ANemos

Κυριακή, Αύγουστος 30, 2009

Εκτακτο Συνέδριο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ - Τώρα!!!

>>>Έκτακτο συνέδριο ζητούν 30 γραμματείς νομαρχιακών επιτροπών του ΣΥΝ

"Είναι σε όλους αντιληπτά τα συναισθήματα που διακατέχουν τα μέλη του κόμματος την περίοδο μετά τις Ε09 και τη διαχείριση του αρνητικού αποτελέσματος: Αγανάκτηση, οργή, απογοήτευση, ντροπή. Δεν ξέρουμε τι να πούμε, ειδικά απέναντι στους ανθρώπους που μας εμπιστεύθηκαν και μας ψήφισαν, αναζητώντας κάποια διέξοδο στο δικό μας πολιτικό χώρο.

Έχει ανοίξει ο « ασκός του Αιόλου » και τα ηγετικά στελέχη του κόμματος και του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν να διαγκωνίζονται για το ποιος θα αναδείξει το χειρότερο πρόσωπο.

Ταυτόχρονα όμως η βάση του κόμματος διατρανώνει τη θέλησή της να βρεθεί λύση, λύση ενότητας και προοπτικής, λύση που θα συμβαδίζει με τις ανάγκες της κοινωνίας, θεωρώντας ότι δεν είναι δυνατόν να μη μπορεί να λειτουργήσει ο ΣΥΝ σαν ένα σύγχρονο, σοβαρό, φερέγγυο, ενιαίο αριστερό κόμμα, με κοινά αποδεκτούς κανόνες λειτουργίας, όπου η φωνή των μελών θα συναντάται σε μια αμφίδρομη σχέση με αυτή της ηγεσίας.

Φτάνει πια η εικόνα « Βαβέλ » που εκπέμπει το κόμμα μας, φτάνουν πια οι μικροεγωισμοί και τα μικροσυμφέροντα! Εδώ και τώρα να ανασυντάξουμε το κόμμα μας και να συμβάλλουμε προωθητικά στην αναζωογόνηση του ΣΥΡΙΖΑ!

Θεωρούμε, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα η υπόθεση του κόμματος να γίνει υπόθεση των μελών. Τα μέλη να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Η μόνη λύση γι’ αυτό είναι το Έκτακτο Συνέδριο.

Συμμεριζόμαστε όλες τις επιφυλάξεις και τους ενδοιασμούς που ακούγονται, όμως πιστεύουμε ότι τις περισσότερες φορές μιλά η φωνή των μηχανισμών και των κατεστημένων νοοτροπιών, της κομματικής γραφειοκρατίας, που λειτουργεί με τη δικιά της λογική, μακριά από τις ανάγκες της κοινωνίας, μακριά από τις ανάγκες του αριστερού κόσμου.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, τώρα είναι η στιγμή να πάρουμε το ρίσκο της δημοκρατικής αναβάπτισης του κόμματος μας, η στιγμή να αποδεχτούμε την πρόταση του Προέδρου για Έκτακτο Συνέδριο και να διαμορφώσουμε τους όρους για την επιτυχή έκβασή του.

1. B΄ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
2. ΕΒΡΟΥ
3. ΡΟΔΟΠΗΣ
4. ΞΑΝΘΗΣ
5. ΚΑΒΑΛΑΣ
6. ΔΡΑΜΑΣ
7. ΣΕΡΡΩΝ
8. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
9. ΠΕΛΛΑΣ
10. ΗΜΑΘΙΑΣ
11. ΚΟΖΑΝΗΣ
12. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
13. ΦΛΩΡΙΝΑΣ
14. ΛΑΡΙΣΑΣ
15. ΤΡΙΚΑΛΩΝ
16. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
17. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
18. ΑΡΤΑΣ
19. ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ
20. ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ
21. ΕΥΒΟΙΑΣ
22. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
23. ΛΕΣΒΟΥ
24. Ν. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ
25. ΣΑΜΟΥ
26. ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
27. ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
28. ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ
29. ΧΙΟΥ
30. ΦΩΚΙΔΑΣ

Από απόψε μιλάει ο κόσμος της Αριστεράς και όχι των "γραφείων".

Ο Φόβος του Παλαιού Κόσμου

by Stephan Russ-Mohl

The U.S. media crisis delivered a crushing blow to many newspapers. In Europe, an increasing number of print publications hang in jeopardy, yet European publications may not be threatened by the same disaster as those in the States.

Thus, we must ask the critical question: Do we in Europe need to brace for similar developments? It seems logical that the media crisis should follow a different course in Europe than in the United States. Though we’ll have to come to grips with the same technological innovations, there still remain cultural differences in dealing with them.

In Free Fall
The American newspaper industry was in deep crisis long before the fiasco of the banking and financial sector peaked in the fall of 2008. According to Dean Singleton, CEO of MediaNews Group, 19 of the 50 largest U.S. newspapers were already in the red early in the summer of 2008.
The Project for Excellence in Journalism’s yearly report offers a strikingly grim prediction for the future of media, suggesting that the newspaper business is nearly “in free fall.” Perhaps a few parachutes may open, but according to the report, the crisis rolls on with no end in sight for the third year in a row.
Journalists themselves are having difficulty dealing with their own desperate situation. Coverage of the media crisis certainly adopts a tone different from reports dealing with mad cow disease, bird flu, SARS and swine flu. For the last nine years, researchers at the Annenberg School of Communication combed the pages of 26 large American newspapers in addition to the news broadcasts of several large American TV networks.
Regarding the media crisis, two notable discoveries surfaced:
First, Michael X. Delli Carpini, dean of the Annenberg School of Communication, told the New York Times that reporting during this period focused primarily on the deterioration of print media, despite the fact that TV news and daily papers in the U.S. registered a comparable decrease in circulation. Researchers uncovered 900 articles dealing with the decrease in print circulation and a mere 95 on the subject of dwindling audiences for TV newscasts.
The skewed ratio for television reporting is similarly extreme. Thirty-eight reports covered the newspaper calamity and all of six discussed the nosedive in TV news ratings. Unfortunately, researchers didn’t keep tabs on how many swine flu reports these same newspapers and TV networks broadcast – although the imbalance should be clear to anyone with a little imagination.
Additionally, of the 26 newspapers examined, only three addressed the issue in more detail – the New York Times, the Washington Post, and the Wall Street Journal, predictably. Together they contributed nearly half of the total sum of articles. As for the TV networks, only cable networks CNN and Fox provided the majority of contributions.
Blurred Headlines
Comparable data for German-speaking countries is hard to come by, however a scanning of articles from the major newspapers suggests that the media crisis was nearly ignored compared to the American financial crisis, which had smoldered for months before the failure of Lehman Brothers ignited the media frenzy in Europe last fall.
Süddeutsche Zeitung, for example, buried the bad news in a sub-heading: “Paper tigers: American newspapers remain non-influential in the election campaign. Their financial situation becomes precarious” (11/7/2008). The Frankfurter Allgemeine Zeitung offered the truthful-yet-conciliatory: “Gloomy prospects for American newspaper publishing houses” (10/3/08). The Neue Züricher Zeitung initially reported a “strong decrease in circulation of U.S. newspapers“(10/29/08). A week later, however, it offered as a new version “Carnage among western media “(11/7/2008). Still vague, this was much more to the point. However, journalists collectively dealt with the topic not as the “blood hounds” of the information society, but rather as some odd variation of ostrich and lemming.
Small-Minded?
Where do developments in America and Europe differ substantially? What justifies the assumption that the crisis will pan out differently in Europe than in the U.S.? One might consider the enormous differences in newspaper content. For instance most German-language newspapers aren’t as pettily fixed on local happenings as their American counterparts.
Communications researcher Miriam Meckel spent an extended period working in the U.S. According to Meckel, “If you look at the American market, you’ll quickly understand why new media sites and blogs like the Huffington Post are successful. The newspaper landscape is so abysmal there’s plenty of room for something new."
With the exception of the New York Times, the Washington Post and the Wall Street Journal, the depreciation of quality in large city papers like the Boston Globe, the Chicago Tribune, the San Francisco Chronicle or the San Jose Mercury News can be clearly verified. Meckel’s view, however, is tied to the here and now. The fact that the deplorable state of the news is a direct consequence of radical budget cuts is not included in her analysis of the situation. Only 10 years ago one could return from a visit to the U.S. with numerous examples of innovative American journalism.
Collective Journalistic Failure
In addition to choice of content, cultural differences among audiences may account for the dissimilar course of Europe’s crisis. For instance, it’s unlikely that Germany and Switzerland will turn out a culture of bloggers and citizen journalists as exhibited the U.S.. Even talk radio, still an enormous success in the U.S., was a huge flop in Europe. Media expert Peter Laufer believes the failure is due to the fact that Europeans, contrary to the very communicative Americans, are more reluctant to expose opinions in public. Laufer has a firm grasp on both cultures as years ago he tried unsuccessfully to establish talk radio in German-speaking countries.

Germany and many other European countries aren’t so politically divided. Europe lacks the record of collective journalistic failure as exists in the U.S.., when nearly all forms of media succumbed to the spin of the Bush administration in its crusade against Iraq. Presumably, the mainstream media in Europe is not met with the same intense distrust present among the young, Internet-loving generation of Americans.
Finally, print media in Europe never had the same dependency on advertising as in the U.S. In general, 35-50 percent of financing is derived from subscription and street sales, while even in the good years, the daily papers in America generated only between 15 and 20 percent of their revenues directly through readership. In Europe, the media has not made the colossal mistake of putting everything on the Internet for free, as news can still be sold in printed form. The “backwards move” to paid online-journalism should therefore be easier in Europe.
Risky Financial Acrobatics
There remains hope that the media in “Old Europe” will keep from becoming the plaything of private equity investors and speculators as was (and still is) the case in America. So far, at least, it seems unthinkable that investors like Sam Zell, who, with only $315 million of his own capital moved $8.2 billion to gain control over the Tribune Co. (which includes the Chicago Tribune and the Los Angeles Times). As part of the deal he was able to pass on the burden of debt to the pension funds to his employees.
On the other hand: Do the Old and the New World really differ fundamentally where financial acrobatics are concerned? Who would’ve thought a year ago that rock solid state-owned German Landesbanken would, using tax payers’ money, run high-risk numbers in the U.S. real estate sector and investment banking?
"Nothing Like a Free Lunch"
According to Internet and media expert Clay Shirky, during revolutions the "old" often breaks down before the "new" becomes visible. Even revolutionaries can’t predict what will happen next. Harvard economist Clayton Christensen believes new technologies are “disruptive” and existing trends cannot be extrapolated to provide a more certain view of the future. Thus, it seems we must re-learn the basic lesson in economics – “There's nothing like a free lunch.” In this world, a good lunch is generally not free. In the long run a sophisticated, intellectual menu will probably only be available on the Internet only if we agree to pay for it.
An opportunity exists for us to draw a creative and timely conclusion from the American predicament. This, however, will only be possible if journalists and media managers pay closer attention rather than simply burying their heads in the sand or moving about like lemmings.
Stephan Russ-Mohl's new book, Kreative Zerstörung. Niedergang und Neuerfindung des Zeitungsjournalismus in den USA (Creative Destruction: The Fall and Reinvention of Newspaper Journalism in the USA, Konstanz: UVK) will be available this fall.

from European Journalism Observatory

Manu Chao Desaparecido La Colifata Buenos Aires - 2005

Σάββατο, Αύγουστος 29, 2009

Νικήσαμε! Δεν πέρασε η πρόταση Τσίπρα!

12 ΣΧΟΛΙΑ

Υπάρχει κάτι χειρότερο από το να είσαι για κλάματα!

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ!

Β.ΙΛΙΤΣ ΟΥΛΙΑΝΟΦ

Αφού το είδα κι αυτό...

"Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ"

Για πρώτη φορά Καταλληλότερος για Πρωθυπουργός με 33,7% έναντι 31,1% του Κώστα!

«Η ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΑ, ΚΥΡΙΕ ΙΩΑΝΝΙΔΗ»

Το παρακάτων άρθρο «Η ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΑ, ΚΥΡΙΕ ΙΩΑΝΝΙΔΗ» προοριζόταν να δημοσιευτεί στη μόνιμη στήλη του Βασίλη Τριανταφυλλίδη (Χάρρυ Κλυνν) στην εφημερίδα «ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» στο φύλλο του Σαββάτου 29/8/09
Για λόγους που ακόμα δεν γνωρίζει ο συντάκτης της το άρθρο μου αυτό, που έχει σχέση με τον υποβιβασμό στην Δ’ κατηγορία του ιστορικού Απόλλωνα Καλαμαριάς, δε δημοσιεύτηκε.

Ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης ζήτησε να το αναδημοσιεύσουμε και το κάνω... Γιατί τα "όμορφα τα λόγια τα μεγάλα τα μάθαμε απ' της μάνας μας το γάλα...":

Η ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΑ, ΚΥΡΙΕ ΙΩΑΝΝΙΔΗ
Εγώ και ο Γιάννης Ιωαννίδης είμαστε Θεσσαλονικείς. Γεννηθήκαμε και οι δυο σ΄αυτή την πόλη. Μόνο που εγώ είμαι και… Καλαμαριώτης και πέντε χρόνια μεγαλύτερός του.
Ο Γιάννης έπαιξε μπάσκετ στον ΑΡΗ από τα 15 του και αργότερα διέπρεψε ως προπονητής στους Άρη, Λάρισα, Ολυμπιακό, ΑΕΚ, αλλά και στην εθνική ομάδα. Εγώ παρά το γεγονός ότι ασχολήθηκα επαγγελματικά με το θέατρο και τη συγγραφή , συμμετείχα ενεργά στα αθλητικά πράγματα και η θητεία μου στο χώρο του αθλητισμού μετράει κάποια ευδόκιμα, θέλω να πιστεύω, χρόνια στην προεδρία του Απόλλωνα Καλαμαριάς και στην προεδρία της ΕΠΑΕ.
Ο Γιάννης από τις εκλογές του 2004 κατέχει θέση βουλευτή στην Α' περιφέρεια Θεσσαλονίκης με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και μετά τις εκλογές του 2007 διορίστηκε στη θέση του υφυπουργού Πολιτισμού, αρμόδιου για θέματα Αθλητισμού.
Ξέρουμε δηλαδή και οι δυο μας το αθλητικό «παιχνίδι» και από την «καλή» του και από την «ανάποδη». Μόνο που ο Γιάννης τώρα, ως αρμόδιος υφυπουργός για θέματα αθλητισμού, φαίνεται ότι το έχει παραμάθει!
Δεν εξηγείται διαφορετικά η στάση που κράτησε και η συμπεριφορά του, πάντα αυθόρμητος και εκρηκτικός, όταν του ζήτησα, Μάρτιο μήνα, να δούμε πως μπορεί να βοηθηθεί ο ιστορικός Απόλλωνας που βάδιζε με μαθηματική ακρίβεια προς τη διάλυση.
Δεν ασχολούμαι με ομάδες που τις χαρακτηρίζουν ύποπτες διαδρομές και ούτε έχω τη διάθεση να κάνω τίποτα, ήταν, αν θυμάμαι καλά, η απάντησή του που με άφησε, κυριολεκτικά, εμβρόντητο!
Ήξερες δηλαδή, φίλε Γιάννη, εδώ που τα λέμε όλη η Ελλάδα ήξερε, τα σημεία και τέρατα που συνέβαιναν στον Απόλλωνα και ως «πολιτεία θεματοφύλακας» δεν παρενέβης… Ήξερες ότι η διάλυση του Απόλλωνα ήταν επί θύραις και αρνήθηκε να τείνεις «χείρα βοηθείας»
Εξάλλου ίδια και πάλι ήταν η αντίδρασή σου όταν σε επισκέφτηκα στο γραφείο σου για να σου πω ότι είναι ανάγκη να δούμε από κοινού το πρόβλημα του Απόλλωνα…
…Μόνο που πίσω από την πλάτη μου έταξες στην προσωρινή διοίκηση του κ. Γ. Ιωσηφίδη 200.000 ευρώ τα οποία, βεβαίως, ουδέποτε έφτασαν στο ταμείο του Απόλλωνα…
Και τώρα, φίλε Γιάννη, που έβλεπες και ζούσες καθημερινά το ψυχορράγημα του Απόλλωνα τι έπραξες;
Τόσο εσύ, όσο και η αμαρτωλή ΕΠΑΕ, αφήσατε για 350.000 ευρώ και για χρέη που φορτώθηκαν στην πλάτη του Απόλλωνα από ανθρώπους που δεν έπρεπε με κανένα τρόπο να επιτρέψετε ποτέ να ασχοληθούν με τον Ελληνικό αθλητισμό, να πέσει δύο ολόκληρες κατηγορίες(!) μια από τις πλέον ιστορικές ομάδες της Θεσσαλονίκης … Δυο ολόκληρες κατηγορίες κύριοι… ΓΙΑ ΧΡΕΗ που της φορτώσανε στην πλάτη παράγοντες αμφιλεγόμενοι… Μπράβο σας!!!
Δεν έπραξες όμως το ίδιο, φίλε Γιάννη και για τις άλλες ομάδες της Θεσσαλονίκης που ίσως, και σίγουρα ήταν, σε πιο δύσκολη οικονομική θέση απ’ αυτήν του Απόλλωνα… Μέχρι και για τον ΟΦΗ του κ. Βαρδινογιάννη έβαλες μπροστά τα στήθια σου και καλώς έπραξες… Τον Απόλλωνα των Ποντίων, όμως, τον αφήσατε μόνο και αβοήθητο να οδεύει την οδό του μαρτυρίου…
…Για να θυμηθώ τα λόγια του πιο αγνού ίσως, αυτόνομου Απολλωνιστή , του διακεκριμένου Θεσσαλονικέα δημοσιογράφου Γιώργου Βιβιλάκη:
«Ο Απόλλων ευτύχησε να πέσει με Πρωθυπουργό Σαλονικιό και με Υφυπουργό Αθλητισμού Σαλονικιό…»
Η Καλαμαριά σας χαιρετά κ. Ιωαννίδη…
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)

"Για ποια κοινωνία, ποιων πολιτών μιλάτε;"

>>>Δουλοπάροικοι στη Γη της Ευαγγελίας του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Απόσπασμα:

Κοινωνία πολιτών είπατε; Για ποια κοινωνία, ποιων πολιτών μιλάτε; Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια κουρελού από μικρές ή μεγαλύτερες παρέες που τις στηρίζει μόνον το αίσθημα της συνενοχής.

Κοινωνία δουλοπάροικων καλύτερα, για να ακριβολογούμε δηλαδή. Γιατί ο δουλοπάροικος αδιαφορεί για τον δημόσιο χώρο, για τον πολύ απλό λόγο ότι για τον δουλοπάροικο δεν υπάρχει δημόσιος χώρος. Ό,τι ξεπερνάει τα όρια της καλύβας του ανήκει στα περιουσιακά στοιχεία του φεουδάρχη στα οποία συγκαταλέγεται και ο ίδιος εδώ που τα λέμε.

Το μεγάλο ταξίδι της πόλης ξεκίνησε

Πόσα γεγονότα χωράνε σε πέντε διαδρομές; Πόσα Μουσεία θα μείνουν ανοιχτά μέχρι τα μεσάνυχτα και θα υποδέχονται το κοινό; Πόσες γκαλερί και αίθουσες τέχνης θα ανοίξουν τις πόρτες τους την ίδια μέρα στα νέα καλλιτεχνικά ρεύματα; Πόσοι μουσικοί της πόλης θα μπλέξουν τις νότες τους σε μια μεγάλη μουσική παρέλαση; Πόσοι εικαστικοί, φωτογράφοι, ντι τζέϊ, μουσικοί, ηθοποιοί, φοιτητές, εθελοντές της τέχνης θα συναντηθούν σε ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός; Τι μυστικά και εκπλήξεις θα αποκαλύψει η 10η Σεπτεμβρίου;

Πριν λίγους μήνες μια ομάδα Θεσσαλονικιών ανέλαβε δράση και έφτιαξε τους Φίλους των Δημητρίων. Έναν φορέα που στόχο και επιδίωξη έχει να κινητοποιήσει όλους εκείνους που δημιουργούν, αγαπούν, γεύονται και ονειρεύονται τον πολιτισμό. Για να στηρίξουμε και να ανανεώσουμε το φεστιβάλ πολιτισμού της πόλης μας. Να δώσουμε μια νέα ώθηση στην καλλιτεχνική δημιουργία και τον πολιτισμό της Θεσσαλονίκης.
Την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου οι Φίλοι των Δημητρίων ξεκινούν την διαδρομή τους με πέντε πολιτιστικές διαδρομές στην πόλη. Στην νέα παραλία, στο ιστορικό κέντρο, στην αγορά, στο λιμάνι, στα μουσεία και τις αίθουσες τέχνης. Με μουσικά σχήματα, με δράσεις, με χάπενιγκς, σε μια μεγάλη γιορτή πολιτισμού. Ένας χάρτης θα οδηγεί τα βήματά μας στα σημεία με τα δρώμενα και οι συνδυασμοί θα είναι ανοιχτοί για τον καθένα. Οπλιστείτε με κέφι και αντοχές κι ακολουθήστε τον μεγάλο περίπατο της πόλης που θα κρατήσει όλο το βράδυ.
Οι δρόμοι της πόλης θα οδηγήσουν τα βήματά μας:

1. Περιοχή Φλέμιγκ – Νέα Παραλία με χώρους δράσης το Λαογραφικό Μουσείο, το γερμανικό Ινστιτούτο Γκαίτε, το κτίριο του ‘Κοπερτί’ και προς το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης.

2. Περίπατος στα Μουσεία κινούμαστε στην περιοχή που βρίσκονται το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών.

3. Ιστορικό κέντρο με έμφαση στους ιδιωτικούς χώρους τέχνης – γκαλερί και τους πεζόδρομους της Ζεύξιδος και της Ισαύρων. Βιτρίνες της πόλης θα συγχρονιστούν σε ένα εντυπωσιακό window display και τα βήματά μας θα μας οδηγούν μέσα από εγκαταστάσεις και φωτογραφικά shots, διάσπαρτες όψεις του αστικού τοπίου.

4. Λιμάνι από τα Μουσεία Φωτογραφίας, Κινηματογράφου, τους χώρους που διαχειρίζεται το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και την 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης μέχρι τις παρυφές των Λαδάδικων και το stage που θα στηθεί στην οδό Σαλαμίνος.

5. Παλαιό εμπορικό κέντρο της πόλης με έμφαση το Καπάνι και την αγορά Βλάλη, την πλατεία Εμπορίου και την αναπτυσσόμενη περιοχή της οδού Βαλαωρίτου. Το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, οι θεατρικοί και πειραματικοί χώροι της ιστορικής περιοχής του παλαιού εμπορικού κέντρου θα στεγάσουν εκθέσεις και γεγονότα μουσικής και λόγου.

Ώρα έναρξης: 19.00
Λήξη δεν προβλέπεται. Το μεγάλο ταξίδι της πόλης ξεκίνησε.

Charlotte Gainsbourg / L'un part l'autre reste

Τους σοκάραμε όλους! Ελλαδάρα!

>>>Σοκ του ΟΗΕ για το κέντρο μεταναστών Λέσβου

Εύγε μας!
Η ανθρωπότητα γονατίζει για μια ακόμη φορά μπροστά στο μεγαλείο μας!

Αντε! Βάλτε μπρος τα Νταχάου, τα Αουσβιτς και τα Μαουτχάουζεν να λάμψουμε παντού!

>>>>>>Η ίδια φάρα "καθαρόαιμων ελλήνων" είναι που έλεγαν ΠΡΟΣΦΙΓΓΕΣ και τους Μικρασιάτες παππούδες μας όταν ερχόντουσαν στην "μητέρα" Ελλάδα. Την ίδια και χειρότερη κατάσταση βίωσαν. Κι όμως ήταν εκείνοι οι ΠΡΟΣΦΙΓΓΕΣ που αναζωογόνησαν της Ελλάδα για πολλές δεκαετίες.
Η ιστορία διδάσκει!

Παρασκευή, Αύγουστος 28, 2009

Και μετά τις εκλογές, τι;

Ας το συζητήσουμε εδώ: Προεκλογικές σκέψεις...

«Κλείνω τα 53»

«Και εγώ θυμάμαι. Τον Σεπτέμβριο κλείνω τα 53», περιορίστηκε να πει ο πρωθυπουργός.

Παρασκήνια/ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 28/8/09

Ηθελα να ήξερα, άνθρωπε, όχι τι ψυχή θα παραδόσεις, αλλά τι είδους ζωής θα ζήσεις από εδώ και πέρα. Τον άλλον μήνα, απ' ότι ξέρω κλείνεις τα 53. Δηλαδή, αν όλα πάνε καλά, και στο εύχομαι, έχεις ακόμη να ζήσεις γεμάτα 30 χρόνια. Μέχρι το 2039 και βάλε. Εγώ σου λέω και άλλα 40 να χαρείς παιδιά κι εγγόνια.

...έγραφα πριν 2-3 μέρες!

...στο Εσύ τι;

Λες;;;

Πέμπτη, Αύγουστος 27, 2009

Διαφημιστικό Μήνυμα

Απαγορεύεται η χρήση του ονόματος "Ψωμιάδης" για εμπορικούς σκοπούς

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΤΥΠΟΥ

«ΨΩΜΙΑΔΗΣ: «ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ»

Με αφορμή τηλεοπτική διαφήμιση επιχείρησης SPA, όπου προβάλλεται η παρουσία του Νομάρχη Θεσσαλονίκης στα εγκαίνια του καταστήματος, ο Νομάρχης Π. Ψωμιάδης δήλωσε τα εξής:

«Η επίσκεψή μου στην επιχείρηση SPA και η δήλωσή μου, έγινε την ημέρα των εγκαινίων του καταστήματος, όπου είχα προσκληθεί. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι, αν για οποιουσδήποτε λόγους κάποιοι χρησιμοποίησαν το πρόσωπό μου για εμπορικούς και διαφημιστικούς σκοπούς, αυτό ασφαλώς δεν έγινε με τη συναίνεσή μου και απαιτώ να σταματήσει άμεσα η χρήση του ονόματός μου για το σκοπό αυτό.

Η υπόθεση θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης»

Θες κι σχόλιο τώρα πάλι εσύ!
Δεν σου φτάνει η ανακοίνωση!

>Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης ξεσπά… για το SPA

Ελεύθερος ο Θοδωρής Ηλιόπουλος

Ο Θ. Ηλιόπουλος είναι πλέον ελεύθερος και αυτό είναι επίσημο.Οι όροι αποφυλάκισής του είναι οι εξής:
1. Χωρίς χρηματική εγγύηση.
2. Παρουσία κάθε 15 μέρες σε Αστυνομικό Τμήμα
3. Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα

Στα προπύλαια η πορεία θα γίνει, για να μη μείνει κανείς στα χέρια τους!
Προπύλαια 19.00 σήμερα!

The Clash - Know your rights

Τετάρτη, Αύγουστος 26, 2009

Social Media Revolution

Οχι άλλο θέαμα για τα κανάλια

Παλιά λέγαμε:

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ

Δυστυχώς ο ακτιβισμός δεν αρκεί

► Νέο στυγνό έγκλημα στη ΛΑΡΚΟ καταγγέλει το ΚΚΕ

...για τους νεκρούς εργάτες!

Γι αυτό και κανένας δεν καλεί σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με "ενδεδειγμένο ένδυμα" για τους νεκρούς της ΛΑΡΚΟ!

Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα της "Ε":

Διαβάστε επίσης:

► Πλήρη έρευνα για τη ΛΑΡΚΟ διέταξε το υπουργείο Ανάπτυξης

► Εξηγήσεις από το υπουργείο Απασχόλησης για το νέο δυστύχημα στη ΛΑΡΚΟ ζητά το ΠΑΣΟΚ

► Ευθύνες στην κυβέρνηση για τη ΛΑΡΚΟ αποδίδει η ΓΣΕΕ

► ΣΥΝ: «Εργοδότες και κυβέρνηση οι ηθικοί αυτουργοί»

20.000 κούτσουρα παρήγαγε φέτος το υπ. Παιδείας

Καλά τα λέει ο "Καιρός" σήμερα...
Καλά τα έλεγα κι εγώ περσι...

Κούτσουρα!

Ηγουν, τενεκέδες ξεγάνωτους! Που αύριο στο θα παίζουν στο "Στοίχημα" το μέλλον τους, θα χαζεύουν τα παιχνίδια Ομίλων, τις κουτσομάδες τους, θα ρίχνουν και καμιά μαλακία με την Πετρούλα...

Ολα τα άλλα, εθνικές καταστροφές και τραγωδίες δεν είναι παρά τα καμμένα κούτσουρα των κούτσουρων...

Σιχτίρι!

Η ανέξοδη βουβαμάρα

Αναδημοσιεύω ως έχει:

Πριν από 2 χρόνια, το καλοκαίρι του 2007, αυτό το γυμνό κράτος, με την ανικανότητα των λειτουργών του άφησε να καούν 63 άτομα και να καεί η μισή Πελοπόνησος. Τότε έφταιγε ο στρατηγός Άνεμος. Ακριβώς 2 χρόνια μετά καίγεται η ΒΔ Αττική και η Κάρυστος και αυτή την φορά φταίει ο δεκανέας Πεύκο.

Τότε ξεκίνησε σαν ιδέα και υλοποιήθηκε βουβή διαμαρτυρία σε αρκετές πόλεις. Το τοπικό ρεπορτάζ εκείνης της εποχής εδώ. Πολλά ακούστηκαν τότε, πολλοί είχαν αντιρρήσεις αλλά οι συγκεντρώσεις έγιναν. Σήμερα, 2 χρόνια και χιλιάδες στρέμματα καμμένα, μετά, έρχονται συγκεκριμένοι bloggers, των οποίων τις προθέσεις δεν θα αμφισβητήσω, και ζητάνε να επαναληφθεί το ίδιο.

Γιατί;

Γιατί έπιασε τόπο εκείνη η διαμαρτυρία; Γιατί έχουμε πάρει καινούργια μπλουζάκια και θέλουμε να τα φορέσουμε σε μια καλή ευκαιρία; Γιατί θα ξαναφυτρώσουν τα δένδρα;

Αν θέλετε να διαμαρτυρυθούμε γιατί δεν το ζητάτε να γίνει όπως πρέπει, με φωνές και φασαρία;

Δεν μας χρειάζεται τίποτα σιωπηρό, η φωνή μας χρειάζεται να ακουστεί. Τέρμα οι πολιτισμένες μαλακίτσες. Ο πολιτισμένος τρόπος πρέπει μόνο σε πολιτισμένο κράτος. Εσείς το τελευταίο που το είδατε εδώ;

Υ.Γ Αλήθεια τα ΝΕΑ δεν μπορέσανε να βρούνε από που ξεκίνησε η ιστορία και αναφέρετε σε ανώνυμους blogger, ή έχουν κάτι άλλο στην πίσω μεριά του μυαλού τους;

Από τον Αργος...

Ανέξοδες βουβαμάρες κι αποχές, ΟΧΙ άλλο!

Τρίτη, Αύγουστος 25, 2009

Εσύ τι;

Ηθελα να ήξερα, άνθρωπε, όχι τι ψυχή θα παραδόσεις, αλλά τι είδους ζωής θα ζήσεις από εδώ και πέρα. Τον άλλον μήνα, απ' ότι ξέρω κλείνεις τα 53. Δηλαδή, αν όλα πάνε καλά, και στο εύχομαι, έχεις ακόμη να ζήσεις γεμάτα 30 χρόνια. Μέχρι το 2039 και βάλε. Εγώ σου λέω και άλλα 40 να χαρείς παιδιά κι εγγόνια. Πως όμως θα τα χαρείς; Τι θα χαρείς; Πως χαίρεσαι; Ποιο ζωτικό ψεύδος θα σταθεί ασπίδα να σε προφυλάξει από αυτό που αφήνεις, αυτό που θυμάσαι, αυτό που θα θυμόμαστε όλοι μας από το πέρασμα σου στο ύπατο αξίωμα τούτης της χώρας;
Σε βλέπω μέσα από τα κανάλια να περιέρχεσαι την ίδια σου την εικονική πραγματικότητα, αυτή τη ζωή που νομίζεις οτι ζεις, τη ζωή που σου περιγράφουν οι άλλοι, οι σύμβουλοί σου, οι υπουργοί σου, οι παρατρεχάμενοί σου και αναρωτιέμαι. Αναρωτιέμαι αν όντως κάποιες γκρίζες τρίχες της κεφαλής αποτελούν ενδείξεις αντίληψης του τι πραγματικά συμβαίνει με δική σου ευθύνη. Αναρωτιέμαι αν και το διαρκώς αυξανόμενο σωματικό σου βάρος δεν είναι αποτέλεσμα του τρυφηλούς βίου που οι κακόγλωσσοι θέλουν να διάγεις, αλλά ένδειξη άγχους ίσως και ελαφράς κατάθλιψης πως τίποτα από όσα φιλοδοξούσες, έλπιζες, ονειρευόσουν, ήθελες, νόμιζες οτι μπορούσες και δεν κατάφερες να κάνεις. ΑΝ φιλοδοξούσες, έλπιζες, ονειρευόσουν, ήθελες να κάνεις κάτι, έστω κάτι μικρό για τον τόπο σου και τους συμπολίτες σου. Επίτρεψέ μου να διατηρώ τις επιφυλάξεις μου περί αυτού. Διότι δεν μπορεί, θα την πω την μαύρη αλήθεια: ακόμη και ο Δηλιγιάννης, ακόμη και ο Γούναρης, να μη σου πω και ο Μεταξάς, να μη σου πω ακόμη και το χειρότερο, η Χούντα του '67, ΚΑΤΙ ελάχιστο έκαναν. Μέσα στις καταστροφές που έφεραν, υπήρχε και κάτι θετικό που έμεινε να τους θυμίζει... Κάτι για το οποίο οι απόγονοί τους έχουν να περηφανεύονται. Να λένε, "να βρε, ο προπάππους έκανε το ΙΚΑ... είπε ένα ΟΧΙ... έστησε ένα Ξενία...".
Εσύ;
Τι;
Φοβάμαι πως το μόνο που θα έχεις να θυμάσαι τα επόμενα 30 χρόνια του βίου σου είναι πως για καιρό ήσουν ο "καταλληλότερος". Ο "καταλληλότερος" που δεν έκανε απολύτως τίποτα. Βάρος μεγάλο τέτοια ζωή... Οσο αδιάβροχη κι αν είναι...
Διότι όπως είχε πει και ένας σοφός Ιάπωνας του 12ου μ.Χ. αιώνα: "Κάλλιο χαρακίρι παρά ζωντανό πτυελοδοχείο".

Πάντως τα δάση που κάηκαν επί των μαύρων ημερών σου σε Αττική και Πελοπόννησο, δεν θα έχουν καταφέρει να αναστηθούν ούτε σε 30 ούτε σε 40 χρόνια. Ισως και ποτέ...
Αυτά θα μας στοιχειώνουν... Κι εμάς κι εσένα...

Για τέτοιες βαριές και χαμένες ζωές... για τόσα χαμένα χρόνια... τόσα βήματα πίσω... Λύπη. Αξιολύπητος... αφού η Αλεξάνδρεια δεν σου άξιζε! Ούτε καν μισός της στίχος...

Δευτέρα, Αύγουστος 24, 2009

Εθνική καταστροφή δεν είναι τα καμένα δάση.

>Η επόμενη μέρα είναι νύχτα!

Από πού να πιαστείς όταν βουλιάζεις και το κούτσουρο δίπλα σου είναι καμένο; Πώς καταντήσαμε έτσι; Να μας βιάζουν και να αποφασίζουμε, όπως κάποτε, να μαζευτούμε στο Σύνταγμα βουβοί. Λες και δεν έχουμε πράμα να βγάλουμε από μέσα μας, να τσιρίξουμε, να κάνουμε τον πόνο μας σύνθημα. Τα βαρέθηκα όλα. Και τις αυθόρμητες μαζώξεις μέσω Διαδικτύου και τις σιωπηλές διαδηλώσεις και τις αναδασώσεις-δεκανίκι στις ανίκανες πολιτικές. Εμείς αναδασώνουμε κι αυτοί καίνε. Σε στημένο ματς μόνο ο αφελής παρακαλά για ισοπαλία.

Εθνική καταστροφή είναι η απάθειά μας. Η οποία δεν συμπεριλαμβάνεται σε κανένα πρόγραμμα αναδάσωσης. «Ο,τι ήταν δάσος, θα μείνει δάσος», δήλωσε κάποτε ο πρωθυπουργός. «Τώρα που δεν έχει μείνει δάσος, ήταν ένας δάσος», θα δηλώσει με ποιητική διάθεση ο πρωθυπουργός και θα περάσει ο επόμενος, για να διαπιστώσει περίλυπος ότι ανέλαβε στην κυριολεξία καμένη γη. Και μην ακούσω κανέναν ειδικό του πισινού να υποστηρίζει ότι οι φυσικές καταστροφές δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο!

SportDay / Λεάνης Μιχάλης

#grfires by x-psilikatzoy

Dear friends, we finally did it! You are about to live the absolute myth in our country next summer!
Oh don't be sad now, next summer is only a few months away. After all we have to prepare all those gorgeous villas and hotels and beautiful houses built literally by the sea, on our magnificent beaches or inside rare National Parks like Partnitha!

Our New-Democracy-5-year-plan has managed to burn down half of Pelloponesse, Euboia, Zakynthos, Chalkidiki and a great number of other useless villages and forests getting on the way of your dream vacations and of course, our dream profits.

Just for your reassurance, you can watch our works live on BBC right now or in every big news network. With the help of the godsend strong winds we're clearing all areas around Attica, like Stamata and Grammatiko and Varnavas, even Agia Paraskeyh! Also in a few hours, if gods send us more winds, we'll continue clearing the exotic Penteli at last!

Additionally, we have a huge surprise for you: we've burned down Marathon too! Pretty soon this ancient historic place will be totally yours to visit, stay, play golf, get as much wasted as you like and buy the (expensive) house of your dreams! Unfortunatelly Olympia is not ready. Yet.

And please, don't be carried away by the screams and cries of the villagers that loose their lives trying to save their useless homes and families. We've prepared elections for them next month, the survivors will soon forget everything and with a 3.000 euros check they will even vote for us again! Been there, done that. Really, no harm done.

See you soon, you dreamy future greek lovers!

>>>#grfires

Μεγάλα τα κέρδη της καταστροφής

Ο καζινο-καπιταλισμός στήνει γλέντι πάνω στα κάρβουνα. Οι Τράπεζες μετρούν κέρδη από τα στεγαστικά του μέλλοντος. Απίστευτη χώρα!

>>>«Φλέγονται» από κέρδη τράπεζες και Χρηματιστήριο Αθηνών

>>>Πώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ βάζουν μπουρλότο

Και για να μην ξεχνάμε:

Εκλογές 2007

Αποτελέσματα: Επικράτειας
	41,83%
	38,10%
	8,15%
	5,04%
	3,80%
	0,80% 2007-2009: 2.995.321 "καντηλάκια" http://bit.ly/SJ1BQ
ΛΟΙΠΑ	2,26%

Stenografies Amoralis I

-Πρόεδρε, μπορεί να είμαι κουφός αλλά ακούω...
-Τι ακούς Γιώργο;
-Τον κόσμο να επικαλείται όλο και πιο συχνά τον Παπαδόπουλο. "Που 'σαι Γιώργη Παπαδόπουλε" λένε. Να τον ακούσετε κι εσείς τον κόσμο. Γι αυτό το λόγο επανέρχομαι στην πρόταση που είχα κάνει τον περασμένο Δεκέμβριο και απορρίψατε.
-Δηλαδή;
-Αναστολή ορισμένων άρθρων του Συντάγματος και επιβολή στρατιωτικού νόμου. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω οτι δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις, ίσα ίσα οι περισσότεροι θα το επιδοκιμάσουν. Τα μηνύματα απ΄την κοινωνία είναι ξεκάθαρα.
-Και να κλείσουμε τη Βουλή;
-Εν ανάγκη ναι. Ο κόσμος δεν θέλει εκλογές, το λένε όλες οι δημοσκοπήσεις. Και η αποχή, ούτως ή άλλως, θα είναι μεγάλη. Θα επιδοκιμάσει η μεγάλη πλειοψηφία.
-Τι λέτε οι υπόλοιποι;
-Συμφωνώ με τον Γιώργο.
-Κι εγώ...
-Εσείς υπουργέ;
-Επιφυλάσσομαι να απαντήσω μέχρι αύριο.

Κυριακή, Αύγουστος 23, 2009

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ιδού ο εμπρηστικός μηχανισμός

Γιατί δεν καίγεται ΠΟΤΕ η Εκάλη και η Πολιτεία;

4 ΣΧΟΛΙΑ

Και ποιός διατάζει να φρουρούν το σπίτι του Εβερτ δύο πυροσβεστικά;

Οπως και άλλων πολιτικών και επωνύμων;

Το 2004 γιατί δεν είχαμε ΟΥΤΕ ΜΙΑ φωτιά;

ΑΥΤΟ θα το ρωτήσει κάποιος επιτέλους;

Καίγεται το Σύνταγμα

16 ΣΧΟΛΙΑ

...και συγκεκριμένα η παράγραφος ένα του Αρθρου 2:

Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

Σάββατο, Αύγουστος 22, 2009

ΑΧΤΟΥΝΓΚ! ΑΧΤΟΥΝΓΚ! Επικίνδυνοι Λαθρομετανάστες

>>>2009 Αυγούστου 22 « Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες | Rruga e Fabrikave

Φωτιές εκλογών και αποπροσανατολισμού ΞΑΝΑ

...το σκηνικό του 2007 σε πλήρη εξέλιξη.

Τα γνωστά, πετυχημένα κόλπα!

>>>Γιατί τα δάση καίγονται σε χρονιές εκλογών;

>>>Ανεξέλεγκτη η πυρκαγιά στο Γραμματικό

(foto by aspaonline εδώ)

Πρόβλεψη 1η: Παυλόπουλος και ΣΙΑ σιδερώνουν τα πουκάμισά τους για να βγουν στα κανάλια...!

Πρόβλεψη 2η: Ξεσκονίζουν τις δηλώσεις του καλοκαιριού του 2007 για "ασύμμετρες απειλές" και "στρατηγούς Ανεμους"

>>>Ετοιμασίες για τη μάχη στο Βελλίδειο

Παρασκευή, Αύγουστος 21, 2009

Αν κάποιος πρέπει ΤΩΡΑ να παραιτηθεί...

...ή να διαγραφεί είναι βουλευτής και "αριστερός" Λεβέντης!

Να πάει σπιτάκι του τώρα!

ΤΩΡΑ όμως!

Η Αριστερά δεν έχει τίποτα κοινό με τη χυδαιότητα και την αλητεία όσων επιλέγουν να δώσουν το σόου τους στα τηλεπαράθυρα.

>>>ΧΑΜΟΥΡΕΣ ΩΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ...

>>>Όχι στην διαγραφή Κοροβέση λέει ο Αλαβάνος

>>> Ιδού ο ένοχος
Περικλής Κοροβέσης

Πέμπτη, Αύγουστος 20, 2009

Περικλή Οικουμενικός Επιτάφιος ΙΙ

"Ξημερώνει~
Κι εγώ ονειρεύομαι: 'Ω, να γινόταν
μια συνεδρίαση ακόμα,
για να καταργηθούνε
όλες οι συνεδριάσεις!"|

(Οι "Παρα-συνεδριαζόμενοι", 1922)

Ο ιστορικός του μέλλοντος ίσως θυμάται ίσως και όχι τα τηλεφωνικά κέντρα...
Αν είναι πολύ σχολαστικός θα τα αναφέρει... Αν όχι, θα αναφερθεί μονάχα στην ουσία και στα πρόσωπα... Αυτά δηλαδή που έχουν καταγραφεί και στο υποσυνείδητο της ελληνικής κοινωνίας.
Και η ουσία είναι πως οι πολιτικοί αρχηγοί που συμμετείχαν στην Οικουμενική Κυβέρνηση, (Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Χαρίλαος Φλωράκης) προχώρησαν σε ένα "αόρατο" πραξικόπημα που μετέβαλε το πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό της Ελλάδας σε μια μετα-"δημοκρατία" της επίσημης και θεσμοθετημένης "διαπλοκής" υπό το βλέμμα του εκπροσώπου/συμβόλου του τραπεζικού κατεστημένου, Ζολώτα.
Η Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα υπόγραψε τη συνθήκη παράδοσης του πολιτικού κόσμου στους Εκσυγχρονιστές, δηλαδή στους Επιχειρηματίες με αντάλλαγμα την είσοδο της Ελλάδας στον 21ο αιώνα μέσω της "πύλης" της ΟΝΕ.
Το σκάνδαλο Κοσκωτά τους είχε κάνει πιο σοφούς. Εμαθαν οτι πλέον δεν μπορούν, ως παλαιά φρουρά, να διαχειριστούν τα νέα οικονομικά φαινόμενα. Τα πολιτικά τους "εργαλεία" δεν ήταν αρκετά ούτε να καθοδηγήσουν ούτε να ελέγξουν τις μεγάλες αλλαγές.
Μπορούσαν ίσως να διασώσουν ένα κομμάτι του παλαιοκομματισμού και του κράτους των ψηφοθηρικών-πελατειακών εξυπηρετήσεων.
Ο δημόσιος πλούτος της χώρας και οι υποδομές θα έπρεπε επίσημα να παραδοθούν πλέον στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Αυτός ήταν ο όρος των Εκσυγχρονιστών. Και έγινε δεκτός. Ξεκινώντας από τον ΟΤΕ. Ενα από τα μεγάλα φιλέτα.
Τι ήταν όμως αυτό που ώθησε τους ιστορικούς τρεις ηγέτες, του ΠΑΣΟΚ, της Κεντροδεξιάς και της Αριστεράς να υπογράψουν τη "Συνθήκη Παράδοσης" στους Εκσυγχρονιστές εκπροσώπους του κεφαλαίου;
Οσο και να φαίνεται αντιφατικό, το ένστικτο της πολιτικής τους αυτοσυντήρησης.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έχοντας βγει από την περιπέτεια του Χέρφιλντ όπου έδωσε μάχη για τη ζωή του και με τις διώξεις για το σκάνδαλο Κοσκωτά να κρέμονται πάνω από το κεφάλι του αλλά και τα κεφάλια ιστορικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, επέλεξε να είναι "μέσα στο παιχνίδι" παρά απ' έξω παρά το οτι θα έπρεπε να δώσει τα χέρια με τον ιστορικό του αντίπαλο και κάποτε εκλεκτό του πατέρα του, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Από την άλλη πλευρά θα ήταν άδικο αν στα παραπάνω δεν προσθέταμε την διορατικότητα του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και την ικανότητά στις κρίσιμες πολιτικές στροφές όταν έκρινε πως οι εποχές αλλάζουν αλλά και στην δικαιολογημένη πεποίθηση οτι το κόμμα του, παρά την εκλογική κάμψη και τα προβλήματα που είχε συσσωρεύσει από 1985 και μετά εξακολουθούσε να εκπροσωπεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και κυρίως των μεσοαστικών και μικροαστικών στρωμάτων. Μια δύναμη που η ιστορική "συμμαχία" Δεξιάς και Αριστεράς, με την κυβέρνηση Τζαννετάκη, δεν μπόρεσε να κάμψει. Αυτό του έδινε τη βεβαιότητα οτι αργά ή γρήγορα θα έβρισκε ξανά το δρόμο, και προσωπικά, προς την εξουσία. Η ιστορία φυσικά -για μια ακόμη φορά-, τον δικαίωσε.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επιδεικνύοντας για μια ακόμη φορά τον περίφημο πολιτικό του αμοραλισμό και αριβισμό ήλπιζε πως αυτή θα μπορούσε να είναι η τελευταία του ευκαιρία για να ξαναμπεί στο παιχνίδι διεκδικώντας σε δεύτερο χρόνο το πολυπόθητο δέρας της εξουσίας. Είναι ο ίδιος αριβισμός που τον κάνει να δώσει, αυτόν τον παθιασμένο αντικομμουνιστή, για δεύτερη φορά το χέρι στην Αριστερά (την πρώτη φορά το είχε δώσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής νομιμοποιώντας το ΚΚΕ) και φέρνοντάς την για πρώτη φορά στην εξουσία.
Θα ήταν όμως και για εκείνον άδικο αν δεν λέγαμε οτι σ' αυτόν οφείλεται η στροφή της Νέας Δημοκρατίας από το στενό πλαίσιο της παραδοσιακής ή "λαϊκής" Δεξιάς προς το Κέντρο. Μια στροφή που θα σημαδέψει το δικομματικό σκηνικό μέχρι και τις ημέρες μας κάνοντας από τότε δυσδιάκριτα τα ιδεολογικά όρια μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Αλλά και τη διορατικότητα οτι το μέλλον ανήκει πλέον στο ισχυρό ιδιωτικό κεφάλαιο άρα και στον πολιτικό εκσυγχρονισμό που δεν ανέχεται πολιτικές και ...εθνικές "αγκυλώσεις".
Αυτή τη φορά η ιστορία τον δικαίωσε!

Και ο Χαρίλαος Φλωράκης;

Μοιάζει λιγότερο σαφές το γιατί ο Χαρίλαος Φλωράκης μπήκε στο παιχνίδι τόσο της κυβέρνησης Τζαννετάκη όσο και πολύ περισσότερο στο παιχνίδι της Οικουμενικής Κυβέρνησης Ζολώτα.
Το βάρος της πτώσης του τείχους του Βερολίνου, την προηγούμενη χρονιά, ήταν σίγουρα μεγάλο, η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης επίσης, για τον ιστορικό ηγέτη της ελληνικής κομμουνιστικής Αριστεράς. Η ανησυχία του για το μέλλον της Αριστεράς σε μια ενδεχόμενη μετα-ΚΚΕ εποχή επικράτησε των φοβικών συνδρόμων αλλά και της εμμονής για το "ένα είναι το κόμμα".
Παρά τις εσωτερικές αντιθέσεις μέσα στην Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο Χαρίλαος Φλωράκης "τρώει τα ντολμαδάκια" της Μαρίκας παίρνοντας πολιτική εκδίκηση για τη λεηλασία των αριστερών ψήφων, επί μια και πλέον δεκαετία (1978-1989) από το ΠΑΣΟΚ αλλά και φέρνοντας για πρώτη φορά στην εξουσία την ελληνική Αριστερά.
Καταφέρνει έτσι να είναι ο μοναδικός ηγέτης της αριστεράς στην Ευρώπη που την εποχή της κατάρρευσης όχι απλώς δεν περιθωριοποιείται αλλά προχωρά μπροστά.
Το "φοβερό βήμα" όμως για τον Χαρίλαο δεν ήταν τα "ντολμαδάκια". Το φοβερό και ασυγχώρητο μέχρι και σήμερα του Φλωράκη ήταν οτι τέθηκε στο τιμόνι της ενιαίας Αριστεράς δίνοντας το χέρι στην "άλλη Αριστερά". Κάτι που αργότερα του στοίχισε την τιμητική αποστρατεία ενώ σε άλλες εποχές θα του στοίχιζε το κεφάλι του!
Η εξήγηση του γιατί συμμετείχε στην Οικουμενική ίσως να εδράζεται στις ισορροπίες που ήθελε να αποκαταστήσει με τη "δημοκρατική παράταξη", δηλαδή το ΠΑΣΟΚ μετά την κυβέρνηση Τζαννετάκη για την οποία μάλλον (ή τουλάχιστον θα έπρεπε) να είχε μετανιώσει...
Η ιστορία δεν δικαίωσε τον Χαρίλαο Φλωράκη. Ούτε οι φόβοι του για περιθωριοποίηση του ΚΚΕ επιβεβαιώθηκαν ούτε όμως έγινε το μεγάλο προχώρημα της ενιαίας Αριστεράς και η ανάληψη πρωταγωνιστικού ρόλου στα πολιτικά πράγματα της δεκαετίας του '90.
Τα "ντολμαδάκια" και τις Οικουμενικές, η Αριστερά τις πληρώνει ακόμη...

Οπως αυτές τις ημέρες, με τις δηλώσεις Περικλή Κοροβέση, η Αριστερά έρχεται αντιμέτωπη με το "φάντασμα" του ιστορικού συμβιβασμού και πληρώνει την αφελή, απλοϊκή στάση του Χαρίλαου απέναντι στην τότε οικονομική πραγματικότητα:

Τότε, ο Χ. Φλωράκης (πρόεδρος του ενιαίου Συνασπισμού το ‘89), δήλωσε ευθαρσώς και μάλιστα δημόσια: αν είναι να τα δώσουμε σε άλλους , ας τα πάρει ο γιός του Πέτρου (εννοεί τον Σωκράτη Κόκκαλη,) που ήταν παλιός συναγωνιστής και σύντροφος του Χαρίλαου. Αυτό ήταν και όχι χρηματισμός των κομμάτων της Αριστεράς.

Το ‘90, ρωτήθηκε ο Χαρίλαος για αυτό το θέμα και η απάντησή του ήταν: “Ωχ μωρέ, περσινά ξυνά σταφύλια”. (ΓΙΑ ΤΟ “ΛΑΔΩΜΕΝΟ” ‘89…)

Και ύστερα τα πράγματα πήραν τον προδιαγεγραμμένο δρόμο τους...

Με τις ευλογίες της παλαιάς φρουράς πολιτικών "εξευγενίζεται" η διαπλοκή και η λαμογιά εξασφαλίζοντας...

...οτι δεν θα εμφανιστεί ποτέ ξανά ένας ασήμαντος, χοντρός μπογιατζής από τις ΗΠΑ για να μαζέψει όλη τη χαρτούρα...
Το πολιτικό μαύρο χρήμα θα "εξευγενιστεί" και αυτό. Δεν θα μεταφέρεται σε κούτες από "Πάμπερς" αλλά θα κατατίθεται σε λογαριασμούς στην Ελβετία...
Η δημόσια περιουσία θα περιέλθει στα χέρια των "νέων τζακιών" και των ξένων πολυεθνικών νομίμως και στα πλαίσια της εξυγίανσης και του εκσυγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας και της πορείας μας προς την ΟΝΕ.
Θα κάνουν την εμφάνισή τους οι νέοι παίκτες, τόσο στην πολιτική (Σημίτης, αργότερα Καραμανλής Jr., Παπαντωνίου κτλ) όσο και στην οικονομική και κοινωνική ζωή (Κόκκαλης, Αγγελόπουλοι, golden boys).
Το ελληνικό κρατικο-μονοπωλιακό μοντέλο θα εκσυγχρονισθεί στο μοντέλο του καπιταλισμού-καζίνο και στη μεγάλη αναδιανομή πλούτου με τη φούσκα του '99 στο ΧΑΑ.
Θα διαλυθεί η "αναχρονιστική" αγροτική παραγωγή.
Θα δημιουργηθεί το εθνικιστικό πολιτικό αντίβαρο (Πολιτική Ανοιξη - Αντώνης Σαμαράς, ΛΑΟΣ - Γιώργος Καρατζαφέρης) μέσω του νέου "Μακεδονικού προβλήματος" με τα γνωστά συλλαλητήρια και την ενδυνάμωση της επιρροής της Εκκλησίας ενώ ταυτόχρονα θα επιχειρηθούν γέφυρες φιλίας με την Τουρκία, επαναξιολόγηση των ελληνικών θέσεων για το Αιγαίο και την Κύπρο χωρίς "να ανοίξει ρουθούνι".
Θα στηθεί το μεγάλο οικονομικό κόλπο των Ολυμπιακών Αγώνων.
Θα εξουδετερωθεί μια για πάντα η Αριστερά με τη νέα της διάσπαση σε ένα κόμμα-μπετόν-αρμέ-οχυρό και μια συμμαχία αριστερών δυνάμεων των 1.5-3%...

Ο μόνος που εικάζεται οτι δεν συναίνεσε ποτέ με τις αποφάσεις της Οικουμενικής ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Παροπλισμένος όμως πλέον, ο γερόλυκος, δεν μπορούσε να αντιδράσει.

Δεν είναι επίσης διόλου τυχαίο οτι την ίδια εποχή, το 1989, θα δημιουργηθούν τα πρώτα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια τα οποία θα συμβάλλουν στην εμπέδωση όλου αυτού του σκηνικού. Κανάλια που επίτηδες δεν έχουν ακόμη αδειοδοτηθεί για να παραμένουν σε καθεστώς διαπλοκής.
Τα νέα ηλεκτρονικά ΜΜΕ θα στελεχωθούν από "εκσυγχρονιστές" δημοσιογράφους και καλλιτέχνες της Αριστεράς οι οποίοι σταδιακά θα μεταβληθούν σε "εισαγγελείς" και "διώκτες" των υποτιθέμενων συστημικών "παραβάσεων" παίζοντας ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας της παθητικότητας και της αδιαφορίας. Είναι οι ίδιοι που σήμερα σέρνουν το χορό του Ζαλόγγου στην κρίση των ΜΜΕ.

Κάποιοι μάλιστα απόκτησαν και υψηλές κομματικές και κυβερνητικές θέσεις, με τα γνωστά, πρόσφατα αποτελέσματα.

Είναι οι ίδιοι που μαζί με τους "αριστερούς" καθηγητές των Πανεπιστημίων και τους "πνευματικούς" τενεκέδες ευθύνονται μαζί με τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, για την καταρράκωση της Παιδείας και της κατάντιας του (τηλεοπτικού) πολιτισμού.

(Το θέμα της επάνδρωσης των ΜΜΕ και του δημοσιογραφικού "παρακράτους" από πρώην εκλεκτά στελέχη της Αριστεράς είναι ένα ακόμη "καρφί" στο σώμα της που θα πρέπει κάποτε να καταγραφεί και αναλυθεί... Ισως έτσι εξηγηθούν πολλά ..."ανεξήγητα"!)

Οι ίδιοι στους οποίους οφείλεται ο τρομερός πόλεμος κατά της Αριστεράς τους τελευταίους μήνες...

Με άλλα λόγια...

...Ηταν πραγματικά λάθος αυτό που ανάφερε ο Περικλής Κοροβέσης περί χρηματισμού της Αριστεράς επί κυβερνήσεων Ζολώτα.

Το θέμα ήταν ποτέ αυτό. Κανείς δεν το ισχυρίστηκε ποτέ και ούτε ποτέ θα μπορούσε να είχε συμβεί.

Ισως ο Περικλής να ήθελε να πει για τα πραγματικά "φοβερά βήματα" του '89 και του '90. Βήματα που μας έφεραν στη σημερινή μας κατάντια ως κοινωνία...

Γιατί γι' αυτήν την κατάντια (μας) έχουμε και εμείς τεράστιες ευθύνες. Και πρώτα από όλα την ευθύνη του ιστορικού συμβιβασμού. Αυτού που επιχειρείται και πάλι να επαναληφθεί με τις προτάσεις συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και Αριστεράς.

Και γι αυτές τις ευθύνες θα έπρεπε κάποτε να μιλήσει ο Λεωνίδας Κύρκος, δεξί χέρι τότε του Χαρίλαου Φλωράκη, που σήμερα διαρρηγνύει τα ρούχα του, και δικαίως, για τα περί χρηματισμού!

Κι όσο η Αριστερά δεν παραδέχεται αυτές τις ευθύνες ούτε θα καταλαβαίνει ούτε και θα ξέρει που πατά και που πηγαίνει!

Μην ξεσκονίζετε στα ράφια - να \ξαναστήσετε\, με τα "καλά τους", παλιούς ηγέτες. Οι ηγέτες είναι μιας χρήσης, οι ποιητές -\οι αληθινοί\- αιώνιας και αιώνιοι!..

Το Κουνούπι: ΜΠΑΚΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ!

ΜΠΑΚΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ!
by tokounoupi

αυτό είναι το business plan της εταιρείας που θέλει να εκμεταλευθεί παλιές δεξαμενές στην Τρίγλια και με αγωγό που θα βγαίνει στη θάλασσα (6 χιλ. μακριά) θα προμηθεύεται καύσιμα στην ενδοχώρα.

Φέρνει λίγο από Μπακού, αλλά μη ας ξεγελάει, έτσι θα γίνει…

Και:

αυτή θα είναι η εικόνα απότην παραλία όπου θα βγαίνει ο αγωγός και η εξέδρα – στο βάθος – που θα “δένουν” τα πλοία για την φόρτωση και εκφόρτωση.

Δώστε προσοχή στα πεντακάθαρα νερά και τη χαρά των λουόμενων για την ανάπτυξη της περιοχής τους…

ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΤΩΡΑ:

Πολλά ερωτηματικά εγείρει η προσπάθεια κάποιων να δημιουργήσουν έναν αγωγό μεταφοράς πετρελαίου από την παραλία της Τρίγλιας μέχρι τις παλιές εγκαταστάσεις (δεξαμενές) που υπάρχουν στο χωριό, 6 χιλ. μακριά. Ανώνυμη εταιρεία (Α.Ε.) που εδρεύει στα Ν. Μουδανιά υποτίθεται ότι ζητάει την χρήση του αιγιαλού για την κατασκευή του έργου σε τουριστική θέση! Απευθύνεται τον Απρίλιο στον δήμο Τρίγλιας και στη νομαρχία Χαλκιδικής (κτηματική υπηρεσία) η οποία ζητάει από τις αρμόδιες υπηρεσίες (ΥΠΕΧΩΔΕ κλπ) να προεγκρίνουν τη χωροθέτηση του έργου!

Από τον Απρίλιο μέχρι και πριν από λίγες ημέρες τόσο ο δήμος όσο και η νομαρχία κωφεύουν. Οι κάτοικοι της περιοχής το μαθαίνουν και μαζεύουν υπογραφές κατά του έργου ενώ η υπόθεση δημοσιέυεται σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης. Ο δήμος Τρίγλιας συγκαλεί δημοτικό συμβούλιο με την παρουσία των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών και παίρνει αρνητική θέση στο έργο (χωρίς ομοφωνία…) ενώ αντινομάρχης δηλώνει και αυτός την αντίθεσή του.

Προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα που κάνουν την υπόθεση περίεργη:

- Γιατί έπρεπε να περάσουν κοντά 4 μήνες για να συνεδριάσει το δημοτικό συμβούλιο Τρίγλιας και μάλιστα μετά την κινητοποίηση των κατοίκων;

- Γιατί η κτηματική υπηρεσία της Νομαρχίας προτρέπει τις αρμόδιες υπηρεσίες για προέγκριση της χωροθέτησης του έργου και ποιά είναι τελικά η θέση της νομαρχίας;

Κατά τα άλλα, την επόμενη Κυριακή διοργανώνεται από τον δήμο Τρίγλιας και τις επιτροπές των κατοίκων συγκέντρωση και διαμαρτυρία στη παραλία Τρίγλιας στη θέση Μετόχι, στις 7.00 μ.μ..
Στο θέμα θα επανέρθουμε και μάλιστα με περισσότερα στοιχεία…

Επίσημη και σοβαρή πρόταση

4 ΣΧΟΛΙΑ

Γιατί ο ΠΑΟ δεν ρίχνει το βάρος του σε κάποιο άλλο άθλημα; Ρακέτες π.χ.;;;

Τετάρτη, Αύγουστος 19, 2009

Πολύ και πολλούς θα βόλευε ο θάνατος του Θοδωρή Ηλιόπουλου

Θέλει πολύ ανάλυση για να γίνει κατανοητό το γιατί θέλουν να πεθάνει ο Θ. Ηλιόπουλος;

"Γάντι" θα τους έλθει!

Αλλωστε όταν έχεις δολοφονήσει έναν είναι πιο εύκολο να το επαναλάβεις. Αποκτάς μια άνεση στο να το (μην) το διαχειρίζεσαι...

M'ολη μου τη φωνη...

...μην τους ξεχνάτε αυτούς τους στίχους πρώην και νυν σύντροφοι!

Οταν θα παρουσιαστώ στου φωτεινού σας μέλλοντος την Κεντρική Επιτροπή...

...σείων σαν μπολσεβικίκη ταυτότητα κομματική τους εκατό τόμους μαζί όλων μου των κομματικών βιβλίων!

Να φοβάστε!

Μα να φοβάστε μόνο τη Λήθη!

Αυτή να τη φοβάστε πολύ!

(Οι χυδαίοι του τότε κορόιδευαν "μέθυσο" τον Μαγιακόφσκι. Ούτε αυτό να το ξεχνάτε!)

Περικλή Επιτάφιος

Ναι, η αλήθεια ενίοτε λειτουργεί και ως Επιτάφιος…
Και τότε ο ψίθυρος χρόνων γίνεται ύμνος… Θλίψης ίσως… Πάντως ύμνος: «Ω γλυκύ μου ΕΑΡ…γλυκύτατόν μου τέκνο, που έδει σου το κάλος… «
Με την ιστορία δεν ξεμπερδεύεις εύκολα… Είναι ζόρικο πράγμα η ιστορία… Νερό είναι… Ποτάμι… Οσο και να την παραχώνεις κάπου θα βρει μια ρωγμή και θα ξεχυθεί… Κι όποιον πάρει… Κι όποιον σηκώσει…
«Ω γλυκύ μου ΕΑΡ…γλυκύτατόν μου τέκνο, που έδει σου το κάλος… «
Κι έτσι θα μπορέσουν ίσως κάποιοι… Οσοι απομείνουν... να εξηγήσουν τα ανεξήγητα… Γιατί μαζεύτηκαν πολλά ανεξήγητα τα τελευταία 20 χρόνια… Από τα «ντολμαδάκια» και εντεύθεν…
Ναι, η αλήθεια ενίοτε λειτουργεί και ως Επιτάφιος…
Διότι η Σιωπή και η Λήθη Ενταφιάζουν. Και κάποιος επιτέλους έπρεπε να μιλήσει…
Για να θυμίζει πως πέρα και πάνω από όλα: η Αριστερά είναι αίτημα ηθικής. Και ζήτημα ευαισθησίας. Και αίτιο και αποτέλεσμα συγκρούσεων. Κοινωνικών. Πολιτικών. Ηθικών. Ιστορικών εν τέλει…
Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο…

Και πάντως ΟΧΙ σύμπλεγμα ενοχών!

Σύγκρουση μέχρι τέλους λοιπόν! Αφού αυτό επιλέξαμε…
Γιατί εμείς ξέρουμε να ματώνουμε! Το ‘χουμε κατακτήσει αυτό! (Όπως θα έλεγε και ο Γρηγόρης).

(Περικλή, σε ευχαριστώ για το μάθημα δύναμης και τόλμης ακόμη κι αν δεν συμφωνώ μαζί σου!)

Δευτέρα, Αύγουστος 17, 2009

Διακοινοτική ένταση στην ΠΓΔΜ

Κι εμείς;

Εμείς με ποιους είμαστε;

Με τους Αλβανούς ή με τους σερβο-"Μακεδόνες";

Δεν μας νοιάζει;
Φυσικά και δεν μας νοιάζει... Τι να μας νοιάξει; Μήπως μας νοιάζει και τίποτα;
Με ένα "η Μακεδονία είναι ελληνική" έχουμε καθαρίσει με παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Τι άλλο να μας νοιάξει δηλαδή;
Σάμπως νοιάζει τους Αλβανούς αν η "Μακεδονία" θα λέγεται Μακεδονία;
Δεκάρα τσακιστή δεν δίνουν.

Εκείνους τους ενδιαφέρει η Μεγάλη Αλβανία. Από την Αλβανία μέχρι τη Βουλγαρία. Ισως και λίγο απο ελληνική Ηπειρο. Να μη σου πω και απο ελληνική Μακεδονία.

Κι όταν θα γίνει "μπαρούτι" η "Μακεδονία" και θα βλέπουμε τους καπνούς από τη Θεσσαλονίκη και θα μυρίζουμε ανθρώπινο κρέας μέχρι τη Λαμία, θα μας νοιάζει;

Κι οταν η ΠΓΔΜ γίνει η Παλαιστίνη των Βαλκανίων; Τότε θα μας νοιάζει;

Σώπα καημένε τώρα! Τι να μας νοιάξει... Παίζει και η Ολυμπιακάρα αύριο να'ουμ'!

>>>Διακοινοτική ένταση στην ΠΓΔΜ

Φαντάζομαι πολλούς να διαβάζουν την παραπάνω είδηση με το ακατοίκητο βλέμμα της αγελάδας. Μμμμμουουουουου!

Και η ΚΟΣΜΑΡΑ μας: ΣΚΟΠΙΑΝΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣE ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ VISA!

Σάββατο, Αύγουστος 15, 2009

100 χρόνια από το Κίνημα στο Γουδί

8 ΣΧΟΛΙΑ

Στη χώρα της ανύπαρκτης Παιδείας, στην επικράτεια της Πετρούλας και του Χριστοφοράκου δεν θα ακούσετε λέξη, δεν θα διαβάσετε ούτε αράδα στις εφημερίδες για μια από τις σημαντικότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: το Κίνημα στο Γουδί του 1909... Της πρώτης εξέγερσης του 20ου αιώνα που δεν ήταν υποκινούμενη από καμιά ξένη, Μεγάλη Δύναμη αλλά και καμιά εσωτερική κάστα και της δεύτερης (η προηγούμενη ήταν αυτή της 3ης Σεπτεμβρίου) μετά την Ελληνική Επανάσταση.

Κανείς δεν θυμάται γιατί κανείς δεν θέλει να θυμάται, γιατί κανείς δεν μπορεί πλέον να θυμάται αφού οι φορείς της μνήμης έχουν άλλα "σημαντικότερα" να γράψουν. Π.χ. για το αν θα γίνουν ή δεν θα γίνουν εκλογές το φθινόπωρο ή αν τα κυλικεία στα πλοία προσφέρουν το τοστ προς 3 και 40 . Κόμματα και εφημερίδες έχουν εκχωρήσει την ιστορία στους τηλε-ιστορικούς... Κατάντια!

«Ανδρες με τα γερά κορμιά -εσάς λέω του Συνδέσμου λεβέντες!- νέοι με τα γελαστά χρώματα και την αστραπή στο μάτι, πού είσθε;.. Εχω τόσον καιρό (μέρες έσβησαν, έφυγαν μήνες) σας καρτερώ και μαζί μου ο Λαός, βάνω τ' αυτί μου κι ακροάζομαι τον ερχομό σας, για τον ερχομό σας ακροάζεται το έθνος, το ρυθμικό βηματισμό σας προσμένει η ονειροπλέχτρα Φυλή. Σας είδε μιαν αυγή σαν όνειρο τερπνό μέσ' στον βαρύ τον ύπνο της και πήδησε ξαφνιασμένη κι απορούσα. Εκεί στον κάμπο του Γουδί σάλεψαν ίσκιοι, στο σκοτάδι το βαθύ άστραψαν θυμοί - έτριξαν προγονικά κόκαλα. Και την αυγή, την ώρα που ο ήλιος έβγαινεν αντίκρυ, αψύς και θυμωμένος, αποφασισμένος να φτάσει στο βασίλεμά του, χαλώντας κάθ' εμπόδιο, σας είδε με το ντουφέκι στο πλευρό, ορκισμένους να κάμετε πατρίδα ή να χαθείτε!.. Σας είδε και στέναξε: Σώθηκα!... Μα από τότε δε σας βλέπει πουθενά! Τι γινήκατε;»

...έγραφε στην Εφημερίδα «ΧΡΟΝΟΣ» στις 16/10/1909,ο Ανδρέας Καρκαβίτσας! Εκατό χρόνια μετά κανείς δεν χαλαλίζει ούτε μισή επιφυλλίδα για το Κίνημα στο Γουδί που ξέσπασε σαν σήμερα, ξημερώματα 15ης Αυγούστου του 1909... Τι γίνηκε τότε;

Τη νύχτα της 14ης προς 15η Αυγούστου του 1909 η Αθήνα των 80.000 κατοίκων δεν κοιμόταν. Αμαξες και οχήματα με εκατοντάδες αξιωματικούς και στρατιώτες κατευθύνονταν προς το στρατόπεδο της Φρουράς των Αθηνών στο Γουδί. Με το πρώτο φως στο πεδίο ασκήσεων του στρατοπέδου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι 449 αξιωματικοί, 2.546 στρατιώτες και ναύτες και 67 χωροφύλακες, όλοι οπλισμένοι, διαθέτοντας επιπλέον και 22 πυροβόλα διακηρύσσοντας την αντίθεσή τους προς την κυβέρνηση Δ. Ράλλη και την υποστήριξή τους προς το πρόγραμμα του «Στρατιωτικού Συνδέσμου».

Οι αιτίες που προκάλεσαν το στρατιωτικό κίνημα, όπως τα περιέγραψε αργότερα στα απομνημονεύματά του ο αρχηγός του «Στρατιωτικού Συνδέσμου» Ν. Ζορμπάς ήταν:

«Η Βουλευτοκρατία και η συναλλαγή, η οικονομική δυσπραγία ένεκα της πλημμελούς φορολογίας, επιβαρυνούσης ιδίως τας λαϊκάς τάξεις, η κακή απονομή της δικαιοσύνης και η έλλειψις δημοσίας ασφαλείας, ο ατυχής πόλεμος του 1897, το Κρητικόν ζήτημα και το απαράσκευον του κράτους προς οιανδήποτε πολεμικήν δράσιν».

Το Κίνημα στο Γουδί παρά το οτι έγινε από στρατιωτικούς, ήταν ένα αστικό κίνημα. Το πρώτο και ίσως το μοναδικό αστικό κίνημα στην ελληνική ιστορία.

Ο Γιάννης Κορδάτος χαρακτηρίζει τους αξιωματικούς του «Στρατιωτικού Συνδέσμου» ως «εμπροσθοφυλακή της αστικής τάξης που από τις ιδιομορφίες της εθνικής οικονομίας μας δεν είχε ακόμα ανδρωθεί ώστε μόνη της να βγάλει από τη μέση τον παλαιοκομματισμό και να χαράξει νέα κοινωνική πολιτική». Ο Γ. Βεντήρης μιλάει για αστική επανάσταση και δε διστάζει να ισχυριστεί πως μετά το Γουδί προέκυψε το αστικό - εθνικό κράτος, με ηγέτη τον Ελ. Βενιζέλο. Ο Θ. Πάγκαλος μιλάει για δυσφορία και αγανάκτηση που ήταν «έκδηλος και σφοδρά εις όλας τας κοινωνικάς τάξεις» ώστε «και οι πλέον αδιάφοροι και απαθείς δεν ήτο δυνατόν να μην εξεγερθούν». Ο στρατηγός Στ. Σαράφης σημειώνει ότι «η επανάσταση αυτή επιβλήθηκε γιατί είχε λαϊκό υπόβαθρο», ενώ ο Σπ. Μελάς κάνει λόγο για ακράτητη λαϊκή αγανάκτηση.

Και πραγματικά, ένα μήνα μετά, στις 14 Σεπτέμβρη 1909 ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά με συλλαλητήριο εξέφρασαν την υποστήριξή τους στο κίνημα, διατυπώνοντας αληθινά ριζοσπαστικές διεκδικήσεις για την εποχή, όπως: Επιβολή φόρου στο εισόδημα, προστασία της παραγωγής, μεταβολή των υπαλλήλων σε υπηρέτες του λαού, βελτίωση της θέσης των εργατών, καταδίκη της τοκογλυφίας.

Οι στρατιωτικοί δεν τολμούν να προχωρήσουν τόσο όσο ο λαός απαιτούσε και οι ιστορικές συνθήκες επέτρεπαν. Συντηρητικοί φύσει και θέση αναζητούν το συμβιβασμό με την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, επιδιώκοντας μικρότερες αλλαγές. Παρ' όλα αυτά προκαλούν την πτώση της κυβέρνησης του Δ. Ράλλη, ενώ υποχρεώνουν τα ανάκτορα να αποδεχτούν ένα από τα βασικά του αιτήματα, που ήταν η απομάκρυνση του διαδόχου και των πριγκίπων από το στράτευμα.

Το κίνημα στο Γουδί ήταν πραγματικά ένα αστικό κίνημα με μεγάλη λαϊκή υποστήριξη, που έφερε μια αλλαγή στον εσωτερικό συσχετισμό της τότε εξουσίας, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την αστική τάξη έναντι των φεουδαρχών. Δεν μπορούσε να προχωρήσει περισσότερο... Δεν προχώρησε όμως και λίγο με αποκορύφωμα την είσοδο του Ελευθερίου Βενιζέλου στην ελληνική πολιτική σκηνή, ο οποίος καλείται από το «Στρατιωτικό Σύνδεσμο», στα τέλη του 1909, να έρθει, στην τότε Ελλάδα, από την Κρήτη που δεν είχε ακόμη ενσωματωθεί στην ελληνική επικράτεια.

«Η άφιξή του --γράφει ο Ν. Σβορώνος-- ανοίγει νέα περίοδο στην ελληνική Ιστορία».

Αυτό ήταν το Κίνημα στο Γουδί που κανείς δεν θέλει να θυμάται μόλις 100 χρόνια μετά!!!

Ισως γι αυτό να μην φταίει μόνο η αγραμματοσύνη μας. Ισως να μην φταίει το οτι τέτοια θέματα δεν "πουλάνε".

Ισως αυτή η μνήμη να μην συμφέρει κανέναν γιατί το Κίνημα στο Γουδί θυμίζει πως τότε όπως και τώρα η ελληνική κοινωνία και οι κορυφαίοι παράγοντες της εξουσίας ήσαν βουτηγμένοι σε μια επικίνδυνη κρίση αξιοπιστίας υπηρετώντας συμφέροντα και συγκαλύπτοντας σκάνδαλα, οδηγώντας την Ελλάδα σε μεγαλοϊδεατισμούς και μεγάλες τραγωδίες...

Τραγωδίες που τελικά δεν αποφύγαμε...

Η ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

Για διάβασμα:

>>Γ. Ασπρέα: «Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος», εκδόσεις Χρήσιμα Βιβλία

>>Νικολάου Ζορμπά: «Απομνημονεύματα», στο «Τα φοβερά ντοκουμέντα: Γουδί το κίνημα του 1909», εκδόσεις Φυτράκη

>>Αντιστράτηγου Θ. Πάγκαλου: «Τα απομνημονεύματά μου 1897- 1947», εκδόσεις ΑΕΤΟΣ Α.Ε., Αθήναι 1950

>>Γ. Δερτιλή: «Κοινωνικός Μετασχηματισμός και Στρατιωτική Επέμβαση 1880- 1909», εκδόσεις Εξάντας

>>Τ. Βουρνά: «Ιστορία της νεότερης Ελλάδας 1821- 1909», εκδόσεις Τολίδη

>>«Ιστορία του Ελληνικού Εθνους», Εκδοτική Αθηνών

>> Γ. Κορδάτου: «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας», εκδόσεις 20ός αιώνας

>>Α. Ε. Βακαλόπουλου: «Νέα Ελληνική Ιστορία 1204- 1985», εκδόσεις ΒΑΝΙΑΣ

>>Γ. Βεντήρη: «Η Ελλάς του 1910-1920», εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

>>Στ. Σαράφη: «Ιστορικές Αναμνήσεις», εκδόσεις Επικαιρότητα

>>Π. Καρολίδη: «Ιστορία του ελληνικού έθνους», συμπλήρωμα στην ιστορία του Κ. Παπαρηγόπουλου, εκδόσεις Κάκτος

>>Ν. Σβορώνος: «Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας», εκδόσεις Θεμέλιο

Παρασκευή, Αύγουστος 14, 2009

Και προχωρούσα...

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα

χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας

με γνώριζε

με γνώριζε

Κακογράφοι

Οταν διαβάζεις πολλά είναι επόμενο να συναντάς και κάκιστα κείμενα. Περισσεύουν άλλωστε οι κακογράφοι και οι "ξεπέτες", ιδιαίτερα στον Τύπο. Τέτοιες κακογραμμένες "ξεπέτες" όμως σαν κι αυτές που διάβασα σε διάστημα δύο εβδομάδων δύσκολα μπορεί να ανακαλέσει η μνήμη μου. Ισως επειδή μου έπεσαν μαζεμένες. Ισως και λόγω αδειών του θέρους όπου οι γράφοντες είπαν να γράψουν "στο πόδι" δύο-τρία κατεβατά για να έχουν να πορεύονται οι αρχισυντάκτες τους και αντίστοιχα οι αρχισυντάκτες ελλείψει συντακτών τα έριξαν κακήν κακώς στις εφημερίδες τους. Θα σταθώ σε δύο, τα χειρότερα, ενδεικτικά της κατάντιας ορισμένων γραφιάδων. Και τα δύο από βιβλιόφιλα ένθετα διαφορετικών εφημερίδων και τα δύο παρουσιάσεις/κριτικές βιβλίων και τα δύο από "έγκυρες" υπογραφές.
Στο ένα, αυτό που διάβασα πιο πρόσφατα, ο βιβλιοκριτικός γεμίζει μια ολόκληρη σελίδα με εμβριθείς παπαρολογίες για ένα βιβλίο της εγχώριας παραγωγής που μάλλον δεν του άρεσε και μάλλον είναι όντως κακό χωρίς όμως να λέει άμεσα κάτι τέτοιο ή και να το τεκμηριώνει. Η αίσθηση που αφήνει είναι οτι "έπρεπε" να το παρουσιάσει και το κάνει σαν να πίνει "άσπρο πάτο" κάποιο πικρό καταπότι. Το αποτέλεσμα είναι να μοιράζεται την πικράδα με τον αναγνώστη μέσα από δεκάδες "γουλιές" αηδίας ενώ θα μπορούσε (;) να πει "ευχαριστώ, δεν θα πάρω" και να μην χαλαλίσει ούτε μισή λέξη, ούτε μισό εκατοστό χαρτιού.
Τέτοια παραδείγματα αναγκαστικής παρουσίασης αδιάφορων ή κακών βιβλίων έχουμε πολλά. Και η απορία μένει: τι ακριβώς προσφέρουν και σε ποιόν αφού ούτε τον συγγραφέα βοηθούν ούτε τις εκδόσεις που τον εκδίδουν ούτε φυσικά και τους αναγνώστες.
Το δεύτερο κακογράφημα το διάβασα πριν δύο εβδομάδες. Αφορούσε την πρόσφατη έκδοση βιβλίου ενός συγγραφέα που τυχαίνει να διαβάζω μετά μανίας τον τελευταίο καιρό. Το ίδιο το βιβλίο περιμένει υπομονετικά τη σειρά του στο κομοδίνο μέχρι να διαβαστούν τα ογκώδη "αδέλφια" του. Το συγκεκριμένο βιβλίο συνοδεύεται από ένα μικρό ένθετο αφιέρωμα στον συγγραφέα και το έργο του με παραθέσεις κάποιων συνεντεύξεων που έχει δώσει σε εφημερίδες και περιοδικά.
Τι έχει κάνει ο βιβλιοκριτικός-παρουσιαστής (και υπερτιμημένος συγγραφέας της πρώτης μεταπολιτευτικής γενιάς);
Εχει ξεσηκώσει ολόκληρα αποσπάσματα από το ένθετο φυλλάδιο, έχει προσθέσει και τα κείμενα από τα "αυτιά" του βιβλίου, τα έχει ενώσει με δύο δικές του παραγράφους και έχει γεμίσει ένα 2σέλιδο αίσχους. (Προφανώς έχει πάει και να πληρωθεί γι αυτό το κομμάτι...)
Και το ερώτημα, ηθικό δίδαγμα, όπως θέτε πείτε το: Αν κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας επόμενο δεν είναι να μας κοροϊδεύουν κανονικά και οι Αλλοι;

Πέμπτη, Αύγουστος 13, 2009

Iggy Pop, Lust for Life (live)

Τετάρτη, Αύγουστος 12, 2009

Theodore Iliopoulos - a greek tragedy in process.

9 ΣΧΟΛΙΑ

Theodore Iliopoulos was arrested on the 18th of December 2008, during the student protests against the cold-blooded murder of a 15 year old schoolboy by a police officer, in the centre of Athens. The arrest was made after two police officers, identified T.I. as one participating in the riots that followed. Students and journalists have testified for the opposite.

The arrest is considered as an attempt by the police to appear on top of things, since they were heavily criticized for inadequacy during the events.

Police chiefs (and the government) were blamed not only for the killing but also for their handling, which mainly consisted of lies and general remarks.

First it was a mob that attacked the officers, then an accidental shooting etc, until a mobile phone video was aired on youtube showing that the officer parked his vehicle two blocks away from the youngsters and returned by foot, gun in hand, and shot the boy with a single bullet. All this because someone else had thrown a water bottle at them. The victim was a bystander, but was considered part of the crowd and it cost him his life.

Theodore was arrested 8 months ago, the only arrest out of the thousands that participated, and he is still being held without a trial! On the 10th of July 2009, he begun a hunger strike demanding his release after 7 months in jail. He was a thin man to start with, weighing only 60 kilos, so the hunger strike took its toll rather quickly. After one month he has lost 18% of his body weight and the prison doctors as well as state medical examiners demand that he is transferred to an intensive care unit.

The Head Secretary of the Ministry has yet to accept a hearing of the 7 lawyers dealing with the Iliopoulos case and the prisoners' rights group, due to heavy workload... If you 've ever been in Greece in August, you will know that the entire country is on holiday...

I am not a lawyer and I cannot express my opinion on the guilt or innocence of Theodore Iliopoulos.

I an a citizen of this country, and I know that even the worst criminals have rights, first and foremost that of access to medical care, especially when it is available within a few kilometers from the prison!

The right wing government of New Democracy and PM Kostas Karamanlis, seem to be taking their revenge from the student movement, in the face of Theodore, whose life is now at risk, while the Ministry of Justice is buried in its own... workload.

ΠΗΓΗ: ΠΟΛΙΤΗΣ

Διεθνής καμπάνια για τον Θ. Ηλιόπουλο

Αναδημοσιεύστε εάν συμφωνείτε.

Διέταζε φόνους για ανεβάσει την τηλεθέασή του...

>Murder for ratings? Brazil cops suspect TV host

Video: Murder suspicion dogs Brazil crime show host - 12 Aug 09

Al Jazeera

Brazil TV host turned politician 'ordered killings to boost ratings' guardian.co.uk

TV show investigated over Brazil murders RTE.ie

Εμείς δεν έχουμε ακόμη φτάσει σε αυτό το σημείο...

Διατάζουμε δημοσκοπήσεις...

Διατάζουμε πανδημίες...

Διατάζουμε κρυφές κάμερες και παρακολουθήσεις...

Ο Νόμος της Σχετικότητας