Και να πεις οτι δεν ξέρεις...;

Η πρώτη από τον Καλτσόβρακο (http://kaltsovrako.wordpress.com/2009/09/30/0130sept2009/)



Η δεύτερη αγνώστου πατρός ακόμη...

Η Wall Street προεξοφλεί το τέλος του Καραμανλή

Με άρθρο της που έχει τίτλο "Greeks Prepare to Elect Socialists" η WSJ προεξοφλεί το αποτέλεσμα των εκλογών:

ATHENS -- Five years after Greeks chose a government to cut taxes, privatize big companies and tackle corruption, they are preparing to throw it out in elections Sunday.

The New Democracy Party government is seen as having failed. The Greek economy is contracting, the country's debt burden is rising fast and cash-for-favors scandals have continued to erupt.

On Sunday, polls show, Greeks are likely to elect a socialist government led by a party that pledges to raise taxes on the wealthy, spend more on the public sector -- including €3 billion ($4.38 billion) in stimulus -- and run the government better. The latest opinion polls give the socialist Pasok party 36.7% of the vote against 29.8% for New Democracy, but a hung parliament is possible.

Στο ίδιο άρθρο μιλάει και ο γνωστός και αγαπητός στη Θεσσαλονίκη Σπύρος Πέγκας:

Spiros Pengas, a 41-year-old carpet merchant in Greece's second city, Thessaloniki, says one of his stores is having its worst sales for a decade, and some customers' checks are bouncing. He says he hasn't felt so poor before. He voted for New Democracy five years ago, but blames the government for his troubles and said he is planning to change to Pasok this time. The two parties dominate Greek politics.

"The current government hasn't done anything, and now we are paying for that," he says. Still, he adds, "I think the two parties are pretty much the same overall."

Στο μεταξύ, αύριο, ο Guardian θα κυκλοφορήσεις με αποτελέσματα δημοσκοπήσεων για τις εκλογές στην Ελλάδα!

Θα τολμήσουν να απαγορεύσουν την κυκλοφορία του;

Το παραμύθι με τους δύο πρίγκιπες...

Χρήστου Δημήτρης

ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/09/2009

Τρεις και μία μείνανε, κατά την φανταρίστικη ορολογία. Τρεις και μία για να παραδώσει, έλεγαν οι δημοσκόποι, διαρρέεται στο πολιτικό κλίμα, ο Καραμανλής ο Β' στον Παπανδρέου τον Γ'. Δεδομένο είναι πως ο απερχόμενος πρωθυπουργός απέτυχε παταγωδώς, περισσότερο από ότι μπορούσε κανείς να φανταστεί. Υπέθεταν πολλοί πως ένας νέος πολιτικός με βαρύ φορτίο το όνομά του, με πολιτική αντίληψη, μπαλκονάτος, με καλή χημεία με τον κόσμο και τα ακροατήριά του, ένας νέος με φιλοδοξίες, αρκετά πλούσιος ώστε να φερθεί έντιμα, με καραμανλική αντιπάθεια στους Αμερικάνους και άρα αδέσμευτος στην εξωτερική πολιτική, δεν μπορεί, κάτι θα κάνει. Αν έβαζαν στοίχημα, ένα μήνα μετά τη νίκη του το 2004, θα πόνταραν πως θα τα καταφέρει, θα τα πάει καλά. Πλην όμως πλανήθηκαν πλάνην οικτράν.

Ο Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ δεν γούσταρε πολλές σκοτούρες. Δεν ήταν εργασιομανής. Δεν ασκούσε έλεγχο, δεν χάρασσε γραμμή. Οι κυβερνήσεις του έμοιαζαν σαν αυτή της τελευταίας σημιτικής περιόδου, που παρέπεμπε σε συνομοσπονδία ανεξάρτητων και ανεξέλεγκτων υπουργείων. Εκατοντάδες φάκελοι μαζεύονταν στο Μαξίμου για λοβιτούρες σε υπουργεία και εποπτευόμενους οργανισμούς. Τέρας ψυχραιμίας. “Κανόνισε την πορεία σου να πετύχεις” γιατί δεν θέλω να με σκοτίζουν, ήταν η κλασική εντολή. Τελικά, ούτε αυτό εννοούσε. Έσκασε ένα εξοργιστικό και προκλητικό σκάνδαλο με τα δομημένα ομόλογα και ο πρωθυπουργός δεν άλλαζε γραμμή με τίποτα. Το πρόβλημα δεν ήταν τα λαμόγια που έκαναν μακροβούτια στο δημόσιο χρήμα ή τις αποταμιεύσεις των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία. Το πρόβλημα ήταν να μην τον σκοτίζουν! Η μόνη αυτοκριτική που έκανε ήταν πως αργά πήρε χαμπάρι τι μπίζνες είχαν στηθεί με τη μονή Βατοπεδίου Α.Ε. Αν δεν το είχε πει πρώτος ο Σημίτης, πως όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα, να είστε σίγουροι θα το έλεγε ο Καραμανλής. Αυτός όμως βρήκε άλλο σλόγκαν. “Μηδενική ανοχή”. Μπρρρ!

ΑΣΦΑΛΩΣ ο κ. πρωθυπουργός δεν είχε πρόθεση να πέσει από την εξουσία εισπράττοντας όχι τόσο την απογοήτευση, όσο την περιφρόνηση και την οργή της κοινωνίας. Ατύχησε με την καταραμένη ύφεση που ερχόταν, αλλά δεν ήθελε να τη βλέπει και τώρα, εξ αντανακλάσεως, εισπράττει τα κέρδη και αποκτά ρεύμα νίκης ο Γιώργος Παπανδρέου. Η σκυταλοδρομία του δικομματισμού, στο φαύλο πελατειακό πολιτικό μας σύστημα, ακόμα αντέχει. Το καλό με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ είναι πως οι σοβαροί, ανεξάρτητοι και ελεύθεροι πολίτες δεν περιμένουν σπουδαία πράγματα. Δεν τους λένε τίποτα οι οι αφηρημένοι μοντερνισμοί και οι οραματικές ουτοπίες. Οι περισσότεροι μάλιστα ίσως δεν τον ψήφιζαν αν υπήρχε άλλη εναλλακτική λύση ή ακόμα αν ήταν βέβαιοι πως ο Καραμανλής φεύγει ηττημένος και χωρίς την ψήφο τους στο ΠΑΣΟΚ. Και δεν θα τον ψήφιζαν διότι κανείς δεν έχει πειστεί πως έχει αντιληφθεί την ελληνική πραγματικότητα και το βάθος μιας κρίσης που δεν είναι μόνον οικονομική.

ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΕ σε άρθρο του στην "Καθημερινή της Κυριακής" ο κ. Χαρίδημος Τσούκας (καθηγητής στο ALBA και στο Πανεπιστήμιο Warwick), και οι δύο (Καραμανλής και Παπανδρέου) έχουν αξιοπρόσεκτα κοινά σημεία. “Πρόκειται για πολιτικές μετριότητες, δίχως επεξεργασμένη άποψη για τη χώρα και, κυρίως, χωρίς πολιτικό θάρρος. Εκτοξεύθηκαν σε ηγετικά αξιώματα εξαιτίας του επωνύμου τους, όχι των ικανοτήτων τους ή κάποιου συμβολισμού που ενσάρκωνε η ηγεσία τους. Επαγγελματίες πολιτικοί, μεγάλωσαν σε προνομιούχες πολιτικές οικογένειες έχοντας διαμορφώσει ιδιοκτησιακή αντίληψη για τα κόμματά τους και τους δημόσιους θεσμούς. Δεν έχουν βιωματική αίσθηση των προβλημάτων, δεν παθιάζονται με τον τόπο.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ όμως είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται τις βαθιές δομές που καθηλώνουν τη χώρα, τον συστημικό χαρακτήρα των προβλημάτων, την ιστορικότητά τους, αλλά τα ερμηνεύουν απλοϊκά ως αποτέλεσμα κακών κυβερνητικών επιλογών μόνο. Δεν βλέπουν ότι οι εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές συνήθως ερείδονται σε ένα υπόστρωμα ιστορικών νεοελληνικών εθισμών - αναξιοκρατίας, κομματισμού, πόλωσης, έλλειψης εμπιστοσύνης στους θεσμούς, ανοχής της παρανομίας, φατριασμού, αρχηγισμού, κρατικού πατερναλισμού, τοπικισμού και θυματοποιητικού λαϊκισμού”.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ο ερχόμενος, ο Γιώργος Παπανδρέου. Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και ενός σύγχρονου σοσιαλιστικού ή έστω σοσιαλδημοκρατικού κόμματος αρχών; Σιγά που είναι τέτοιο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, θα πουν πολλοί. Αλλά, ακόμα και αν δεν είναι, θέλει μήπως ο πρόεδρός του να το κάνει; Έχει δείξει τέτοιες διαθέσεις; Όπως έγραψε στην "Καθημερινή" ο Σταύρος Λυγερός, από τους πλέον έμπειρους αναλυτές σε θέματα ΠΑΣΟΚ: “Η ρητορική του Γιώργου Παπανδρέου για συμμετοχική δημοκρατία και όλα τα συναφή είναι το ιδεολογικό κέλυφος ενός μάλλον μοναρχικού τρόπου άσκησης της εξουσίας. Απεχθάνεται να δεσμεύεται πολιτικά από συλλογικά όργανα και γι' αυτό δεν πρόκειται να υπάρξει πραγματική πολιτική λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου. Η τάση του είναι να μοιράζει ρόλους αλλά όχι να μοιράζεται την εξουσία. Παράλληλα με τη θεσμική εξουσία του κάθε υπουργού θα υπάρχει και η άτυπη πλην ουσιαστική εξουσία των αντιστοίχων πρωθυπουργικών συμβούλων.”

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν η λύση στα προβλήματά μας είναι να κυβερνήσει ο κ. Παπανδρέου όπως Αμερική. Αυτό που ξέρω είναι ότι η “ανάπτυξη με αεργία”, όπως το διατύπωσε ο Γιάννης Δραγασάκης και το βεβαιώνει ο Ομπάμα, θα τσακίσει κόκαλα και κυρίως ψυχές. Προσωπικά το μόνο που έχω να πω σε όσους το σκέπτονται είναι το κλασικό: "Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά τη ρίψη του ψηφοδελτίου στην κάλπη". Ο καθείς με τη συνείδησή του.

d.xristou@avgi.gr

Parallaxi Οκτωβρίου

Πανωλεθρία

Για επικοινωνιακή πανωλεθρία που θα μεταφραστεί σε απόλυτο όλεθρο κάνουν πλέον λόγο στη Νέα Δημοκρατία βλέποντας τα επί δεκαετίες "κάστρα" της Δεξιάς να καταρρέουν το ένα πίσω από το άλλο.
Προβλέπουν τέτοια έκταση συντριβής που μεταξύ σοβαρού και αστείου λένε οτι

"δεν υπάρχει πλέον θέμα διαδοχής καθώς ο όποιος ή η όποια διάδοχος δεν θα έχει τι να παραλάβει".

Πυρήνες του έρωτα...

... αποδείχθηκαν τελικά οι "Πυρήνες της Φωτιάς" και ερωτική φωλίτσα η τρομοκρατική γιάφκα;

Οι παρακρατικοί και οι πράκτορες ακόμη γελάνε με την μεγάλη "επιτυχία" της αστυνομίας!

Θαύμα! Θαύμα!

Δάκρυσε το τελευταίο σποτάκι του Καραμανλή!

(Το οποίο θα είναι και το πρώτο τρέιλερ του επόμενου κύκλου του Λοστ!!!)

Οι Τελευταίες δημοσκοπήσεις

Νάτες! Νάτες!
Μόλις τις κατέβασα από το Mail και τις έχω μπροστά μου ζεστές και ολόφρεσκες.
Είναι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις συν οι κυλιόμενες όλου του 10ημέρου.
Αναλυτικές. Με "πίτες", με άξονες, για κάθε κόμμα, κομματίδιο και απόκομμα.
Με προβολές και αναγωγές σε τελικό αποτέλεσμα. Συγκριτικά στοιχεία με το 2004 και το 2007.
Τα πάντα!
Είναι μπροστά μου. Τις έχω τυπώσει.
Ομως...
Δυστυχώς δεν μπορώ να τις δείξω ούτε στο παπά!
Ούτε λόγος φυσικά να τις δημοσιεύσω εδώ μέσα.
Διότι έτσι λέει ο νόμος.
Τι λέει;
Οτι εγώ μπορώ να ξέρω ενώ εσείς θα παραμείνετε στην τύφλα σας.
Λες και κρατάω απόρρητα έγγραφα για τις πυραυλικές μας βάσεις.
Και θα πει κάποιος: "να κι αν τις έχεις κι αν δεν τις έχεις. Δεν μας ενδιαφέρουν οι δημοσκοπήσεις".
Ούτε κι εμένα με ενδιαφέρουν.
Ομως το θέμα δεν είναι εκεί.
Το θέμα είναι οτι εγώ και μερικές χιλιάδες ακόμη ξέρουμε κάτι που εσείς δεν επιτρέπεται να μάθετε.
Κατά παράβαση κάθε έννοιας ισοτιμίας, ισονομίας, δημοκρατίας.
Γιατί ένα από τα βασικά στοιχεία της Δημοκρατίας είναι η ελευθερία του τύπου και της έκφρασης.
Αυτή είναι η ΨΥΧΗ της δημοκρατίας που ξεψύχησε στα χέρια του Παυλόπουλου.

Και δεν είναι μόνο που δεν ξέρετε και δεν πρόκειται να μάθετε.
Είναι και το οτι οι άλλοι, εκτός Ελλάδας, μπορούν επίσης να ξέρουν αλλά και να δημοσιεύουν.
(Βλέπε το προηγούμενο ποστ)
Είναι οτι κάποιοι μπορούν να ισχυρίζονται και να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους.
Διπλό.
Τριπλό το κακό!

Τόσο κακό που έχω μια έντονη φαγούρα και μου έρχεται να τρίψω την πλάτη μου στη μαγκούρα του τσοπάνη...

Μόνο και μόνο για να του τρίψω μετά στη μούρη τις απαγορεύσεις!

Βεβαίως -τι ειρωνεία!- τα στοιχήματα επιτρέπονται: https://www.bwin.com/gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE

7,5 μονάδες μπροστά το ΠΑΣΟΚ...

...σύμφωνα με εκτίμηση του CNBC.

Αναδημοσίευση αποσπάσματος:

ATHENS, Sept 25 (Reuters) - Greece's governing New Democracy conservatives are trailing the opposition PASOK socialists by as much as 7.5 percentage points in opinion polls ahead of the Oct. 4 national election. Current Prime Minister Costas Karamanlis called snap elections for a fresh mandate to pursue bolder reforms to lead the country out of an economic crisis. Whichever party wins will have to deal with a budget deficit topping 6 percent of GDP, the second-highest debt load as a percent of GDP in the euro zone and rising unemployment. Following are key scenarios on the likely impact on economic policy and the market's reaction under different election outcomes: PASOK SOCIALISTS WIN OUTRIGHT PROBABILITY: High Socialists say the economy needs a push to get going again and that fiscal policy should not act as a drag on growth. They promise a 3 billion euro stimulus package for the economy. A new growth and stability plan will be submitted to the EU Commission as the roadmap to get Greece out of the Excessive Deficit Procedure. Public sector pay and pensions are likely to get above-inflation raises.

Σκίζει χασέδες η ελεύθερη αγορά

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει αλλά η "ελεύθερη αγορά" σκίζει.
Από τα λαμπρά στα λαμπρότερα πάει.
Τι να πρωτοθυμηθείς;
Τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες που έπρεπε να δοθούν σε ιδιωτικές εταιρείες και δόθηκαν και δεν υπάρχει πλέον πλοίο, δεν υπάρχει οδός προς τα νησιά μας όχι μόνο της άγονης γραμμής αλλά και των μεγαλύτερων;
Κι αν υπάρχει πλοίο αυτό μοιάζει με σκουπιδιάρα του δήμου με τη διαφορά οτι εκεί το σκουπίδι-τοστ τιμάται 7 ευρουδάκια που τι ψυχή έχουν όταν είσαι προνομιούχος και ταξιδεύεις προς τη Λέρο...
Κι ο Αγούδημος πως έβαλε λουκέτο τότε;
Ωωωχ! Ας μην το κάνουμε θέμα!
Λεπτομέρειες...

Να θυμηθούμε τη μακαρίτισσα την Ολυμπιακή μήπως -να ζούμε να τη θυμόμαστε- που ενώ της χρωστούσε (το Κράτος) της πήραν και το γάϊδαρο και μαζί με τον γάιδαρο και τα μισά δρομολόγια τα οποία δεν θα ξαναπετάξουν;

Να θυμηθούμε την Ετζίαν που χρειάστηκε μυστική διπλωματία για να πάρει το δρομολόγιο Αθήνα-Ινσταμπούλ;
Μα τον Αλλάχ, ωραία ελεύθερη αγορά! Σαν παζάρι ανατολίτικο!

Να θυμηθούμε τις ιδιωτικές ασφάλειες;
Χθες βάρεσε κανόνι μια από τις μεγαλύτερες, σήμερα πιάστηκαν ΟΙ μεγαλύτερες να καθορίζουν από κοινού τιμές για επισκευές;

Τι να θυμηθούμε!

Λεωφόρος θριάμβου η "ελεύθερη αγορά" για την "ελεύθερη αγορά"!

Μονάχα οι Τράπεζες δεν τα πηγαίνουν και τόσο καλά εσχάτως!
Τα κουτσοφέρνουν βόλτα!
ΜΟΝΟ με 150-200% κέρδη!

Αλλά ουδέν σύστημα τέλειο! Ούτε καν αυτό του καπιταλισμού!

Αλλά κι αυτό διορθώνεται!
Δεν θα γίνει η Eurobank κυβέρνηση τη Δευτέρα;
Θα γίνει!
Τι νομίζατε; Πως δεν υπάρχουν λύσεις σε όλα τα προβλήματα;
Ελεύθερη αγορά είναι αυτή δεν είναι παίξε-γέλασε!

Θα βγούμε απ' αυτό το παραμύθι; Μόνο δράκους έχει!

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΨΑΡΙΑΝΟΥ*

Για να μπορούμε να ελπίζουμε σε αυτές τις περίφημες καλύτερες μέρες, είναι απαραίτητο να συγκροτηθεί μια αριστερή δύναμη που να αποτελέσει μοχλό πίεσης ώστε να καταφέρουμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές που χρειάζεται η Ελλάδα. Απέναντι στις λογικές και στην πολιτική της διαχείρισης της εξουσίας που έχει η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, όπως ως τώρα έχει φανεί.

Κόντρα στην τσιγκολελέτα του δικομματισμού, του ΠαπανδρεοΚαραμανλισμού, των μπλε και πράσινων κόκκων του δήθεν απορρυπαντικού που δεν διαλύει λεκέδες αλλά φτιάχνει καινούριους, όπως διαπλοκή και διαφθορά, βατοπέδια και Ζήμενς ή Μίζνες, ρεσάλτα στο χρηματιστήριο, κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου, καταστροφή του περιβάλλοντος και καρβουνιασμένα δάση, αυθαιρετουπόλεις και αυθαιρεσίες. Εξόντωση των ανθρώπων της εργασίας, εξαθλίωση του συστήματος υγείας, εμπορευματοποίηση της παιδείας και όλων των δημόσιων αγαθών.

Αυτή η Αριστερά πρέπει να είναι ελεύθερη και δημοκρατική, επαναστατική και μεταρρυθμιστική και σύγχρονη και ευρωπαϊκή και αποτελεσματική. Σε αυτόν το δρόμο είμαστε και αν δεν είχαν γίνει τόσα λάθη και παραλείψεις τον τελευταίο χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι ο κορμός αυτής της αριστεράς και να καταγράφει ήδη διψήφια εκλογικά ποσοστά. Ελπίζουμε ότι παρά την αστοχία και την ατολμία, η ευκαιρία δεν έχει χαθεί. Θα συνδιαμορφώσουμε μαζί και με όλους τους ανένταχτους αριστερούς τον χώρο για να αναπτυχθεί αυτή η αριστερά. Πολεμώντας τη δεξιά λογική «πρώτα το κέρδος και τελευταίος ο άνθρωπος», πολεμώντας τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία της γνωστής σοσιαλδημοκρατίας των λαμόγιων, απαντώντας με πράξεις στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Από τη μεταπολίτευση έως σήμερα μετράμε είκοσι χρόνια ΠΑΣΟΚ και δεκαπέντε Ν.Δ. Πριν τη χούντα ήταν οι γονείς τους, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ΕΡΕ και Ένωση Κέντρου, δηλαδή πάλι Παπανδρέου και Καραμανλής. Οι μισές έδρες της Βουλής θα έπρεπε να εμπίπτουν στον φόρο κληρονομιάς μιας και πάνε από πατέρα σε γιο και λοιπούς συγγενείς. Έλεος πια! Σε καμία χώρα του κόσμου δεν συμβαίνει αυτό, ούτε στους φύλαρχους της Αφρικής. Νομίζει κανείς ότι ο δικομματισμός και η οικογενειοκρατία που μας έφεραν σε αυτό το χάλι μπορούν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη; Αν κάποιος το νομίζει ας τους ξαναψηφίσει. Ή τον έναν ή τον άλλον, δεν έχουν και μεγάλες διαφορές. Ή Κώστας θα είναι ο πρωθυπουργός ή Γιώργος, όπως και οι βασιλιάδες, Κωνσταντίνοι και Γεώργιοι ήταν. Θέλουμε να βγούμε από το παραμύθι;

(Υ.Γ. Ένα κείμενο που κόπηκε από τον "προοδευτικό αστικό τύπο" χάριν της ελευθεροτυπίας και της ελεύθερης έκφρασης. Δύσκολα χρόνια...)

* Ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών

Σήμερα στην Αθήνα

γιατί ΣΥΡΙΖΑ;

Εκλογική Αμνηστία

Αυτοδυναμία ή παντοδυναμία

Οπως όλα δείχνουν το ΠΑΣΟΚ θα βγει όχι απλώς αυτοδύναμο αλλά παντοδύναμο μέσα από τις κάλπες. Και δεν είναι μόνο η κατάρρευση, σαν χάρτινος πύργος, της Νέας Δημοκρατίας.

Ούτε οι πάνω από 156 βουλευτές που μπορεί να εξασφαλίσει ο Γ. Παπανδρέου. Είναι περισσότερο το οτι η Νέα Δημοκρατία δεν θα κάνει αντιπολίτευση. Διότι πως θα τολμήσει να αντιπολιτευτεί σκληρά μέτρα που και η ίδια επαγγέλλεται και που γι' αυτά ζητούσε την ψήφο του κόσμου;
Ή μήπως θα αντιπολιτευτεί τις όποιες μικρο-"παροχές" θα κάνει το ΠΑΣΟΚ ή τις όποιες μικρές διορθωτικές κινήσεις όπως για παράδειγμα τις περίφημες αυξήσεις «στο ύψος του πληθωρισμού», δηλαδή του 0,80%;
Οι θέσεις με τις οποίες προκάλεσε εκλογές και διεξάγει τον προεκλογικό του αγώνα ο Κ. Καραμανλής όχι μόνο του στερεί μια ακόμη ευκαιρία να κυβερνήσει αλλά υποσκάπτει και το ρόλο του ως αντιπολίτευση. Στην ουσία θα πρόκειται, στην καλύτερη περίπτωση για μια συναινετική και στη χειρότερη, μια αντιπολίτευση που θα ωθεί την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε πιο νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις.

Μαύρα τα μαντάτα λοιπόν... Μαύρος και ο χειμώνας που έρχεται με ένα προϋπολογισμό που όπως όλα δείχνουν θα είναι προϋπολογισμός απίστευτης λιτότητας και χωρίς Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Η μόνη ουσιαστική αντιπολίτευση μπορεί να γίνει από την Αριστερά. Εάν βεβαίως καταφέρει να έχει μια ικανοποιητική εκπροσώπηση στην επόμενη Βουλή.

Νίκη του αριστερού πολίτη

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, ο αριστερός πολίτης έχει πετύχει τη δική του νίκη. Η επιχείρηση περιθωριοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, με την εκμετάλλευση φαινομένων απαξίωσής του που τροφοδοτήθηκαν από το εσωτερικό του, δεν πέρασε! Ο ΣΥΡΙΖΑ, με όπλα την ενωτική πρότασή του προς την αριστερά, τις προγραμματικές θέσεις και την πολιτική του πρόταση, ακόμη και την ικανότητα ειλικρινούς αυτοκριτικής, υπάρχει εδώ!

Η παρουσία του Αλ. Τσίπρα στο ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών σηματοδοτεί τη δυναμική επάνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική ζωή της χώρας. Την ικανότητά του να διαδραματίσει ρόλο στις μετεκλογικές πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις, μεσούσης της οικονομικής και πολιτικής κρίσης, προβάλλοντας ως προγραμματικό πρόταγμα την απασχόληση, ιδιαίτερα για τους νέους.

Δεν είναι μόνον η φιλοτιμία και το πλεόνασμα ανιδιοτέλειας των αριστερών πολιτών που τους συσπειρώνει στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η συνείδηση ότι χρειάζεται ισχυρό αριστερό αντίβαρο σε μια Βουλή, όπου το αυτοδύναμο ΠΑΣΟΚ θα ρέπει προς δεξιές πολιτικές, πιεζόμενο και από την παρουσία μιας ισχυρής, αν και διαιρεμένης, δεξιάς αντιπολίτευσης. Όχι μόνο στα θέματα της οικονομίας, αλλά και σε θέματα βαθύτερων προοδευτικών αξιών, που προσβάλλονται με το δόγμα περί μηδενικής ανοχής απέναντι στους μετανάστες, Δόγμα που υιοθετεί το ΠΑΣΟΚ και προβάλλει ακόμη και με το κραυγαλέο σύνθημα να απελαθούν οι μετανάστες χωρίς χαρτιά.

Η ισχυρή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι στενά κομματικός στόχος. Δεν εξηγείται με ερμηνείες πως πρόκειται για... "ψήφο οίκτου". Είναι συνειδητή πολιτική θέση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα προβλήματά του, εγγράφεται στο ευρωπαϊκό ρεύμα της ριζοσπαστικής αριστεράς. Σήμερα στη Γερμανία και την Πορτογαλία αναμένεται τα αντίστοιχα κόμματα να ραγίσουν την αυταρέσκεια των δεξιών δυνάμεων ότι έχουν κυριαρχήσει στις ευρωεκλογές. Και να στείλουν μήνυμα ότι η διέξοδος από την οικονομική κρίση μπορεί να είναι προς τα αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχει αποδείξει με σειρά πρωτοβουλιών του για τα δικαιώματα των νέων (άρθρο 16, stage) και την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, με τη συμμετοχή του στα κινήματα, μπορεί να εκφράσει πολιτικά τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό, να παίξει ρόλο στην κοινωνικοποίηση της πολιτικής και στην πολιτικοποίηση των λαϊκών αναγκών. Τις τελευταίες μέρες η εκλογική επιρροή του βρίσκεται σε ανοδική τροχιά.

Αυτή την εβδομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ θα δεχτεί "επιθέσεις φιλίας" ή και ανοιχτές προκλήσεις. Δεν θα κατορθώσουν όμως να αρπάξουν από τους αριστερούς την ψήφο τους, τη δική τους νίκη.

ΑΥΓΗ

Γ. Ψαριανός: Ποια αριστερά

27/09/2009

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΨΑΡΙΑΝΟΥ

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι η αφετηρία μιας νέας, σύγχρονης, μεγάλης ελληνικής αριστεράς με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη σε όλη την Ελλάδα. Μιας αριστεράς της συνεργασίας και όχι των διασπάσεων και των διαχωριστικών γραμμών. Μιας αριστεράς που θα στοχεύει στις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στη χώρα μας και που όχι μόνο θα έχει λόγο αλλά θα είναι και ρυθμιστής των πολιτικών πραγμάτων στην Ελλάδα.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει συστημική ή αντισυστημική ή εξωσυστημική αριστερά, δεν πιστεύω ότι υπάρχει καθαρόαιμη ή φλου-αρτιστίκ αριστερά, δεν πιστεύω ότι υπάρχει ευρωπαϊστική ή αντιευρωπαϊκή αριστερά. Οι ιδεολογικές καθαρότητες, όπως και οι προσδιορισμοί που περιορίζουν, μόνο ανανεωτική ή μόνο εκσυγχρονιστική ή μόνο αντικαπιταλιστική ή μόνο ριζοσπαστική ή μόνο αντιεξουσιαστική, είναι ιδεολογήματα και «κατασκευάζουν» ρήξεις και διαχωριστικές γραμμές.

Προσωπικά, παρόλο που υπήρξα για πολλά χρόνια «οργανωμένος» στον χώρο της αριστεράς, σήμερα δεν «ανήκω» σε κανένα κόμμα, συνιστώσα ή τάση και παραμένω ανένταχτος, όπως άλλωστε εκατοντάδες χιλιάδες αριστεροί. Πιστεύω, επίσης, ότι η απογοήτευση που πολλές φορές νιώθουμε, η «απόσυρση» του λευκού και του άκυρου και η αποχή λειτουργούν καταστροφικά, καθώς ενισχύουν και στηρίζουν το σαθρό και διεφθαρμένο σύστημα. Είναι χρέος όλων μας να στηρίζουμε και να ψηφίζουμε μια ενιαία, μεγάλη και ελεύθερη δημοκρατική αριστερά.

Η αριστερά πρέπει να είναι ενιαία ώστε να είναι αποτελεσματική και να μην παίζει τον ρόλο του κομπάρσου ή των πολλών κομπάρσων. Οι αγώνες και τα κινήματα αναπτύσσονται μέσα και έξω από τη Βουλή, στους δρόμους, στο μέτωπο της δουλειάς, στον χώρο της παιδείας, στις κινητοποιήσεις για την οικολογία και το περιβάλλον. Σε όλα αυτά τα μέτωπα, όσο πιο πολλοί είμαστε και όσο πιο ενιαία αγωνιζόμαστε, τόσο πιο γρήγορα θα αλλάξουν τα πράγματα, τόσο πιο σίγουρο είναι ότι η ζωή μας θα γίνει καλύτερη.

Η αριστερά οφείλει να είναι και επαναστατική και μεταρρυθμιστική και διαχειριστική, στον αντίποδα βέβαια της γνωστής διαχείρισης από τη δεξιά ή τους επίσης δεξιούς σοσιαλδημοκράτες. Είναι προφανές και αυτονόητο ότι, όσο ο κόσμος της αριστεράς μένει πολυδιασπασμένος, εγκλωβισμένος στα διάφορα ψευτοσοσιαλιστικά μορφώματα τύπου ΠΑΣΟΚ, σε διάφορα δογματικά και αραχνιασμένα κόμματα, π.χ. εκ Περισσού, ή σε μικρότερες ομάδες περιχαρακωμένες σε ψευδαισθήσεις περί γνώσης και κατοχής της μόνης αλήθειας, τόσο το τρισάθλιο και διεφθαρμένο σύστημα που μας κυβερνάει με τη γνωστή πατέντα του δικομματισμού θα τρίβει τα χέρια του, όπως ήδη το κάνει. Το μέλλον είναι αριστερά και κανείς δεν περισσεύει.

* Ο Γρ. Ψαριανός είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών

Το 'πε - το 'πε ο παπαγάλος

AΥΓΗ 27/09/2009

Ας θυμηθούμε μια ιστορία. Μια πικρή ιστορία από εκείνες που έχουν στοιχειώσει τον κόσμο της καθ' ημάς αριστεράς. Εκεί, λοιπόν, στα βάθη του 1993. Στις εκλογές του 1993 και συγκεκριμένα στην τελευταία προεκλογική εβδομάδα.

Τότε, που λέτε, διέρρευσε τεχνηέντως (και πολύ μαζικά) από τη Χαριλάου Τρικούπη η πρόβλεψη ότι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου κερδίζει μεν τη Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά κινδυνεύει η αυτοδυναμία του. Η διαρροή έπιασε τόπο. Βοήθησε σ' αυτό και η όντως πολύ μεγάλη κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του Μητσοτάκη. Το αποτέλεσμα; Το ΠΑΣΟΚ έπιασε στην κάλπη το θηριώδες 47% εξασφαλίζοντας την ομοίως θηριώδη αυτοδυναμία των 170 βουλευτών. Και ο ΣΥΝ έμεινε εκτός Βουλής για 4.000 ψήφους...

Τελευταία προεκλογική εβδομάδα και τα παπαγαλάκια πιάσανε ήδη δουλειά. Όπως και τότε, όπως πάντα. Όταν παρέχει πρόσφορο έδαφος η απαγόρευση δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων.

Τι λένε τα παπαγαλάκια; Μα, τα αυτονόητα, ή μάλλον τα καλά και συμφέροντα. Τα γαλάζια παπαγαλάκια παίρνουν όρκο ότι ανέβηκε αλματωδώς η συσπείρωση της Ν.Δ. (ιδίως μετά το ντιμπέιτ των δύο, όπου, καθώς πιστεύουν, διέπρεψε ο αρχηγός τους), ότι έκλεισε η ψαλίδα και ότι η αναμέτρηση εξελίσσεται σε ντέρμπι.

Από την άλλη μεριά, τα πράσινα παπαγαλάκια κινδυνολογούν ασυστόλως ψιθυρίζοντας ότι παίζεται η αυτοδυναμία τους και ότι, εν πάση περιπτώσει, ας μη μιλάμε για αυτοδυναμία των 151, είδατε τι έγινε με τον Παυλίδη, με τον Τατούλη και με τον Μανώλη.

Το φρέσκο στοιχείο των πράσινων διαρροών (κι αυτές είναι οι πιο επίμονες τις τελευταίες ημέρες) είναι ότι έχει κλειδώσει η είσοδος του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή. Μετά την εξαιρετική εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο ντιμπέιτ...

Αλήθειες και ψέματα

Ποια είναι η αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι τίποτε δεν παίζεται και τίποτε δεν έχει κλειδώσει. Η αλήθεια είναι πως, απ' ό,τι φαίνεται, κι απ' ό,τι είναι λογικό κι αναμενόμενο, εξάλλου, ανεβαίνει όντως η συσπείρωση της Ν.Δ. Κλείνει μάλλον η στρόφιγγα των διαρροών προς τον ΛΑΟΣ.

Προς εκείνη άλλωστε την κατεύθυνση στοχεύει τις τελευταίες ημέρες ο Καραμανλής με την αναβάθμιση της "πατριωτικής" συνθηματολογίας του. Βοηθούν εξάλλου και οι "εσπευσμένες" επιτυχίες στο πεδίο του νόμου και της τάξης.

Όμως, το ισοζύγιο εκροών - εισροών ανάμεσα στη Ν.Δ. και τον ΛΑΟΣ δεν επηρεάζει στο ελάχιστο την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Δεδομένου ότι με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο δεν παίζει τον παραμικρό ρόλο η διαφορά ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. Και με μία ψήφο διαφορά το πρώτο κόμμα εξασφαλίζει το πριμ των 40 εδρών.

Η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να κινδυνεύει με τίποτε. Οι γνωρίζοντες μάλιστα περιμένουν άνετη αυτοδυναμία. Καθώς, κατά παράδοσιν, το ρεύμα του νικητή λειτουργεί πολλαπλασιαστικά τις τελευταίες ημέρες.

Όσο για το "κλείδωμα" της εισόδου του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, είναι γεγονός ότι μετά την πολιτικά πειστική και πολιτικά καθαρή εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο ντιμπέιτ ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει αξιοσημείωτη δυναμική. Καθώς αναδείχθηκε εκεί το "καλό πρόσωπο" του ΣΥΡΙΖΑ. Το σωστό, το πραγματικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το πρόσωπο που τσαλακώθηκε άγαρμπα το τελευταίο τρίμηνο.

Εμφανίζει, λοιπόν, τις τελευταίες ημέρες αξιοσημείωτη δυναμική ο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, βεβαίως, δεν έχει κλειδώσει τίποτε. Όπως η ίδια η Ιστορία, η διόλου εύκολη και διόλου ανέφελη Ιστορία της αριστεράς διδάσκει, τίποτε δεν κλειδώνει παρά μόνο στην κάλπη...

ANemos στ' Αριστερά... Στην Ελπίδα...

Τελειώσαν τα ψέματα, Ανεμοδαρμένοι μου φίλοι...
Μια εβδομάδα ακόμη...
Μια εβδομάδα για να απαλλαγούμε από τη χειρότερη μεταπολιτευτική κυβέρνηση. Την κυβέρνηση μια συμμορίας "κουμπάρων" και παρακρατικών που μας οδήγησαν στην εξαθλίωση.
Εφαγαν, ήπιαν, λεηλάτησαν. Διαλύσανε τα πάντα. Τίποτα δεν έμεινε όρθιο. Ηταν η χειρότερη 6ετία που ζήσαμε ποτέ.
Η κυβέρνηση αυτή οδηγείται σε βέβαιη συντριβή επικαλούμενη τάχα μου, δήθεν, την Οικονομική Κρίση. Στην πραγματικότητα καταρρέει γιατί η ίδια βγήκε εκτός ελέγχου μη μπορώντας να διαχειριστεί το πλιάτσικο των "οπλαρχηγών" της, την ανικανότητα των φαιδρών στελεχών της.
Κάποιοι εξωπετάχθηκαν στην πορεία. Ονόματα που θα μείνουν για πάντα να θυμίζουν την κατάντια του πολιτικού σκηνικού από το 2004 μέχρι και σήμερα:

Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, Παυλίδης, Ζαχόπουλος, Τσιτουρίδης...

Η Δεξιά βυθίζεται προσπαθώντας να βυθίσει και το ίδιο το καράβι.
Δίπλα της, στα ακροδεξιά, μια μαύρη μαούνα προσπαθεί να περισώσει οτιδήποτε και οποιονδήποτε μπορεί να διασωθεί.
Οι μέχρι χθες σύμμαχοί της -μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοεκδότες, μεγαλοδημοσιογράφοι- αποστρέφουν το πρόσωπό τους. Τους είναι πια παντελώς άχρηστη. Ο,τι μπορούσε να πουληθεί, ξεπουλήθηκε. Το πάρτυ έλαβε τέλος. Και οι κωλοτούμπες άρχισαν πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις.
Οι "διάδοχοι" ακονίζουν τα μαχαίρια τους για να διεκδικήσουν το θρόνο του "καταλληλότερου" ακατάλληλου...

Από την άλλη πλευρά, ήδη ο Δεξιός ορίζοντας δίνει τη θέση του στο "Τοπίο στην Πράσινη Ομίχλη". Οι "σοβατζήδες" είναι έτοιμοι να ασβεστώσουν και να φρεσκάρουν το ΚΡΑΤΟΣ για να υποδεχτούν τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και τραπεζίτες.
Το "πακέτο" ίδιο και απαράλλαχτο ως προς το περιεχόμενο: Λιτότητα, μηδενικές αυξήσεις, μικρότερες δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, τις υποδομές, περισσότερες διευκολύνσεις στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Μόνο το περιτύλιγμα αλλάζει και οι μεταξωτές κορδέλες.
Ακόμα και κάποια μισόλογα για επαναδιαπραγμάτευση των ιδιωτικοποιήσεων και επιστροφή της δημόσιας περιουσίας, τα πήραν πίσω για να μην τους μαλώσει ο Αλμούνια...
Την επόμενη των εκλογών θα πάρουν και τα υπόλοιπα πίσω...

Την δικαιολογία την έχουν έτοιμη: "Καμένη γη".
Το άλλοθι προετοιμασμένο από την βραδιά του ντιμπέιτ. Ηταν η ερώτηση του Γ. Παπανδρέου προς τον Κ. Καραμανλή: "Είναι σίγουρα τόσα τα λεφτά που χρωστάτε;".

Σιγά μην είναι τόσα. Μια "καταγραφή", κατά τα πρότυπα της "απογραφής", θα δείξει οτι είναι "τόσα και άλλα τόσα". Οπότε... "sorry παιδιά, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από όσα ζητάτε!".

Στο μεταξύ, οι νέοι διοικητές με τα φρεσκοραμμένα κουστούμια θα έχουν ετοιμάσει τα νέα τιμολόγια...
Οι τραπεζίτες θα έχουν λανσάρει τα νέα δάνεια...
Οι μεγαλοεργολάβοι θα έχουν καταθέσει τους φακέλους τους για τους νέους διαγωνισμούς...

Ολοι τους έχουν ράψει καινούργια κουστούμια...
Ολοι τους μας ράβουν καινούργιο "κουστούμι" ή αλλάζουν τις φόδρες από το παλιό...

Το "κουστούμι" της ανεργίας, της κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης δουλειάς...

Η νίκη του ΠΑΣΟΚ είναι βέβαιη. Η αυτοδυναμία έχει "κλειδώσει". Το λένε μυστικές και φανερές δημοσκοπήσεις. Το λένε οι κουστουμάτοι που έχουν πάρει ήδη θέση έξω από υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες. Το λέει η αλαζονεία πίσω από τα σεμνότυφα χαμόγελα...

Ο αρχηγός τους, ο Γιώργος Παπανδρέου, δεν έχει -να είμαστε δίκαιοι- καμιά σχέση με την τραγική φυσιογνωμία του Κώστα Καραμανλή που δεν είχε δοκιμαστεί ούτε ως γραμματέας υπουργείου πριν πιάσει το τιμόνι του κόμματος και μετά της χώρας. Πολλά μπορείς να του καταλογίσεις αλλά όχι την τεμπελιά και την έλλειψη διάθεσης, οράματος, στόχου του απερχόμενου... Ομως "Ομπάμα" δεν τον λες!

Δεν είναι ο Γιώργος Παπανδρέου και οι θολές εξαγγελίες του που φοβίζουν. Τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτός. Είναι όλοι αυτοί που είναι γύρω του... Παλιά και νέα φρουρά του "καθεστώτος - ΠΑΣΟΚ".

Κι έρχονται. Επελαύνουν...
Δεν τους φέρνει κανένα ρεύμα όμως!
Τους φέρνει η δύναμη της αδράνειας αλλά και η αγανάκτηση για τα λαμόγια που φεύγουν.
Τους φέρνει ένας λαός που έχει τρομοκρατηθεί από τα όσα έζησε τα 6 τελευταία χρόνια και που έχει ξεχάσει τα προηγούμενα 20...

Για το ΚΚΕ του Περισσού δεν υπάρχουν λόγια... Μονάχα λύπη... Τέτοια κατάντια δεν του άξιζε! Ούτε τέτοια ηγεσία...

Κάποια στιγμή όμως στο άμεσο μέλλον θα πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους για τον ρόλο του όλα αυτά τα χρόνια... Οχι τώρα!

Λιγότερες λέξεις αξίζουν για το α-πολιτικό μόρφωμα των "Οικολόγων-Πράσινων". Νωποί ακόμη οι κρατήρες από τις βόμβες των Γερμανών "Πράσινων" στο Ιράκ.


Απέναντι σε όλους αυτούς στέκεται ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ο μόνος σχηματισμός που κατεβαίνει σε αυτές τις εκλογές με πρόγραμμα και με αρχές. Ο μόνος σχηματισμός που σήκωσε το βάρος της αντιπολίτευσης όλα αυτά τα χρόνια. Ο μόνος σχηματισμός που πολεμήθηκε και λοιδορήθηκε όσο κανένας άλλος χώρος, που τόλμησε να ανανεώσει τους ηγέτες αλλά και το λόγο του. Το πλήρωσε ακριβά αυτό. Πανάκριβα. Το "παλιό" δεν συγχωρεί.
Κι όμως στάθηκε στα πόδια του.

Παλεύει να μπει στη Βουλή. Να πάρει 3% και μια ψήφο. Να δηλώσει και πάλι "παρών". Να συνεχίσει να αποδεικνύει πως δεν είναι "όλοι ίδιοι".
Να μετριάσει τη διαφαινόμενη παντοδυναμία της επερχόμενης κυβέρνησης.







Μια εβδομάδα έμεινε...
Κι ο ΑΝεμος φοράει τα κατακόκκινα...

Οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Επικράτεια

Παρουσίαση των ψηφοδελτίων

Θεματικές συνεντεύξεις ΣΥΡΙΖΑ
Πρόγραμμα θεματικών συνεντεύξεων || Μετανάστες, Πρόσφυγες και Οικονομία || Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις || Για την αγροτική πολιτική και την ανασυγκρότηση της υπαίθρου || Για τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση || Για τις ιδιωτικοποιήσεις - Ενα νέο μοντέλο δημόσιου τομέα || Για ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα Υγείας-Πρόνοιας || Η κρίση της απασχόλησης, η ανεργία, η επισφάλεια και οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ || Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις στρατιωτικές δαπάνες και την άμυνα || Πολιτικές διεξόδου από την οικολογική κρίση || Τα αναπάντητα ερωτήματα από τη ΔΕΘ και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ

Φύγε εσύ, έλα εσύ 3

Φεύγει αυτός...


Ερχεται αυτός!

Φτάνει πια!
Ελεος όμως!

Φύγε εσύ, έλα εσύ 2

Δηλαδή θα φύγει αυτός...

Και θα έλθει αυτός;

Φτάνει!
Οχι ξανά!

Φυγε εσύ, έλα εσύ 1

Δηλαδή θα φύγει αυτή...

Και θα έλθει αυτή;

Φτάνει!
Οχι άλλο!

Lets make history

Να, όχι μία αλλά δύο, ενδιαφέρουσες ιδέες: Lets make history.

Την πρώτη την έχει ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Πιλάβιος (γνωστός και σαν cpil στους παροικούντες στην twitterολάνδη):

Θα είμαι σύντομος. Αν πάει καλά, θα γράψουμε ιστορία. Θέλω να παραγάγω μια μικρού μήκους ταινία για το Διαδίκτυο, η οποία θα είναι διαθέσιμη σε όλους και σε οποιαδήποτε μορφή. Χρειάζεται να συγκεντρώσουμε 35.000 ευρώ σε 26 ημέρες».

Η δεύτερη είναι ο τρόπος που το κάνει μέσω του http://www.fundable.com/groupactions/groupaction.2009-09-15.3238426801.

Για όσους έχουν ιδέες αλλά όχι τα απαραίτητα μέσα για να τις πραγματοποιήσουν!

Οπως για παράδειγμα, η απογοητευμένη AlarmCall (How to make a good plan and then flush it down the toilet).



>>>Διαβάστε κι εδώ: Τεχνηέντως 26 Σεπτεμβρίου 2009

Πράσινο ΚΟΥΝΟΥΠΙ

...τα πήρε στο κρανίο και τα χώνει!

Καλά κάνει!

ΜΑΓΝΗΤΗΣ: Νέο "Look"...

Από τους αξιόλογους ιστολόγους της επαρχίας (=δηλαδή της καλύτερης Ελλάδας), ο Μαγνήτης, άλλαξε το Look του ιστολογίου του...

Ωρα καλή στην πρύμνη του!

>>>ΜΑΓΝΗΤΗΣ

Does Anybody Here ....

>>>Does Anybody Here Remember Vera Lynn?

Για τη Vera Lynn γράφει σήμερα ο Στάθης ένα υπέροχο κείμενο...

Διαβάστε το...

Εκλογές 1974-2000

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 17/1/2004 και το υπογράφουν οι ΑΝΤ. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Ογκος και παλμός

Των ΑΝΤ. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΕΚΛΟΓΕΣ 1974 Μετά από εφτά χρόνια δικτατορίας και με βαρύ τίμημα την προδοσία της Κύπρου, η Ελλάδα αναπνέει πάλι ελεύθερα και στις 24 Ιουλίου του 1974 σχηματίζεται κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Οι εκλογές προκηρρύσονται για τις 17 Νοέμβρη και το δημοψήφισμα για το Πολειτιακό στις 8 Δεκεμβρίου. Οι πρώτες αντιδράσεις για την ημερομηνία των εκλογών προέρχονται από τον Ανδρέα Παπανδρέου που μιλάει για «ασέβεια προς τα θύματα του Πολυτεχνείου» ενώ ο Καραμανλής ανταπαντά ότι «η σύμπτωση εκλογών και της πρώτης επετείου αποτελεί το καλύτερο μνημόνιο για τους πεσόντες». Στις προεκογικές συγκεντρώσεις, που χαρακτηρίζονται από τον τεράστιο όγκο και παλμό της νεολαίας και μεταδίδονται από την κρατική τηλεόραση, ο Καραμανλής της νεοσύστατης Ν.Δ. επιδιώκει ισχυρή πλειοψηφία για «να σώσει τη χώρα». Ο Μίκης Θεοδωράκης δηλώνει δημοσίως «Καραμανλής ή τανκς», ενώ οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ φωνάζουν το σύνθημα «Στις 18 με σοσιαλισμό».

ΕΚΛΟΓΕΣ 1977 Παραμονές των εκλογών του 1977 μια σφοδρή βροχόπτωση στην Αθήνα προκαλεί 36 θύματα. Η καταστροφή απασχολεί τα πρωτοσέλιδα μόνο για τρεις ημέρες και στη συνέχεια η επικαιρότητα επανέρχεται στο προεκλογικό κλίμα.

Ηταν οι δεύτερες εκλογές μετά τη μεταπολίτευση. Και ήταν φυσικό να έχουν φανατισμό, πόλωση, μαχητικότητα. Οι αρχηγοί των κομμάτων ζητούσαν προβολή των θέσεών τους από τη μικρή οθόνη, αλλά και διακομματικό έλεγχο, ώστε να μη χρησιμοποιούνται τα κρατικά κανάλια από την κυβέρνηση. Τρία, σχεδόν, χρόνια μετά την πτώση της χούντας τα πάθη ήταν ακόμα πολύ έντονα. Η Εθνική Παράταξη, ακροδεξιός σχηματισμός, συγκεντρώνει 6,84%, ενώ αρκετές είναι οι αναφορές των αρχηγών της αντιπολίτευσης πως η Νέα Δημοκρατία είναι το θερμοκήπιο δικτατορικών -αντιδημοκρατικών αντιλήψεων. Συχνά τα επεισόδια μεταξύ ψηφοφόρων, πυρπολισμοί γραφείων, ξυλοδαρμοί. Πολυπληθείς και συνεχείς οι συγκεντρώσεις και οι ομιλίες των πολιτικών αρχηγών σε όλη την επικράτεια. Εμπρηστικά συνθήματα κυρίως από τα δύο μεγάλα κόμματα, βεγγαλικά, σημαίες, οχλοβοή. Η επίλυση του Κυπριακού, κύριο θέμα στην ατζέντα των κομμάτων. Το ΠΑΣΟΚ κατά της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ, υπέρ των συνεταιρισμών και του μοιράσματος της εκκλησιαστικής περιουσίας στους ακτήμονες, των κρατικοποιήσεων. Η Νέα Δημοκρατία υπέρ της ελεύθερης αγοράς.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1981 Στο 53% πίστευε πως θα έφτανε στις εκλογές του 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου. Βέβαια και το 48,4% που απέσπασε τελικά είναι το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει λάβει έως σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Μία ήταν η λέξη-κλειδί για τις εκλογές εκείνες. «Αλλαγή» και παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες της Νέας Δημοκρατίας, που με αρχηγό τον Γιώργο Ράλλη διατυμπάνιζε πως εξασφάλιζαν τη σταθερότητα, οι ψηφοφόροι έστειλαν το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά στην κυβέρνηση. Επρόκειτο για τις πιο ακριβές εκλογές μέχρι τότε. Σύμφωνα με υπολογισμούς, ξεπέρασαν τα δύο δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ για πρώτη φορά επιστρατεύτηκαν νέες τεχνολογίες. Αυτό τότε σήμαινε βίντεο. Τα πολιτικά κόμματα νοίκιαζαν κατά δεκάδες τέτοια μηχανήματα, προκειμένου να προβάλουν τις θέσεις τους. Παράλληλα οι πολιτικοί αρχηγοί επισκέπτονταν όλη την επικράτεια για να μιλήσουν σε ανοικτές μεγάλες συγκεντρώσεις. Μέσα σε ενάμιση μήνα ο Α. Παπανδρέου επισκέφτηκε πάνω από 25 πόλεις. Υποσχόταν κάψιμο των φακέλων, αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, επιστροφή των πολιτικών προσφύγων, πολιτικό γάμο, κρατικοποιήσεις. Η Νέα Δημοκρατία είχε ακόμα στα ψηφοδέλτιά της ακροδεξιούς υποψηφίους, μοίραζε επιταγές στους αγρότες προχωρούσε σε ρυθμίσεις για βιοτέχνες. Ο Χαρίλαος Φλωράκης ήλπιζε πως το ΚΚΕ θα έφτανε στο 17% (τελικά έλαβε 10,85%), ενώ δεν απέκλειε μετεκλογικές συνεργασίες. Βέβαια, όπως έλεγε, δεν αρκούσε μόνο να φύγει η Δεξιά αλλά να ερχόταν και η αλλαγή. Στη νέα Βουλή μετέχουν μόνο τα τρία προαναφερόμενα κόμματα.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1985 «Για εκλογές πόλωσης και φανατισμού που μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στην Ελλάδα» έκαναν λόγο στα δημοσιεύματά τους τα ξένα περιοδικά την άνοιξη του 1985. Ηταν η πρώτη φορά που ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης και ο Ανδρέας Παπανδρέου διασταύρωναν τα ξίφη τους και η σύγκρουσή τους για την κατάκτηση της εξουσίας ήταν σφοδρότατη. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός χαρακτήριζε τον Μητσοτάκη προδότη και απόβλητο της πολιτικής ιστορίας, κατήγγελλε πως είχε σχέσεις με τον τέως, καθώς και με ακροδεξιά στοιχεία.

Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας με τη σειρά του ζητούσε την παραίτηση του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Χρήστου Σαρτζετάκη («είναι κομματικό όργανο» δήλωνε), ενώ έλεγε τον Α. Παπανδρέου αναξιόπιστο και ότι ήταν ο κύριος υπεύθυνος για την κακή εικόνα της χώρας. Την ήδη τεταμένη κατάσταση πυροδοτούσαν και δημοσιεύματα σε εφημερίδα με κατοχικές φωτογραφίες του Κ. Μητσοτάκη ανάμεσα σε Γερμανούς στρατιώτες.

Τα κόμματα της Αριστεράς, από την πλευρά τους, μιλούσαν για πόλωση, προεκλογική εκστρατεία φόβου και τρομοκρατική κινδυνολογία.

Η προεκλογική περίοδος πέρασε μέσα στα πούλμαν και στα ατέλειωτα πήγαινε-έλα τον ψηφοφόρων που μετείχαν στις ογκώδεις προεκλογικές συγκεντρώσεις ανά την επικράτεια. Σύμφωνα με υπολογισμούς μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών είχαν μοιραστεί από τα δύο μεγάλα κόμματα περισσότερα από 7 εκατομμύρια πλαστικά σημαιάκια.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1989 Τις αποκάλεσαν και «ροζ» ή εκλογές της κρεβατοκάμαρας αν και τα σεξουαλικά δεν μονοπώλησαν την προεκλογική διαμάχη. Το αίτημα της κάθαρσης είχε τεθεί ήδη ένα χρόνο νωρίτερα όταν φούντωσε ο θόρυβος γύρω από το «σκάνδαλο» Κοσκωτά. Ο πρώην τραπεζίτης-εκδότης ήταν τον Ιούνιο του '89 ήδη έγκλειστος στις φυλακές του Σάλεμ των ΗΠΑ αλλά σε τακτά χρονικά διαστήματα έστελνε στην Ελλάδα κασέτες όπου διατύπωνε κατηγορίες κατά της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Μέχρι την τελευταία ημέρα δε, αιωρείτο ο φόβος ότι θα έστελνε στην Ελλάδα κασέτα με τον Ανδρέα τον ίδιο να μιλά μαζί του...

Αλλη έννοια «κλειδί» για τις εκλογές του Ιουνίου και τις άλλες δύο που ακολούθησαν έως τον Απρίλιο του 1990 ήταν εκείνη της κυβερνητικής αυτοδυναμίας.

Η πιθανότητα να μην προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση (επαληθεύτηκε με τα αποτελέσματα) είχε δώσει τροφή σε σενάρια και δημόσιο διάλογο για τη δυνατότητα μετεκλογικών συνεργασιών.

Ο Κ. Μητσοτάκης που βρισκόταν για πρώτη φορά κοντά στην πρωθυπουργία άλλοτε μιλά για το ΠΑΣΟΚ που κυλίστηκε στη λάσπη κι άλλοτε για εθνική συμφιλίωση.

Ζητά επιμόνως τηλεοπτικό διάλογο με τον Α. Παπανδρέου και αυτοδυναμία για να μην παραγραφούν τα σκάνδαλα - κάποτε μάλιστα τόνισε ότι δεν θα μπορούσε να συνεργασθεί με την «μαρξιστική» Αριστερά.

Στον νεότευκτο τότε Συνασπισμό ανοίγει διάλογος για τις προϋποθέσεις μετεκλογικής συνεργασίας ώστε να μην παραγραφούν τα σκάνδαλα. Προκαλεί έτσι, μια μέρα μετά τη σφαγή στην πλατεία Τιεν αν Μεν, την παροιμιώδη δήλωση του Θ. Πάγκαλου ότι εάν συνεργασθεί ο ΣΥΝ με τη Δεξιά «θα γίνει Πεκίνο».

Ωστόσο, ο πολιτικός λόγος παραμένει απών και χαμένος πίσω από κασέτες, κοριούς, πορνοφωτογραφίες και μεγάλη συζήτηση προκαλεί το πρωτοσέλιδο της «Ε» της 2ας Ιουνίου: μια ολόλευκη σελίδα.

Ως απάντηση στις αποκαλύψεις για τη Δήμητρα Λιάνη και τη βίλα της Εκάλης, η «Αυριανή» απειλεί με δημοσίευση συνομιλιών του Κ. Μητσοτάκη με κάποια Κατερίνα.

5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1989

Αρχές Οκτωβρίου η κυβέρνηση Τζαννετάκη, «συγκυβέρνηση ακυβερνησίας και μισαλλοδοξίας» κατά τον Α. Παπανδρέου, υποβάλλει παραίτηση.

Προκηρύσσονται εκλογές με σαφείς ενδείξεις ότι δεν θα επιτευχθεί αυτοδυναμία και πάλι.

Εχει προηγηθεί η δολοφονία του Π. Μπακογιάννη από τη 17Ν, ο Μ. Θεοδωράκης συστρατεύεται με τον Κ. Μητσοτάκη καταγγέλλοντας το ΠΑΣΟΚ. Δημοσιοποιούνται από τον Χ.Φλωράκη μυστικές διαπραγματεύσεις του Ανδρέα με τις ΗΠΑ για τις αμερικανικές βάσεις.

Ο Α. Παπανδρέου ζητά μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΝ αν και τον θεωρεί «τσόντα» και δεκανίκι της ΝΔ. Ο Χ. Φλωράκης απαντά με το παροιμιώδες: «Να λείπει το βύσσινο».

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που στην αρχή του 1989 είχε χαρακτηρίσει -επίσης παροιμιωδώς- την Ελλάδα «απέραντο φρενοκομείο» επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς όλοι συζητούν την πιθανότητα να προταθεί ως Πρόεδρος Δημοκρατίας.

Ο Κ. Μητσοτάκης άλλοτε αποκλείει μετεκλογική συνεργασία με άλλα κόμματα κι άλλοτε δηλώνει ότι δεν επιμένει να γίνει πρωθυπουργός, αν αυτό θα εμπόδιζε κυβέρνηση συνεργασίας.

Κάποια στιγμή προαναγγέλλει ότι θα γίνει «Θάτσερ» (υπαινισσόμενος σκληρά οικονομικά μέτρα) και προκαλεί δήλωση Ανδρέα για «βαλκανικό θατσερισμό». Εντός ΠΑΣΟΚ, οι Κ. Σημίτης και Γ. Παπανδρέου μιλούν για τις προοπτικές του κόμματος μετά τον Ανδρέα (ο πρώτος δέχεται κομματική «επίπληξη»).

Δελφινίσματα από τον Μ. Εβερτ, αναταραχή και στον ΣΥΝ από τη σύγκρουση με την ηγεσία της ΚΝΕ.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1990 Η τρίτη εκλογική αναμέτρηση μέσα σε δέκα μήνες γίνεται Κυριακή των Βαΐων. Η κυβέρνηση Ζολώτα έχει παραιτηθεί αφού προηγουμένως πολλάκις υπονομεύθηκε από τα τρία κόμματα που τη στήριξαν. Η οικονομική κρίση φουντώνει και αποδίδεται στην ακυβερνησία της προηγούμενης περιόδου, ωστόσο ελάχιστα ο πολιτικός διάλογος αφορά τα μέτρα που περιλαμβάνονται στα προγράμματα των κομμάτων. Οι πολίτες μοιάζει να έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στις κυβερνήσεις συνεργασίας αλλά και στο περιεχόμενο της διαμάχης ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς μετά τα «Κώστα μου»-«Ανδρέα μου»-«Χαρίλαέ μου» ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ δείχνουν τώρα έτοιμοι για συνεργασία, την οποία καταγγέλλει ο Κ. Μητσοτάκης για να χαρακτηρισθεί «δημαγωγός» από τον Χ. Φλωράκη. Ενας νεκρός και τέσσερις τραυματίες σε επεισόδια που γίνονται στο Ηράκλειο μεταξύ πράσινων και γαλάζιων οπαδών.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1993 Οι εκλογές γίνονται αφού η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χάσει την εμπιστοσύνη της Βουλής μετά την αποχώρηση του Αντ. Σαμαρά και βουλευτών που επρόσκειντο σ' εκείνον.

Ο Κ. Μητσοτάκης επιχειρεί πόλωση του κλίματος και μιλά για τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που τον έριξαν. Ανταλλάσσει ύβρεις με τον Αντ. Σαμαρά και αφήνει υπαινιγμούς για την ικανότητα του Α. Παπανδρέου να κυβερνήσει. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλά για «εκλογές λύτρωσης», απευθυνόμενος στα πλήθη που και πάλι συρρέουν στις συγκεντρώσεις.

Συχνότατα ακολουθούν επεισόδια ανάμεσα σε οπαδούς και συμπλοκές που ενίοτε εξελίσσονται σε οδομαχίες.

Ο ξένος Τύπος προβλέπει συντριβή της Νέας Δημοκρατίας μέσα στην οποία έχει διαμορφωθεί εδώ και καιρό εσωκομματική αντιπολίτευση (Μ. Εβερτ, Αθ. Κανελλόπουλος, Στ. Δήμας) και ο Κ. Μητσοτάκης δηλώνει ότι εάν χάσει, θα κινήσει διαδικασία για αλλαγή αρχηγού.

ΕΚΛΟΓΕΣ 1996 Για πρώτη φορά θα εμφανιστούν εν όψει αυτών των εκλογών οι πολιτικοί αρχηγοί σε απ' ευθείας τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις.

Ο Κώστας Σημίτης που επιδιώκει τη λαϊκή εντολή για να εδραιώσει τη θέση μετά το θάνατο του Α. Παπανδρέου και ο Μιλτιάδης Εβερτ που διαδέχθηκε τον Κ. Μητσοτάκη διασταυρώνουν τηλεοπτικώς τα ξίφη τους μιλώντας για τα εθνικά (πρόσφατη η κρίση στα Ιμια) και την οικονομία.

«Να σηκωθώ από τον καναπέ», γραμμένο πάνω σε φύλλο ημερολογίου αποτελεί το πρωτοσέλιδο της «Κ.Ε.» στις 22/9. Πιπεράτα προεκλογικά σχόλια για την ανορθογραφία του Μ. Εβερτ (Η... Απωνία κ.λπ.), χαμηλότεροι τόνοι ακόμη και στις προεκλογικές συγκεντρώσεις.

ΕΚΛΟΓΕΣ 2000 Τι θα μείνει αξέχαστο από τις εθνικές εκλογές του 2000;

Ο 86χρονος Καλαματιανός που ξεχάστηκε από τους συγγενείς του στο Ολυμπιακό Στάδιο και κοιμήθηκε στις κερκίδες μετά την ομιλία του Κώστα Καραμανλή. Κατά τα λοιπά η προεκλογική περίοδος εξελίχθηκε ήρεμα, πιο σωστά άνευρα, με τους ψηφοφόρους ξαπλωμένους στον καναπέ να παρακολουθούν τις εμφανίσεις των πολιτικών στη μικρή οθόνη ή να διαβάσουν τις δημοσκοπήσεις από τις εφημερίδες. Τα δύο μεγάλα κόμματα απέφυγαν σε μεγάλο βαθμό τις οξύτητες και επικεντρώθηκαν στα προεκλογικά τους προγράμματα και τις όποιες παροχές.

Η Νέα Δημοκρατία μάλλον εμφάνισε περισσότερα εσωκομματικά προβλήματα.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο δείκτης του Χρηματιστηρίου παρέμεινε σταθερός (αν και μετά τις εκλογές έπεσε σε ένα μήνα κατά 1.000 μονάδες).

Η Νέα Δημοκρατία προσπαθούσε να πείσει ότι για τους εγκλωβισμένους της Σοφοκλέους υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση, ενώ το ΠΑΣΟΚ υποστήριζε πως η κάθοδος θα ανακοπτόταν. Μεγάλο βάρος δόθηκε στην τηλεοπτική αναμέτρηση Κ. Σημίτη και Κ. Καραμανλή, με σεμινάρια ταχείας εκπαίδευσης από επικοινωνιολόγους και άλλους ειδικούς.

Σε χαμηλούς τόνους κινήθηκαν και τα κόμματα της Αριστεράς.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/01/2004

Ekloges 2009: Οι αφίσες του Kaltsovrakou

...Είναι, όπως πάντα, όλα τα λεφτά!

Θα τις βρείτε όλες εδώ: http://kaltsovrako.wordpress.com/

Ετσι, να μην ξεχνιόμαστε...

Ο Γρηγόρης Ψαριανός στο "ΣΥΡΙΖΑ-ζικ Παρκ"

Για όσους κρατούν φιλίες από το '65, δώδεκα παρά πέντε έχω κάτι να τους πω...

Φίλε γερά! Γερά με τσαμπουκά!

Ενα οικολογικό κατσαβίδι

Προσπαθώ από τη Δευτέρα να αποσυνδέσω την ιστορία από την πολιτική αλλά δεν τα καταφέρνω!
(Παρόμοιο πρόβλημα με μένα φαίνεται να έχει και ο Στάθης: Ματσούκας ενύπνιον)

Ομοίως, βεβαίως-βεβαίως, προσπαθώ να αποσυνδέσω τα οικολογικά μανιφέστα από τα newbusiness της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας και άλλων βιομηχανιών!

Any help Mr Chrisogelos????

Περί κομμάτων και βούλησης

Εγραφα πριν από κάμποσες ημέρες για το "μεγάλο ρεύμα" της Αποχής που φαίνεται οτι εξανεμίστηκε μέσα σε λίγους μήνες.
Που είναι όλοι αυτοί που μπροστά στην "απαξίωση" της πολιτικής, των πολιτικών και των κομμάτων αποφάσισαν, τον περασμένο Ιούλιο, να πάνε για μπάνιο;
Αλλά και για τους άλλους που τσάτρα-πάτρα πήγαν στα εκλογικά τμήματα, τι απέγινε η "χαλαρή ψήφος" τους;
Και αν τελικά επαληθευτεί η πρόβλεψη πως για μία ακόμη φορά τα δύο μεγάλα κόμματα θα συγκεντρώσουν ποσοστό άνω του του 75% τότε έχουμε να κάνουμε με τις δύο όψεις της ίδια κρίσης. Της κρίσης του πολιτικού σώματος. Δηλαδή της ίδια της κοινωνίας. Των ίδιων των πολιτών.
Η μια όψη απεικονίζει την απαρέσκεια, την αδιαφορία και την τάση που λέει "όλοι ίδιοι είναι, διεφθαρμένοι και αναξιόπιστοι".
Και η άλλη όψη δείχνει πως τελικά το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας -και μαζί τους οι παραπάνω- στοιχίζεται υπάκουα πίσω από τα κόμματα ελπίζοντας πως έτσι θα αποκομίσει ωφέλη και στηρίζοντας ουσιαστικά τους "διεφθαρμένους" και τους "αναξιόπιστους".
Αντιφατικό;
Πως γίνεται να καταγγέλλεις την "κομματικοποίηση" και τη "διαφθορά" και από την άλλη να της χαρίζεις την ψήφο σου;
Πως γίνεται να θεωρείς πως όλοι δουλεύουν για την τσέπη τους και από την άλλη να τους επικροτείς;
Πως γίνεται να λες οτι τα κόμματα δεν υπηρετούν τη λαϊκή βούληση και τα συμφέροντα της κοινωνίας και από την άλλη να εκφράζεις έτσι αυτή, τη δική σου βούληση;
Κι όμως γίνεται.
Και γίνεται διότι (μας έχουν μάθει να) θεωρούμε π.χ., πως άλλο οι Ευρωεκλογές και άλλο οι Εθνικές Εκλογές. Αλλο το τι πιστεύω και άλλο το τι ψηφίζω. Αλλο η βούλησή μας και άλλο το συμφέρον μας. Αλλο η ψήφος μας και άλλο το αποτέλεσμα εκ της ψήφου μας.
Είναι εύκολο όμως, από την άλλη, να πεις οτι για όλα φταίνε τα κόμματα, μικρά και μεγάλα. Στην ψυχολογία αυτό λέγεται "μεταβίβαση".

Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...
Κι αυτό που συμβαίνει είναι πως είτε στην πραγματικότητα δεν πιστεύουμε στην κρίση της πολιτικής, των πολιτικών και των κομμάτων είτε πως αυτή η κρίση περιλαμβάνει και εμάς τους ίδιους σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο.
Δύσκολα θα παραδεχτούμε το δεύτερο. Επικεντρωνόμαστε λοιπόν στο πρώτο κι έτσι μεταβιβάζουμε την ευθύνη κι έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας.
Μας φταίει η πολιτική. Και οι πολιτικοί. Μας "φταίνε" τα κόμματα. Και μας "φταίνε" τα κόμματα ακριβώς διότι είναι οι εκφραστές της πολιτικής.
Είναι όμως μόνο αυτό;
Οχι βέβαια!
Τα κόμματα είναι οι χώροι μετασχηματισμού της πολιτικής βούλησης του λαού σε πολιτειακές αποφάσεις. Αυτός είναι ο ρόλος τους.
Αν ρωτούσες κάποιον "με τι θα αντικαθιστούσες τα κόμματα" θα του ήταν μάλλον δύσκολο να απαντήσει. Με τεχνοκράτες; Με επιστήμονες; Με στρατιωτικούς; Με παπάδες ή με δικτάτορες;
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η ύπαρξη των κομμάτων... Τουλάχιστον όχι για εκείνους που δεν κάνουν μια από τις παραπάνω επιλογές που προφανώς δεν έχουν καμιά σχέση με τη δημοκρατία (άρα και με αυτή τη συζήτηση).
Το πρόβλημα είναι στο πως μετασχηματίζουν τη βούληση του λαού.
Κι αν πάμε και λίγο βαθύτερα: Ποια είναι η βούληση του λαού;

Αυτό που στην πραγματικότητα έχει συμβεί και επιλύει -κακήν κακώς- τις αντιφάσεις είναι οτι ανεπαισθήτως έχουμε μετατραπεί σε μη-πολίτες (μόνο κατ' όνομα πολίτες) που δεν ξέρουν ούτε να διοικούνται ούτε να διοικούν, όπως θα έλεγε ο Αριστοτέλης.
Μη-πολίτες που συνιστούν μια μη-κοινωνία και εκφράζοντας τη μη-βούλησή τους, άλλοτε με την αποχή και άλλοτε με την στοίχιση πίσω από τα κόμματα, στηρίζουν κάτι που μοιάζει με δημοκρατία αλλά δεν είναι.

Διότι προφανώς τόσο η δημοκρατία όσο και η έκφραση της λαϊκής βούλησης -η οποία και πιστοποιεί τη λαϊκή κυριαρχία- δεν είναι απλώς και μόνο κάποια άρθρα ενός Συντάγματος, ενός νόμου δηλαδή. Είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό...

Συνεκδοχικά, το να είσαι πολίτης δεν έχει να κάνει μόνο με το αν απέχεις αποδοκιμάζοντας ούτε με το αν συμμετέχεις επιδοκιμάζοντας σε κάποιες εκλογές.
Εχει να κάνει με το αν έχεις ή δεν έχεις δική σου βούληση. Αν δηλαδή αναλαμβάνεις ο ίδιος την ευθύνη του εαυτού σου και του συνόλου, της ομάδας, της τάξης, της κοινωνίας στις οποίες ανήκεις.
Εχει να κάνει με τις γνώσεις που θα έπρεπε να έχεις έτσι ώστε να διαμορφώσεις και να εκφράσεις αυτή τη βούληση αλλά και την δύναμη και την αποφασιστικότητα να την επιβάλεις.

Οσο αυτό δεν συμβαίνει, τόσο θα βυθιζόμαστε στην παρακμή ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος και εναλλαγής κυβερνήσεων και βέβαια ανεξαρτήτως του αν ψηφίζουμε ή όχι.

Φοβερό ερώτημα...

-ΠΩΣ έφτασε η Αστυνομία στη γιάφκα του Χαλανδρίου;

Και η ακόμη πιο φοβερή απάντηση:

-Με περιπολικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Δύο άνδρες έφτασαν με ταξί και άλλοι τέσσερις με λεωφορείο ενώ ένας αξιωματικός πήρε το Μετρό και κατέβηκε στη Δουκίσσης Πλακεντίας!

ΟΙ U2 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!!

Η U2 360° TOUR
ANAKOINΩNEI THN ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ 2010

ΟΙ U2 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!!
Ο.Α.Κ.Α. – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΤΑΔΙΟ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου

«…Το rock στα μεγάλα στάδια είναι το τελικό μέτωπο, οι U2 θαρραλέα πήγαν εκεί όπου κανείς άλλος δεν έχει ξαναπάει» The Globe & Mail, Toronto.

Ακολουθώντας την τεράστια επιτυχία της περιοδείας 2009, οι U2 επιβεβαίωσαν ότι η πολύ επιτυχημένη 360° Tour θα συνεχιστεί το 2010, σύμφωνα με τη σημερινή ανακοίνωση της εταιρείας παραγωγής Live Nation. Έχοντας μόλις κυκλοφορήσει το U2 Mobile άλμπουμ τους, “No Line On The Horizon”, το 12ο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, η περιοδεία 2010 θα έχει χορηγό για μια ακόμη φορά την BlackBerry.

Με ένα κυλινδρικό σύστημα βίντεο που αποτελείται από πλέγμα οθονών LED και μια ατσάλινη κατασκευή που βρίσκεται 150 πόδια (45 μέτρα) από το έδαφος πάνω από μια τεράστια σκηνή με περιστρεφόμενες γέφυρες, το συγκρότημα δημιούργησε μια μοναδικά άμεση προς τους θεατές εμπειρία 360 μοιρών. Οπότε, οι Ευρωπαίοι θαυμαστές που δεν είχαν την δυνατότητα να παρευρεθούν, θα έχουν μια νέα ευκαιρία να ζήσουν την φαντασμαγορική εμπειρία της U2 360° Tour μέσα στον επόμενο χρόνο με επιβεβαιωμένες στάσεις σε Γερμανία, Δανία, Φινλανδία, Ρωσία, Αυστρία, Ελλάδα, Τουρκία, Γαλλία, Βέλγιο, Ισπανία και Πορτογαλία.

Κρατώντας την ιδέα ότι αυτή η περιοδεία είναι κάτι περισσότερο από μια μοναδική σκηνική κατασκευή με άριστη ορατότητα, τα εισιτήρια για την U2 360° 2010 περιοδεία θα κυμανθούν για ακόμα μια φορά με τρόπο που το 85% αυτών θα τιμώνται λιγότερο από 95 ευρώ, με γενική είσοδο στην αρένα στην τιμή των 55 ευρώ και τουλάχιστον 10.000 εισιτήρια στην τιμή των 30 ευρώ (ή το ισότιμο).

Εισιτήρια για τις εμφανίσεις των U2 στα πλαίσια της 360° Tour, στο Χόρσενς, στο Ελσίνκι και στη Βιέννη θα διατεθούν προς πώληση από το επόμενο Σαββατοκύριακο (δείτε παρακάτω το πρόγραμμα).
Η διάθεση εισιτηρίων για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές συναυλίες θα γίνει τις επόμενες εβδομάδες. Οι λεπτομέρειες για όλες τις ημερομηνίες, οι πληροφορίες για τη διάθεση εισιτηρίων καθώς και οπτικό υλικό και βίντεο από τη μοναδική παραγωγή και το πλάνο των θέσεων είναι διαθέσιμα στο U2.com.

Οι εγγεγραμμένοι στο U2.com θα έχουν αποκλειστικά τη δυνατότητα να αγοράσουν εισιτήρια για τις συναυλίες του 2010 νωρίτερα από την ημερομηνία διάθεσης των εισιτηρίων για το ευρύ κοινό. Επιπλέον, οι ήδη εγγεγραμμένοι που θα ανανεώσουν την συνδρομή τους – και αυτοί που θα εγγραφούν για πρώτη φορά – θα λάβουν ένα limited edition U2 remix CD. Όλες οι λεπτομέρειες στο: www.u2.com

Η U2 360° Tour είναι μία παραγωγή της Live Nation Global Touring και χορηγία της εταιρείας BlackBerry

www.U2.com






U2 360° TOUR 2010
Presented by BlackBerry
EUROPEAN TOUR ITINERARY

10-August Frankfurt, Germany Commerzbank Arena On sale soon
12-August Hannover, Germany AWD Stadium On sale soon
15-August Horsens, Denmark Stadium On sale Oct. 03
20-August Helsinki, Finland Olympic Stadium On sale Oct. 05
25-August Moscow, Russia Luzhniki On sale soon
30-August Vienna, Austria Ernst Happel Stadium On sale Oct. 03

03-September Athens, Greece Olympic Stadium On sale soon
06-September Istanbul, Turkey Ataturk Olympic Stadium On sale soon
15-September Munich, Germany Olympic Stadium On sale soon
18-September Paris, France Stade de France On sale soon
29-September Seville, Spain Olympic Stadium On sale soon

02-October Coimbra, Portugal Stadium On sale soon

Επιπλέον ημερομηνίες και πόλεις θα επιβεβαιωθούν σύντομα. Το πρόγραμμα μπορεί να αλλάξει.
Για ολοκληρωμένες πληροφορίες σχετικά με την περιοδεία και τα εισιτήρια, fan club memberships, merchandise και άλλα, επισκεφτείτε:
www.U2.com


U2 European publicity:
RMP - 44 20 8 749 7999
press@rmplondon.co.uk

Live Nation Publicity:
John Vlautin - 310-867-7127
johnvlautin@livenation.com

S. O. S. για ένα παιδί

Ο 12ΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ (HARLEY STREET CLINIC).

ΓΙΑ ΤHN ΟΙΚΟNOΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΗΚΕ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΕΩΝ ΜΟΥΔΑΝΙΩΝ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 421/750670-83.

O ΣΥΡΙΖΑ στη Χαλκιδική

Τα τελευταία χρόνια ακούγονται ολοένα και περισσότερες φωνές διαμαρτυρίας για το πολιτικό μας σύστημα. φωνές ενάντια στην αναξιοκρατία και τη διαφθορά. . Αλλά για την κατάσταση όπου επικρατεί στον τόπο μας οι πολίτες απλώς γυρίζουν την πλάτη τους. Οι πολίτες εμπιστεύονται όλο και λιγότερο το ίδιο τους το κράτος Δεν πιστεύουν πια στην πολιτική και τους πολιτικούς. Οι περισσότεροι έλληνες σήμερα είναι απαισιόδοξοι για το μέλλον τους!
Και τι κάνουμε γι όλα αυτά?
Νομίζουμε ότι δεν έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τα πράγματα…
Αισθανόμαστε έρμαια του συστήματος…
γυρίζουμε την πλάτη στα κόμματα και την πολιτική και απέχουμε…
Ψηφίζουμε κάτι για τα μικροσυμφέροντα μας…
Ψηφίζουμε κάτι από συνήθεια…
Σκύβουμε το κεφάλι… ...

Όχι
Πρέπει να συμμετέχουμε
Δεν πρέπει να αφήσουμε να αποφασίζουν άλλοι για μας
Μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα

Γι αυτό συμμετέχω
Θέλω να ακουστεί η φωνή της νέας γενιάς
Θέλω να ακουστεί η αγωνιά των εργαζομένων
Θέλω να ακουστούν τα προβλήματα των επαγγελματιών

θέλω όραμα για τον τόπο μου.
Θέλω ελπίδα για το μέλλον μου
Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, ούτε παντογνώστες
Αλλά δεν υπάρχει όμως και κατάσταση που δεν ανατρέπεται
Και πάντα υπάρχει κάτι καλύτερο να ελπίζουμε

Μπορούμε και έχουμε χρέος να προσπαθήσουμε
Πρέπει να βγει μπροστά ο καθε πολίτης και να διεκδικήσει
Σαν πολίτης και σαν ένας καθημερινός άνθρωπος θέλω να παλέψω.
Ζητάω από σας την ευκαιρία να βγω μπροστά να προσπαθήσω
Και θα το κάνω με όλες μου τις δυνάμεις

Δήμου Αριστομένης
Υποψήφιος βουλευτής του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.

Ελά, ρε, να παίξουμε άλλο ένα να σε σκίσω...

Κλασσική ατάκα χαμένου ταβλαδόρου!

Το ντιμπέιντ της αιμορροΐδας

Δύσκολο πράγμα να στέκεσαι όρθιος για 75 λεπτά όταν πάσχεις από αιμορροϊδοπάθεια...

Ο κύριος πρόξενος Φρανκφούρτης

Πρόξενος Φρανκφούρτης ήταν το 1972 ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΛΑΟΣ και πρώην Διοικητής της ΚΥΠ.
Για τα έργα και τις ημέρες του διαβάζω στο ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ:

Γιάννης Κοραντής. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη!
Ο γνωστός ΕΥΠίτης - ΚΥΠατζής τι σχέση μπορεί να έχει με τον Πολύγυρο;
-Κι όμως!
Το 1972, επί χούντας, υπηρετεί ως πρόξενος στην Φρανκφούρτη! Εκεί λοιπόν, ο τυπάκλας, είναι αυτός που υπογράφει για την αφαίρεση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ του Πολυγυρινού Δημήτρη Μπανάβα (σήμερα συνταξιούχος ΔΕΗ), εξ αιτίας της αντιδικτατορικής δράσης του!
-Άξιος, λοιπόν, για τη θέση που τον πρόσφερε ο Καρατζαφέρης!!! Μόνο για κείνο το ψηφοδέλτιο αξίζει!

Στις 5 Οκτωβρίου θα είναι, δυστυχώς, στη Βουλή!

ΚΡΑΤΟΣ

Δεν ξέρω αν το έχουμε συνειδητοποιήσει ή έστω αντιληφθεί αμυδρά αλλά από τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009 επιστρέφει το ΚΡΑΤΟΣ!
Η σχετική επίσημη ανακοίνωση υπάρχει σε όλες τις σημερινές, κυριακάτικες εφημερίδες ου μην αλλά και σε τηλεοπτικά σποτ.
Η ανακοίνωση βεβαίως γράφει: "Αλλάζουμε το κράτος για να υπηρετεί τον πολίτη" με -εκείνα τα ανατριχιαστικά- πράσινα γράμματα στο -ακόμη πιο αντριχιαστικό- λαχανί φόντο, όμως η λέξη ΚΡΑΤΟΣ, φτιαγμένη με ορθομαρμάρωση, είναι που κυριαρχεί στη σελίδα και στην οθόνη. Φαντάζομαι οτι η λέξη ΚΡΑΤΟΣ κυριαρχεί επίσης στο μυαλό της ομάδας των επικοινωνιολόγων του ΠΑΣΟΚ κι αφού κυριαρχεί στα δικά τους μυαλά θα κυριαρχεί επίσης και στα μυαλά της ηγετικής ομάδας της ΙπποΚΡΑΤΟΥΣ!
Ενα ΚΡΑΤΟΣ που όπως λέει παρακάτω το ΧΤΙΖΟΥΜΕ (για την ακρίβεια θα το ΧΤΙΣΟΥΝ) από 5 Οκτωβρίου 2009 και πέρα...
Και ναι μεν ισχυρίζονται οτι θα το χτίσουν "φιλικό προς τον πολίτη" και "μπλα, μπλα, μπλα, Δημοκρατία. Μπλα, μπλα, μπλα, τους εκλέξαμε" δεν παύει όμως, το ξαναλέω, να δεσπόζει ως η ψυχή του μηνύματος κάπως όπως δεσπόζει το Κρεμλίνο στην καρδιά της Μόσχας, το Μουσείο της Ακρόπολης στην καρδιά της Αθήνας και η Πυραμίδα του Χέοπα στην καρδιά της ερήμου.
ΚΡΑΤΟΣ!
Με γράμματα-κουμούτες και με σκαλιά που θυμίζουν τα σκαλιά του Μεγάρου της ΓΑΔΑ, του Δικαστικού Μεγάρου αλλά και του Μεγάρου Φίλων της Μουσικής Αθηνών.
Ολόιδια!
Και με μια σημαία στο πλάι και με μια μαμά με καροτσάκι. Ενα παρεκκλήσι έλειπε για να το έχουμε ολόκληρο το τρίπτυχο: ΠΑΤΡΙΣ- ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!
Διότι αυτό είναι το ΚΡΑΤΟΣ! Τι άλλο είναι;
Α! Και ΗΣΥΧΙΑ-ΤΑΞΙΣ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ!
Τάζει τίποτα άλλο ο Καρατζαφέρης και οι συν αυτώ ΧΡΥΣΑΥΓΗΤΕΣ;
Απλώς η αισθητική του ΠΑΣΟΚ είναι κάπως καλύτερη...
Λίγο πιο Κανταφική, να την πούμε... Μια "Χεζμπολάχ" στο αλέγκρο της...
(Χρωματικά εννοώ, μη παρεξηγηθώ...)

Το ΠΑΣΟΚ για μια ακόμη φορά βρήκε τη λέξη-κλειδί.
Το 1981 ήταν η λέξη "ΑΛΛΑΓΗ"
Το 2009 είναι η λέξη "ΚΡΑΤΟΣ"

Με την πρώτη συνέτριψε κυριολεκτικά τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γιώργου Ράλλη...
Με τη δεύτερη θα συντρίψει, ίσως και με μεγαλύτερο σκορ καθώς όλα δείχνουν, τη Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή και του Γιώργου Σουφλιά...

Για μία ακόμη φορά ένας Παπανδρέου πιάνει το σφυγμό του κόσμου, τον κατανοεί και το μετατρέπει σε πρόταση εξουσίας. Και πετυχαίνει!
Δεν είναι δα και δύσκολο. Δεν πρόκειται για κάποιο ανεπαίσθητο σφυγμό. Τύμπανα και ροκάνες είναι:
Καίγεται η Ελλάδα: "Που είναι το ΚΡΑΤΟΣ;"
Πνίγεται η Ελλάδα: "Που είναι το ΚΡΑΤΟΣ;"
Χιονίζει στην Ελλάδα: "Που είναι το ΚΡΑΤΟΣ;"
Τρακάρεις με το αυτοκίνητο: "Που είναι το ΚΡΑΤΟΣ;"

Αναρωτιέται κανείς που είναι η ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Οχι βέβαια!
"Που είναι το ΚΡΑΤΟΣ;" λένε όλοι... Λέμε, όλοι μας...
Διότι είμαστε μια κοινωνία που αποδεικνύεται ανίκανη να είναι ΚΟΙΝΩΝΙΑ κι αυτή η μικρο-κοινωνία ένα πράγμα θέλει: ΚΡΑΤΟΣ! Περισσότερο ΚΡΑΤΟΣ!

Αυτό ζητήσαμε, αυτό θα έχουμε!

Ακόμη κι αυτοί -δεν είναι λίγοι, ίσως πιάσουν και το 7%!- που λένε "που είσαι Γιώργο Παπαδόπουλε" αυτό εννοούν. Δεν σκέφτονται κάτι άλλο...
Ενα ΚΡΑΤΟΣ που θα λύσει π.χ. το πρόβλημα της Μετανάστευσης έτσι όπως ένα ΚΡΑΤΟΣ ξέρει να το λύνει...
Ενα ΚΡΑΤΟΣ που θα αντιμετωπίζει όσους αντιδρούν στα σχέδια ...του ΚΡΑΤΟΥΣ, ως ΚΡΑΤΟΣ!

Η "πολυκατοικία", βλέπετε, είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι νομίζαμε... Ολοι οι καλοί χωράνε...

Με τις υγείες μας!

Κρατιέμαι...

Κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μη μιλήσω, να μη γράψω τις λέξεις που ξεπηδούν από τα στομάχια μου. Λέξεις που δεν μπορώ να τις χωνέψω. Τρομερές λέξεις. Τρομερά συναισθήματα που στα τόσα χρόνια δεν έχω ξανανιώσει να σκάνε με τόση ένταση μέσα μου.
Κρατιέμαι από τα λιγοστά γράμματα που έμαθα, τα λιγοστά βιβλία που διάβασα, τις λιγοστές ιστορίες που μελέτησα.
Κρατιέμαι από τα λιγοστά χέρια που έσφιξα επειδή το ήθελα και τα λιγοστά χέρια που έσφιξαν τα δικά μου και ένιωσα σαν να έπιανα καρδιές ματωμένες.
Κρατιέμαι από τα όνειρά μου κι από τα μάτια των παιδιών μου.
Κρατιέμαι από το "ω, γαμώτο" των φίλων μου. Που δεν θέλω να τους το κάνω χειρότερο.
Κρατιέμαι από το "όλα διορθώνονται, μόνο ο θάνατος δεν διορθώνεται" που μου είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης στη συνέντευξη που του πήρα και θα διαβάσετε στο επόμενο τεύχος του ARREN.

Κρατιέμαι. Κάνω τον μαλάκα, που λένε.
Στην ανάγκη το κλείνω κιόλας κι ασχολούμαι με τα παιδιά μου. Ρίχνω 4-5 βουτιές στη θάλασσα. Πίνω μισό βαρέλι τσίπουρα.
Αλλά αυτό το "κάνω το μαλάκα", επειδή πρώτη μου φορά θα το κάνω, θα το πληρώσουν ακριβά κάποιοι.

Προεκλογικές σκέψεις... η συνέχεια

Εγραφα εδώ...

Οι επόμενες εκλογές θα είναι κοντά. Αν γίνουν εκλογές τον Οκτώβριο, θα γίνουν ΚΑΙ τον Μάρτιο! Με κίνδυνο να υπάρξει μια σύντομη «πράσινη παρένθεση» και επάνοδος της Νέας Δημοκρατίας με τον ίδιο αρχηγό (αν δεν έχουν βιαστεί να τον ρίξουν οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι) και σε συνεργασία με το ΛΑΟΣ αφού αποκλείεται να επανακάμψουν τα ποσοστά της!

Τα προβλήματα θα επιδεινώνονται…
Οσο πολίτες και πολιτική δεν αλλάζουν!
Οι λύσεις;
Δυστυχώς αδιανόητες αυτή τη στιγμή!

Και να που σήμερα, σχεδόν ένα μήνα μετά, το φύλλο "πράσινη παρένθεση" ανοίγει στο τραπέζι...

>Βουλιάζουν και ονειρεύονται

>Ποντάρουν σε νέα προσφυγή στις κάλπες τον Μάρτιο

Θα ανοίξει και άλλο φύλλο σε λίγο!

Της συμμαχίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ! Και θα είναι μέρα μεσημέρι!

>Και μετά τις εκλογές, τι;

Και επίσης, ο Economist:

The government that takes over after the election, which will probably be on October 4th, may be short-lived. Parliament is due to vote for a new president next March, and Pasok is unlikely to command the three-fifths majority required. If no president is chosen, another general election would be necessary. Greece may be in for a period of both economic gloom and political instability.

Politik Kills

Το "μεγάλο ρεύμα" της Αποχής

Που να είναι άραγε εκείνο το "μεγάλο ρεύμα" της ΑΠΟΧΗΣ των Ευρωεκλογών;
Που είναι εκείνοι που την προπαγάνδιζαν κι εκείνοι που απείχαν;
Τους έπιασε ξαφνικά ο πόνος για τις "μικρο"-εκλογές μας;
Διότι ΑΥΤΕΣ οι εκλογές είναι "μικρές" μπροστά σε εκείνες του περασμένου Ιουνίου.
Ούτε στο μισό η βαρύτητα και σημασία τους μπροστά στις Ευρωεκλογές.
Που πήγαν λοιπόν όσοι "γύριζαν την πλάτη" στην "απαξιωμένη" πολιτική μας σκηνή;
Στοιχήθηκαν τόσο γρήγορα, πριν ακόμη στεγνώσει το μαγιό τους, πίσω από τα κόμματα που "έφτυναν" τον Ιούνιο;
Και πως;
Πότε βελτιώθηκαν τα κόμματα και δεν το πήραμε χαμπάρι; Μέσα στον Ιούλιο ή μέσα στον Αύγουστο;
Γιατί κανείς από τους τηλεπαραθυράτους μουλάδες της ενημέρωσης δεν ρωτάει πιεστικά τους δημοσκόπους για το "φαινόμενο της Αποχής" και που έχει φτάσει;
Γιατί ούτε καν ο STAR δεν λέει κουβέντα; Ούτε ένα τόσο δα ρεπορτάζ για τους χιλιάδες που τότε "προτιμούσαν την παραλία"; Μήπως επειδή δεν βρίσκουν άλλους κώλους ξεβράκωτους να δείξουν;
Βρακώσαμε τους κώλους μας με την πρώτη ψύχρα;
Ή μήπως βρακωθήκαμε για να μη μας δει ξεβράκωτους ο υποψήφιος βουλευτής της περιοχής μας;
Ή μήπως βάλαμε βρακί για να μην το χάσουμε, αν ήμασταν με τους απερχόμενους και για να ζητήσουμε καινούργιο, μεταξωτό από τους ερχόμενους;

Και έτσι, βαδίζοντας προς του Οκτωβρίου την τετάρτη...

...πορευόμεθα, εμείς με το βρακί!

Και η Δημοκρατία ξεβράκωτη!

Ωσάν παρουσιάστρια του καιρού!

Κάποτε με "το μητσοτάκ"...

...σήμερα με τους "Κωλοέλληνες"

Ετσι! Για να μην ξεχνάμε!



Διάβασε:

>Γιατί δεν γουστάρω Σαββόπουλο

«τον ψηλό που μοιάζει με ροφό/ τα χώματα και τα νερά να μαζέψει/ κι ώς τότε κάτι θα σκεφτώ/ κάποιο ζικ ζακ/ το μητσοτάκ»

Αλλο από την ΟΡΓΗ δεν έχουμε όπλο...

...σ' αυτόν τον πόλεμο

25 Things I've Learned About Journalism

>>>25 Things I've Learned About Journalism

από το www.10000words.net

1. There is no such thing as a small story, only small thinking.

2. Sources always call back well after the story has run.

3. A cop is harder to interview than a criminal.

4. Someone somewhere will always be upset about any given story I've written.

5. Behind every good reporter is a good editor (or three).

6. Good headphones are a great investment. Unless you let someone borrow them.

7. Breaking news will always happen 20 minutes before shift is over.

8. White balancing is my friend.

9. Business and sports reporting are the hardest beats to cover unless you have a passion for them.

10. Journalists plagiarize each other more than they do outside sources.

11. Never stand downwind from a fire.

12. The small market television news reporter is the original backpack journalist.

13. Beat reporting is cyclical.

14. Nothing beats an old fashioned pen and notepad.

15. There is a 75 percent chance that I will have recorded bad audio.

16. Most journalists aren't the heartless bloodsuckers the public thinks we are.

17. You can't always fix it in post.

18. THE INTERNET WILL BE THE DEATH OF MEDIA AS WE KNOW IT!!!

19. Scientists and journalists speak two different languages.

20. Make it to the scene before the TV reporter.

21. There is no such thing as "unbiased."

22. It's better to get off the phone and out of the office.

23. A deadline web project will always take two hours longer than I think it will.

24. If journalism becomes a chore, find a new profession.

25. Always keep a spare battery.

Internet Manifesto

How journalism works today. Seventeen declarations.

Deutsche Fassung | Version française | Versión en español | Versione in italiano | Versão em português | Česká verze | Türk Versiyon | Ελληνική έκδοση |Русская версия | Versiunea in limba romana | 日本語版 | 한국어 버젼 | ฉบับภาษาไทย | النسخة العربية 1 | النسخة العربية 2

1. The Internet is different.

It produces different public spheres, different terms of trade and different cultural skills. The media must adapt their work methods to today’s technological reality instead of ignoring or challenging it. It is their duty to develop the best possible form of journalism based on the available technology. This includes new journalistic products and methods.

2. The Internet is a pocket-sized media empire.

The web rearranges existing media structures by transcending their former boundaries and oligopolies. The publication and dissemination of media contents are no longer tied to heavy investments. Journalism’s self-conception is—fortunately—being cured of its gatekeeping function. All that remains is the journalistic quality through which journalism distinguishes itself from mere publication.

3. The Internet is our society is the Internet.

Web-based platforms like social networks, Wikipedia or YouTube have become a part of everyday life for the majority of people in the western world. They are as accessible as the telephone or television. If media companies want to continue to exist, they must understand the lifeworld of today’s users and embrace their forms of communication. This includes basic forms of social communication: listening and responding, also known as dialog.

4. The freedom of the Internet is inviolable.

The Internet’s open architecture constitutes the basic IT law of a society which communicates digitally and, consequently, of journalism. It may not be modified for the sake of protecting the special commercial or political interests often hidden behind the pretense of public interest. Regardless of how it is done, blocking access to the Internet endangers the free flow of information and corrupts our fundamental right to a self-determined level of information.

5. The Internet is the victory of information.

Due to inadequate technology, media companies, research centers, public institutions and other organizations compiled and classified the world’s information up to now. Today every citizen can set up her own personal news filter while search engines tap into wealths of information of a magnitude never before known. Individuals can now inform themselves better than ever.

6. The Internet changes improves journalism.

Through the Internet, journalism can fulfill its social-educational role in a new way. This includes presenting information as an ever-changing, continual process; the forfeiture of print media’s inalterability is a benefit. Those who want to survive in this new world of information need a new idealism, new journalistic ideas and a sense of pleasure in exploiting this new potential.

7. The net requires networking.

Links are connections. We know each other through links. Those who do not use them exclude themselves from social discourse. This also holds for the websites of traditional media companies.

8. Links reward, citations adorn.

Search engines and aggregators facilitate quality journalism: they boost the findability of outstanding content over a long-term basis and are thus an integral part of the new, networked public sphere. References through links and citations—especially including those made without any consent or even remuneration of the originator—make the very culture of networked social discourse possible in the first place. They are by all means worthy of protection.

9. The Internet is the new venue for political discourse.

Democracy thrives on participation and freedom of information. Transferring the political discussion from traditional media to the Internet and expanding on this discussion by involving the active participation of the public is one of journalism’s new tasks.

10. Today’s freedom of the press means freedom of opinion.

Article 5 of the German Constitution does not comprise protective rights for professions or technically traditional business models. The Internet overrides the technological boundaries between the amateur and professional. This is why the privilege of freedom of the press must hold for anyone who can contribute to the fulfillment of journalistic duties. Qualitatively speaking, no differentiation should be made between paid and unpaid journalism, but rather, between good and poor journalism.

11. More is more – there is no such thing as too much information.

Once upon a time, institutions such as the church prioritized power over personal awareness and warned of an unsifted flood of information when the letterpress was invented. On the other hand were the pamphleteers, encyclopaedists and journalists who proved that more information leads to more freedom, both for the individual as well as society as a whole. To this day, nothing has changed in this respect.

12. Tradition is not a business model.

Money can be made on the Internet with journalistic content. There are many examples of this today already. Yet because the Internet is fiercely competitive, business models have to be adapted to the structure of the net. No one should try to abscond from this essential adaptation through policy-making geared to preserving the status quo. Journalism needs open competition for the best refinancing solutions on the net, along with the courage to invest in the multifaceted implementation of these solutions.

13. Copyright becomes a civic duty on the Internet.

Copyright is a cornerstone of information organization on the Internet. Originators’ rights to decide on the type and scope of dissemination of their contents are also valid on the net. At the same time, copyright may not be abused as a lever to safeguard obsolete supply mechanisms and shut out new distribution models or license schemes. Ownership entails obligations.

14. The Internet has many currencies.

Journalistic online services financed through adverts offer content in exchange for a pull effect. A reader’s, viewer’s or listener’s time is valuable. In the industry of journalism, this correlation has always been one of the fundamental tenets of financing. Other forms of refinancing which are journalistically justifiable need to be forged and tested.

15. What’s on the net stays on the net.

The Internet is lifting journalism to a new qualitative level. Online, text, sound and images no longer have to be transient. They remain retrievable, thus building an archive of contemporary history. Journalism must take the development of information, its interpretation and errors into account, i.e., it must admit its mistakes and correct them in a transparent manner.

16. Quality remains the most important quality.

The Internet debunks homogenous bulk goods. Only those who are outstanding, credible and exceptional will gain a steady following in the long run. Users’ demands have increased. Journalism must fulfill them and abide by its own frequently formulated principles.

17. All for all.

The web constitutes an infrastructure for social exchange superior to that of 20th century mass media: When in doubt, the “generation Wikipedia” is capable of appraising the credibility of a source, tracking news back to its original source, researching it, checking it and assessing it—alone or as part of a group effort. Journalists who snub this and are unwilling to respect these skills are not taken seriously by these Internet users. Rightly so. The Internet makes it possible to communicate directly with those once known as recipients—readers, listeners and viewers—and to take advantage of their knowledge. Not the journalists who know it all are in demand, but those who communicate and investigate.

Internet, 07.09.2009

• Markus Beckedahl
• Mercedes Bunz
• Julius Endert
• Johnny Haeusler
• Thomas Knüwer
• Sascha Lobo
• Robin Meyer-Lucht
• Wolfgang Michal
• Stefan Niggemeier
• Kathrin Passig
• Janko Röttgers
• Peter Schink
• Mario Sixtus
• Peter Stawowy
• Fiete Stegers

Translated from the German by Jenna L. Brinning