ANemos

Ανεμοκαπετάνιοι και ανεμοκαπετάνισσες...

Ανεμοσύντροφοι και ανεμοσυντρόφισσες...

Ανεμοναυτάκια και ανεμοναυτόπουλα...

Θα αντέξουμε!

Ορθιοι!

Κόντρα στο άνεμο! Κόντρα στον Φόβο! Κόντρα στους καιρούς!

Βίρα!

Το 2010 σαλπάρει!

Δημοψήφισμα για την ψήφο των μεταναστών;

7 ΣΧΟΛΙΑ

Του ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗ*

Απόσπασμα:

Η συμμετοχή των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές αποτελεί αμιγώς ζήτημα πολιτικής απόφασης, αλλά και επιλογής της ελληνικής κοινωνίας ως προς τον ρόλο που επιφυλάσσει στους μετανάστες. Είναι σήμερα ώριμη η ελληνική κοινωνία να αντισταθεί σε ρατσιστικά και ξενοφοβικά σύνδρομα; Επιμένουμε να εκμεταλλευόμαστε τους μετανάστες ως φτηνό εργατικό δυναμικό σε απασχολήσεις σημαντικές και αναγκαίες μεν, τις οποίες αρνούμαστε οι ίδιοι να αναλάβουμε, χωρίς όμως να τους αναγνωρίζουμε στοιχειώδη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα; Επιλέγουμε οι άνθρωποι που φροντίζουν τα παιδιά και τους ηλικιωμένους γονείς μας να μην είναι ενταγμένοι στην κοινωνία; Θέλουμε τους μετανάστες περιθωριοποιημένους, γκετοποιημένους και αποξενωμένους ή θεωρούμε πως η ενσωμάτωση τους στην ελληνική κοινωνία είναι προς όφελος όλων; Ενώ απαξιώνουμε το εκλογικό μας δικαίωμα και ψηφίζουμε μαζικά «αποχή», γιατί να το στερούμε, έστω στις δημοτικές εκλογές, από ανθρώπους που έχουν δώσει ζωή σε εγκαταλελειμμένους δήμους;
Η κυβέρνηση διαθέτει νωπή λαϊκή εντολή. Στο πρόγραμμά της περιλαμβάνεται η πολιτική συμμετοχή των μεταναστών. Θα ήταν λάθος να υποκύψει σε δημοψηφισματικά διλήμματα, τα οποία θα δώσουν βήμα σε φωνές που συνειδητά ή ανεπίγνωτα εκτρέφουν το αβγό του φιδιού. Η επικράτηση της συνταγματικής νομιμότητας και των δικαιωμάτων στην περίπτωση των ταυτοτήτων είχε σοβαρό κόστος, αφού διχάστηκε αναίτια η ελληνική κοινωνία. Ας μην επαναλαμβάνεται μια παρόμοια πολεμική σε κάθε βήμα εκπολιτισμού της πολιτείας. Η ψήφος των μεταναστών θα αποτελέσει μια σημαντική στιγμή για τη δημοκρατία μας, ανάλογη της κατοχύρωσης της καθολικής ψηφοφορίας και της ψήφου των γυναικών, που ασφαλώς κανείς δεν θα διανοούνταν πλέον να αμφισβητήσει.

xcontiades@hotmail.com

* Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου, πρόεδρος Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου

Η δεκαετία των '00s σε φωτογραφίες

Είναι πολλές. Ποιες να διαλέξεις και ποιες να αφήσεις. Τι να πεις, τι να ΜΗΝ πεις, τι να μιλήσεις. Επέλεξα δέκα φωτογραφίες που χαράχτηκαν στη μνήμη μου.

Περισσότερες εδώ “The decade in news photographs”

Παραμονή Πρωτοχρονιάς του '86

Μόλις είχα πάρει το πρώτο μου "δώρο" ως δημοσιογράφος. Πρέπει να ήταν γύρω στα 50 χιλιάρικα. Μεσημέρι παραμονής...

Το φύλλο είχε κλείσει και ο Νίκος ο Κακαούνης είχε φέρει κεράσματα, μεζέδες και άφθονη τσικουδιά. Από το γραφείο, στη Χρήστου Λαδά, δίπλα ακριβώς από το "Συγκρότημα" από το οποίο είχε "αποσκιρτήσει" πριν λίγους μήνες, έκαναν "παρέλαση" για ευχές παλιοί και νέοι συνάδελφοι του Νίκου. "Ιερά τέρατα" και σκέτα τέρατα της δημοσιογραφίας της εποχής. Ανάμεσά τους ο Λιάνης και ο Δημαράς (οι "Ρεπόρτερ").Και βέβαια ήμασταν εκεί όλοι οι συνεργάτες του. Ο Αρης, Σήφης, ο Χρήστος, ο Βασίλης, η Ολυμπία, ο Κώστας, ο Τάκης, ο σκιτσογράφος μας, ο Πάσσαρης, διορθωτές, συντάκτες ύλης, φωτοσυνθέτες, μοντέρ.

Κάποια στιγμή κι ενώ νόμιζα πως θα το "διαλύσουμε", να πάμε σπίτια μας, ακούω τον Νίκο να φωνάζει: "Βάλτε ένα χέρι να ενώσουμε τα γραφεία". Σε δευτερόλεπτα είχαν ενωθεί 3-4 γραφεία και είχε στρωθεί η ...τσόχα και πάνω της ρακοπότηρα, μπουκάλες, τασάκια γλυκά, κούτες τσιγάρα και "πακέτα". Μεγάλα "πακέτα" χιλιάρικα. Τα "δώρα" και τα "δωράκια" όλων μας.

Για πότε άρχισε να το παιχνίδι κι άρχισαν να ξεδιπλώνονται "κούκοι" μονοί και διπλοί με "σκάρτα" και "καπέλα", ούτε που το κατάλαβα. Το "μαγαζί είχε γίνει γίνει καζίνο. Το πιο άγριο καζίνο που είχα πάει ποτέ.

Τα "χτυπήματα" άρχισαν "μαλακά" -τι "μαλακά" δηλαδή, 500άρικο το βασικό, για μένα μια περιουσία- και γύρα στη γύρα άρχισαν να ξεφεύγουν. Οι τύποι ήσαν "εγκληματίες" και παρά το οτι έπαιζα χαρτί από τα δεκαπέντε μου μού είχε κοπεί η ανάσα. Δεν προλάβαινα να δω τα φύλλα. Αντίθετα εκείνοι ήσαν εντελώς χαλαροί, τόσο που όσο περίμεναν να μοιραστεί φρέσκο χαρτί έπαιζαν με τον διπλανό τους "μονά-ζυγά" τα χαρτονομίσματα που κρατούσαν στο χέρι. Αν μάντευες σωστά το νούμερο του χαρτονομίσματος το έπαιρνες. Αν όχι, έχανες.

Μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο είχα χάσει 20 χιλιάριακα...

Στη μισή ώρα 40...

Σε άλλη μισή είχα μείνει με ένα πεντακοσάρικο. Από τις 50 χιλιάδες δραχμές...

Θυμάμαι το Νίκο να γελάει με μένα και να με σχολιάζει με τους άλλους: "Δεν το βάζει κάτω! Θα παίξει τα σώβρακά του!".

Είχα άλλα 17 χιλιάρικα. Από το μισθό του Δεκεμβρίου. Τα έπαιξα κι αυτά. Τα έχασα όλα. Εκτός από το 500άρικο. Σηκώθηκα και χαιρέτησα.

"Κάτσε λίγο ακόμη. Τελειώνουμε. Εχουμε και σπίτια" μου λέει το αφεντικό.

Κάθισα. Επαιξα το 500άρικο μονό-διπλό. Κέρδισα. Πήρα ένα ακόμη 500άρικο. Ξανά το ίδιο. Αλλο ένα. Μάζεψα πέντε χιλιάρικα. Τα έπαιξα στον επόμενο κούκο. Το έχασα.

Το παιχνίδι τελείωσε. Ταπί και ψύχραιμος. Πρωτοχρονιάτικα!

Χαιρετούρες. Εφυγαν όλοι μέσα στην τρελή χαρά και το ευχετήριο βρισίδι. "Καλή χρονιά και καλά γαμήσια!", "του χρόνου να πας να γαμηθείς ρε μαλάκα", "παιδιά σας εύχομαι να παίρνετε πίπες όλο το χρόνο". Αγριάνθρωποι!

Με φώναξε στο γραφείο του.

"Πόσα έχασες ρε μαλάκα;"

"Καμιά 65αριά!"

"Μπράβο παλικαράκι μου! Και του χρόνου! Πάρε τώρα αυτό το φάκελο και πήγαινέ το στη φωτοσύνθεση. Κι αυτός ο φάκελος δικός σου".

Ευχήθηκα. Χαιρέτησα. Εφυγα. Μαυρισμένος.

Στο ασανσέρ άνοιξα το φάκελο τον δικό μου.

Είχε μέσα 67 χιλιάρικα. Την είχε μετρήσει επακριβώς τη χασούρα μου. Τόσα είχα πετάξει στην τσόχα.

Αυτός ήταν ο Νίκος ο Κακαουνάκης όπως τον γνώρισα τότε...

...

Πέρασαν χρόνια. Χώρισαν οι δρόμοι μας. Πήγα στη Ελευθεροτυπία, σε σταθμούς, σε περιοδικά. Κοντράραμε πολλές φορές. Δεν μου άρεσαν αυτά που έκανε. Πολύ "λαϊκίστικα" για μένα. Αργότερα τον κατέκρινα δημόσια και ιδιωτικά. Δεν ήταν αυτή η δημοσιογραφία που ονειρευόμουν. Ομως μέσα σε αυτόν τον "λαϊκισμό" και τον κυνισμό διέκρινα πάντα μια τιμιότητα. Μια ιδιότυπη λεβεντιά. Μια "αποκοτιά". Οχι οτι αυτά τον δικαιολογούσαν ή δικαιολογούσαν τα όσα έκανε με τον τρόπο που τα έκανε. Ομως, μερικές φορές δεν χρειάζεται να κρίνουμε το δέντρο από τους καρπούς του. Αλλοι καλύτεροι, πολλοί χειρότεροι...

Οι μνήμες των ανθρώπων κρατούν τα ανθρώπινα και πετούν τα άλλα...

Δεν δικαιώνουν κανέναν... Ούτε πριν ούτε μετά θάνατο...

Κρατούν στιγμές όμως... Μικρές τόσες δα...

Σαν μικρά κεράκια.

Στη μνήμη μου λοιπόν. Για τον Νίκο!

Καλά ταξίδια Νικόλα

Ο Νίκος Κακαουνάκης έφυγε από τη ζωή...

Κι όμως, μόλις το έγραψα...

Χωρίς να το πιστεύω. Χωρίς να το μπορώ.

Νίκο σε ευχαριστώ που με έριξες σ' αυτά τα "σκατά" πριν 25 χρόνια!

Με τσάκισε η "κωλοδουλειά" μας... Πολλές φορές... Και τώρα τσακισμένος είμαι ρε σύντεκνε!

Ομως αυτή είναι. Ή το 'χεις το μικρόβιο, την "ψώρα" ή δεν την έχεις...

Κι εσύ το είχες και το μετέδιδες σε όλους όσους δούλεψαν μαζί σου!

Και δεν μετανιώνω που κόλλησα!

Ισα ίσα...

Καλό σου ταξίδι!

Τρίτη, Δεκέμβριος 29, 2009

Να μην σιωπήσουμε...

Αναδημοσιεύω από το μπλογκ του Gazmend Kapllani:

Η απόφαση του Υπ. Συμβουλίου για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα και για το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές – με συγκεκριμένους όρους – στους νόμιμους μετανάστες, βρίσκεται αναρτημένη ήδη στο http://www.opengov.gr/ypes. Σας προτρέπω και σας παρακαλώ να χάσετε κάποιο χρόνο από την ημέρα σας για να ρίξετε μια ματιά στα νομοσχέδια που σας ενδιαφέρουν. Επιπλέον, μια βόλτα στα σχόλια θα σας δείξει πως η φοβία, η παραπληροφόρηση και η μισαλλοδοξία έχουν αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι. Σε αυτές τις στιγμές δεν πρέπει να σιωπήσουμε. Εμείς που πιστεύουμε σε μια κοινωνία και μια Ελλάδα πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη. Η φωνή μας πρέπει να ακουστεί. Να μην δώσουμε άλλοθι «πλειοψηφιών» σε αυτούς που θέλουν τους μετανάστες και τα παιδιά τους πολίτες τρίτης κατηγορίας. Σε αυτούς που θέλουν την Ελλάδα μια κοινωνία με γκέτο και αδυσώπητες εθνοφυλετικές συγκρούσεις. Δεν συνηθίζω να κάνω τέτοιες εκκλήσεις. Αλλά νομίζω οτι είναι από εκείνες τις στιγμές που οφείλουμε να μην υποτιμούμε τις φωνές που σπέρνουν μίσος και παραπληροφόρηση. Σας παρακαλώ να μεταδώσετε αυτό το μήνυμα.
Καλη Χρονιά και πιο ανθρώπινη σε όλες και σε όλους

Επιστροφή στο ραδιομέγαρο…

http://ertjournalists.wordpress.com/

Μετά από Δ.Σ., επιτροπές, υπουργικά συμβούλια και δικαστήρια, μετά από 6, 7, 3 (ή για τους πιο τυχερούς και καθόλου) μήνες ανεργίας, απ’ ότι φαίνεται φτάνουμε εκεί που ξεκινήσαμε. Πετύχαμε το τρομερό κατόρθωμα να έχουμε και πάλι μια άθλια σύμβαση έργου διάρκειας 6 μηνών, χωρίς καμία αναγνώριση ωραρίου, χωρίς κανένα επίδομα και δικαίωμα. Παρ’ όλα αυτά είμαστε κι ευχαριστημένοι…
Ας ξεκινήσουμε δουλειά από 1/1/2010 και ας δούμε λίγο πιο σοβαρά το ζήτημα της εργασίας μας για να μη βρεθούμε και πάλι στην ίδια κατάσταση. Αυτή τη φορά ας τους προλάβουμε, πριν μας προλάβουν οι εξελίξεις…
Επιτροπή Συμβασιούχων Δημοσιογράφων ΕΡΤ/ΕΡΑ (σ.σ. Καμιά σχέση με τα Golden boys & girgs)

Κι έτσι το πρόβλημα έμεινε και πάλι "κάτω από το χαλί" και το χάλι μας!

Και τα Golden Boys ακόμη γελάνε!

Ακροδεξία "επίθεση" στο opengov.gr για τους Μετανάστες

30 ΣΧΟΛΙΑ

Ομαδικά "πυρά" από ακροδεξιούς και ελληναράδες στο opengov.gr όπου έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για τους Μετανάστες.

Οι περισσότεροι προτείνουν, ως δήθεν λύση, τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος...

"Ξεχνώντας" πως ποτέ τα ανθρώπινα αλλά και τα πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα δεν αποφασίζονται με αυτόν τον τρόπο. Μια Δημοκρατία ΟΦΕΙΛΕΙ έτσι κι αλλιώς να τα παρέχει και να τα υπερασπίζεται χωρίς να τα διαπραγματεύεται.

Το νομοσχέδιο είναι προς την σωστή κατεύθυνση, αρκεί να μην αλλάξει στο δρόμο. Ομως ενέχει δύο μεγάλες αντιφάσεις. Η πρώτη: Δεν μπορεί να αναγνωρίζεται, υπό προϋποθέσεις, στους μετανάστες το δικαίωμα του εκλέγειν και να μην επιτρέπεται το δικαίωμα του «εκλέγεσθαι». Αν μπορούν να εκλέγουν δημάρχους ή δημοτικούς συμβούλους, γιατί να μην μπορούν να συμμετέχουν και στο άλλο, να θέτουν οι ίδιοι υποψηφιότητα; Αυτά τα δύο πάνε ΜΑΖΙ και ο διαχωρισμός τους υποκρύπτει διάκριση. Και μάλιστα ρατσιστική!

Και η δεύτερη: Γιατί μόνο για τις εκλογές Α’ βαθμού και όχι και για τις εθνικές εκλογές;

Κατάντια!

Ενα από το θέματα της μεσημεριανής εκπομπής στον ΑΛΦΑ είναι η κριτική της Π. Διαμαντάκου για τα άθλια Ρεκόρ Γκίνες...

Οι πανελίστες/τριες την διαβάζουν ολόκληρη... Και θαμπώνονται...

Κεραυνόπληκτοι και κεραυνόπληκτες όλοι και όλες που κάποια λέει κακή κουβέντα για το ηλίθιο σόου.

Μέχρι που ένας πανελίστας δεν αντέχει, βγαίνει από τα ρούχα του και εκστομίζει:

"Μα πως είναι δυνατόν! Η κυρία Πόπη Διαμαντάκου να δουλεύει στα ΝΕΑ που, αν δεν κάνω λάθος, ανήκει στον ΔΟΛ, στο Συγκρότημα Λαμπράκη, στον οποίο ΔΟΛ ανήκει και το ΜΕΓΚΑ που είχε την εκπομπή και να γράφει τέτοια πράγματα. Τόσο κακά σχόλια για το μαγαζί στο οποίο δουλεύει! Απαράδεκτο!"

Αυτή κύριοι και κυρίες μου είναι η νέα δημοσιογραφία. Αυτά τα μυαλά κουμαντάρει. Οταν δουλεύεις σε ένα Μέσο είναι αυτονόητο οτι θα πρέπει να είσαι λακές. Να λες μόνο καλά λόγια. Αυτονόητο!

Καταλάβατε πόσο βαθιά στα σκατά έχουμε μπει;;;

Στους δρόμους της Τεχεράνης

"Πέθαναν" την Κική Δημουλά

Στο ποστ για το θάνατο της Γαλάτειας Σαράντη έβαλαν φωτογραφία της ποιήτριας Κικής Δημουλά...

Το "νέο αίμα" της δημοσιογραφίας είναι πιο αγράμματο από την "παλιά"!

Εχουν θράσος περισσό όμως…

Παρακολουθούσα, χθες βράδυ στη ΝΕΤ, ένα πάνελ με θέμα το φορολογικό όπου ακούω την εξής ιστοριούλα από τον «πανελάρχη»:

«Όταν ετοιμαζόμουν για την αποψινή εκπομπή είχα μια κουβέντα με την μακιγιέρ της ΕΡΤ η οποία μου είπε πως ήθελε να πάει φέτος με την οικογένειά της στη Αράχοβα, για Χριστούγεννα και τους ζήτησαν 2.000 ευρώ τη βραδιά. Η γυναίκα είναι χαμηλόμισθη εργαζόμενη, πώς να πάει στην Αράχοβα με τόσα λεφτά που ζητούν;»

Ελα μου ντε;
Πώς να πάει;
Δεν της δίνατε εσείς 6-7 χιλιάρικα να πάει κύριε «πανελάρχη» της ΝΕΤ, πολιτικέ συντάκτη μεγάλης εφημερίδας και διευθυντά ραδιοφωνικού σταθμού;;;
Σα δε ντρεπόμαστε λέω εγώ!

Δευτέρα, Δεκέμβριος 28, 2009

Γράφουν για την ΕΡΤ

ΕΡΤ: Αθώοι του Αίματος δεν υπάρχουν!

Ο Ανάρχας τση Ζάκυθος: Τα χρυσά κουτάλια της ΕΡΤ???

fimotro: ΟΧΙ ΣΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΕΡΤ...

SKEFTOMASTEELLHNIKA.GR: Τα φτωχαδάκια της ΕΡΤ

ΣΙΤΕΣ ΙΩΑΝΝΗΣ: Αφιέρωμα στους τέως προλετάριους της ΕΡΤ

Φάντασμα των Εξαρχείων: Μερικά πραγματάκια για την ΕΡΤ

NATPRESH: Ιδού όλοι οι προκλητικοί μισθοί της ΕΡΤ!!!

ΤΑ ΠΟΥΛΗΤΑΡΙΑ: Τα φτωχαδάκια της ΕΡΤ

info press: Οι Μισθοί των Αρχικηφήνων της ΕΡΤ

Bloggers ενωμένοι ποτέ νικημένοι!!: Πανελλήνια αγανάκτηση για τους ...

CYNICAL: Αναταραχή με τους Μισθούς στην ΕΡΤ

ΧΑΛΚΙΔΑ ΚΑΙ ΕΥΒΟΙΑ: "ΓΑΡΓΑΡΑ" ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΤ Ο ...

Poleatics: Δεν υπάρχουν μονάχα οι καλοπληρωμένοι της ΕΡΤ, αλλά και ...

Άνεργοι Δημοσιογράφοι: ΟΙ ΦΤΩΧΟΥΛΗΔΕΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΤΗΣ ΕΡΤ ΠΟΥ ...

sibilla - σίβυλλα: Αυτοί στην ΕΡΤ μας λένε κάλαντα, πίνουν και ...

VETO 300: Κομφουζιο στην ΕΡΤ με λιστες υψηλομισθων και μετεωρους ...

Η Σιωπή της Αριστεράς για το Αίσχος της ΕΡΤ

6 ΣΧΟΛΙΑ

...εκλαμβάνεται ως...;

Αν τα Golden Boys & Girls της Τηλεόρασης ήταν πραγματικοί Δημοσιογράφοι

…ας έπαιρναν 300.000 το χρόνο, όχι για να κάνουν χαβαλέ αλλά για να βρίσκονται σε κάθε εμπόλεμη ζώνη αυτού του πλανήτη

…ας έπαιρναν 280.000 το χρόνο, όχι για να εκφωνούν ένα δελτίο ειδήσεων αλλά για να βρίσκονται στην Ουάσιγκτον, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Μόσχα, στο Πεκίνο

…ας έπαιρναν και 500.000 το χρόνο, όχι για να μας λένε για τις «συνταξούλες» και τα «ενσημάκια» αλλά για τα μεγάλα παιχνίδια στην Ε.Ε., στο ΔΝΤ, στα Χρηματιστήρια όλου του κόσμου

…ας έπαιρναν 60.000 το μήνα, όχι για να μας λένε τα λάθη των διαιτητών αλλά για να αποκάλυπταν τους στημένους αγώνες της Β’ και Γ’ Εθνικής

...ας έπαιρναν 100.000 το μήνα, όχι για να έχουν σε πάνελ τον Γιακουμάτο και την Μακρή αλλά για να αποκαλύπτουν -και όχι να συγκαλύπτουν- Βατοπέδια

…ας έπαιρναν 100.000 τη συνέντευξη, όχι για να «ανακρίνουν» τον κάθε «πεταμένο» της πλατείας Κολωνακίου αλλά τον πρόεδρο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας

…ας έπαιρναν 10.000 την ημέρα όχι για να λένε στο Τσίπρα «την φάγατε κι εσείς τη σφαλιάρα σας» αλλά για πουν το ίδιο στον Ομπάμα για το Αφγανιστάν

…ας έπαιρναν 1.000 ευρώ την ώρα για να μας ενημερώνουν και όχι για να κρύβουν την πραγματικότητα

Όμως ΔΕΝ είναι δημοσιογράφοι… Και από αυτά τα λεφτά που παίρνουν δεν αξίζουν ούτε τη μισή δεκάρα!

"Ομερτά" για το Σκάνδαλο της ΕΡΤ

Κανείς δεν μιλά...

Κανείς δεν τολμά...

Ενα δίχτυ προστασίας έχει απλωθεί από Δεξιά μέχρι Αριστερά... (Που ο ΣΥΡΙΖΑ; Που το ΚΚΕ; Μια επερώτηση στη Βουλή; Κάτι;)

Κι ας έχουν τις λίστες με τα Golden Boys & Girls της ΕΡΤ στα χέρια τους.

Πριν το Μεγάλο Κραχ στα ΜΜΕ

Η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Και ενώ το "προϊόν" ευτελίζεται από μέρα σε μέρα (και από Κυριακή σε Κυριακή), οι υποχρεώσεις γιγαντώνονται: Οι υποχρεώσεις των ομίλων ανέρχονται σε 929 εκατ. ευρώ και των εταιρειών σε 1,1 δισ. ευρώ στο 9μηνο του 2009!

To 2010, προβλέπεται πως αυτές οι υποχρεώσεις να διπλασιαστούν λόγω της κρίσης καθώς και η διαφημιστική αγορά γυρίζει την πλάτη στα Παλιά Μέσα.

Θα ζήσουμε τόσο σύντομα το τέλος των εφημερίδων;

Ισως όχι όλων... Πολλές όμως ετοιμάζουν ήδη τα λουκέτα...

Επειδή όμως "ουδέν κακόν...", τον ίδιο κίνδυνο αντιμετωπίζουν και πολλά τηλεοπτικά κανάλια. Και μάλιστα μεγάλα...

Το διαπιστώνουμε και από το φτωχό και άθλιο "εορταστικό" τους πρόγραμμα. Ουσιαστικά ένα μη-πρόγραμμα.

ΕΔΩ πληρώνονται ΟΛΑ!

Το Πάρτι τελειώνει...

Κυριακή, Δεκέμβριος 27, 2009

Χειμωνοκαλόκαιρο στη Β. Χαλκιδική

Ῥομαντικὸς ἐπίλογος

Μὴ μὲ διαβάζετε ὅταν δὲν ἔχετε
παρακολουθήσει κηδεῖες ἀγνώστων
ἢ ἔστω μνημόσυνα.
Ὅταν δὲν ἔχετε
μαντέψει τὴ δύναμη
ποὺ κάνει τὴν ἀγάπη
ἐφάμιλλη τοῦ θανάτου.
Ὅταν δὲν ἀμολήσατε ἀϊτὸ τὴν Καθαρὴ Δευτέρα
χωρὶς νὰ τὸν βασανίζετε
τραβώντας ὁλοένα τὸ σπάγγο.
Ὅταν δὲν ξέρετε πότε μύριζε τὰ λουλούδια
ὁ Νοστράδαμος.
Ὅταν δὲν πήγατε τουλάχιστο μιὰ φορὰ
στὴν Ἀποκαθήλωση.
Ὅταν δὲν ξέρετε κανέναν ὑπερσυντέλικο.
Ἂν δὲν ἀγαπᾶτε τὰ ζῶα
καὶ μάλιστα τὶς νυφίτσες.
Ἂν δὲν ἀκοῦτε τοὺς κεραυνοὺς εὐχάριστα
ὁπουδήποτε.
Ὅταν δὲν ξέρετε πῶς ὁ ὡραῖος Modigliani
τρεῖς ἡ ὥρα τὴ νύχτα μεθυσμένος
χτυποῦσε βίαια τὴν πόρτα ἑνὸς φίλου του
γυρεύοντας τὰ ποιήματα τοῦ Βιγιὸν
κι ἄρχισε νὰ διαβάζει ὦρες δυνατὰ
ἐνοχλώντας τὸ σύμπαν.
Ὅταν λέτε τὴ φύση μητέρα μας καὶ ὄχι θεία μας
Ὅταν δὲν πίνετε χαρούμενα τὸ ἀθῶο νεράκι.
Ἂν δὲν καταλάβατε πῶς ἡ Ἀνθοῦσα
εἶναι μᾶλλον ἡ ἐποχή μας.
ΠΡΟΣΟΧΗ
ΧΡΩΜΑΤΑ
Μὴ μὲ διαβάζετε
ὅταν
ἔχετε
δίκιο.
Μὴ μὲ διαβάζετε ὅταν
δὲν ἤρθατε σὲ ρήξη μὲ τὸ σῶμα...
Ὥρα νὰ πηγαίνω
δὲν ἔχω ἄλλο στῆθος.

Ν. Καρούζος

Παρασκευή, Δεκέμβριος 25, 2009

Vic Chesnutt - Flirted With You All My Life

I am a man

I am self aware

And everywhere I go

You’re always right there with me

I flirted with you all my life

Even kissed you once or twice

And to this day I swear it was nice

But clearly I was not ready…

Oh Death you hector me

Decimate those dear to me

Tease me with your sweet relief

You are cruel and you are constant

...για να κάνεις κάθε πρωί χαβαλέ και να έχεις μπλαζέ υφάκι;

...χωρίς να έχεις κάνει ΠΟΤΕ ρεπορτάζ;

...χωρίς ποτέ να έχεις πάρει μια συνέντευξη;

Δεν με πειράζουν τόσο τα λεφτά που παίρνει ο κάθε λεχρίτης. Το οτι ονομάζεται "δημοσιογράφος" με πειράζει.

Καθίκια!

Ανεμομαζώματα Χριστουγέννων 2009

>View: 2009 -- When the Media Were at Their Lowest

Χριστιανός δεν είμαι για να σας ευχηθώ καλά Χριστούγεννα.
Την γιορτή την τιμώ τα τελευταία 8 χρόνια απ' όταν έκανα παιδιά.
Ομως αισθάνομαι, τώρα που μικραίνει των χρόνω η σειρά, πως τις χρειαζόμαστε τις ευχές.
Και περισσότερο χρειαζόμαστε τους "σταθμούς" για να μετράμε πορείες που χωρίς αυτούς θα ήταν ευθύγραμμες και ίσως βαρετές.
"Σταθμούς" δικούς μας, όχι από ξένες αντζέντες. "Σταθμούς" που τους ορίζουμε εμείς και όχι οι άλλοι. Οχι κάποιοι Επίτροποι.

Γι αυτό Χρόνια Πολλά σε όλους. Το μέλλον θα είναι πολύ σκληρό. Και τις χρειαζόμαστε για να το αντέξουμε. Για να δούμε το έργο ολόκληρο, μέχρι το τέλος.

Ασπασμούς!

>Το μέλλον εκτός ελέγχου

>«Ο Καιρός»

>Newspaper Outlook for 2010: Thinner

Πέμπτη, Δεκέμβριος 24, 2009

Καμιά οικονομική πολιτική δεν θα σταθεί...

...αν πρώτα δεν καθαρίσει το ΑΙΣΧΟΣ των μεγαλοδημοσιογράφων της ΕΡΤ!

Είναι πρόκληση!

Ενα πραγματικό όργιο με τα λεφτά όλων μας!

Δεν υπάρχουν "χλωρά" και "ξερά"

Κάποιοι λένε πως μαζί με τα "ξερά" της ΕΡΤ καίγονται και τα "χλωρά" γκόλντεν μπόις εντ γκερλς.

Προφάσεις...

Στη δημοσιογραφία και την πολιτική θα πρέπει να μπαίνεις φτωχός και να φεύγεις φτωχότερος. Αλλιώς ούτε πολιτικός είσαι ούτε δημοσιογράφος.

Είσαι επιχειρηματίας ή απατεώνας

ΤΕΛΟΣ!

>Κι άλλα ονόματα στο διαδίκτυο

Ολα τα ονόματα στη δημοσιότητα

Η νέα διακυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα, όπως έχει υποχρεώση με βάση το νόμο, τα ονόματα όλων των δημοσιογράφων που εργάζονται με οποιοδήποτε καθεστώς σε όλο το φάσμα του Δημοσίου (ΕΡΤ, ΑΠΕ, υπουργεία, Γενική Γραμματεία Τύπου, Βουλή κλπ), του ευρύτερου δημοσίου, των ΝΠΙΔ, των ΟΤΑ, των Τραπεζών, των αθλητικών φορεών, του ΟΠΑΠ κ.ο.κ.

Αυτό το σκάνδαλο που κρατάει δεκαετίες πρέπει να σταματήσει τώρα.

ΟΛΟΙ στο ντάκο!

>Κι άλλα ονόματα στο διαδίκτυο

Το έλαβε το μήνυμα! Και τώρα;

>Παπανδρέου: “Απαράδεκτα υψηλοί μισθοί στην ΕΡΤ

>Και τώρα; Τι;

Θα τους τραβήξει μια φορολογία 90%;;;

Θα τους στείλει όλους από εκεί που ήλθαν;;;

Θα τους ζητήσει ένα μέρος πίσω;;;

Θα σταματήσει αυτό το ΑΙΣΧΟΣ;;;

Τετάρτη, Δεκέμβριος 23, 2009

ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ;

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΤΗΣ ΕΡΤ

Μας δουλεύουν ΟΛΟΥΣ μαζί;

Ζητούν περικοπές και περισσότερους φόρους και χαρίζουν αυτά τα λεφτά;

Δεν πάτε καλά!

Καθόλου καλά!
Οχι απλώς περικοπές...

Αυτά τα λεφτά θα πρέπει να επιστραφούν ΤΩΡΑ πίσω! Για όσα χρόνια τα έπαιρναν!

Πριν καεί το σύμπαν ολόκληρο...

Διότι αυτά είναι χρήματα που τα έπαιρναν μέσα από τη ΔΕΗ όλων μας!

ΤΣΑΚΙΣΤΕ τα λαμόγια της ΕΡΤ!

Ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί ο ελληνικός Τύπος

Το τι γίνεται αυτές τις ημέρες και ώρες, τις τελεαυταίες του 2009, στα γραφεία σχεδόν όλων των εφημερίδων, των περιοδικών, των καναλιών και των ρ/σ, αλλά και των δημοσιογραφικών Ενώσεων, ούτε λέγεται ούτε και περιγράφεται. Και ίσως να μην έχει και νόημα αφού όσα έγιναν χθες έχουν ανατραπεί σήμερα και αύριο μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικά.

Το θέμα είναι πως ένα θηριώδες "τσουνάμι", λίγο πολύ αναμενόμενο έχει χτυπήσει το σύνολο του ελληνικού Τύπου, έντυπου και ηλεκτρονικού επιταχύνοντας εξελίξεις που κάποιοι προέβλεπαν να συμβούν μέσα στην επόμενη πενταετία.

Τα μαχαιρώματα δίνουν και παίρνουν και πλέον δεν είναι μόνο πισώπλατα.

Πολλών διευθυντών οι θέσεις τρίζουν ενώ άλλοι είναι ένα βήπα πριν εξωπεταχθούν από τα παράθυρα.

Δεκάδες συντάκτες βλέπουν όχι απλώς να χάνουν τις δουλειές τους αλλά να μην μπορούν καν να ξαναβρούν δουλειά.

Αλλοι ετοιμάζονται να πιάσουν νέες υψηλές θέσεις.

Ο θάνατος του τελευταίου μεγάλου εκδότη έχει κι αυτός επιταχύνει τις εξελίξεις καθώς οι παλιοί εκδότες είχαν ένα μεγάλο χάρισμα: γνωρίζοντας καλά τη δουλειά μας ήξεραν να κρατούν ισορροπίες.

Ενα χάρισμα που οι νεόκοποι ή άσχετοι εκδότες δεν το γνωρίζουν καθόλου.

Πρέπει να είσαι γέννημα-θρέμμα της δημοσιογραφίας για να μπορέσεις να σταθείς όρθιος χωρίς αυτό να δίνει πλέον καμιά σιγουριά.

Το μόνο σίγουρο είναι πως μέσα στο 2010 θα αλλάξουν ΟΛΑ! Μα ΟΛΑ!

Οδηγός εύρεσης Σεμιναρίων

Ενα νέο Διαδικτυακό Portal Αποκλειστικά για Σεμινάρια και Προγράμματα E-Learning.

Εξαιρετικά χρήσιμο: στην διεύθυνση www.semifind.gr

Rage Against the Machine on BBC Radio 5 live - Killing in the Name

Η σημασία του "open"

Πρόκειται για μια εσωτερική επιστολή του Jonathan Rosenberg, Senior Vice President, Product Management της Google προς όλους τους συνεργάτες του. Νομίζω οτι αξίζει να διαβαστεί και από εμάς.

>The meaning of open

Δευτέρα, Δεκέμβριος 21, 2009

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τρεις Μαύροι Πρίγκηπες…

15 ΣΧΟΛΙΑ

Πούθε ήλθαν, πούθε βγήκαν, κανείς δεν ήξερε να πει και κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Κι όσοι ήξεραν δεν έλεγαν. Ούτε πως και γιατί ήσανε Πρίγκηπες αυτοί όταν στην χώρα ούτε βασιλικές γενιές υπήρχαν ούτε γαλαζοαίματοι ντόπιοι. Τόσο που έκαναν εισαγωγή γαλαζοαίματων απ’ έξω, κάτι Βαβαρίες, κάτι Δανίες, για να μας βασιλέψουν και να μας διαγουμέψουν. Από εμάς, τους ντόπιους, μονάχα δύο είχαν τα φόντα να γίνουν Βασιλιάδες, ανοίγοντας νέο σόι από το τίποτα, εκ του μηδενός δηλαδή, σαν τον Αρθούρο, ένα πράγμα αλλά ο ένας δεν δέχτηκε (ο Θοδωρής), ο άλλος δεν το σκέφτηκε (ο Λευτεράκης). «Κρίμα!» μονολογούσε ο πατέρας μου. Όχι ότι γούσταρε τη φάρα των βασιλιάδων αλλά να «καλύτερα δικός μας παρά ξένος».
Βασιλιάδες δεν έγιναν, μήτε ο Θοδωρής, μήτε ο Λευτέρης. Φτιάξαν δρακογενιές όμως και οι δύο. Εσπερναν δόντια και φύτρωναν. Του πρώτου φύτρωναν Πολεμιστές κι Αντάρτες. Του δεύτερου…
Του δεύτερου, χμ… φύτρωσαν οι Τρεις Μαύροι Πρίγκηπες: ο ένας στην Πολιτική, ο δεύτερος στη Μουσική και ο τρίτος στον Τύπο. Αυτά ήσαν τα βασίλειά τους. Στο αίμα τους κυλούσε το αίμα του Μεγάλου Δράκου. Και των τριών τα ονόματα –τυχαίο άραγε;- τελείωνε σε «-άκης». Κατάληξη καταγωγική. «Σε ριζιμιό χαράκι». Πολλά τα κοινά τους. Και οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν πολλές φορές. Και πως αλλιώς μπορούσε να ήταν;
Βασίλεψαν χρόνια που φάνηκαν σαν αιώνες. Σαν τους Φαραώ της Αιγύπτου. Εχτισαν Μέγαρα και Μαυσωλεία και «Αξιον Εστί». Σαν να ζωντάνευαν τις σελίδες ενός ακόμη, τέταρτου Μαύρου Πρίγκηπα (επίσης εις «-άκης») άλλοτε ζώντας εξόριστοι, άλλοτε ζώντας ασκητικά και άλλοτε ως ένθεοι θνητοί, αλεξικέραυνοι. Σαν τον Αγά και τον Καπετάνιο στο «Χριστός Ξανασταυρώνεται».
Και των τριών τα παράθυρα των παλατιών βλέπουν στην Ακρόπολη… Από εκεί μετρούσαν τον κόσμο και άλλες φορές τον έβλεπαν μικρό και άλλες Μέγα… Όπως και τους εαυτούς τους… Οτν έβλεπαν τα είδωλά τους σε καθρέφτες από αλάτι.
Απόλαυσαν δόξα και τιμές και χρήμα και δύναμη και εξουσία και ηδονή, όσο κανείς… Μέχρι τα άκρα και πέρα από αυτά.
Πολλά αγάπησαν και πολλά αγαπήθηκαν. Πολλά μίσησαν και πολλά μισήθηκαν. Πολέμησαν και πολεμήθηκαν. Αδίκησαν και αδικήθηκαν. Πέρασαν πολλές φορές από τη μια όχθη στην άλλη, την ώρα που φούσκωναν τα ποτάμια της ιστορίας. Άλλες τόσες φορές «πρόδωσαν» αυτούς που τους είχαν στηρίξει και «προδόθηκαν» από εκείνους που στήριζαν. Τον Ιούλιο. Κάποτε…
Επαιξαν στα ζάρια τις τύχες αυτού του τόπου σαν να ήταν η ιστορία καζίνο ή μπαρμπουτιέρα. Σαν να έπαιζαν το δικό τους το κεφάλι. Κι ύστερα, αν η ζαριά δεν ήταν καλή, αποσύρονταν στα παρασκήνια και έπιαναν τα νήματα. Βιρτουόζοι στο θέατρο μαριονέτας. Μαέστροι στο θέατρο σκιών. Οι δύο. Ο πρώτος, ο Αρχάγγελος, δεν είχε ανάγκη από τέτοιες μαεστρίες. Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαι… αι…αι…αις.
Θυμάμαι τώρα τον δεύτερο, τον Αποστάτη, στο μπαλκόνι του ’89 να τραγουδά το τραγούδι του πρώτου: «λίγο ακόμη να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα». Και το τρίτο Πρίγκηπα να πανηγυρίζει από κάτω… Σαν χθες ήταν! Να μη σου πω σαν αύριο…

Ηταν η πρώτη και ίσως η μοναδική φορά που συναντήθηκαν έτσι, δημόσια. Για να πάρουν και τυπικά την εξουσία. Σχεδόν τα κατάφεραν. Για λίγα χρόνια.

Το περισσότερο καιρό όμως κυβερνούσαν από τα παρασκήνια.

Μαζί πορεύτηκαν… Παράλληλα… Σε ένα άλλο Σύμπαν. Δικό τους. Λίγο και δικό μας. Φιλελεύθερο, με Μικρές Αγγελίες και «νερό Καματερού», με μεγάλες συναυλίες στον Παναθηναϊκό, με εφημερίδες για τον λαό αλλά και με μια «φυσική» απέχθεια για τον «λαουτζίκο» που «δεν ξέρει που πάνε τα τέσσερα». Οι τρεις τους να υπερίπτανται της Ιστορίας την ίδια στιγμή που ύφαιναν τους ιστούς της.
Παράξενη Τριάδα. Ομοούσια. Και το πιο παράξενο: η μεταπολεμική εποχή να συμπίπτει με το βιολογικό τους τέλος… Σαν όπερα… Σαν την Αΐντα, ας πούμε…
Το Ρέκβιεμ της Δρακογενιάς έχει αρχίσει!
Κι ούτε ένας Ορσον να την κάνει ταινία… Ούτε ένας Ουίλιαμ… να την κάνει ταινία ή θεατρικό!

Ούτε ένας αντάξιος διάδοχος, βέβαια.

Η εποχή των Μεγάλων Δράκων και των Πριγκήπων τελειώνει.

Και μαζί τελειώνουν και τα βασίλειά τους.

Και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα… Σίγουρα πράματα!

Εφυγε ο ένας από τους τρεις Μαύρους Πρίγκηπες

>Ο Economist και τα ελληνικά media

Life's but a walking shadow, a poor player
That struts and frets his hour upon the stage,
And then is heard no more. It is a tale
Told by an idiot, full of sound and fury,
Signifying nothing.

--Macbeth, Act V, scene v

Κυριακάτικες εφημερίδες

4 ΣΧΟΛΙΑ

Νομίζω οτι κάθε Κυριακή αγοράζω και διαβάζω τις ίδιες εφημερίδες. Εχει τύχει μάλιστα να πετάξω κατά λάθος αυτήν που μόλις αγοράσα και να διαβάζω της προηγούμενης Κυριακής. Ιδιο πράγμα. Η μέρα της Μαρμότας. Μόνο τα CD διαφέρουν... Αν δουλεύουν... Ιδιοι τίτλοι, ίδιες ειδήσεις, ίδια άρθρα... αλλάζει κανένα όνομα... άντε και η σειρά. Η πλήρης απαξίωση. Λες και έχουν βαρεθεί τη δουλειά. Το "ωχ, τι θα γράψουμε πάλι κι αυτή την Κυριακή" φωνάζει από χιλιόμετρα. Και γράφουν τα ίδια, με τον ίδιο τρόπο. Το "προϊόν" έχει κουράσει και έχει κουραστεί. Ακριβώς γιατί το βλέπουν σαν προϊόν. Σαν τούβλο. Τι καινούργιο να κάνεις σε ένα τούβλο; Να του προσθέσει τρύπες;

Κι εκεί την έχουν πατήσει!

Οι ειδήσεις δεν είναι τούβλα. "Τούβλα" είναι όσοι τις έκαναν τούβλα.

Αν μπορούν να σωθούν; Οχι τα τούβλα, οι εφημερίδες...

Τα έχουμε ξαναπεί...

Οχι. Ετσι όπως είναι δεν σώζονται... Και το οτι εξακολουθούν να υπάρχουν είναι θαύμα...

Θα μπορούσαν όμως...

Και είναι ολοφάνερο το πως.

Κυριακή, Δεκέμβριος 20, 2009

Τίτλοι Τέλους...

...και για ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού Τύπου.

Ηδη κάποιοι γράφουν τις μεγάλες νεκρολογίες για να τις έχουν έτοιμες.

Κάποιοι άλλοι ακονίζουν τα μαχαίρια τους...

Αυτά που θα δούμε να συμβαίνουν τους επόμενους μήνες, αν όχι και τις επόμενες εβδομάδες, θα είναι κοσμογονικά.

(Και εμείς βέβαια κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου)

Στο μεταξύ, κάντε μια επανάληψη στην ιστορία των Μεδίκων για να μπορούν να γίνονται κατανοητές οι παρομοιώσεις που θα ακούσετε...

Εφυγε ο Γιάννης Μόραλης

>Γιάννης Μόραλης - Βικιπαίδεια

Εφυγε ο Μέγιστος Δάσκαλος της ελληνικής ζωγραφικής...

>Μόραλης Γιάννης - :: Zoumboulakis Galleries ::

Telegramm.gr με δύναμη από τη Β. Ελλάδα

Μια πολύ καλή προσπάθεια!

Προτεινόμενη!!!!!!!!!

Τelegramm.gr, η "εναλλακτική ενημέρωση"

Φίλες και φίλοι της Τelegramm.gr, σας καλωσορίζουμε στη νέα προσπάθεια που κάνουμε μέσα από το διαδίκτυο, με στόχο να απευθυνθούμε σε όσους αναζητούν την «άλλη ενημέρωση».

Όπως θα διαπιστώσετε, επιχειρούμε να δούμε με «εναλλακτική ματιά» τα γεγονότα, να εστιάσουμε στη δημιουργία, να αναδείξουμε θέματα που περνάνε στα «ψιλά» των εφημερίδων, να προβάλουμε διασυνοριακές δράσεις, να δώσουμε βήμα στους αγρότες, να ανιχνεύσουμε και να προβάλουμε τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας, και κυρίως των νέων μας.

Μέσα από το καθημερινό σας «ταξίδι» με την Τelegramm.gr, στόχος μας είναι να συμβάλουμε, έτσι ώστε να προσθέσετε μια θετική πινελιά στη ζωή σας, μακριά από τρόμο- λαγνεία και κίτρινη δημοσιογραφία.
«Το συμβόλαιο της εμπιστοσύνης μας» το ανανεώνουμε μαζί σας καθημερινά με στόχο να κατακτήσουμε την ποιότητα, και με τη δική σας βοήθεια.

Είναι θέμα: "Πνευματικά" "δικαιώματα" και "πειρατεία"

Ο Vrypan ανοίγει και πάλι το θέμα από τη σκοπιά που ενοχλεί πολλούς και τα λέει ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ: καλλιτέχνες ή επαγγελματίες;

>Ενα θέμα που πρέπει να ανοίξει για τα καλά και να λυθεί μια και καλή.

Σάββατο, Δεκέμβριος 19, 2009

Κίτρινη Δημοσιογραφία με ναζιστικές ρίζες

Γράφει η Άννα Φραγκουδάκη

# Ένα φαινόμενο πολύ επικίνδυνο ανθεί. Δυστυχώς σχετίζεται με τη λεγόμενη διαπλοκή, με αδικήματα που συνιστούν κατάχρηση εξουσίας από εκπροσώπους της και βλάπτουν βαθιά την κοινωνία γιατί απαξιώνουν το δημοκρατικό σύστημα. Η εκμετάλλευση όμως της δικαίως κλονισμένης εμπιστοσύνης των πολιτών στους εκπροσώπους του κράτους από ένα είδος δημοσιογραφίας που αντικαθιστά την πολιτική κριτική με τη σπίλωση, με τη συκοφαντία, είναι πολύ επικίνδυνο φαινόμενο.

# Η γενίκευση στην οποία στηρίζεται αυτή η δημοσιογραφία «όλοι οι εκπρόσωποι θεσμών και εξουσιών είναι άτομα ανήθικα και αργυρώνητα» έχει προέλευση τον ναζισμό και ναρκοθετεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το μέγα πρόβλημα είναι η δύναμη της συκοφαντίας. Η συκοφαντία είναι γνωστό από την αρχαιότητα ότι αποδίδει.

«Όλο και κάτι μένει». Συχνά η καταδίκη του συκοφάντη στα δικαστήρια γίνεται πολύ λιγότερο γνωστή.

Ένα επαίσχυντο είδος δημοσιογραφίας ανθεί και ασκεί ρόλο τρομοκρατίας.

Απειλεί τα δημόσια πρόσωπα, καθώς τολμάει να αποδίδει σε πολιτικούς της αντιπάλους απολύτως ανύπαρκτα δεδομένα, αδιαφορώντας για την ενδεχόμενη καταδίκη, γιατί αυτή η δημοσιογραφία αδιαφορεί για χρηματικές ποινές, ακόμα και βαριές.

# Είναι μεγάλος κίνδυνος αυτό το φαινόμενο. Η συκοφαντική σπίλωση στη θέση της πολιτικής κριτικής είναι βαθιά βλαβερή. Νομικά δεν ξέρω, αλλά ίσως θα έπρεπε σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης συκοφαντίας να μην προβλέπονται ποινές χρηματικές αλλά αφαίρεση του δικαιώματος στο δημοσιογραφικό λειτούργημα. Ίσως θα έπρεπε να το λάβει υπόψη η κυβέρνηση, καθώς βάλθηκε και πολύ σωστά να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος και μακάρι να το καταφέρει.

# Ευθύνη όμως έχουμε και οι πολίτες. Πρέπει να ελέγχεται και βεβαίως να τιμωρείται η κάθε κατάχρηση εξουσίας. Είναι απαραίτητη η προστασία της κοινωνίας από την αυθαιρεσία και κάθε παρανομία εκπροσώπων των εξουσιών. Δεν είναι όμως δείγμα υγιούς κοινωνίας να ανθεί η κίτρινη δημοσιογραφία και να είναι εμπορικό είδος η συκοφαντία. Η δημοσιογραφία που απειλεί δικαίους και αδίκους, μη διστάζοντας αν δεν έχει στοιχεία να ψεύδεται, ανοίγει βάραθρο. Η κατάχρηση της εξουσίας των ΜΜΕ με όπλα την ανηθικότητα και τον εκβιασμό είναι βάραθρο για την κοινωνία.

Ψήφισμα εργαζομένων στην “Ημερησία”

Καλούμε το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ να σταματήσει να λαμβάνει τις αποφάσεις του ερήμην των εργαζομένων, εξυπηρετώντας ενίοτε μικροκομματικά συμφέροντα. Καταγγέλλουμε την απουσία του από τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου. Διαμαρτυρόμαστε για τη μη συγκρότηση προεδρείου 7 μήνες μετά τις εκλογές. Απαιτούμε οι σημαντικές αποφάσεις να λαμβάνονται με την ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων και να τίθενται, στο εξής, υπό τη μορφή εισήγησης, στις γενικές τους συνελεύσεις.
Τα προβλήματα του κλάδου είναι φανερό ότι, στις σημερινές συνθήκες, απαιτούν περισσότερη δημοκρατία, πλήρη διαφάνεια και ενότητα στη βάση για να αποτρέψουμε τις επιθέσεις και το «ξήλωμα» των δικαιωμάτων μας. Δηλώνουμε ότι θα αντισταθούμε στην ισοπέδωση του ασφαλιστικού μας συστήματος, την κατάλυση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, τις απολύσεις, τη μη εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων. Αρνούμαστε να πληρώσουμε το κόστος για μια κρίση την οποία δεν προκαλέσαμε εμείς.
Ζητάμε την διεξαγωγή, αμέσως μετά τις γιορτές, γενικής συνέλευσης του κλάδου, όπου να τεθούν επί τάπητος όλα τα καυτά προβλήματα του κλάδου. Για να διαμορφώσουμε συγκεκριμένες θέσεις και σχέδιο δράσης για το επόμενο διάστημα.

Να καταργηθούν 300.000 θέσεις εργασίας ΤΩΡΑ!

7 ΣΧΟΛΙΑ

Κι άλλες τόσες του χρόνου!

Σύνολο 1.000.000 θέσεις εργασίας μέχρι το 2012!

Οχι, δεν τρελάθηκα! Ούτε μπήκα σε κανένα θινκ-τανκ του νεοφιλελευθερισμού!

Ισα! Ισα!

Πάνω απο 1.000.000 άνθρωποι αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν χρειάζεται να πηγαίνουν στη δουλειά τους.

Χάνουν χρόνο πηγαίνοντας. Χάνουν χρόνο γυρίζοντας. Χάνουν χρόνο ΜΕΣΑ στη δουλειά τους. Σπαταλούν καύσιμα, ενέργεια αλλά και την ίδια την υγεία τους.

Και να είναι μόνο αυτό;

Τεράστια συγκροτήματα γραφείων θάβουν τις πόλεις μας στο τσιμέντο. Είναι ενεργοβόρα και ανθυγιεινά, κοστίζουν εκατομμύρια για τη λειτουργία και τη συντήρησή τους.

Θέλετε κι άλλα;

Η δουλειά στο γραφείο δεν είναι αποδοτική ούτε για τον ίδιο τον εργαζόμενο ούτε για την επιχείρηση ή τον οργανισμό που δουλεύει.

Ενα μεγάλο μέρος του χρόνου σε ένα συνηθισμένο ωράριο χάνεται. Στο ίδιο αυτό διάστημα ο εργαζόμενος μπορεί να κάνει άλλα πράγματα για τον εαυτό του ή τους άλλους. Από το να κάνει ένα μπάνιο μέχρι να διαβάσει το παιδί του και από το να μαγειρέψει μέχρι το να πάει μια βόλτα στο πάρκο ή να πιεί έναν καφέ με την άνεσή του.

Εχω περάσει ένα μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου μέσα σε γραφεία. Γραφεία εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφωνικών σταθμών και ξέρω καλά τι σημαίνει αυτός ο χαμένος χρόνος.

Δεν είναι χρόνος τεμπελιάς.

Είναι χρόνος που δεν κάνεις τίποτα ή παίζεις πασιέντζες και ναρκαλιευτή στο PC σου διότι, π.χ. περιμένεις ένα τηλέφωνο, επειδή περιμένεις ένα άλλο τμήμα της παραγωγής να τελειώσει κάτι για να το πιάσεις εσύ, επειδή είσαι βάρδια, επειδή... επειδή.... επειδή βρε αδελφέ θες χρόνο να σκεφτείς για να γράψεις ένα κείμενο, να ζυμωθεί μέσα σου.

Κι όμως. Κάθεσαι εκεί, στο γραφείο σαν το σκιάχτρο ή το ζόμπι και δεν κάνεις τίποτα.

Και να τα άσχετα τηλεφωνήματα (κόστος) και να οι καφέδες από το κυλικείο (κόστος) και να ο άσχετος που θα σε πιάσει στην κουβέντα και θα στα πρήξει...

Πάμε και παρακάτω;

Μια νέα θέση εργασίας κοστίζει αυτή τη στιγμή εφ' άπαξ για να δημιουργηθεί (χώρος, γραφείο, καρέκλα, ερμάρια, PC, άλλες συσκευές κτλ κτλ) γύρω στις 3 με 4.000 ευρώ. Δύο με τρεις μισθούς δηλαδή.

Και το λειτουργικό της κόστος είναι πάνω από 500 ευρώ το μήνα για κάθε εργαζόμενο. Που πάλι καλύτερα να πήγαιναν για μισθούς!

Προθέστε τα όλα αυτά.

Προσθέστε ακόμη την κακή ψυχολογία του εργαζόμενου που πάει κάθε μέρα σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι και πείτε μου...

...δεν θα ήταν καλύτερα όταν προσλαμβάνεται κάποιος να του δίνουν ένα laptop και να τον αφήνουν να πάει στο σπιτάκι του; Για πάντα;;;

Αν μάλιστα το "σπιτάκι" του είναι έξω από την πόλη, δεν είναι ακόμη καλύτερα;

Υπάρχουν "ναι μεν αλλά" σε μια τέτοια πρόταση;

Φυσικά και υπάρχουν. Θυμηθείται όμως πόσα "ναι μεν αλλά" υπάρχουν στον τρόπο που δουλεύουμε τώρα.

Είναι προφανές οτι ένας τέτοιος τρόπος δουλειάς δεν ταιριάζει (ακόμη) στα χειρωνακτικά επαγγέλματα.

Ταιριάζει όμως σε ΟΛΑ όσα απαιτούν αυτό που λέμε "πνευματική" εργασία. Και πάμε από τα εύκολα: δημοσιογράφοι, προγραμματιστές, κειμενογράφοι, ντιζάινερς, μεταφραστές, διαφημιστές, υπάλληλοι αρχείων, δακτυλογράφοι, δικηγόροι, διοικητικοί υπάλληλοι πολλών κατηγοριών, υπάλληλοι εμπορικών τμημάτων, τμημάτων έρευνας (RnD), λογιστές (βάλτε και άλλους), μπορούν να δουλεύουν από ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ εκτός από ένα συγκρότημα γραφείων.

Χιλιάδες εργαζόμενοι από δεκάδες ειδικότητες.

Και η ομαδική δουλειά; Οι συσκέψεις;

Ελάτε τώρα που θέλετε και απάντηση σε αυτά στις ημέρες μας!

Γρήγορο διαδίκτυο (πληρωμένο από την επιχείρηση), μεγάλες οθόνες και μερικά εργαλεία που τα έχει και το τελευταίος έφηβος αρκούν για να είσαι ΠΑΡΩΝ οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή.

Μα αν είναι τόσο απλά τα πράγματα τότε γιατί αυτό το μοντέλο δεν υιοθετείται ήδη από τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς;

Διοτι είμαστε ανόητοι; Είναι ίσως μια απάντηση!

Διότι ακόμη διατηρούμε εξουσιαστικά μοντέλα και, κυρίως, νοοτροπίες του στυλ "θέλω εδώ, να τους βλέπω, να βαράνε κάρτα"; Είναι η πιο λογική απάντηση!

Το οτι έχουμε όλοι βολευτεί σε αυτό το σύστημα που λειτουργεί σήμερα; Είναι η πιο σίγουρη απάντηση.

Εχει αρνητικά μια τέτοια λύση;

Εχει! Ενα και μάλιστα μεγάλο!

Δουλεύοντας τα τελευταία δύο χρόνια ουσιαστικά από το σπίτι, το μεγαλύτερό μου πρόβλημα είναι ο έλεγχος του χρόνου. Τον χάνω. Συχνά δουλεύω χωρίς όριο και χωρίς πρόγραμμα. Μερικές ημέρες δουλεύω όλη την ημέρα.

Αυτό είναι όντως πρόβλημα. Ηδη όμως προχωράω στην επίλυσή του. Διότι λύνεται!

Αυτά όμως σε ένα επόμενο ποστ.

Ας συζητήσουμε πρώτα!

Κι ας σκεφτούμε δημιουργικά και χωρίς προκαταλείψεις και αγκυλώσεις!

Παρασκευή, Δεκέμβριος 18, 2009

MediaBlog.gr: Ποια ΕΣΗΕΑ;