στρεμμάτων είχε ημερομηνία λήξης κι αυτή ήταν η 24η Οκτωβρίου του 1987. Με το νόμο 2438/1996 και το ΠΔ 389/1996 οι τροποποιήσεις της αποικιοκρατικής σύμβασης του 1968 περιοριζόταν μόνο στον καθορισμό του είδους των «επενδυτικών» έργων, τόσο για την τουριστική «αξιοποίηση» των 17.630 στρεμμάτων όσο και για τη βιομηχανική, κτηνοτροφική και γεωργική «αξιοποίηση». Οι προθεσμίες αποπεράτωσης των έργων αυτών παρέμειναν οι ίδιες και ήταν το 1987 για τις τουριστικές επενδύσεις και το 1977 για τις άλλες επενδύσεις.
Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς. Ιδού τι αποφαίνονται για το ΠΔ 389/1996 οι Νομικοί Σύμβουλοι, στην 164/2003 Γνωμοδότηση: «8. Με το υπ. αριθ. 389/96 ΠΔ επήλθε η τελευταία τροποποίηση και συμπλήρωση του αρχικού υπ. αριθ. 7154/68 Β. Δ/τος… και η οποία τροποποίηση περιορίζονταν μόνο στον καθορισμό του είδους των επενδυτικών έργων, τόσο για την βιομηχανική, κτηνοτροφική και γεωργική, όσο και για την τουριστική αξιοποίηση».
Επομένως, η υπόθεση της κατάργησης του αποχαρακτηρισμού του δάσους των 17.630 στρεμμάτων είχε κλείσει οριστικά στις 24 Οκτώβρη του 1987, που ήταν ο χρόνος ολοκλήρωσης των τουριστικών εγκαταστάσεων.
Ας δούμε τώρα τα έργα τουριστικής ανάπτυξης που καθορίστηκαν με το ΠΔ 389 /1996. Για τα ξενοδοχεία προβλεπόταν: α) ξενοδοχείο πολυτελείας 822 κλινών, β) ξενοδοχείο Α’ τάξεως 874 κλινών και γ) ξενοδοχείο Β’ τάξεως 170 κλινών. Σύνολο κλινών 1866. Ανάμεσα στις κοινόχρηστες πρόσθετες εγκαταστάσεις προβλεπόταν και γκολφ 18 οπών. Σύμφωνα με τον ισχύοντα ΓΟΚ, τα έργα των ξενοδοχείων έπρεπε να ολοκληρωθούν το αργότερο μέχρι το Νοέμβρη του 2002. Δεν γνωρίζουμε πόσα από τα έργα αυτά ολοκληρώθηκαν μέχρι το Νοέμβρη του 2002. Το αναφέρουμε απλώς, γιατί –όπως θα διαπιστώσετε στη συνέχεια– ο Κ. Στέγγος λειτουργεί όπως γουστάρει και δεν δίνει σε κανένα λογαριασμό. Ακόμη και στους υπηρεσιακούς παράγοντες που είναι αρμόδιοι είτε να παρατείνουν τις συμβάσεις είτε να εκδίδουν οικοδομικές άδειες είτε να εγκρίνουν Μελέτες Περιβαλλοντικών Ορων. Ο,τι μάθαμε και σας το παρουσιάζουμε στη συνέχεια το μάθαμε με την έρευνα που κάναμε.
Καταρχάς, πρέπει να επισημάνουμε, ότι από τη στιγμή που δεν ψηφίστηκε καινούργιος νόμος ο οποίος να τροποποιεί την αποικιοκρατική σύμβαση της χούντας, δεν μπορούσαν να γίνουν άλλα έργα στο συγκρότημα ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ. Ν’ αυξηθούν οι κλίνες, ν’ αλλάξει η κατηγορία των ξενοδοχείων (π.χ. από 4 σε 5 αστέρων), να κατασκευαστούν κέντρα θαλασσοθεραπείας στα ξενοδοχεία αυτά, γιατί αυτά δεν προβλέπονταν στο ΠΔ 389/1996.
Δεύτερον, οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν είχαν το δικαίωμα να εκδώσουν οικοδομικές άδειες ή να εγκρίνουν Μελέτες Περιβαλλοντικών Ορων (ΜΠΟ) ή να εκδίδουν άδειες και ΜΠΟ και να μην ελέγχουν αν αυτός που ζητά αυτές τις εγκρίσεις έχει ήδη χτίσει παράνομα όλ’ αυτά τα έργα και έρχεται κατόπιν εορτής να ζητήσει τις απαιτούμενες άδειες για να πετύχει εκ των υστέρων νομιμοποίηση.
Ας δούμε πότε και ποια έργα κατασκεύασε παράνομα ο Κ. Στέγγος.
Κατασκεύασε δύο Κέντρα Θαλασσοθεραπείας. Και τα δύο αυτά έργα ενάχθηκαν στον αναπτυξιακό νόμο, χωρίς να έχουν Οικοδομική Αδεια και ΜΠΟ!
Κέντρο θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Μελίτων. Η κατασκευή του είχε ολοκληρωθεί στις 2/6/2004 και στις 22/9/2008 εγκρίθηκε η ολοκλήρωση της επένδυσης αυτής, που είχε ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο. Η εταιρία του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ πήρε τζάμπα ζεστό χρήμα από τον κρατικό προϋπολογισμό 2,16 εκατ. ευρώ (ΦΕΚ 2029Β /2008)! Στις 4 Σεπτέμβρη του 2007, πέντε υπουργοί (ΠΕΧΩΔΕ, ΑΑΤ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ) εκδίδουν ΚΥΑ με την οποία εγκρίνουν ΜΠΟ για την κατασκευή ανάμεσα στ’ άλλα και του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας του ξενοδοχείου Μελίτων! Η ΚΥΑ αυτή έχει υπογραφεί απ’ όλους τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες και των πέντε υπουργείων. Τι λέτε, από βλακεία υπέγραψαν οι υπουργοί και οι υπηρεσιακοί παράγοντες; Επί τη ευκαιρία να ρωτήσουμε και κάτι ακόμη: μπορούν να μας κατονομάσουν έστω και ένα από τα εμπόδια που έβαλε η «ελληνική γραφειοκρατία» στον Κ. Στέγγο, καθυστερώντας τον στην κατασκευή του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Μελίτων;
Κέντρο θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Σιθωνία. Τον Οκτώβρη του 2006, η εταιρία υποβάλλει στο υπουργείο Οικονομικών φάκελο για να ενταχθεί το έργο αυτό στον αναπτυξιακό νόμο 3299/2004. Στις 30 Απρίλη του 2007, το υπουργείο Οικονομικών εγκρίνει την ένταξη του έργου αυτού στον αναπτυξιακό νόμο. Το Δεκέμβρη του 2008, το έργο ολοκληρώθηκε και η εταιρία ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ πήρε άλλα 1,71 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα στοιχεία είναι παρμένα από το Πληροφοριακό Σημείωμα της εταιρίας «ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ ΣΙΘΩΝΙΑ ΜΠΗΤΣ ΚΛΑΜΠ ΑΕ», 23 Σεπτέμβρη του 2009.
Η ΚΥΑ του Σεπτέμβρη του 2007, με την οποία είχαν εγκριθεί οι Περιβαλλοντικοί Οροι για την κατασκευή και του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Μελίτων, τροποποιήθηκε. Μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, Τετάρτη 8 Δεκέμβρη του 2010, είχαν πέσει οι βασικές υπογραφές υπουργών και υπηρεσιακών παραγόντων, ενώ δεν αποκλείεται να έχει υπογραφεί απ’ όλους. Σύμφωνα μ’ αυτή την τροποποιητική ΚΥΑ, προβλέπεται και η κατασκευή του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Σιθωνία. Ενός έργου που η κατασκευή του έχει ολοκληρωθεί το Δεκέμβρη του 2008!Αρα και το έργο αυτό κατασκευάστηκε χωρίς ΜΠΟ και Οικοδομική Αδειακαι χωρίς να προβλέπεται από το ΠΔ 389/1996, με το οποίο –όπως προαναφέραμε– έγινε η τελευταία τροποποίηση της αποικιοκρατικής σύμβασης του Καρρά με τη χούντα το 1968!
Τα λεγόμενα από την κυβέρνηση, τους καπιταλιστές και τα διάφορα παπαγαλάκια, ότι δήθεν η «ελληνική γραφειοκρατία» καθυστερεί τις επενδύσεις στην Ελλάδα είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Τα αρμόδια υπουργεία αδιαφορούν αν οι διάφοροι «επενδυτές», όπως καλή ώρα ο Κ. Στέγγος, έχουν όλα τα νόμιμα χαρτιά (Οικοδομικές Αδειες, ΜΠΟ) ή αν έχουν το νόμιμο δικαίωμα να κάνουν σε συγκεκριμένες περιοχές επεκτάσεις ξενοδοχείων. Τους εντάσσουν στον αναπτυξιακό νόμο και τους δίνουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό κορβανά.
Θα κλείσουμε το άρθρο μας αυτό με τις παρανομίες που έγιναν στο ξενοδοχείο Μελίτων και θα επανέλθουμε την επόμενη βδομάδα.
Εκσυγχρονισμός ξενοδοχείου Μελίτων. Στις 30/12/2006 οι Γ. Αλογοσκούφης και Χ. Φώλιας ενέκριναν με απόφασή τους την ένταξη της επένδυσης του εκσυγχρονισμού του ξενοδοχείου στον αναπτυξιακό νόμο 3299/2004. Στις 31/12/2008 ολοκληρώθηκε η επένδυση και στις 2 Ιούλη του 2009 εγκρίθηκε, με απόφαση των Ι. Παπαθανασίου και Α. Μπούρα, η ολοκλήρωση της επένδυσης. Η εταιρία Πόρτο Καρράς πήρε από τον κρατικό κορβανά άλλα 6,5 εκατ. ευρώ (ΦΕΚ 610Β (25-4-2007) και ΦΕΚ 1430Β(17-7-2009)).
Ας δούμε τι χαρτιά είχε η εταιρία πριν ενταχθεί η επένδυση αυτή στον αναπτυξιακό νόμο. Θυμίζουμε ότι με το ΠΔ 389/1996 η εταιρία είχε το δικαίωμα να έχει μόνο 822 κλίνες στο ξενοδοχείο Μελίτων. Αρα, δεν είχε το δικαίωμα να ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο και να αυξήσει τις κλίνες από 822 σε 1203! Στις 30 Ιούλη του 2006, εντάσσεται στον αναπτυξιακό νόμο για να αυξήσει από 822 σε 1203 τις κλίνες και στις 4 Σεπτέμβρη του 2007 παίρνει έγκριση Περιβαλλοντικών Ορων με την ΚΥΑ των πέντε υπουργών για 956 και όχι για 1203 κλίνες. Το Δεκέμβρη του 2008, σύμφωνα με το ΦΕΚ1430Β, ολοκληρώνεται η κατασκευή των 1203 κλινών στο ξενοδοχείο Μελίτων και το Νοέμβρη του 2010 υπογράφεται η άλλη ΚΥΑ, στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω. Δηλαδή 23 μήνες μετά την ολοκλήρωση της επέκτασης του ξενοδοχείου Μελίτων, υπογράφτηκε η ΚΥΑ με την οποία εγκρίθηκαν οι Περιβαλλοντικοί Οροι για την κατασκευή του έργου αυτού!
Το σκάνδαλο των παράνομων επεκτάσεων της εταιρίας του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ ξεκίνησε επί κυβέρνησης Σημίτη, συνεχίστηκε από τις κυβερνήσεις της ΝΔ (2004 -2009) και συνεχίζεται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την «οικολόγα» Τ. Μπιρμπίλη. Ας πάψουν, λοιπόν, υπουργοί, καπιταλιστές, παπαγαλάκια και Μαζικά Μέσα Παραπληροφόρησης να ισχυρίζονται ότι η «ελληνική γραφειοκρατία» εμποδίζει τις επενδύσεις στην Ελλάδα. Οι καπιταλιστές ασύδοτοι καταστρέφουν τα πάντα, καταπατούν τους νόμους και οι κυβερνήσεις τους κάνουν πλάτες.
Γεράσιμος Λιόντος
Καταρχάς, τρεις γενικές παρατηρήσεις.
Πρώτη παρατήρηση. Ο διευθύνων σύμβουλος Β. Βασιλάκης, στις 5 Νοέμβρη, είχε απαντήσει στο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Α. Λαφαζάνη, που είχε αποκαλύψει την υπόθεση της παράνομης άδειας κατασκευής μπαγκαλόους σε δασική έκταση. Στην απάντηση αυτή, που ήταν πολύ σύντομη, παρουσίασε άλλες εκδοχές, ριζικά αντίθετες απ’ αυτές που παρουσίασε επιλεκτικά σε εμάς.
Δεύτερη παρατήρηση. Ο Β. Βασιλάκης στην απάντηση που έδωσε σε εμάς είναι καθαρά απολογητικός και αποφεύγει, όπως ο διάολος το λιβάνι, ν’ αναφερθεί τόσο στη (ν)τροπολογία που φέρει το όνομα του Χ. Πάχτα (την χειρίστηκε ως αρμόδιος υφυπουργός της κυβέρνησης Κ. Σημίτη) όσο και στο περιεχόμενό της. Κι αυτό το κάνει για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Παρά τον απολογητικό χαρακτήρα της απάντησής του, κρίνουμε σκόπιμο να τον βάλουμε στην θέση του.
Τρίτη παρατήρηση. Είχαμε προγραμματίσει να παρουσιάσουμε αυτή τη βδομάδα, τόσο στην ηλεκτρονική όσο και στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας μας, και ένα άλλο σκάνδαλο της εταιρίας ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, που συντελείται από το 2004 και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Στη συνέχεια θα μιλήσουμε αναλυτικά και γι’ αυτό.
Δασικός ο χαρακτήρας των 17.630 στρεμμάτων
Πυρήνας του σκανδάλου του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ είναι ο δασικός χαρακτήρας της έκτασης των 17.630 στρεμμάτων, που επί χούντας, με αποικιοκρατικού τύπου σύμβαση, επιτράπηκε στον Καρρά να την «αναπτύξει» τουριστικά, γεωργικά, βιομηχανικά. Ο αποχαρακτηρισμός της δασικής αυτής έκτασης έληξε στις 24 Οκτώβρη του 1987. Ομως, ο μετέπειτα και μέχρι σήμερα ιδιοκτήτης του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ Κ. Στέγγος πίεζε συνεχώς τις δασικές υπηρεσίες να προχωρήσουν σε νέο αποχαρακτηρισμό της έκτασης, μολονότι η χουντική-αποικιοκρατική σύμβαση δεν ίσχυε πλέον.
Από την συνολική τοποθέτηση για το χαρακτήρα της έκτασης, που διατυπώσαμε στο δημοσίευμά μας, ο Β. Βασιλάκης πήρε επιλεκτικά μόνο το γεγονός, ότι ο πρώην υπουργός Γεωργίας Γ. Δρυς δεν έκανε δεκτή τη γνωμοδότηση 164/2003 του Δ’ Τμήματος του ΝΣΚ (γνωμοδότησε ομόφωνα, ότι δεν ισχύει πια ο αποχαρακτηρισμός του δάσους του Μαρμαρά και ότι όποιος από εδώ και πέρα αμφισβητεί το χαρακτήρα του ως δάσους είναι υποχρεωμένος να υποβάλει αίτηση στο Δασαρχείο Πολυγύρου και να ζητήσει πράξη χαρακτηρισμού), για να μας πει –ούτε λίγο ούτε πολύ– ότι εξακολουθεί να ισχύει η παρ. 1 του άρθρου 6 της αποικιοκρατικής σύμβασης της χούντας, με την οποία αποχαρακτηρίστηκε από δάσος η έκταση των 17.630 στρεμμάτων. Εμείς, βέβαια, εξηγήσαμε για ποιους λόγους η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας δεν έκανε αποδεκτή τη γνωμοδότηση 164/2003 του ΝΣΚ.
Ο ισχυρισμός του Β. Βασιλάκη, ότι ισχύει ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων είναι ένα μεγάλο ψέμα. Αν ίσχυε αυτό που ισχυρίζεται ο μάνατζερ του συγκροτήματος Στέγγου, δεν θα αναγκαζόταν» η κυβέρνηση Σημίτη να θυσιάσει εννιά βουλευτές της, που υπέγραψαν τη γνωστή (ν)τροπολογία και τον Χ. Πάχτα, προκειμένου να ξαναενεργοποιήσει την παρ. 1 του άρθρου 6 της αποικιοκρατικής σύμβασης της χούντας. Παραθέτουμε μεγάλο απόσπασμα της (ν)τροπολογίας αυτής, όπως ενσωματώθηκε στην παρ. 14 του άρθρου 8 του νόμου 3219/2004:
«Η αληθινή έννοια του άρθρου 6 της από 4.1.1968 συμβάσεως που έχει συναφθεί σύμφωνα με το Ν. 4171/1961 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου… και κυρωθεί με το ΝΔ 69/1968…είναι ότι οι όροι της διάταξης αυτής διατηρούν την ισχύ τους και μετά την πραγματοποίηση των επενδύσεων που προβλέπονται στην εν λόγω σύμβαση και στις τροποποιήσεις αυτής.
Για την έκδοση οικοδομικών αδειών… δεν απαιτείται βεβαίωση δασικής αρχής ή χαρακτηρισμός κατά το άρθρο 14 του Ν. 998/1979 ή άλλη αντίστοιχη διάταξη» (οι επισημάνσεις δικές μας).
Από την ανάγνωση του αποσπάσματος αυτού γίνεται φανερό, ότι είχε καταργηθεί ο αποχαρακτηρισμός της έκτασης των 17.630 στρεμμάτων του δάσους του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο τότε υπουργός Γεωργίας Γ. Δρυς δεν είχε υπογράψει την ομόφωνη γνωμοδότηση του Δ’ Τμήματος του ΝΣΚ. Γι’ αυτό και παρέμβηκε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ψήφιση αυτής της τροπολογίας.
Με ποια στοιχεία λέμε ότι καταργήθηκε ο αποχαρακτηρισμός;
Πρώτον, γιατί σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου 141/1975 «συμβάσεις μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και οιουδήποτε τρίτου φυσικού προσώπου αφορώσαι εις επενδύσεις υπαχθείσες εις το ΝΔ 2687/ 1953, συναφθείσαι κατά το χρονικό διάστημα από 21 Απριλίου 1967 μέχρι και 23 Ιουλίου 1974, δύναται να αναθεωρηθούν ή να λυθούν».
Δεύτερον, γιατί σύμφωνα με το άρθρο 12 του νόμου 1701/1987 «η αληθής έννοια των διατάξεων του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 141/1975 (ΦΕΚ 179), όσον αφορά τη λύση των συμβάσεων που καταρτίστηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 21 Απριλίου 1967 μέχρι 24 Ιουλίου 1974, είναι ότι με τη λύση των συμβάσεων καταργούνται αυτοδίκαια όλοι ανεξαίρετα οι όροι και ρήτρες».
Να, λοιπόν, γιατί καταργήθηκε ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. Τους ίδιους λόγους επικαλείται και το Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ, προκειμένου να γνωμοδοτήσει ότι ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων καταργήθηκε. Ετσι, η άρνηση του τότε υπουργού Γεωργίας Γ. Δρυ να κάνει δεκτή τη γνωμοδότηση του Δ’ Τμήματος δεν αλλάζει τίποτα σχετικά με την ισχύ του άρθρου 6 παρ. 1 της αποικιοκρατικής σύμβασης της χούντας για τον αποχαρακτηρισμό του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. Ο αποχαρακτηρισμός αυτός καταργήθηκε, γι’ αυτό και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε την (ν)τροπολογία Πάχτα.
Τελικά, η (ν)τροπολογία Πάχτα καταργήθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 21 του νόμου 3259/2004 και έτσι από τις 4 Αυγούστου του 2004, που δημοσιεύτηκε ο νόμος αυτός, καταργήθηκε ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων στο ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ.
Κατά συνέπεια, ο διευθύνων σύμβουλος του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ Β. Βασιλάκης, ισχυριζόμενος ότι ισχύει ο αποικιοκρατικός αποχαρακτηρισμός του δάσους του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, όχι μόνο ψεύδεται ασύστολα, αλλά συνάμα την πάτησε σαν αγράμματος.
Είναι δάσος
Ηταν και εξακολουθεί να είναι υποχρεωμένη η εταιρία του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ να ζητήσει από το Δασαρχείο Πολυγύρου πράξη χαρακτηρισμού σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 998/1979; Στο ερώτημα αυτό ο Β. Βασιλάκης δίνει δύο διαφορετικές απαντήσεις. Στις 5 Νοέμβρη απάντησε, ότι δεν απαιτείται «βεβαίωση του δασαρχείου», προβάλλοντας διάφορα επιχειρήματα (θα αναφερθούμε σ’ αυτά και θα τα σχολιάσουμε επιγραμματικά στη συνέχεια), ενώ στις 3 Δεκέμβρη απαντά τελείως διαφορετικά, λέγοντας ανάμεσα στ’ άλλα: «Τέλος τώρα βρισκόμαστε στη φάση και συνεχίζουμε με δικές μας αιτήσεις (ήδη εκκρεμούν αρκετές) και ζητάμε τον χαρακτηρισμό τμηματικά κατά περιοχή των γεωργικών εκτάσεων του κτήματός μας που είναι στο σύνολό τους 8.000 στρέμματα, τα οποία δυστυχώς θα μας πάρουν αρκετά χρόνια με τους ρυθμούς της Ελληνικής Γραφειοκρατείας» (οι επισημάνσεις δικές μας).
Γιατί ο Β. Βασιλάκης αναγκάστηκε να κάνει αυτή τη θεαματική κωλοτούμπα μέσα σε ένα μήνα; Αναγκάστηκε από τον ίδιο τον πρόλογο του άρθρου μας, στον οποίο αναφέραμε: «Ο γνωστός από το σκάνδαλο του Πόρτο Καρράς της Χαλκιδικής Κ. Στέγγος, ιδιοκτήτης του ομώνυμου ξενοδοχειακού συγκροτήματος και μιας ολόκληρης αλυσίδας εταιριών, δεν το βάζει κάτω, ακόμη και μετά το μεγάλο κάζο που έπαθε με την γνωστή κατάληξη που είχε η ντροπολογία Πάχτα και ΠΑΣΟΚ, το Γενάρη του 2004. Επανέρχεται το 2008 (δεν γνωρίζουμε τον ακριβή μήνα) και πιέζει το Δασάρχη Πολυγύρου, τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Δασών Χαλκιδικής και την προϊστάμενη της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας να κάνουν πράξη χαρακτηρισμού για την επίμαχη έκταση των 17.630 στρεμμάτων ή για τμήμα της έκτασης αυτής και μέσω της πράξης χαρακτηρισμού να κάνουν τον αποχαρακτηρισμό».
Ο ισχυρισμός του Β. Βασιλάκη ότι οι εκτάσεις αυτές (8.000 στρεμμάτων) είναι γεωργικές και ότι τους καθυστερεί η «Ελληνική Γραφειοκρατεία» είναι ψευδής και εκ του πονηρού, προκειμένου να καλύψει το αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι οι εκτάσεις αυτές –που είναι 10.000 και όχι 8.000 στρέμματα– είναι δάσοςκαι γι’ αυτό δεν τολμούν οι υπηρεσιακοί παράγοντες της περιοχής –και εάν ακόμη το ήθελαν– να τις αποχαρακτηρίσουν.
Δεν είναι πρώτη φορά που η εταιρία ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ δοκίμασε να αποχαρακτηρίσει την έκταση των 10.000 στρεμμάτων, υποβάλλοντας αίτηση για πράξη χαρακτηρισμού. Το έκανε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και, όπως είναι γνωστό, αυτή η ιστορία κατέληξε στο κάζο της (ν)τροπολογίας Πάχτα και ΠΑΣΟΚ.
Τέλος, δεν είμαστε μόνο εμείς και οι δασολόγοι που υποστηρίζουμε ότι η έκταση αυτή είναι δάσος και αποκαλύπτουμε ότι η εταιρία του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ είχε υποβάλει ξανά αίτηση για πράξη χαρακτηρισμού. Το ίδιο ισχυρίζεται και το Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ στην 164 /2003 Γνωμοδότησή του. Ιδού το σχετικό απόσπασμα: «3. Μετά την εκτέλεση, επί τμήματος της αναφερομένης στην εγκριτική πράξη εκτάσεως των 17.000 περίπου στρεμμάτων, ωρισμένων επενδυτικών έργων εκ των προβλεπόμενων…εναπόμεινε έκταση 10.000 περίπου στρεμμάτων, φέρουσα την μορφή δάσους χαλεπίου πεύκης με υπόροφο αείφυλλα πλατύφυλλα, επί της οποίας η εταιρεία προτίθεται να επεκτείνει τις δραστηριότητές της διά της ανεγέρσεως αυτοτελών οικιών. Προς τον σκοπό αυτό και προκειμένου να εκδοθεί η σχετική οικοδομική άδεια, η εταιρεία υπέβαλε στο Δασαρχείο Πολυγύρου αίτηση για χορήγηση βεβαιώσεως ότι η συνολική έκταση των 17.630 στρεμμάτων "δεν αποτελεί δάσος ή δασική έκταση και ούτε έχει κηρυχθεί αναδασωτέα"» (οι επισημάνσεις δικές μας).
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η εταιρία ήταν και είναι υποχρεωμένη να ζητήσει από τον Δασάρχη Πολυγύρου πράξη χαρακτηρισμού και ότι δεν μπορεί να βρεθούν δασολόγοι που υπηρετούν στο Δασαρχείο Πολυγύρου και στη Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής που θα τολμήσουν να αποχαρακτηρίσουν το δάσος του Πόρτο Καρράς. Το δοκίμασε ο Κ. Στέγγος και δεν μπόρεσε να πετύχει τον αποχαρακτηρισμό της έκτασης. Ετσι, αναγκάστηκε να καταφύγει στη βοήθεια του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών και του Νομάρχη Χαλκιδικής, που έβγαλε τον φετφά, ότι δεν χρειάζεται να ζητηθεί από τις δασικές υπηρεσίες να κάνουν πράξη χαρακτηρισμού.
Ψέμα στο ψέμα
Ας δούμε, επιγραμματικά, τα επιχειρήματα που αναπτύσσει ο Β. Βασιλάκης, στην απάντησή του στο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Α. Λαφαζάνη, προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι «δεν απαιτείται βεβαίωση δασαρχείου».
Ισχυρίστηκε ο Β. Βασιλάκης, ότι κανένα από τα 516 σπίτια (μπαγκαλόους) δεν πρόκειται να χτιστεί μέσα σε περιοχή που είναι χαρακτηρισμένη δασική, ότι ένα μέρος απ’ αυτά (130) άρχισαν να χτίζονται πριν από 38 χρόνια με άδειες του 1972, ότι άλλο ένα μέρος θα κτιστούν σε εκτάσεις που με πράξεις του Δασαρχείου έχουν χαρακτηριστεί ως «μη δασικού ενδιαφέροντος και ότι το υπόλοιπο μέρος των σπιτιών θα χτιστεί σε εκτάσεις που «με νόμιμες πράξεις της διοίκησης» έχουν αποδοθεί, πριν την ψήφιση του συντάγματος του 1975, σε άλλες χρήσεις.
Καταρχάς, ο ισχυρισμός ότι κανένα σπίτι δεν θα χτιστεί σε δασική έκταση είναι ψευδέστατος. Παραπάνω παραθέσαμε απόσπασμα από τη Γνωμοδότηση 164/2003 του ΝΣΚ, στην οποία οι Νομικοί Σύμβουλοι ομόφωνα σημειώνουν, ότι στο δάσος των 10.000 στρεμμάτων η εταιρεία «προτίθεται να επεκτείνει τις δραστηριότητές της διά της ανεγέρσεως αυτοτελών οικιών».
Ο ισχυρισμός ότι τα 130 απ’ αυτά τα σπίτια άρχισαν να χτίζονται με άδειες του 1972 είναι επίσης ψευδέστατος, γιατί ούτε στην αρχική αποικιοκρατική σύμβαση της χούντας, ούτε σε καμία από τις τροποποιητικές της σύμβασης αυτής προβλεπόταν η κατασκευή 516 αυτοτελών κατοικιών. Κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν ούτε στην τελευταία τροποποίηση της αποικιοκρατικής σύμβασης (νόμος 2438/1996-ΦΕΚ 211Β -29-08-1996 και ΠΔ 389-ΦΕΚ 263Α-27-11-1996), που ίσχυε μέχρι το Νοέμβρη του 2002. Με τις αποικιοκρατικές συμβάσεις είχαν μπει συγκεκριμένες προθεσμίες ολοκλήρωσης συγκεκριμένων έργων, στα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν ποτέ 516 ή 1.000 αυτοτελείς κατοικίες.
Κατά συνέπεια, η εταιρία του Πόρτο Καρράς δεν είχε και δεν έχει το δικαίωμα να κατασκευάσει τις κατοικίες αυτές, όχι μόνο γιατί η έκταση είναι δάσος, αλλά και γιατί κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν σε καμιά από τις αποικιοκρατικές συμβάσεις.
Τον τελευταίο ισχυρισμό, ότι δηλαδή ένα μέρος των «αυτοτελών κατοικιών» θα χτιστεί σε εκτάσεις που έχουν αλλάξει χρήση με νόμιμες αποφάσεις της διοίκησης πριν το 1975 (δηλαδή πριν την ψήφιση του συντάγματος του 1975), ο Β. Βασιλάκης δεν τον επαναλαμβάνει στην απάντηση που έδωσε σε εμάς. Δεν τον επαναλαμβάνει, γιατί με επιχειρήματα είχαμε ήδη αποδείξει, ότι η εταιρία αυτή δεν εμπίπτει σ’ αυτή την περίπτωση, δεδομένου ότι πριν το 1975 δεν είχε χτίσει σπίτια στις εκτάσεις που επικαλείται. Θα μπορούσε να εμπίπτει μόνο στην περίπτωση που από την αποικιοκρατική σύμβαση της χούντας προβλεπόταν η κατασκευή αυτοτελών κατοικιών και αυτές είχαν κατασκευαστεί πριν την ψήφιση του συντάγματος του 1975.
Από σκάνδαλο σε σκάνδαλο
Ομως, όσα αναφέρουμε παραπάνω δεν είναι το μόνο σκάνδαλο της εταιρίας του Πόρτο Καρράς. Αν ο Β. Βασιλάκης γνώριζε πως έχουμε κι άλλα ράμματα για τη γούνα της εταιρίας, ενδεχομένως να μην αποτολμούσε ούτε αυτή την απολογητική απάντηση να δώσει. Σκάνδαλο είναι και η επέκταση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ, που ξεκίνησε το 2004 και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Οπως θα αποκαλύψουμε στη συνέχεια, όλες οι κατασκευές έγιναν παράνομα! Είναι τέτοιο το θράσος της εταιρίας που ζήτησε την έκδοση δύο Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ) Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων (ΕΠΟ) για έργα που, ενώ είχαν ολοκληρωθεί παράνομα, παρουσιάστηκαν ως έργα που θα κατασκευαστούν με βάση την εγκεκριμένη Μελέτη Περιβαλλοντικών Ορων!
Νομίζοντας πως έχει να κάνει με τα συνήθη «παπαγαλάκια» των ΜΜΕ, ο Β. Βασιλάκης στην απάντησή του επικαλείται ένα νόμο του 1996 (αμφιβάλλουμε αν τον διάβασε ο ίδιος), σύμφωνα με τον οποίο δήθεν παρατάθηκε και ο αποχαρακτηρισμός του δάσους των 17.630 στρεμμάτων. Ο νόμος αυτός είναι ο 2438/1996 (ΦΕΚ 211Α). Υπάρχει ακόμη το ΠΔ 389 του 1996 (ΦΕΚ 263Α, 27.11.1996), με το οποίο έγινε η τελευταία τροποποίηση της αποικιοκρατικής σύμβασης του 1968, που υπέγραψε ο Καρράς με τη χούντα.
Ποια είναι η αλήθεια; Σύμφωνα με τη χουντική αποικιοκρατική σύμβαση και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις της η τουριστική αξιοποίηση του δάσους των 17.630 στρεμμάτων είχε ημερομηνία λήξης κι αυτή ήταν η 24η Οκτωβρίου του 1987. Με το νόμο 2438/1996 και το ΠΔ 389/1996 οι τροποποιήσεις της αποικιοκρατικής σύμβασης του 1968 περιοριζόταν μόνο στον καθορισμό του είδους των «επενδυτικών» έργων, τόσο για την τουριστική «αξιοποίηση» των 17.630 στρεμμάτων όσο και για τη βιομηχανική, κτηνοτροφική και γεωργική «αξιοποίηση». Οι προθεσμίες αποπεράτωσης των έργων αυτών παρέμειναν οι ίδιες και ήταν το 1987 για τις τουριστικές επενδύσεις και το 1977 για τις άλλες επενδύσεις.
Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς. Ιδού τι αποφαίνονται για το ΠΔ 389/1996 οι Νομικοί Σύμβουλοι, στην 164/2003 Γνωμοδότηση: «8. Με το υπ. αριθ. 389/96 ΠΔ επήλθε η τελευταία τροποποίηση και συμπλήρωση του αρχικού υπ. αριθ. 7154/68 Β. Δ/τος… και η οποία τροποποίηση περιορίζονταν μόνο στον καθορισμό του είδους των επενδυτικών έργων, τόσο για την βιομηχανική, κτηνοτροφική και γεωργική, όσο και για την τουριστική αξιοποίηση».
Επομένως, η υπόθεση της κατάργησης του αποχαρακτηρισμού του δάσους των 17.630 στρεμμάτων είχε κλείσει οριστικά στις 24 Οκτώβρη του 1987, που ήταν ο χρόνος ολοκλήρωσης των τουριστικών εγκαταστάσεων.
Ας δούμε τώρα τα έργα τουριστικής ανάπτυξης που καθορίστηκαν με το ΠΔ 389 /1996. Για τα ξενοδοχεία προβλεπόταν: α) ξενοδοχείο πολυτελείας 822 κλινών, β) ξενοδοχείο Α’ τάξεως 874 κλινών και γ) ξενοδοχείο Β’ τάξεως 170 κλινών. Σύνολο κλινών 1866. Ανάμεσα στις κοινόχρηστες πρόσθετες εγκαταστάσεις προβλεπόταν και γκολφ 18 οπών. Σύμφωνα με τον ισχύοντα ΓΟΚ, τα έργα των ξενοδοχείων έπρεπε να ολοκληρωθούν το αργότερο μέχρι το Νοέμβρη του 2002. Δεν γνωρίζουμε πόσα από τα έργα αυτά ολοκληρώθηκαν μέχρι το Νοέμβρη του 2002. Το αναφέρουμε απλώς, γιατί –όπως θα διαπιστώσετε στη συνέχεια– ο Κ. Στέγγος λειτουργεί όπως γουστάρει και δεν δίνει σε κανένα λογαριασμό. Ακόμη και στους υπηρεσιακούς παράγοντες που είναι αρμόδιοι είτε να παρατείνουν τις συμβάσεις είτε να εκδίδουν οικοδομικές άδειες είτε να εγκρίνουν Μελέτες Περιβαλλοντικών Ορων. Ο,τι μάθαμε και σας το παρουσιάζουμε στη συνέχεια το μάθαμε με την έρευνα που κάναμε.
Καταρχάς, πρέπει να επισημάνουμε, ότι από τη στιγμή που δεν ψηφίστηκε καινούργιος νόμος ο οποίος να τροποποιεί την αποικιοκρατική σύμβαση της χούντας, δεν μπορούσαν να γίνουν άλλα έργα στο συγκρότημα ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ. Ν’ αυξηθούν οι κλίνες, ν’ αλλάξει η κατηγορία των ξενοδοχείων (π.χ. από 4 σε 5 αστέρων), να κατασκευαστούν κέντρα θαλασσοθεραπείας στα ξενοδοχεία αυτά, γιατί αυτά δεν προβλέπονταν στο ΠΔ 389/1996.
Δεύτερον, οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν είχαν το δικαίωμα να εκδώσουν οικοδομικές άδειες ή να εγκρίνουν Μελέτες Περιβαλλοντικών Ορων (ΜΠΟ) ή να εκδίδουν άδειες και ΜΠΟ και να μην ελέγχουν αν αυτός που ζητά αυτές τις εγκρίσεις έχει ήδη χτίσει παράνομα όλ’ αυτά τα έργα και έρχεται κατόπιν εορτής να ζητήσει τις απαιτούμενες άδειες για να πετύχει εκ των υστέρων νομιμοποίηση.
Ας δούμε πότε και ποια έργα κατασκεύασε παράνομα ο Κ. Στέγγος.
Κατασκεύασε δύο Κέντρα Θαλασσοθεραπείας. Και τα δύο αυτά έργα ενάχθηκαν στον αναπτυξιακό νόμο, χωρίς να έχουν Οικοδομική Αδεια και ΜΠΟ!
Κέντρο θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Μελίτων. Η κατασκευή του είχε ολοκληρωθεί στις 2/6/2004 και στις 22/9/2008 εγκρίθηκε η ολοκλήρωση της επένδυσης αυτής, που είχε ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο. Η εταιρία του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ πήρε τζάμπα ζεστό χρήμα από τον κρατικό προϋπολογισμό 2,16 εκατ. ευρώ (ΦΕΚ 2029Β /2008)! Στις 4 Σεπτέμβρη του 2007, πέντε υπουργοί (ΠΕΧΩΔΕ, ΑΑΤ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ) εκδίδουν ΚΥΑ με την οποία εγκρίνουν ΜΠΟ για την κατασκευή ανάμεσα στ’ άλλα και του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας του ξενοδοχείου Μελίτων! Η ΚΥΑ αυτή έχει υπογραφεί απ’ όλους τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες και των πέντε υπουργείων. Τι λέτε, από βλακεία υπέγραψαν οι υπουργοί και οι υπηρεσιακοί παράγοντες; Επί τη ευκαιρία να ρωτήσουμε και κάτι ακόμη: μπορούν να μας κατονομάσουν έστω και ένα από τα εμπόδια που έβαλε η «ελληνική γραφειοκρατία» στον Κ. Στέγγο, καθυστερώντας τον στην κατασκευή του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Μελίτων;
Κέντρο θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Σιθωνία. Τον Οκτώβρη του 2006, η εταιρία υποβάλλει στο υπουργείο Οικονομικών φάκελο για να ενταχθεί το έργο αυτό στον αναπτυξιακό νόμο 3299/2004. Στις 30 Απρίλη του 2007, το υπουργείο Οικονομικών εγκρίνει την ένταξη του έργου αυτού στον αναπτυξιακό νόμο. Το Δεκέμβρη του 2008, το έργο ολοκληρώθηκε και η εταιρία ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ πήρε άλλα 1,71 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα στοιχεία είναι παρμένα από το Πληροφοριακό Σημείωμα της εταιρίας «ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ ΣΙΘΩΝΙΑ ΜΠΗΤΣ ΚΛΑΜΠ ΑΕ», 23 Σεπτέμβρη του 2009.
Η ΚΥΑ του Σεπτέμβρη του 2007, με την οποία είχαν εγκριθεί οι Περιβαλλοντικοί Οροι για την κατασκευή και του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Μελίτων, τροποποιήθηκε. Μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, Τετάρτη 8 Δεκέμβρη του 2010, είχαν πέσει οι βασικές υπογραφές υπουργών και υπηρεσιακών παραγόντων, ενώ δεν αποκλείεται να έχει υπογραφεί απ’ όλους. Σύμφωνα μ’ αυτή την τροποποιητική ΚΥΑ, προβλέπεται και η κατασκευή του Κέντρου Θαλασσοθεραπείας στο ξενοδοχείο Σιθωνία. Ενός έργου που η κατασκευή του έχει ολοκληρωθεί το Δεκέμβρη του 2008!Αρα και το έργο αυτό κατασκευάστηκε χωρίς ΜΠΟ και Οικοδομική Αδειακαι χωρίς να προβλέπεται από το ΠΔ 389/1996, με το οποίο –όπως προαναφέραμε– έγινε η τελευταία τροποποίηση της αποικιοκρατικής σύμβασης του Καρρά με τη χούντα το 1968!
Τα λεγόμενα από την κυβέρνηση, τους καπιταλιστές και τα διάφορα παπαγαλάκια, ότι δήθεν η «ελληνική γραφειοκρατία» καθυστερεί τις επενδύσεις στην Ελλάδα είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Τα αρμόδια υπουργεία αδιαφορούν αν οι διάφοροι «επενδυτές», όπως καλή ώρα ο Κ. Στέγγος, έχουν όλα τα νόμιμα χαρτιά (Οικοδομικές Αδειες, ΜΠΟ) ή αν έχουν το νόμιμο δικαίωμα να κάνουν σε συγκεκριμένες περιοχές επεκτάσεις ξενοδοχείων. Τους εντάσσουν στον αναπτυξιακό νόμο και τους δίνουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό κορβανά.
Θα κλείσουμε το άρθρο μας αυτό με τις παρανομίες που έγιναν στο ξενοδοχείο Μελίτων και θα επανέλθουμε την επόμενη βδομάδα.
Εκσυγχρονισμός ξενοδοχείου Μελίτων. Στις 30/12/2006 οι Γ. Αλογοσκούφης και Χ. Φώλιας ενέκριναν με απόφασή τους την ένταξη της επένδυσης του εκσυγχρονισμού του ξενοδοχείου στον αναπτυξιακό νόμο 3299/2004. Στις 31/12/2008 ολοκληρώθηκε η επένδυση και στις 2 Ιούλη του 2009 εγκρίθηκε, με απόφαση των Ι. Παπαθανασίου και Α. Μπούρα, η ολοκλήρωση της επένδυσης. Η εταιρία Πόρτο Καρράς πήρε από τον κρατικό κορβανά άλλα 6,5 εκατ. ευρώ (ΦΕΚ 610Β (25-4-2007) και ΦΕΚ 1430Β(17-7-2009)).
Ας δούμε τι χαρτιά είχε η εταιρία πριν ενταχθεί η επένδυση αυτή στον αναπτυξιακό νόμο. Θυμίζουμε ότι με το ΠΔ 389/1996 η εταιρία είχε το δικαίωμα να έχει μόνο 822 κλίνες στο ξενοδοχείο Μελίτων. Αρα, δεν είχε το δικαίωμα να ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο και να αυξήσει τις κλίνες από 822 σε 1203! Στις 30 Ιούλη του 2006, εντάσσεται στον αναπτυξιακό νόμο για να αυξήσει από 822 σε 1203 τις κλίνες και στις 4 Σεπτέμβρη του 2007 παίρνει έγκριση Περιβαλλοντικών Ορων με την ΚΥΑ των πέντε υπουργών για 956 και όχι για 1203 κλίνες. Το Δεκέμβρη του 2008, σύμφωνα με το ΦΕΚ1430Β, ολοκληρώνεται η κατασκευή των 1203 κλινών στο ξενοδοχείο Μελίτων και το Νοέμβρη του 2010 υπογράφεται η άλλη ΚΥΑ, στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω. Δηλαδή 23 μήνες μετά την ολοκλήρωση της επέκτασης του ξενοδοχείου Μελίτων, υπογράφτηκε η ΚΥΑ με την οποία εγκρίθηκαν οι Περιβαλλοντικοί Οροι για την κατασκευή του έργου αυτού!
Το σκάνδαλο των παράνομων επεκτάσεων της εταιρίας του ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ ξεκίνησε επί κυβέρνησης Σημίτη, συνεχίστηκε από τις κυβερνήσεις της ΝΔ (2004 -2009) και συνεχίζεται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την «οικολόγα» Τ. Μπιρμπίλη. Ας πάψουν, λοιπόν, υπουργοί, καπιταλιστές, παπαγαλάκια και Μαζικά Μέσα Παραπληροφόρησης να ισχυρίζονται ότι η «ελληνική γραφειοκρατία» εμποδίζει τις επενδύσεις στην Ελλάδα. Οι καπιταλιστές ασύδοτοι καταστρέφουν τα πάντα, καταπατούν τους νόμους και οι κυβερνήσεις τους κάνουν πλάτες.
Γεράσιμος Λιόντος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)