Πάει και ο Ιανουάριος!

Σε όλα τα σκατά ανακατεμένοι είμαστε;

>ΦΟΡΤΙΟ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ CK22, ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΥΡΑΥΛΩΝ, ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ ΕΝΩ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΤΑΝ ΠΡΟΣ ΙΡΑΝ

Μπλόκο όπλων στην Ελευσίνα

Μία ο Αστακός, μια αυτό, μια το άλλο...

Και να βγάζαμε και κανένα κέρδος από όλα αυτά, πάει στο διάολο!
Μόνο κέρατα βγάζουμε!

Σε αυτή τη χώρα...

...που πεθαίνει ως χώρα...


...ποτέ μην πεις...:

"Μη χειρότερα!"

Λέγοντας-εξοφλούμε τις αισθήσεις ή...

...προδίδουμε μονάχα;

Ν. Καρούζος

Οταν κάνει κρύο οχυρώσου...

...πίσω από στοίβες βιβλία.

Να όπως εγώ τώρα.
Στα δεξιά μου τα Αρχαία Απογεύματα, ο Πετροπόλεμος, ο Θεός και μοντέρνα Φυσική, η Καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού, η Αφροδίτη με τις γούνες, οι Σκέψεις του Wolinski, το Πλάθοντας έναν ρόλο, ο Θάνος Βλέκας... Απ' τα αριστερά μου ο Πόλεμος του Ιβάν, οι Θεωρίες Προσωπικότητας, το Γλωσσικό Ενστικτο, το Techgnosis, το Ωμό και το Μαγειρεμένο... Μπροστά μου Μια ζωή ζωρίς πρόγραμμα, η Δολοφονία ως μια εκ των καλών τεχνών, η Αμάντα, η Παραγωγή εμπορευμάτων μέσω εμπορευμάτων, ο Λουκής Λάρας...

Και όπως πάντα έχω αφήσει τα νώτα μου ακάλυπτα...

-Δε σε βλέπω απόψε καλά. Τι έχεις;

-Έχω ύπαρξη-"

Ν. ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Πετεφρής:Οι μπαγιάτηδες

Σχόλια σε τέσσερα βιβλία: ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ του Δημήτρη Δημητριάδη, ΠΕΖΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ του Χαράλαμπου Μπακιρτζή, ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ REMINGTON (ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) του Γιάννη Πάνου και ΑΝΔΡΟΓΥΣ, Ιδεολογικό ρομάντζο της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη.


Από το γνωστό συνεταιρισμό προγερόντων: ΗΝΩΜΕΝΑ ΒΟΥΣΤΑΣΙΑ

Ημέρες Εξέγερσης σε όλη την Ευρώπη

ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ: Δεν έχει σημασία...

...αν θα συμφωνήσουν σε ένα, δύο, δέκα ή εκατό πράγματα! (...που έχει, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα που θα την ανοίξουμε σε επόμενο ποστ)

Σημασία έχει να τα συμφωνήσουν ΠΡΙΝ τις εκλογές. ΠΟΛΥ πριν τις εκλογές. Και σίγουρα όχι μετά!

Σημασία έχει επίσης να μην ανταλλαγούν συναινέσεις με "καρέκλες"...

Ξεκάθαρα πράγματα και ένα κι ένα κάνουν δύο!


(Χαρούμενος πάντως ΔΕΝ είμαι! Μάλλον βαρύτατα προβληματισμένος!)

(Οπως και για τη συνάντηση Τσίπρα-Βαρδινογιάννη που δεν πρόκειται να τη χωνέψω ΠΟΤΕ!)

Το Ομπαμόμετρο

>The Obameter: Tracking Obama's Campaign Promises

Μετρητής τήρησης υποσχέσεων και προγράμματος του Μπάρακ Ομπάμα.
Μια "ο,τι πρέπει" ιδέα για Ελληνες πολιτικούς!!!
Δεν χρειάζεται καν να το παρακολουθείς.

Social Media ή Urban Media;

Πόσα post, tweets, messages, sms γράφτηκαν το Δεκέμβριο για τη δολοφονία του Αλέξη και την εξέγερση των νέων; Θετικά ή αρνητικά; Πόσα groups, causes, wikis δημιουργήθηκαν;

Πόσα post, tweets, messages, sms γράφτηκαν τον Ιανουάριο για τις κινητοποιήσεις των αγροτών; Θετικά ή αρνητικά; Πόσα groups, causes, wikis δημιουργήθηκαν;

Νομίζω οτι τα στοιχεία, για όποιον έχει το κουράγιο να τα μετρήσει, θα είναι συντριπτικά.
1000 προς 1 σίγουρα…
Μπορεί και 2000 προς ένα…

Σημαντικό το πρώτο γεγονός. Σημαντικότατη η αντίδραση των Νέων Μέσων. Εχει καταγραφεί και κατατεθεί ως «σταθμός» στην ιστορία των ελληνικών Μέσων…
Όμως σημαντικές και οι κινητοποιήσεις των αγροτών. Με μεγάλο αντίκτυπο και τεράστιες συνέπειες. Κι όμως…
…για τα λεγόμενα social media δεν ήταν παρά μια «γκρίζα ζώνη». Μόνο παρεμπιπτόντως κάποια σχόλια… Κι από αυτά, τα περισσότερα αρνητικά…
Για να επαναβεβαιωθεί το απογοητευτικό συμπέρασμα: «Πραγματικότητα» για τα Νέα Μέσα είναι ο,τι συμβαίνει στο κέντρο της Αθήνας. Αντε και της Θεσσαλονίκης…

Και μάλιστα στο Κέντρο του κέντρου των πόλεων. Ούτε καν στις γειτονιές, στα περίχωρα και στις συνοικίες .

Και μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έρχονται τα Διεθνή γεγονότα (όχι άδικα!).

Δεν είναι ότι οι χρήστες των Νέων Μέσων αδιαφορούν. Είναι κάτι χειρότερο: δείχνουν να μην γνωρίζουν τι συμβαίνει λίγα χιλιόμετρα μακριά από τον υπολογιστή τους.
Όχι, αυτά δεν είναι (ακόμη) social media.
Είναι Urban Media. Media ενός κόσμου που είναι μεγάλος αλλά δεν παύει να είναι «μικρόκοσμος».
Κι όμως, κάτι αλήθεια συμβαίνει εκεί έξω!

>Εξαιρέσεις:

>...Υπάρχει και η αγρότισσα φίλτατοι!!!

>Ειδησούλες ... part three

>"Εμπρός για νέα μπλόκα!" Συναυλία Μπάμπη Στόκα

>Εργάτες-αγρότες..

>ΚικιρίκοοοΟΟΟΟοοοοου

>Πέρα απ' τα λόγια υπάρχουν οι πράξεις

>Φόρεσαν κουκούλα στον Προμαχώνα

>ΚΑΙ ΜΠΑΜ ΚΑΙ ΜΠΟΥΜ ΟΙ ...ΚΑΝΟΝΙΕΣ

>Οι κοτζαμπάσηδες του 21ου αιώνα

>greek psycho

>ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΤΡΑΚΤΕΡ ΟΠΙΣΘΕΝ?

>Αγρότες: όμηροι του "κυρίαρχου παιχνιδιού"

>Ακριβό μου τρακτέρ

>Μένουν έξω καλαμπόκι και σιτάρι;

ΤΟ ΠΑΝΤΖΑΡΙ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ

FADE OUT AGAIN
(ή εύθραυστα σώματα)

Ένας δαίμονας μου επιτέθηκε
στο κοιμητήριο του Pere-Lachaise
η μυρωδιά των εκκριμάτων του
απλώθηκε στους γύρω τάφους -
"ο Τζιν Μόρρισον είναι ζωντανός"
ακέφαλος οδηγεί το μπλε λεωφορείο
σκύβω γα να δω -
μια γλυκιά ευωδιά από διάφανο γάλα
κυλάει αργά - τελετουργικά μες στο χωμάτινο
καλντερίμι και καταλήγει δυτικά - στις ρίζες
της βαριάς επιγραφής:
"ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΑΓΓΙΖΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ -
ΑΥΤ’ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΕΊΝΑΙ ΚΑΜΩΜΕΝΑ ΜΟΝΟΝ
ΓΙΑ ΘΑΝΑΤΟ"

Το παντζάρι και ο διάβολος, «δανείζεται» το μελαγχολικό ζαρζαβατικό- παντζάρι-που είναι πάντα πρόθυμο να υποφέρει- από τον Τομ Ρόμπινς και τον διάβολο από τον Δάντη…Μέσω αυτών των δυο ετερόκλητων φαινομενικά στοιχείων, ο Γιώργος Αλισάνογλου, φτιάχνει μια αφηγηματική- ποιητική ενότητα χωρισμένη σε τρία μέρη, όπου ένα αγαπημένο σάουντρακ της Εφηβείας, περνάει ως μουσική υπόκρουση υποδόρια και αναπόφευκτα, μέσα από τον κορμό των νοημάτων και των λέξεων του βιβλίου, φτάνοντας στα πεζό-ποιήματα –Βουλεβάρτα- και καταλήγοντας στον Αλκοολισμό, έχοντας πάντα ως άλλοθι την καταραμένη Θεά, ή την Βασίλισσα, τον Νικ Κέιβ, τον Γατόπαρδο, τα ψηλά καπέλα, τον θίασο των καταραμένων ποιητών, το αίμα της Κασσάνδρας, τους Σεξ Πίστολς, τον νάιλον παράδεισο, τον Μάιλς Ντέιβις, τις λευκοφορεμένες νεκρές του νύφες… Ένας παροξυσμός μετά-μπιτ ποίησης ανάκατος με σκληρές εξπρεσιονιστικές εικόνες, κωμικό, τραγικό, σκληρό, άρρωστο, ειρωνικό, ρομαντικό, ροκ, αρκούντως απολαυστικό...

ΑΛΙΣΑΝΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΥΠΩΘΗΤΩ

Αντε μπρε...

...την άλλη βολά να σηκώσετε τη σημαία στην Ερείκουσα!

Να μάθουν οι τουρκαλάδες να φέρονται!



Α! Και δεν βρέχει "Καλό Νερό" ! Σας φτύνει το σύμπαν ολόκληρο!

Αυτός ο κόσμος...

...ΜΠΟΡΕΙ να αλλάξει!

...μπορεί και όχι

Ετσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...

Οι γέροι χωριστά...

...οι νέοι άλλο πράμα
όποιος τους θέλει αντάμα πληρώνει ακριβά

Αυτό ήταν το νέο που μας έφερε ο περασμένος Δεκέμβριος.
Αυτό είναι το νέο που φέρνει ο Ιανουάριος των αγροτικών διεκδικήσεων.
Αυτό συμβαίνει και στα δημοσιογραφικά μας πράγματα.
Αυτό θα συμβεί, αύριο μεθαύριο παντού.

Είναι η πρώτη φορά που μια γενιά αγνοεί τις κομματικές γραμμές, τους κομματάρχες, τους εργατοπατέρες, την κοινή γνώμη, τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τους αναλυτές, τους "πνευματικούς" ανθρώπους, τη "Γενιά του Πολυτεχνείου", τις νόρμες, τους κανόνες, τους κήνσορες και τους θεράποντες και μαζί τους την "κοινή γνώμη".

Το καινούργιο έρχεται. Ατσαλα, ασύνταχτα, πολλές φορές άναρθρα. Ερχεται όμως.
Κι όσο λυσσασμένα κι αν αντιστέκεται το "παλιό" στο τέλος θα παραμερίσει.

Κι όποιος αυτό δεν το καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει!

Και είναι γι' αυτό το λόγο που κανείς δεν έχει κάνει, δεν μπορεί να κάνει, κανέναν απολογισμό των όσων έχουν συμβεί, συμβαίνουν τώρα και θα συμβούν και αύριο στην ελληνική (και όχι μονο) κοινωνία.
Ο,τι και να ειπωθεί για τις μεγάλες εξεγέρσεις του Δεκεμβρίου -ακόμη και το πόσο μεγάλες ήσαν ή αν επρόκειτο για εξεγέρσεις- είναι πρόωρο. Διότι το μέγεθός τους είναι απείρως μεγαλύτερο στο εσωτερικό αυτής της γενιάς από αυτό που είδαμε στους δρόμους και στις οθόνες μας.

Τα ίδια ισχύουν και για τις κινητοποιήσεις των νέων αγροτών.

Τα ίδια ισχύουν στον μικρότερο δημοσιογραφικό χώρο.

Το "παλιό" αδυνατεί να ερμηνεύσει, να αναλύσει, να διαχειριστεί και να ελέγξει αυτά τα φαινόμενα.
Ούτε τα εργαλεία έχει, ούτε τη δύναμη. Μιλά και δρα αποσπασματικά, Σχεδόν ανακλαστικά, με το αδύναμο πλέον, προ του τέλους, ένστικτο της αυτο-συντήρησης.
Καταδικάζει. Λοιδορεί. Λασπολογεί. Απειλεί. Νουθετεί.
"Οχι στους δρόμους...", "να ανοίξουν τα σχολεία", "να ανοίξουν τα μπλόκα", "να σταματήσει η κατάληψη της ΕΣΗΕΑ", "να το συζητήσουμε από μηδενική βάση", "να καθίσετε ήσυχα"...

Οταν αυτό δεν πιάνει, το "παλιό"...

Μιλάει για κουκουλοφόρους.
Μιλάει για ταραξίες.
Μιλάει για συντεχνίες που κλείνουν τους δρόμους.
Αυτά ξέρει, αυτά λέει.
Άλλα δεν βρίσκει να πει.

Πεθαίνουν!

Κι έχουν να διαλέξουν. Εναν αργό και βασανιστικό θάνατο για όλους;
Ή μια τιμητική αποστρατεία;

Ο νέος κόσμος προελαύνει.
Σε λίγο θα πάψει να είναι άτσαλος, θα αρθρώσει λόγο, θα συνταχθεί και θα διεκδικήσει το μόνο που αξίζει: την εξουσία πάνω στο ίδιο του το μέλλον.


Οι στίχοι εκδικήθηκαν. Σειρά έχουν τα όνειρα τώρα.

LIKE TEARS IN RAIN

Τα έχουν ΟΛΟΙ χαμένα πλέον;

Τετάρτη, 28.01.09

Ποινή φυλάκισης 19 μηνών σε όλη τη συντακτική ομάδα της εφημερίδας Πρώτο Θέμα -πλην του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, που είχε διαχωρίσει τη θέση του- και πρόστιμο 8.500 ευρώ στον καθένα επέβαλε το Τριμελές Πλημμελιοδικείο για τη δημοσίευση των «ροζ» φωτογραφιών του Χρήστου Ζαχόπουλου και της Εύης Τσέκου.

Πηγή: City 99,5

Σε "ΟΛΗ τη συντακτική ομάδα";;;

Δηλαδή επιλέγει ο ΕΚΔΟΤΗΣ σου να κάνει μια εγκληματική, αντιδεοντολογική, παράνομη πράξη και θα την πληρώσει ΟΛΗ η συντακτική ομάδα;

Μήπως έχει χαθεί ΚΑΘΕ έννοια δικαιοσύνης και λογικής;




Είμαι όμως πάρα πολύ περίεργος τι θα κάνει αυτή τη φορά η ΕΣΗΕΑ!
Πάρα πολύ όμως!

ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Σχεδόν καθημερινό φαινόμενο έχει γίνει η στοχοποίηση, αλλά και ο προπηλακισμός δημοσιογράφων. Αποθρασυμένοι από τη στάση της αστυνομίας, που όχι μόνο δεν προστατεύει τους ανθρώπους του Τύπου, έντυπου και ηλεκτρονικού, αλλά σε κάθε ευκαιρία τους χτυπά, τους προπηλακίζει και τους συλλαμβάνει, διάφοροι «αγανακτισμένοι πολίτες» έφτασαν στο σημείο να κατασκευάσουν λίστα ανεπιθύμητων δημοσιογράφων την οποία αναρτούν στο internet με προφανή σκοπό τη στοχοποίησή τους.

Τελευταίο θύμα αυτών των φασιστικού τύπου προγραφών η συνάδελφος της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ Γεωργία ΔΑΜΑ, για το ρεπορτάζ της στο φύλλο της εφημερίδας της 20 Γενάρη σχετικά με συγκέντρωση κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα που διαμαρτύρονταν χέρι χέρι με την οργάνωση «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», για την παρουσία στη συνοικία τους Αφγανών προσφύγων. Η συνάδελφος τόσο κατά την διάρκεια του ρεπορτάζ, όσο και τις επόμενες μέρες δέχτηκε απειλές και πιέσεις τόσο από την «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» όσο και από άλλες συναφείς οργανώσεις και "δημοσιογραφικά όργανα", με σκοπό την τρομοκράτησή της και την στο εξής παράλειψη εκ μέρους της τής ακριβούς καταγραφής των γεγονότων, όπως απαιτεί το επαγγελματικό της καθήκον.

Η συνάδελφος έχει ήδη προσφύγει στο Δ.Σ. της Ενωσης Συντακτών και στο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, όπως και άλλοι δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ μέλη και μη μέλη της ΕΣΗΕΑ που καλύπτουν το τελευταίο δίμηνο το ρεπορτάζ των συγκεντρώσεων στον Αγιο Παντελεήμονα, και ζητούν την καταδίκη των προπηλακισμών και την προστασία των ίδιων και του δημοσιογραφικού επαγγέλματος.

Η «Συσπείρωση Δημοσιογράφων Δούρειος Τύπος», καταδικάζει τη φασιστική επίθεση σε βάρος της Γ. Δάμα και καλεί τη διοίκηση της ΕΣΗΕΑ να καταγγείλει αμέσως τα συγκεκριμένα γεγονότα, όπως και κάθε άλλο αντίστοιχο συμβάν που στρέφεται κατά της ελεύθερης λειτουργίας του Τύπου και της ακεραιότητας των δημοσιογράφων.

28-1-2009


>Παρακρατικοί προστατεύουν τις μπουλντόζες... (tvxs.gr)

Τα 25 μοιραία πρόσωπα της Κρίσης

Twenty-five people at the heart of the meltdown ...

Alan Greenspan, chairman of US Federal Reserve 1987- 2006
Mervyn King, governor of the Bank of England
Bill Clinton, former US president
Gordon Brown, prime minister
George W Bush, former US president
Senator Phil Gramm
Abby Cohen, Goldman Sachs chief US strategist
Kathleen Corbet, former CEO, Standard & Poor's
"Hank" Greenberg, AIG insurance group
Andy Hornby, former HBOS boss
Sir Fred Goodwin, former RBS boss
Steve Crawshaw, former B&B boss
Adam Applegarth, former Northern Rock boss
Dick Fuld, Lehman Brothers chief executive
Ralph Cioffi and Matthew Tannin
Lewis Ranieri
Joseph Cassano, AIG Financial Products
Chuck Prince, former Citi boss
Angelo Mozilo, Countrywide Financial
Stan O'Neal, former boss of Merrill Lynch
Jimmy Cayne, former Bear Stearns boss
Christopher Dodd, chairman, Senate banking committee (Democrat)
Geir Haarde, Icelandic prime minister
John Tiner, FSA chief executive, 2003-07


... and six more who saw it coming

Andrew Lahde

John Paulson, hedge fund boss

Professor Nouriel Roubini

Warren Buffett, billionaire investor

George Soros, speculator

Stephen Eismann, hedge fund manager

Meredith Whitney, Oppenheimer Securities

ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ Η ΕΡΣΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ Κ.ΠΛΕΥΡΗ

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθμόν 383/2009 απόφασή του δέχθηκε την αίτηση ανακλήσεως που υπέβαλλε η συγγραφέας Έρση Σωτηροπούλου κατά της υπ’ αριθμόν 511/2008 αποφάσεως του ιδίου δικαστηρίου που διέτασσε την προσωρινή απόσυρση του μυθιστορήματός της «Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές» από τις σχολικές βιβλιοθήκες.

Το βιβλίο μπορεί να βρίσκεται ελεύθερα πλέον στις σχολικές βιβλιοθήκες.

Δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της συγγραφέως, Νίκου Σκούτα:

«Είναι μία απόφαση που δικαιώνει τη συγγραφέα, μα κυρίως που αποκαθιστά την τρωθείσα τιμή της δικαιοσύνης στη δίκη αυτή. Παράλληλα, διακηρύσσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την προστασία θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματός μας που σχετίζονται με την ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία και την ανάπτυξη της τέχνης, την ελευθερία της πρόσβασης σε έργα τέχνης, το δικαίωμα στην ελεύθερη καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία και στην ελεύθερη έκφραση των στοχασμών. Αναφέρεται εμφατικά στην προστασία του δικαιώματος της προσωπικότητας, τόσο της συγγραφέως, όσο και του δικαιώματος της προσωπικότητας των αναγνωστών στην ελεύθερη ανάγνωση του βιβλίου.

Είναι ένα μικρό φως αισιοδοξίας ότι ο σκοταδισμός θα συναντιέται κάποτε μόνο ως έννοια, στα λεξικά που υπάρχουν στις σχολικές βιβλιοθήκες, όπου θα βρίσκεται και πάλι το βιβλίο της Έρσης Σωτηροπούλου.»

Ανεμομαζώματα 28/1/09

>>>>Κόσμος

>Εργατικός ξεσηκωμός στη Γαλλία

Τη μεγαλύτερη κοινωνική κινητοποίηση της τελευταίας εικοσαετίας στη Γαλλία προανήγγειλε για αύριο ο Μπερνάρ Τιμπό, ηγέτης της εργατικής συνομοσπονδίας, CGT. Μεγαλύτερη από τις εργατικές κινητοποιήσεις του 1995 κόντρα στον Σιράκ, του 2003 για το συνταξιοδοτικό και του 2006 κόντρα στο Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης του πρωθυπουργού Βιλπέν, που είχε βγάλει στον δρόμο μαθητές, φοιτητές και εργαζομένους.

>>>>Ελλάδα

>Το tvxs ζητά προτάσεις για την τοποθέτηση στήλης στην πλατεία Κύπρου

>Τρίωρη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ από τις 12 το μεσημέρι

>Αρχιμανδρίτης σε κύκλωμα παιδόφιλων - Η Καθημερινή

>ΣΥΝ: Στις 13/2 το Διαρκές Συνέδριο

>"Για να γνωρίζετε πώς έχουν τα πράγματα και αφήστε τα λόγια του αέρα..."

Δες προφίλ | Πρόσθεσε στους φίλους σου

Η είδηση αφορά ένα ντου στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, μα το ζουμί είναι στο πρώτο σχόλιο από έναν (μάλλον γνήσιο εκτιμώ) αστυνομικό, που τα λέει χύμα, για το τμήμα, την υπηρεσία κτλ.

Απόψε θα γιορτάσεις σ' αντάρτικο λημέρι, σύντροφε

Ο Πάνος Τζαβέλας γεννήθηκε το 1925 στην Κοζάνη και μαθητή του γυμνασίου τον βρίσκει ο παγκόσμιος πόλεμος, όπου και εντάσσεται στην ΕΠΟΝ. Τον επόμενο χρόνο βγαίνει στο βουνό με τον ΕΛΑΣ. Ξαναβγαίνει στο βουνό με το Δημοκρατικό στρατό, όπου τραυματίζεται, συλλαμβάνεται και ακρωτηριάζεται στο δεξί του πόδι. Δικάστηκε τρεις φορές σε θάνατο κατά τη διάρκεια της μετεμφυλιακής περιόδου, πήγε από το 1959 έως το 1965 στη Σοβιετική ¨Ένωση για θεραπεία από τη νόσο του Burgen, ενώ παράλληλα σπουδάζει και μουσική. Φυλακίζεται το 1968 στην Ελλάδα από το δικτατορικό καθεστώς για παράνομη δράση ενάντια στη χούντα. Αποφυλακίζεται το 1971 με "ανήκεστο βλάβη" και ξεκινά ως μουσικός να παίζει στις μπουάτ της Πλάκας. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου, στις 14.00 στο Νεκροταφείο Σχιστού.


Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα, βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά, πολλά λεφτά
τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσε στην παναγιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη tv,
τρως τροφή πνευματική.
Μακρυά από κόμματα μην βρεις μπελά,
“Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά”

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιός σου μοναχά να ‘ναι καλά
ν’ αφήσεις τ’ όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ’ όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ‘ συ κυρ-Παντελή;
Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη;
πες μας τί άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά;

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς ψωμί.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη!

Ash In Art

Το Ash In Art εγκαινιάζει το νέο του Σπίτι Ασυνάρτητων Υποθέσεων Τέχνης στον Ν. Κόσμο με μία μεγάλη έκθεση στον ισόγειο εκθεσιακό χώρο του μετά από πρόσκληση που απήφθυνε σε νέους καλλιτέχνες και δημιουργούς οι οποίοι παίρνουν μέρος με αντιπροσωπευτικά τους έργα.

Συμμετέχουν 40 νέοι εικαστικοί με έργα ζωγραφικής, κολάζ, γλυπτικής, φωτογραφίας, χειροτεχνίας αλλά και με κατασκευές και videos. Ακόμα συνθέτες και ποιητές ενώ δεν λείπουν graffity και stencil.

H έκθεση αυτή είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Αλέξανδρου - Ανδρέα Γρηγορόπουλου που δολοφονήθηκε από τις ριπές μίας εξουσίας που φοβάται τους 15χρονους και στη νεολαία που βγαίνει στους δρόμους διεκδικητικά ή αυθόρμητα.

Η Τέχνη μας γίνεται εργαλείο αυτού του κινήματος και να είναι στην διάθεσή του αφού ξεπηδά μέσα από τους αγώνες του, μας εμπνέει, μας καθορίζει. Δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια ενός εναλλακτικού εικαστικού χώρου όπως το Ash In Art αλλά έρχεται μέσα από αυτόν να υπενθυμίσει, να συναντήσει και να συναντηθεί, με ανθρώπους που έχουν ξεχωριστά εικαστικά ενδιαφέροντα και αισθήσεις. Οι μέρες που ζήσαμε και έρχονται λειτουργούν ως πηγή αστείρευτης δράσης σε μία πρώτη συλλογική ενέργεια που μας ενώνει, που μάς επισημαίνει τον ρόλο και την ανάγκη για έκφραση μέσα από έργα που ανοίγουν τον διάλογο και την επικοινωνία για να συζητήσουμε, να σκεφτούμε, να διδαχτούμε και να συμπορευτούμε.

Συμμετέχουν:

Αριστοτέλης Βικεντίου, Καλλιόπη Βενιέρη, Μαρία Χωριανοπούλου, Αμαλία Παπαδοπούλου, Φλώρα Διαμαντή, Φώτης Κουζινός, Βασίλης Λιαούρης, Δημήτρης Γαλάνης, Μαίρη Καπάτου, Εβίκα Σταματάκη, Γιάννα Μπανασίου, Αχιλλέας Θήτα, Φαίδρα Χάρδα, Κατερίνα Ρουκά, Στέλλα Καπεζάνου, William Curtis, Ελεάννα Μαρτίνου, Τάσος Μενεμενόγλου, Αλέξανδρος Κάτσης, Έλενα Ινέζ Βενιέρη, Νάντια Λάσκου, Παύλος Κωνσταντινίδης, Βασίλης Μπότουλας, Έφη Μπεγνή, Κίμων Αξαόπουλος, Αφροδίτη Ιωάννου, Εύα Τσαγκαράκη, Μιχάλης Αρβανίτης, Γιάννης Πρωτονοτάριος, Γιάννης Ρουμπάνης, Άγγελος Λουκάκης, Αθηνά Καρόκη, Πέτρος Ματθαίου, Αλέξης Αραβαντινός, Μαρουσώ Αθανασίου, Κυριακή Ευθυμίου, Γιώργος Στρώνης, Χάρης Λεβέντης, Εύη Αθανασίου, Έλενα Προδρομίδου, Αλέξης Αριστείδου, Aγγελική Καρποδίνη. Ποιήματα τους απέστειλαν οι ποιητές Νίκος Μόσχοβος και Σταύρος Καμπάδαης

Τόπος: Ash In Art
Οδός: Ηρακλέους 10 & Λαχούρη 1, Μετρό Συγγρού-Fix (έξοδος Καλλιρόης)
Τίτλος έκθεσης: "15 χρονών"
Εγκαίνια: Παρασκευή 30.1.2009
Διάρκεια: 30.1.2009-15.2.2009, ώρες 6-10.30 μμ

Είσοδος ελεύθερη


LINKS

Ash in Art official site
ash in art blog
ash in art myspace
ash in art facebook
facebook event_CLICK and RSVP

Αλλη μία εξαιρετική πρόταση της ΥΠ.ΕΞ. μας

>...να φιλοξενήσει η Ελλάδα κρατούμενους του Γκουαντάναμο!


Απορώ πως δεν το είχαμε σκεφτεί τόσα χρόνια που ήταν πρόεδρος ο οικογενειακός μας φίλος Τζορτζ Μπους!

Η πρόταση είναι από αυτές που θα τις λέγαμε: win-win!

Ολοι έχουν κάτι να κερδίσουν από αυτό!

Δεν έχουν να κερδίσουν οι κρατούμενοι των φυλακών μας;
Δεν έχουν να κερδίσουν οι κρατούμενοι του Γκουαντανάμο;

Η φιλοξενία στις άνετες και ασφαλείς φυλακές μας είναι σίγουρο οτι θα τους κάνει άλλους ανθρώπους!

Επίσης ολόκληρη η χώρα θα ωφεληθεί από τη σύσφιγξη των σχέσεών μας με άλλα κράτη!

Αν πάλι, για κάποιους λόγους δεν θελήσουμε να τους έχουμε στον Κορυδαλλό ή στην Κέρκυρα ή στην Αυλώνα, και πάλι υπάρχουν λύσεις...

Το γκέτο της Πάτρας π.χ.!

Και μια ακόμη καλύτερη: η Μονή Βατοπαιδίου θα μπορούσε κάλλιστα να τους φιλοξενήσει!

Πάνω από τις προβλέψεις τα κέρδη της Siemens!!!

Μια χαρά που θα πάρουν οι απολυμένοι της SIEMENS στη Θεσσαλονίκη!

Μεγάλη χαρά!

Εγώ στη θέση τους, από τη χαρά μου θα το έκαιγα...

...το πελεκούδι!

Και θα πάει ακόμη καλύτερα η λαμπρή εταιρεία αφού ήδη έχει ανακοινώσει οτι θα περικόψει άλλες 16.750 θέσεις εργασίας!

Λαμπρά!
Λαμπρότατα αντιμετωπίζει την κρίση ο καπιταλισμός!

>>>O φαύλος κύκλος της κρίσης και οι μεγάλες απολύσεις

Στην υγειά των κορόιδων του τζόγου

NEEΣ τιμές στα παιχνίδια του ΟΠΑΠ θα εφαρμοστούν από τις 26 Ιανουαρίου. Σύμφωνα με πληροφορίες η τιμή ανά στήλη για το Joker και το Proto αυξάνεται στα 0,50 ευρώ από 0,30 ευρώ (+67%), για το Lotto η τιμή ανά στήλη διαμορφώνεται σε 0,50 ευρώ από 0,15 (+233%) ενώ για το Προ-πο και το Προπο-γκολ η τιμή ανά στήλη αυξάνεται σε 0,25 ευρώ από 0,15 ευρώ και 0,10 αντίστοιχα (+66,67%).

Τα κέρδη των παικτών για τα παιχνίδια Joker, Proto και Lotto θα είναι προκαθορισμένα για τις κατώτερες κατηγορίες κερδών ενώ για τις ανώτερες κατηγορίες τα κέρδη των παικτών θα καθορίζονται σε σχέση με το ποσό που στοιχηματίστηκε, όπως προηγουμένως. Επίσης, στο Lotto θα προστεθεί μία ακόμα κατηγορία κερδών. Αλλαγές δεν πρόκειται να γίνουν στις τιμές των υπόλοιπων παιχνιδιών του ΟΠΑΠ (Κίνο, Στοίχημα, Super 3, Extra 5).

Oπως σχολιάζει η Marfin Analysis τα συγκεκριμένα παιχνίδια αποτελούν το 7,1% των εσόδων του ΟΠΑΠ σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις 9μηνου του 2008 και θεωρείται ότι έχουν εισέλθει σε φάση ωρίμασης. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το αντίκτυπο των αλλαγών στις τιμές των συγκεκριμένων παιχνιδιών επί των οικονομικών μεγεθών του ΟΠΑΠ αφού η αναμενόμενη μείωση στις στήλες πιθανόν να αντισταθμίσει το θετικό αποτέλεσμα από τις αυξήσεις.

Η ΑΧΕ εκτιμά ότι οι αυξήσεις αυτές δεν θα είναι καθόλου καλοδεχούμενες από τους παίκτες εν μέσω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και πιθανόν να υπάρξει σημαντική μείωση των στηλών. Ωστόσο, ο ΟΠΑΠ αναμένει ότι η αύξηση των διανεμόμενων κερδών προς τους παίκτες θα οδηγήσει τελικά σε αύξηση των εσόδων για τα εν λόγω παιχνίδια.

Πηγή: www.express.gr/

Αυξήσεις μαμούθ σε βάρος "άρρωστων" ανθρώπων!
Διότι ο "άρρωστος" δεν πάψει να παίζει...
Κι έτσι θα τον μαδήσουν κανονικά στο όνομα μιας ελπίδας πως μπορεί να βγεί από τη μιζέρια του...

Αυξήσεις-έγκλημα!
Τη στιγμή που η Παιδεία χρειάζεται χρήματα...
Οι αγρότες χρειάζονται χρήματα...
Οι εργαζόμενοι χρειάζονται χρήματα...

Αυξήσεις που θα γίνουν κρατική διαφήμιση και θα μπουν στην τσέπη μεγαλοεκδοτών και καναλαρχών.
Και κανείς δεν διαμαρτύρεται...
Και δεν κουνιέται φύλλο...

ΕΞΑΙΡΕΣΤΕ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ Κ. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ!

Update: ΒΩΒΟΣ: «Αλληλένδετα το γήπεδο και το εμπορικό»

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Με ανοιχτή επιστολή κάτοικοι της Αθήνας ζητούν από τον δήμαρχο να τους εξαιρέσει από τους υπολογισμούς του για ...ένα εκατομμύριο οργισμένους κατοίκους που θα αντιδράσουν στη ματαίωση της "διπλής ανάπλασης".

Υπογράψε την έκκληση που βρίσκετε εδώ και διαδώστε την όσο μπορείτε.

Δημοσιεύτηκε στο blog των Contrabbando

Η επιστολή:

Ανοιχτή επιστολή του Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη προς τον Δήμαρχο Αθηναίων

Εξαιρέστε μας από το ένα εκατομμύριο κ. Δήμαρχε

«Θα υπάρξει η αντίδραση του δήμου της Αθήνας. Και θα είναι αντίδραση που πρέπει να γίνει όχι σαν δήμος, αλλά σαν πόλη και σαν ένα εκατομμύριο κάτοικοι αυτής της πόλης» (Ν. Κακλαμάνης, 14/01/09).

Κύριε Δήμαρχε, ζητούμε να μας εξαιρέσετε από το ένα εκατομμύριο των οργισμένων συμπολιτών μας. Οι δηλώσεις σας ενείχαν οργή αναντίστοιχη προς τον ευγενή σας σκοπό να αναπλάσετε τμήματα αυτής της πόλης και μας γέμισαν ανησυχία. Επιλέγουμε συνειδητά λοιπόν να αναμένουμε με ενδιαφέρον και σεβασμό την απόφαση της Δικαιοσύνης και δηλώνουμε βαθύτατα προσβεβλημένοι από το αρνητικό κλίμα που επιχειρείται να δημιουργηθεί για τους δικαστές του ΣτΕ και τους πολίτες που προσέφυγαν στο δικαστήριο, κλίμα στο οποίο δυστυχώς πρωτοστατείτε. Γνωρίζουμε βέβαια πως έτσι κλείνει για εμάς η λεωφόρος της αιώνιας υστεροφημίας και τα ονόματά μας θα απουσιάζουν από τις δύο στήλες που θα κατασκευάσετε αφού, φευ, δεν επιθυμούμε να μας κατατάξετε ούτε στους ευεργέτες ούτε στους πολεμίους του έργου. Προτιμούμε να διαμορφώσουμε τη δική μας άποψη η οποία υπερβαίνει αυτούς τους χονδροειδείς διαχωρισμούς.
Αδυνατούμε κ. Δήμαρχε να αντιληφθούμε πώς είναι δυνατόν να αποκαλείτε «περιοδεύοντα θίασο που κάνει ενστάσεις επί παντός επιστητού» πολίτες που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, άσκησαν δηλαδή ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους. Αγανακτούμε με την έντεχνη προσπάθεια να παρουσιαστεί αυτό το δικαίωμα ως αντιτιθέμενο στην ιερή αγανάκτηση του «πράσινου λαού» από όλους εκείνους που επιδιώκουν την απόκτηση λαϊκού ερείσματος δια της δοκιμασμένης μεθόδου της οικειοποίησης οπαδικών αισθημάτων. Σας θυμίζουμε κ. Δήμαρχε ότι το ΣτΕ είναι το θεσμικό αντίβαρο στη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία και ο πρωτοποριακός ρόλος του για την προστασία του περιβάλλοντος έχει ενοχλήσει όσους συνειδητά υπονομεύουν θεμελιώδεις εγγυήσεις της δημοκρατίας με πολιορκητικό κριό την επίκληση της πλειοψηφίας. Σημειώνουμε με απογοήτευση πως πίσω από την επιλεκτική επίκληση της πλειοψηφίας κρύβονται το τελευταίο διάστημα φοβισμένοι πολιτικοί μας και επιφανείς δημοσιογραφικές γραφίδες. Μεταξύ τους και ορισμένοι που ειρωνικά αναφέρονται στους κορμοράνους του Βοτανικού. Αγνοούμε αν υπάρχουν όντως κορμοράνοι στον Βοτανικό, υποθέτουμε όμως ότι υπάρχουν πολλοί κροκόδειλοι, αν κρίνουμε από την ποσότητα των δακρύων που χύθηκαν για τις καθυστερήσεις της ανάπλασης. Δυστυχώς δεν έχει επιδειχθεί η ίδια ευαισθησία για το γεγονός ότι η αναγόρευση του ζητήματος αυτού σε κεντρικό άξονα της διαχείρισης του Δήμου απορροφά πολλή ενέργεια που θα έπρεπε να διατίθεται για την επίλυση άλλων, λιγότερο φαντασμαγορικών προβλημάτων.
Κατόπιν αυτών θα θέλαμε κ. Δήμαρχε να κάνετε τους αριθμητικούς σας υπολογισμούς χωρίς εμάς και να μας εξαιρέσετε από το ένα εκατομμύριο. Εξάλλου, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα υπεράνω αριθμών, είτε μετρά κανείς τις ψήφους των δημοτών είτε τα προσδοκώμενα κέρδη όσων επενδύουν στην εμπορική εκμετάλλευση της διπλής ανάπλασης.

Τα μέλη Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη:
Δημήτρης Χριστόπουλος, πανεπιστημιακός, Νίκος Αλιβιζάτος, πανεπιστημιακός, Χρύσα Χατζή, δικηγόρος, Γιάννης Ιωαννίδης, δικηγόρος, Κωστής Παπαϊωάννου, φιλόλογος- εκπαιδευτικός, Μιχάλης Τσαπόγας, δικηγόρος, Κώστας Τσιτσελίκης, πανεπιστημιακός, Μίλτος Παύλου, κοινωνικός επιστήμονας, Δημήτρης Σαραφιανός, δικηγόρος, Δάφνη Βουδούρη, πανεπιστημιακός, Γιάννης Κωνσταντίνου, δικηγόρος, Άννα Παπαρρούσου δικηγόρος.

Χαϊδεύοντας πράσινα αυτιά

>>>Επερώτηση Αλαβάνου για το γήπεδο του ΠΑΟ



Από που και ως που...

(ΕΞΑΛΛΟΣ είμαι από το πρωί!)
(Το πάω ξανά...):

Από που και ως που ένα πολιτικό κόμμα κάνει επερώτηση για το αν θα ξεκινήσει να χτίζεται μια ιδιωτική επιχείρηση ή όχι;

Επίκαιρη ερώτηση προς τους υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ και Εσωτερικών για την καθυστέρηση των έργων για την κατασκευή του νέου γηπέδου του ΠΑΟ κατέθεσε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος.

Ο κ. Αλαβάνος σημειώνει ότι στην απόφαση (αρ 57/2009) του Συμβουλίου της Επικρατείας, για αναστολή εργασιών στο Εμπορικό Κέντρο ιδιοκτησίας «Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική» στον Ελαιώνα, αναφέρεται ότι: «η αναστολή εκτελέσεως των προσβαλλομένων πράξεων ουδόλως εμποδίζει την πρόοδο της διαδικασίας για την έκδοση των αναγκαίων διοικητικών πράξεων που ο νόμος προβλέπει για τη δημιουργία υπερτοπικού πόλου στο Ο.Τ. 45-46-50».

Ερωτά συγκεκριμένα τους υπουργούς γιατί καθυστερεί και πότε προβλέπεται να ολοκληρωθεί η διαδικασία κατάθεσης και έγκρισης των υπολειπόμενων Μελετών σχετικά με την Οικοδομική Άδεια του νέου γηπέδου, διαδικασία η οποία αποτελεί υποχρέωση του Δήμου Αθηναίων και της ΕΕΣ «Διπλή Ανάπλαση ΑΕ» καθώς και τι πρόκειται να κάνουν για την άμεση κατάθεση, έλεγχο και έγκριση των υπολειπομένων Μελετών ώστε να μην υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση στην έγκριση της Οικοδομικής Άδειας του νέου γηπέδου, με δεδομένο ότι από τις δηλώσεις του Δημάρχου Αθηναίων συνάγεται ότι δεν προτίθεται να υλοποιήσει την ανωτέρω υποχρέωση άμεσα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι λέτε ωρέ;

Από που κι ως που κύριε Αλέκο μας θα βάλουμε πλάτη αν θα γίνει ένα κωλογήπεδο ή όχι;

Απο που κι ως που θα δημιουργηθεί άλλη μια φωλιά για χουλιγκάνους, αντί για πάρκο;


Κατ' αρχήν μας ρώτησε κανείς αν θέλουμε να το πληρώσουμε αυτό το κωλογήπεδο, όπως και τα άλλα κωλογήπεδα, όπως και τα χρέη των ΚΩΛΟ-ομάδων που ΕΜΕΙΣ έχουμε πληρώσει στο παρελθόν;

Μήπως να βγάλει η ΑΥΓΗ και κανένα πράσινο ημερολόγιο με τριφύλλια επάνω;

Πόσα θέλετε να μας μουρλάνετε όλοι μαζί;

ΚΑΝΕΝΑ ΓΗΠΕΔΟ, ΠΟΥΘΕΝΑ!

Βλέπε και το προηγούμενο ποστ: Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ



Βλέπε επίσης αυτά τα δύο αίσχη:

1. Ο νόμος 3481 για το γήπεδο του Παναθηναϊκού

2. Η Συμφωνία Πλαισίου Αρχών για το γήπεδο του Παναθηναϊκού

Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ

>Update>Τσίπρας: «Δεν πάω στο ραντεβού»

>Update: ΣΥΡΙΖΑ: Ανταπόκριση στο κάλεσμα του ΠΑΟ

Δεν πάτε καλά!
Καθόλου καλά όμως!

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

>ΠΑΟ, ΣΥΡΙΖΑ και Βωβός
>>>>>>>>



>Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ

Ξανά άλλη μία για να το πιστέψουν τα μάτια:

>Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ

Και μία τρίτη για να βεβαιωθούμε:

>Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ

Και τώρα εμείς θεωρούμε οτι είμαστε στα καλά μας!
Οτι αυτό δεν είναι κάποιου είδους πλάκα που μας κάνουν ενώ είμαστε κλεισμένοι στο MATRIX!
Οτι αυτό έχει συμβεί όντως:

>Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ

Βασικά, όχι ακριβώς ο Παναθηναϊκός αλλά ο Βαρδινογιάννης, ο Πατέρας κι ένας άλλος...

Καλούν το ΣΥΡΙΖΑ σε διάλογο!

Οπου... Αίφνης, ΠΟΙΟΙ είναι ΑΥΤΟΙ που καλούν ένα πολιτικό κόμμα σε διάλογο;

Τι ΣΚΑΤΑ είναι αυτοί που απευθύνουν πρόσκληση διαλόγου σε ένα κόμμα; Οποιοδήποτε κόμμα;

Αν θέλουν αυτοί, οι ΟΠΟΙΟΙ είναι, να διαλέγονται με κόμματα ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΜΜΑ, ΑΣ ΜΠΟΥΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ κι ΑΣ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΝ, ΕΚΕΙ, ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥΣ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ!

Τι είναι ο Βαρδινογιάννης, ο Πατέρας κι ένας άλλος;

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ;

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ;

ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΜΗΠΩΣ;

Διότι αν ΑΥΤΟΙ είναι κάτι από τα παραπάνω, τότε εμείς να σηκωθούμε να φύγουμε από αυτή τη χώρα!

Να μη σας πω κι από αυτόν τον γαλαξία!

Είμαστε στα καλά μας;

ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ: Σε διάλογο καλεί ο Παναθηναϊκός τον ΣΥΡΙΖΑ

Πριν μήνες ένας από αυτούς έκανε μήνυση στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ!

Και τώρα τον καλεί σε διάλογο...

Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τους έχει ΑΚΟΜΗ στείλει στο γεροδιάολο!

Και για όχι μόνο δεν τους έχει στείλει στο γεροδιάολο που τον καλούν σε διάλογο αλλά ο Αλέκος Αλαβάνος κάνει και επερώτηση στην Βουλή γιατί, λέει, καθυστερεί η ανέγερση του γηπέδου του Βαρδινογιάννη, του Πατέρα και ενός άλλου...

Το ιδιωτικό δηλαδή μαγαζάκι των επιχειρήσεων του Βαρδινογιάννη, του Πατέρα και ενός άλλου...

Το οποίο ιδιωτικό μαγαζάκι των επιχειρήσεων του Βαρδινογιάννη, του Πατέρα και ενός άλλου, θα γίνει με ΔΙΚΑ ΜΑΣ λεφτά και θα ανήκει για τα επόμενα 99 χρόνια σ' αυτούς!

99 χρόνια!

Ούτε καν εκατό δηλαδή!

Ούτε καν έναν ολόκληρο αιώνα!

Παρόμοια δηλαδή με το κόκκινο μαγαζάκι του Κόκκαλη!

Από που κι ΩΣ που;;;;;;;;

Απο που κι ως που κύριε Αλαβάνο θα χαϊδεύουμε κόκκινα και πράσινα αυτιά;

Περίσσεψαν τα χρήματα από την Παιδεία, το Ασφαλιστικό και τους αγρότες για να δωθούν για πράσινα και κόκκινα ΜΠΟΡΝΤΕΛΑ;



>>>Επερώτηση Αλαβάνου για το γήπεδο του ΠΑΟ

(Την οποία επερώτηση, η οποία μου είναι ακατανόητη, φυσικά και ΔΕΝ θα την παίξει κανένα κανάλι!)

Και τον καλούν και σε διάλογο!


Βρε, άντε στο γεροδιάολο, λέω εγώ!

Massive Anemos

Απόψε...
Στο radiobubble...
Στις 6...
Μέχρι τις 8μμ...

19η εκπομπή...



>>>Επίσης: Συζητάμε για ραδιόφωνο

Αν θέλουν να γίνουμε διασκεδαστήριο της Ευρώπης - λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου - να μας το πουν.

«Σε δυό στενά βρίσκεται σήμερα όλη η Ελλάδα», δήλωσε ο βουλευτής Β΄ Αθήνας Γρηγόρης Ψαριανός, σε συνέντευξη τύπου στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στα Τρίκαλα, όπου βρέθηκε το Σάββατο 24/01.
Αναφερόμενος σε συνάντηση που είχε με τους αγρότες στα μπλόκα είπε:

«Τα πράγματα έχουν στενέψει.Συζητάμε πάλι από μηδενική βάση.Δεν υπάρχει σχεδιασμός για τους αγρότες, όπως ακριβώς σε όλους τους τομείς,στην παιδεία, στην υγεία, στη δημόσια διοίκηση.
Υπάρχει πρόγραμμα από την κυβέρνηση, είναι το πρόγραμμα συνολικής απαξίωσης.
Για τους αγρότες τα 500 εκατομμύρια, που υποσχέθηκε ο υπουργός ο κ.Χατζηγάκης δεν λύνουν το πρόβλημα.
Το πρόβλημα δεν είναι τα «φράγκα».
Είναι η βιωσιμότητα.
Αν θέλουν να γίνουμε διασκεδαστήριο της Ευρώπης - λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου - να μας το πουν.
Να το πουν και στους αγρότες.
Να γίνουμε καμαριέρες, σερβιτόροι, καθαρίστριες.
Την ίδια στιγμή, εδώ στα Τρίκαλα, διαγκωνίζονται «οι μαυρογιαλούροι» του νομού για το ποιος θα κάνει τους πιο πολλούς διορισμούς.
Δεν γίνεται τίποτα για τη χωματερή δίπλα στον Πηνειό ποταμό, που μετά την προχθεσινή βροχή παρασύρθηκαν σωροί σκουπιδιών και τώρα κοσμούν την κοίτη του Πηνειού μέσα στην πόλη.
Καμία παρέμβαση για τα λατομεία, που φυτρώνουν οπουδήποτε, με σκοπό να εξυπηρετήσουν κάθε φορά τον κάθε ΑΚΤΟΡΑ ή ΒΩΒΟ.
Σε αυτή την παραφροσύνη ζούμε.
Και ενώ δεν έχουμε κονδύλια για τους αγρότες, για την Παιδεία, για την Υγεία, ξοδεύουμε εκατομμύρια ευρώ για οπλικά συστήματα και χημικά από το Ισραήλ.
Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Και έχουμε όλοι ευθύνη.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο μόνος τρόπος είναι η συμμετοχή μας και όχι η κριτική που κάνουμε από τα σπίτια μας.
Η αρχή για μια μεγάλη Αριστερά έχει γίνει.
Πιστεύω και στον κόσμο που κινείται έξω από τα κομματικά γραφεία και που πρέπει να τον πείσουμε ότι μόνο με τη συμμετοχή όλων μπορεί να αλλάξει κάτι σ’ αυτή τη χώρα.

Διαολοσκορπίσματα...

>>>Τα τελευταία νέα του τερατοφιλελευθερισμού:

>Απώλεια 2.000 θέσεων εργασίας στη «General Motors» - Η Καθημερινή
>Caterpillar: Προς περικοπές 20.000 θέσεων εργασίας - Nαυτεμπορικη
>Halliburton: Κάμψη 32% στα κέρδη δ’ τριμήνου - Nαυτεμπορικη
>Corus: Καταργεί 3.500 θέσεις εργασίας
>Ισπανία-ΟΗΕ-FAO-Η παγκόσμια επισιτιστική κρίση κινδυνεύει να επιδεινωθεί, δήλωσε ο Ζακ Ντιούφ.
>Deutsche Bank: Στο 5,5% το έλλειμμα της Ελλάδας το 2009

Παραιτήθηκε η κυβέρνηση της Ισλανδίας

Αντε, και στα δικά μας, οι νεοφιλελεύθερες!

Το Σύνδρομο "Μίχαλου"

Ο Κ. Μίχαλος είναι πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου...

Ο Κ. Μίχαλος είναι επίσης και ψυχοκοινωνικό σύνδρομο...

Ο πάσχων από το "Σύνδρομο Μίχαλου" παρουσιάζει τα εξής συμπτώματα/ενοχλήσεις:

>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των οδηγών φορτηγών (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη ΔΕΗ (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των λιμενεργατών (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στον ΟΤΕ (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Ολυμπιακή (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των φοιτητών (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των μαθητών (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των δασκάλων και των καθηγητών (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των αγροτών (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις πάνω από δύο ατόμων (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις γενικά (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)
>>>Ενοχλείται από τους υπόλοιπους Ελληνες πολίτες (διότι έτσι χτυπιέται η Αγορά!)

Το "Σύνδρομο Μίχαλου" έχει όμως και τα καλά του. Εμφανίζει μια εκπληκτική ανοσία στα εξής:

>>>Δεν ενοχλείται από τους μισθούς πείνας των ιδιωτικών υπαλλήλων...
>>>Δεν ενοχλείται από τη μαύρη, ανασφάλιστη εργασία...
>>>Δεν ενοχλείται από τη δημιουργία Mall που στραγγαλίζουν τα μικρά και μεσαία καταστήματα...
>>>Δεν ενοχλείται από την κερδοσκοπία (π.χ. λόγω ανόδου της τιμής του πετρελαίου για ένα μήνα)...
>>>Δεν ενοχλείται που η τιμή ενός προϊόντος από το χωράφι μέχρι το μανάβικο ανεβαίνει κατά 100-200-400%...
>>>Δεν ενοχλείται από την πτώση των εισοδημάτων που έχει ως συνέπεια την πτώση της κατανάλωσης...
>>>Δεν ενοχλείται από τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή...
>>>Δεν ενοχλείται που οι ελάχιστες δαπάνες για την Παιδεία απαξιώνουν την ίδια την Παιδεία, τα παιδιά, τις παραγωγικές δυνάμεις, την Ελλάδα ολόκληρη...


Το "Σύνδρομο Μίχαλου" είναι το σύνδρομο του πιο ακραίου, του πιο επιθετικού συντηρητισμού και μαζί το πιο άθλιο σύμπτωμα του νεοφιλελευθερισμού που τους θέλει όλους "αμίλητους-ακούνητους", χωρίς αντιδράσεις. Καρφωμένους στον καναπέ...

Το "Σύνδρομο Μίχαλου" έχει ένα αντίδοτο: τους δρόμους!

Περί της Ελευθερίας του Τύπου (Βασίλης Μουλόπουλος)

Είναι λίγες οι φορές που συμφωνώ με την κάθε λέξη ενός κειμένου που αφορά τη δημοσιογραφία. Το προσωπικό βίωμα γεννά άλλοτε μικρότερες κι άλλοτε μεγαλύτερες ενστάσεις, "μια άλλη πλευρά" που θεωρώ πως είτε αγνοεί είτε έχει υποβαθμίσει ο γράφων.
Σ' αυτές τις λίγες φορές ανήκει και το παρακάτω κείμενο του Βασίλη Μουλόπουλου και ήταν η εισήγησή του στην ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ, "Οι εξελίξεις στα ΜΜΕ" που έγινε στην Αθήνα, 21/1/2009:

Γιατί η δημοσιογραφία έχει χαρακτηριστεί «τέταρτη εξουσία»; Γιατί στο παρελθόν ήταν ένα όργανο στην υπηρεσία του πολίτη, ενάντια στις παρανομίες και στις καταχρηστικές πράξεις και πρακτικές των τριών θεσμικών εξουσιών - της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής. Μια αντι-εξουσία δηλαδή.

Δυστυχώς για τη δημοσιογραφία και για τη δημοκρατία εδώ και αρκετά χρόνια έχει ξεκινήσει μια μετάλλαξη στον χώρο του Τύπου - και των media γενικότερα - η οποία στη λέξη «αντι-εξουσία» κάνει όλο και πιο αχνό το πρόθεμα «αντι».

Στις μέρες μας η δημοσιογραφία είναι μια εξουσία πολλές φορές χειρότερη από τις άλλες. Μια εξουσία που εγκατέλειψε αυτούς που θα έπρεπε να υπηρετεί και τέθηκε στην υπηρεσία αυτών που θα έπρεπε να ελέγχει.

Τι συνέβη και τι συμβαίνει;

Η μετάλλαξη της δημοσιογραφίας και της λειτουργίας του δημοσιογράφου είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις αλλαγές στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.

Ο τομέας της πληροφόρησης στην εποχή της παγκοσμιοποίησης είναι ένα εμπόρευμα όπως όλα τα άλλα. Και είναι μάλιστα ένας από τους βασικούς κλάδους της παραγωγής.

Σε ολόκληρο τον πλανήτη τα τελευταία 20 χρόνια μεγάλα οικονομικά κέντρα συγκεντρώνουν υπό τον έλεγχό τους τα Μέσα: Internet, TV, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα.

Οι οικονομικοί κολοσσοί τα θέτουν υπό τον έλεγχό τους και απαιτούν απόδοση της επένδυσής τους: είτε ευθέως, με χρηματιστηριακή ευρωστία των μετοχών, είτε πλαγίως, χρησιμοποιώντας τα media ως μοχλούς πίεσης, πολιτικής κυρίως, για να κάνουν μπίζνες.

Ετσι, οι διευθυντικές θέσεις δίνονται σε μάνατζερ, οι οποίοι εφαρμόζουν στα media τις ίδιες μεθόδους σαν σε οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση: περιορισμός του προσωπικού, εντατικοποίηση της εργασίας, αύξηση των πωλήσεων με διαφημιστικά τεχνάσματα (από τις κατσαρόλες στα DVD), παραγωγή ενός προϊόντος μαζικής κατανάλωσης.

Σε μια νεοφιλελεύθερη οικονομία, η πληροφόρηση χρησιμεύει μόνο για να πουλιέται και να πουλάει. Ή, ακόμη, να προετοιμάζει πολέμους, πραξικοπήματα και ανατροπές πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγετών.

Ανάλογες είναι και στην Ελλάδα οι εξελίξεις στον τομέα του Τύπου και των media, με τις απαραίτητες προσαρμογές στις ιδιαιτερότητες του ελληνικού καπιταλισμού: στρεβλώσεις του μοντέλου της αγοράς, επιχειρήσεις και επιχειρηματίες κακέκτυπα των διεθνών προτύπων. Αυτές οι στρεβλώσεις δημιούργησαν προϊόντα στην εγχώρια αγορά των media που πωλούνται με ζημιές (οι περισσότερες εφημερίδες μπαίνουν μέσα και τα κανάλια επιβιώνουν κλέβοντας τις εργοδοτικές εισφορές) αλλά πουλάνε... Από όπλα και δρόμους μέχρι ηλεκτρονικά δίκτυα, τζόγο
και ενέργεια.

Οι έλληνες επιχειρηματίες, αν δεν κερδίζουν από τις επενδύσεις τους στον Τύπο, κάτι θα πρέπει να κερδίζουν, αυτό είναι ο νόμος της αγοράς, ειδάλλως γιατί σπαταλάνε τα «με τόσο κόπο κερδισμένα» λεφτά τους;

Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

Σε μια κρίση μητέρα όλων των κρίσεων, όπως πολλοί τη χαρακτηρίζουν. Που έρχεται να συναντήσει τη μακρόχρονη κρίση η οποία μαστίζει τις εφημερίδες.

Εδώ και 20 χρόνια σε Ευρώπη και Αμερική οι εφημερίδες χάνουν συνεχώς: αναγνώστες, κυκλοφορία, χρήμα και, τον τελευταίο χρόνο, διαφήμιση.

Οι προσπάθειες να διασωθούν από την κρίση οι τράπεζες, οι βιομηχανίες, οι βιοτεχνίες, το εμπόριο είναι πολλές, αλλά από αυτές τις προσπάθειες τα ΜΜΕ εξαιρούνται.

Και όμως η διάσωση των εφημερίδων είναι υπόθεση δημοκρατίας.

Αν η πληροφόρηση δεν είναι ένα εμπόρευμα ή ένα δομημένο προϊόν όπως όλα τα υπόλοιπα, αν όπως λέγεται είναι ένα από τα θεμέλια της δημοκρατίας, τότε για να σωθεί ο Τύπος πρέπει να επιστρέψουμε στις θεμελιώδεις αξίες της πληροφόρησης. Γιατί η οικονομική κρίση θα καταστρέψει πολλές αξίες, μαζί με τους φορείς τους, μεταξύ των οποίων είναι και η ελευθερία του Τύπου. Δηλαδή η ελευθερία των ιδεών και η ελευθερία ενημέρωσης των πολιτών.

Τι είναι λοιπόν η ελευθερία του Τύπου; Μια εξαρτημένη μεταβλητή της αγοράς ή ένα θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα;

Σε αυτό το δικαίωμα, κράτος και αγορά, πολιτική εξουσία και οικονομική εξουσία είναι δεσμευμένοι ή μπορούν να το ελαστικοποιούν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, μέχρι του σημείου να το ευνουχίζουν; Η υπεράσπιση αυτής της ελευθερίας, βασικής για τη λειτουργία της δημοκρατίας, περνάει μόνο από τη διεκδίκηση του πλουραλισμού στην ιδιοκτησία των Μέσων - είναι δηλαδή ένα πρόβλημα αντιτράστ ή είναι μια αξία αφεαυτή;

Σχηματικά: η ελευθερία του Τύπου και της ενημέρωσης ταυτίζεται με την ιδιοκτησία των εφημερίδων, των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών ή είναι διακριτή από αυτήν και υπερισχύει της ιδιοκτησίας;

Η ελευθερία του Τύπου περιέχει δύο διαφορετικά δικαιώματα, κανένα από τα οποία δεν συνδέεται με την ιδιοκτησία. Το ένα είναι η ελευθερία της έκφρασης και το άλλο η ελευθερία της ενημέρωσης. Το πρώτο είναι στη σφαίρα των ατομικών δικαιωμάτων: να εκφράζεις ελεύθερα τις απόψεις σου και να τις μεταδίδεις. Το δεύτερο είναι ένα κοινωνικό δικαίωμα: να δέχεσαι πληροφορίες όχι συσκοτισμένες, όχι μανιπουλαρισμένες, όχι διαστρεβλωμένες. Και τα δύο δικαιώματα μπορούν να αναιρεθούν ή να περιοριστούν με δύο τρόπους: ή με την απαγόρευσή
τους, μέθοδο που χρησιμοποιούν τα αυταρχικά καθεστώτα, ή με τη συγκέντρωση των media και τον έλεγχό τους από ισχυρά οικονομικοπολιτικά συμφέροντα. Είναι το μοντέλο που παγκοσμίως εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια. Η συγκέντρωση των media στα χέρια εργολάβων, προμηθευτών του Δημοσίου, εμπόρων όπλων, επιχειρηματικών ομίλων και άλλων ευαγών ιδρυμάτων αλλοιώνει σήμερα αυτά τα δικαιώματα και τείνει να τα καταργήσει.

Ετσι, από την ελευθερία του Τύπου περνάμε μέσω ενός ολιγοπωλίου των media στην ελευθερία της ιδιοκτησίας. Είναι ένα φαινόμενο που επιδεινώνεται και εδραιώνεται με την τηλεόραση.

Οι εφημερίδες ήταν κατά μεγάλο ποσοστό καθαρά εκδοτικές επιχειρήσεις, ο ανταγωνισμός των οποίων ταυτιζόταν με τον ανταγωνισμό των ιδεών και την ποιότητα της πληροφόρησης. Αυτό τα τελευταία χρόνια έχει εκφυλιστεί. Οι ιδιοκτησίες περιλαμβάνουν εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση και ελέγχονται από οικονομικούς ομίλους ξένους προς το αντικείμενο.

Η τηλεόραση, πολύ περισσότερο από τις εφημερίδες, έχει γίνει ένας δημόσιος τόπος. Είναι ίσως ο κυρίαρχος δημόσιος τόπος διαμόρφωσης της κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης.

Ετσι, η πολιτική γίνεται και αυτή ένα εμπόρευμα στην αγορά των media, με αποτέλεσμα την άμεση διασύνδεση χρήματος, πληροφόρησης και πολιτικής. Επενδύσεις για να παραχθεί πληροφόρηση, πληροφόρηση για να παραχθεί πολιτική, πολιτική για να παραχθεί χρήμα. Αυτός είναι, κατά τη γνώμη μου, ο φαύλος κύκλος, το φαινόμενο που αποκαλείται "διαπλεκόμενα συμφέροντα".

Η τηλεόραση οφθαλμοφανώς αποτελεί σήμερα το κυρίαρχο πρόβλημα της δημοκρατίας. Γιατί εκφράζει την αντίθεση μεταξύ αφενός της ελευθερίας του Τύπου, των ιδεών, της πληροφόρησης και αφετέρου του ελέγχου, της χειραγώγησης, της στρέβλωσης αυτής της ελευθερίας από τα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα.

H χώρα έχει παραδοθεί στα χέρια μιας τηλεοπτικής ηγεσίας, φαινόμενο όχι συγκυριακό όπως πολλοί νομίζουν, αλλά με ρίζες βαθιές που τρέφονται από το αίτημα (και το έλλειμμα) για πληροφόρηση μιας κοινωνίας καταφρονεμένης. H τηλεόραση, από MME - μέσο μαζικής επικοινωνίας-, αναδεικνύεται κατ' εξοχήν προνομιούχος χώρος που παράγει εξουσία. Που υπαγορεύει τον χρόνο και τον τρόπο του πολιτικού διαλόγου: "ή παίζεις το παιχνίδι μου ή δεν υπάρχεις". Και οι πολιτικοί, οι υπουργοί, οι δημοσιογράφοι, οι διανοούμενοι, οι καθηγητές
πανεπιστημίου, οι συνδικαλιστές, οι καλλιτέχνες, για να υπάρξουν, εμφανίζονται ως γλάστρες στις εκπομπές των νέων ταγών του δημόσιου βίου. Σχηματίζουν την κλάκα των χειροκροτητών που νομιμοποιεί τη μετάλλαξη της δημοκρατίας σε τηλεδημοκρατία.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μιαν αλλοίωση των θεσμών άκρως επικίνδυνη. Το δίκαιο και το άδικο, το νόμιμο και το παράνομο, το ηθικό και το ανήθικο δεν το κρίνουν το κράτος δικαίου με τους θεσμούς του, αλλά το κράτος της τηλεόρασης με τους αστέρες του.

Το «τέλος της Ιστορίας» μπορεί να μην ήρθε, αλλά το τέλος της δημοσιογραφίας βρίσκεται πολύ κοντά. Οι εφημερίδες εδώ και είκοσι χρόνια ασθενούν βαρέως και η κρίση θα τους δώσει τη χαριστική βολή.

Οι ιδιοκτήτες, οι εκδότες, τα επιτελικά στελέχη των εφημερίδων ψάχνουν για λύσεις αλλά δεν τις βρίσκουν. Και αυτό είναι το περίεργο. Ολοι μας γνωρίζουμε τις συνταγές που δίνουν και τις ακολουθούμε: «Δώστε στους αναγνώστες να διαβάσουν αυτά που τους ενδιαφέρουν, περιορίστε τα κομμάτια που δεν πουλάνε. Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική, για τις κοινωνικές συγκρούσεις, για τις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Ο πολιτισμός, η τέχνη δεν πουλάνε».

Αυτό είναι το μοντέλο που όλοι μας, όλες οι εφημερίδες, άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο, ακολουθούν: μια «λάιτ» δημοσιογραφία χαμηλής ποιότητας. Ιστορίες κοινότοπες, κουτσομπολιά για τους «επώνυμους», σεξουαλικά σκάνδαλα.

Τη συνταγή την εφαρμόζουμε, αλλά η σούπα που προσφέρουμε δεν αρέσει. Κάθεται στο στομάχι των αναγνωστών, τους προκαλεί ξινίλα και μας λένε: Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Γιατί λοιπόν ιδιοκτησία και δημοσιογραφικά επιτελεία επιμένουν να παράγουν ένα προϊόν που δεν πουλάει; Υπάρχει μια αντίφαση σ' αυτό.

Μια μέρα του 1977, σε μια κρίση ειλικρίνειας ο διασημότερος ancorman της γαλλικής TV, ο Πατρίκ Πουάβρ ντ' Αρβόρ, ερωτώμενος περιέγραψε το περιεχόμενο της δουλειάς του: «Είμαστε εδώ για να δώσουμε μια επίπεδη εικόνα του κόσμου».

Μήπως σ' αυτή τη φράση βρίσκεται το κλειδί της αυτοκτονικής, εκ πρώτης όψεως, συμπεριφοράς των ιδιοκτητών - εκδοτών;

Μήπως εμείς οι δημοσιογράφοι δίνουμε μια επίπεδη εικόνα του κόσμου που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα, ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά;

Η ερώτηση είναι για μένα ρητορική και η απάντηση προφανής: Ναι, τα συμφέροντα των ισχυρών οικονομικών κέντρων, διεθνών και ιθαγενών.

Η κρίση της δημοσιογραφίας βαδίζει χέρι χέρι με την κρίση της πολιτικής. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τη μία χωρίς να μιλήσουμε για την άλλη. Και η συζήτηση των ημερών για το ποιος απαξιώνει ποιον - οι δημοσιογράφοι τους πολιτικούς ή οι πολιτικοί τους δημοσιογράφους - μου θυμίζει το περίφημο αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα.

Βρισκόμαστε στο τέλος μιας επιχείρησης οικοδόμησης ενός καθεστώτος βασισμένου στο δόγμα της μοναδικής σκέψης που δεν αποδέχεται καμία παρέκκλιση, καμία αμφισβήτηση και το οποίο ελέγχεται από τα νέα ισχυρά κέντρα εξουσίας, αυτά που ελέγχουν και την πληροφόρηση και την επικοινωνία. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο.

Ομάδες συμφερόντων οι οποίες, πέρα από τις διαμάχες τους, συγκλίνουν αντικειμενικά σε έναν κοινό στόχο: να αρθούν πάνω από τους νόμους της πολιτείας και της πολιτικής και να ηγεμονεύσουν.

Σ' αυτό το έργο, που θέλει τη μετάλλαξη του κράτους σε κερδοσκοπική εταιρεία και των κομμάτων σε επιχειρήσεις, ο ρόλος των πολιτικών και της δημοσιογραφικής ελίτ είναι όλο και περισσότερο αυτός των υπαλλήλων των οικονομικών ομάδων. Υπαλλήλων ενσωματωμένων, αλλοτριωμένων και πλούσιων.

Οποιος ζει μέσα στο σύστημα των ΜΜΕ γνωρίζει ότι η ομοιομορφία στην «επίπεδη εικόνα του κόσμου» που δίνουν δεν οφείλεται σε προσχεδιασμένα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων. Οι δημοσιογράφοι, τις περισσότερες φορές, δεν γράφουν συνειδητά με σκοπό να μανιπουλάρουν το κοινό, για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της ιδιοκτησίας. Ολος αυτός ο μακιαβελισμός δεν χρειάζεται γιατί, ώσπου η κρίση να τραυματίσει θανάσιμα τα ΜΜΕ, οι δημοσιογράφοι (το μεγαλύτερο μέρος τους) πίστευαν στην «επίπεδη εικόνα του κόσμου» την οποία έδιναν. (Σήμερα, η
μαζική προλεταριοποίηση στον κλάδο, παρενέργεια της κρίσης, άλλαξε τα πράγματα και αυτό χρήζει συζήτησης σε μιαν άλλη ημερίδα.)

Τα ΜΜΕ στοχεύουν στο να εγκλωβίσουν τα μυαλά των πολιτών στην κυρίαρχη ιδεολογία, να περάσουν στη συνείδηση των ανθρώπων ότι η παγκοσμιοποίηση, η ελεύθερη αγορά αποτελούν μονόδρομο. Οτι ένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός. Αλλά αυτό, το δημοσιογραφικό κατεστημένο των τελευταίων 20 ετών στη συντριπτική του πλειονότητα, το έγραφε και το έλεγε γιατί το πίστευε. Γιατί αποτελεί οργανικό κομμάτι του «ενιαίου κόμματος της εξουσίας» που ενώνει στις τάξεις του τον κόσμο των επιχειρήσεων, τον κόσμο της πολιτικής και τους διαμορφωτές
γνώμης σε μια μεγάλη οικονομικοπολιτική εταιρεία, τελείως ξένη προς την κοινωνία και τα συμφέροντά της.

Εμείς οι προβοκάτορες (α' και β') -Γιάννης Χάρης

>Οι προβοκάτορες εμείς (α΄)
>Οι προβοκάτορες εμείς (β΄)

Έστω όμως ότι δεν ήταν εξέγερση. Τι ήταν αυτή η γενικευμένη έκρηξη και η εφ’ όλης της ύλης αμφισβήτηση;

Μα ακριβώς αυτό: εφ’ όλης της ύλης αμφισβήτηση. Έπρεπε πια να το παραδεχτούμε πως δεν βρέχει, αλλά μας φτύνουν, εμάς, συλλήβδην, τη γενιά της εξουσίας πια, επικυρώνοντας αυτό που πρώτοι εμείς τους δείχνουμε, ότι δεν είναι παίξε γέλασε αυτό που προαιωνίως αποκαλείται χάσμα των γενεών, νομοτέλεια δηλαδή –απ’ την οποία ούτε εμείς μπορούμε, αλίμονο, να ξεφύγουμε, αν όχι οι διανοούμενοι, διάολε η Αριστερά.




>Κι ακόμη:“Community Forum on the Uprising in Greece and its Lessons for Toronto”

Βρε καλώς το παιδί!

> Πως τα φέρνει η ζωή στον Κακλαμάνη…

Δείτε και εδώ http://elaionas.wordpress.com/

http://anoihtipoli.gr/

FRANZ FERDINAND This Fire

Ανεμομαζώματα 24/1/09

>>>>άρθρα

>Μαθήματα δημοσιογραφίας

from Μετά την εφημερίδα by tsimitakis

>Ο πρώτος λόγος του προέδρου Obama στα ελληνικά

from my name is Mixer... Rodia Mixer! by Rodia

>Ο Παναγόπουλος, οι ορδές και τα αβγά

from ΜΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ by Μάνος Στεφανίδης

>Μνημόνιο Ομπάμα για την διαφάνεια και την ανοικτή διακυβέρνηση

from Non-Linear Complexity by Oneiros

>>>>ποστς

>Πετεφρής:Buddy movie footage

from ΗΝΩΜΕΝΑ ΒΟΥΣΤΑΣΙΑ by ΠΕΤΕΦΡΗΣ

>Για τη χθεσινή εκδήλωση στο ΙΣΤΑΜΕ

from e-diVa by diVa

Και ΜΗ χειρότερα δηλαδή!

>μικρή βόλτα

from το βυτίο by το βυτίο

>Amerika.... Obamerika...

from Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε; by Gazmend Kapllani

>>>>blogs

>Ποιητική ανθολογία ιστολόγων

from λ:ηρ by podcast@irakliotis.gr (Leonidas Irakliotis)

>Καποιες φορές ξαφνιάζομαι... - Βραβείο Proximidade

from Paraxenies by paraxeno

>>>>design

>Greenpeace Design Awards 2009

from Crazymonkey by Nassos K.

>Design walked enough…

from Crazymonkey by Nassos K.


>>>politix

>Οι 16 άμεσοι στόχοι πάλης του ΣΥΡΙΖΑ

from Ειδήσεις e-tipos.com

Black Milk for Obama

...με καθυστέρηση αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

Η εκπομπή της περασμένης Δευτέρας στο radiobubble: Όσα φέρνει ο ΑΝemos #18

the big picture

>>>Κι ακόμη:

To πρώτο audio book του radiobubble

Το "Τόξο του Οδυσσέα", είναι στηριγμένο επάνω στις διηγήσεις του "Δημοσθένη Κανένα". Θα μπορούσαμε να το πούμε "ραδιοφωνικό ντοκιμαντέρ", θα μπορούσαμε να το πούμε και "θεατρικό έργο φτιαγμένο για το ραδιόφωνο", το λέμε απλά "audio book", για να συνεννοούμαστε. Και ως τέτοιο, αποτελεί το πρώτο του είδους που παράγει ένας διαδικτυακός ραδιοφωνικός σταθμός της χώρας, αλλά και ένας ραδιοφωνικός σταθμός εν γένει. Το πρώτο κεφάλαιο του "Τόξου Του Οδυσσέα" μεταδόθηκε από το radiobubble τον Μάρτιο του 2008, και το δέκατο τέταρτο επεισόδιο, αυτό που κλείνει τον "πρώτο τόμο του βιβλίου", μεταδόθηκε τον Ιούνιο του 2008.

"To Tόξο Του Οδυσσέα", μια παραγωγή της Λέσχης των Τιποτένιων.

O πρώτος τόμος (Κεφ. 1-14), ελεύθερος για download εδώ.

>>> Κι επίσης:

Contrabbando 21/1_ So help me God...

ρόδια φονικά-7 (21/01)

Rock & Roll Suicide #2

Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν

remaking bubbles #18

ΠΡΙΓΚΙΠΕΣ - Αλέξανδρος Ζαχαριάδη και ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟΙ

AZA Short-Film Festival 2008

Táragas á Austurvelli - Teargas in Reykjavík

Κι αυτοί κουκουλοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι;

Ε, Αλέκα, Ολγα, Λιάνα, Γιάννη, Αδωνι, Προκόπη;

"Xάσαμε όχι μόνον κάθε έννοια ηθικής και δεοντολογίας..."

..."αλλά ακόμη και της κοινής λογικής".

Διόλου άσχετο με το προηγούμενο ποστ μου το παρακάτω άρθρο του Κωνσταντίνου Ζούλα στην Καθημερινή :

Ενημερώνοντας τους απαγωγείς

Tου Κωνσταντινου Ζουλα / zoulas@kathimerini.gr

Ευχαριστώντας, με αξιοπρέπεια, τους δημοσιογράφους, προφανώς ο κ. Περικλής Παναγόπουλος δεν είχε πλήρη εικόνα για το πώς χειρίστηκαν τα κανάλια την υπόθεσή του. Δεν είχε διαβάσει κάποιες εφημερίδες που, αφορμής δοθείσης, έκαναν κόσκινο την οικογενειακή του ζωή –προσθέτοντας άραγε τι στις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωσή του; Ούτε είχε ακούσει τα απίστευτα σενάρια που ενέπλεξαν με υπαινιγμούς στην απαγωγή του από άσπονδους επιχειρηματικούς εχθρούς του, μέχρι και συγγενικά του πρόσωπα (!).

Η κορυφαία, όμως, στιγμή της δημοσιογραφικής αυθαιρεσίας που για μία ακόμη φορά «τίμησε» τον κλάδο μας ήταν το βράδυ της Παρασκευής: Ο στημένος –επί μέρες– ρεπόρτερ έξω από τη «βίλα» του επιχειρηματία (η «βίλα» «πουλάει» περισσότερο από τον πεζό όρο «μονοκατοικία») μετέδωσε την πληροφορία ότι «μόλις προ ολίγου ήρθε εδώ ο Αττικάρχης». Το πάνελ του δελτίου εξανέστη. «Μα είναι δυνατόν να πηγαινοέρχεται ο Αττικάρχης στη “βίλα” και να το βλέπουν όλοι;», αναρωτήθηκε ο πρώτος. «Σαν περίεργες μού φαίνονται οι μέθοδοι της ΕΛ.ΑΣ.», αποφάνθηκε ο δεύτερος. Το λόγο πήρε ο παρουσιαστής υπερθεματίζοντας: «Θα πρέπει επιτέλους η αστυνομία να αποφασίσει», είπε: «Ή θα απομακρύνει τους δημοσιογράφους τρία τετράγωνα από τη βίλα ή θα γνωρίζουμε όλοι ποιοι βοηθούν στις διαπραγματεύσεις την κ. Παναγοπούλου».

Συγγνώμη για την αφελή ερώτηση, αλλά σε ποιον τηλεθεατή ήταν χρήσιμη η πληροφορία ότι ο Αττικάρχης πήγε το βράδυ της Παρασκευής στην οικία του κ. Παναγόπουλου; Νομίζω ότι οι μόνοι που πραγματικά θα ήθελαν να γνωρίζουν με πάσαν λεπτομέρεια τις κινήσεις του Αττικάρχη ήταν οι απαγωγείς. Και αυτούς –δόξα τω Θεώ– ορισμένα κανάλια «φρόντισαν» για μία ακόμη φορά να τους κρατούν πλήρως ενήμερους τόσο για τις μεθόδους εντοπισμού τους από την Αστυνομία, όσο και για τα λάθη στα οποία οι ίδιοι υπέπεσαν, προφανώς για να μην τα επαναλάβουν...

Εχω τη γνώμη ότι τούτη τη φορά, ως «σινάφι» χάσαμε όχι μόνον κάθε έννοια ηθικής και δεοντολογίας, αλλά ακόμη και της κοινής λογικής. Φτάσαμε στο σημείο να εγκαλούμε την αστυνομία ότι δεν απομακρύνει τους δημοσιογράφους από τις πηγές πληροφόρησης, παραγνωρίζοντας πλήρως ότι η ευθύνη του τι μεταδίδεται και τι όχι είναι απολύτως δική μας! Σημειωτέον δε ότι ο υπουργός Εσωτερικών είχε τηλεφωνήσει εξ αρχής στους ιδιοκτήτες των καναλιών, ζητώντας τους να χειριστούν προσεκτικά την υπόθεση, ενώ συστάσεις απηύθυνε η ΕΛ.ΑΣ. και στους αρμόδιους συναδέλφους.

Θα μπορούσα να τρέφω την ελπίδα όλα αυτά να αποτελέσουν κάποια στιγμή αντικείμενο σοβαρής συζήτησης στην ΕΣΗΕΑ. Αλλά μάλλον δεν απασχολούν τον πρόεδρό μας κ. Πάνο Σόμπολο ο οποίος ήταν και εκείνος στη βίλα, ντυμένος, μάλιστα, «Παπαστρούμφ», χάριν της τηλεθέασης δήθεν για να προστατευθεί από την καταρρακτώδη βροχή. Λες και σε ολόκληρο το Καβούρι δεν μπορούσε να βρει ένα στέγαστρο ή έστω μια ομπρέλα...

Περί Εντύπων και Διαφήμισης

Παρακολουθώ εδώ και χρόνια –από την εποχή δηλαδή που το φαινόμενο έκανε την εμφάνισή του και στην Ελλάδα- την «πολεμική» κατά των free-press περιοδικών και εφημερίδων.

Εχοντας εργαστεί κυρίως σε «παραδοσιακές» εφημερίδες και περιοδικά, από αυτά δηλαδή που πουλιούνται στο περίπτερο και σε δύο-τρία μόνο free-zines, θα όφειλα ίσως να υπερασπιστώ τα πρώτα. Και το κάνω. Οπου όμως η υπεράσπιση είναι δίκαιη, δηλαδή όπου αξίζει τον κόπο να υπερασπιστείς μια δουλειά.

Με αφορμή το πιο πρόσφατο από τα άρθρα του Μανώλη Ανδριωτάκη όπου για πολλοστή φορά εξαπολύει επίθεση στα free-press, θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένες σκόρπιες σκέψεις που όλα αυτά τα χρόνια κλωθογυρίζουν στο κεφάλι μου. Ορισμένες από αυτές ίσως φανούν εντελώς κοινότοπες όμως θα πρέπει ίσως να διατυπωθούν εκ νέου:

1. Υπάρχουν και καλά και κακά και μέτρια έντυπα είτε πουλιούνται στο περίπτερο είτε μοιράζονται δωρεάν είτε είναι με συνδρομή…

2. Η ποιότητα ενός περιοδικού ή μιας εφημερίδας βεβαίως και έχει να κάνει με τα έσοδά του (ΚΑΙ τις πηγές αυτών) αλλά κυρίως έχει να κάνει με αυτούς που γράφουν σε αυτό και με αυτά που γράφουν.

3. Υπάρχουν καλά –πολύ καλά μάλιστα!- έντυπα που πουλιούνται στο περίπτερο και τα αγοράζουν ελάχιστοι, καταδικάζοντάς τα σε θάνατο. (Μια τέτοια περίπτωση ήταν για μένα , π.χ., το περιοδικό «αντί» που έκλεισε πριν λίγα χρόνια…)

4. Υπάρχουν κακά –πολύ κακά μάλιστα!- έντυπα που πουλιούνται σαν στραγάλια! (Βλέπε τηλεοπτικά περιοδικά και σκανδαλοθηρικές ή αθλητικές φυλλάδες)

5. Υπάρχουν κακά ή μέτρια free-zines που έκλεισαν!

6. Υπάρχουν free-zines με ορισμένους εξαιρετικούς συνεργάτες και εξαιρετικά κείμενα σε μια αναλογία που υπερβαίνει κατά πολύ την αντίστοιχη ενός μέσου εντύπου περιπτέρου…

7. Υπάρχουν έντυπα που ή δεν πληρώνουν καθόλου ή κακοπληρώνουν τους συνεργάτες τους, είτε πουλιούνται στο περίπτερο είτε μοιράζονται δωρεάν είτε είναι με συνδρομή…

8. Και το αντίθετο…

9. Είναι γεγονός ότι τα free εβδομαδιαία περιοδικά έγιναν η αφορμή για να αποκατασταθεί η σχέση της νέας, κυρίως, γενιάς με τα έντυπα. Μια σχέση που είτε είχε διακοπεί είτε δεν είχε ποτέ ξεκινήσει.

10. Σίγουρα η σχέση αυτή δεν είναι η ίδια με τη σχέση μου είχαν και εξακολουθούν να έχουν όσοι αγοράζουν εφημερίδες και περιοδικά.

11. Σύμφωνα με μια έρευνα ο αναγνώστης ενός free εντύπου κυρίως το φυλλομετρά και διαβάζει ελάχιστα πράγματα, ενώ ενός παραδοσιακού περιοδικού το διαβάζει με περισσότερη προσοχή.

12. Παρ’ όλα αυτά είναι και ΑΥΤΟ μια σχέση. Καλύτερη από το να μην πιάνει ποτέ να διαβάσει κάτι.

13. Καμιά (μα καμιά!) εφημερίδα και ελάχιστα περιοδικά στην Ελλάδα «ζουν» από τις πωλήσεις τους! Κι αυτό δεν είναι καινούργιο. Ισχύει εδώ και δεκαετίες…

14. Όλα (οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα) επιβιώνουν από τις διαφημίσεις τους!

15. ΝΑΙ! Όλα τα free-zines εξαρτώνται αποκλειστικά από τα διαφημιστικά έσοδα.

16. Αλλά ΚΑΙ τα παραδοσιακά έντυπα εξαρτώνται –και πολλές φορές ασφυκτιούν- από πολλούς παράγοντες όπως: το εκδοτικό κατεστημένο, ο τραπεζικός δανεισμός και τις εταιρείες διανομής.

17. Οι εταιρείες διανομής μπορούν να προωθήσουν ή να στραγγαλίσουν και να «θάψουν» ένα έντυπο. Και το κάνουν συχνά!

18. Τα free-zines είναι απελευθερωμένα από τις εταιρείες διανομής αλλά και το κόστος διανομής.

19. Το κόστος διανομής ανέρχεται: σε -5% επί των πωλήσεων που πάει στο περίπτερο συν -10-40% που κρατάει η εταιρεία διανομής. Και μόνο το υπόλοιπο φτάνει στον εκδότη…

20. Ξανά: η εταιρεία διανομής και τα περίπτερα μπορούν να «θάψουν» ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα.

21. Συνειδητά: μέσω χρηματισμού ή εκβιασμού από τον ανταγωνισμό του «θύματος».

22. Ασυνείδητα: θάβοντάς το κάτω από τόνους άλλων εντύπων στα ράφια.

23. Τα free-zines δημιουργούν δικά τους, ανεξάρτητα δίκτυα διανομής πηγαίνοντας εκεί που πάει ή περνάει ο αναγνώστης, σπάζοντας έτσι το ολιγοπώλιο των εταιρειών διανομής (οι οποίες ανήκουν στους μεγαλοεκδότες).

24. Πάμε στο θέμα της διαφήμισης: η «δαιμονοποίησή» της είναι ένα, σχεδόν αποκλειστικά, ελληνικό φαινόμενο. Όχι άδικα!

25. «Διαφήμιση» δεν σημαίνει ντε και καλά εξάρτηση!!! Μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι κάποιος εξαρτημένος από τις διαφημίσεις…

26. «Διαφήμιση» δεν σημαίνει χορηγία και άποψη στο τι γράφεις και τι δεν γράφεις. Αυτό το δικαίωμα δεν το ζήτησαν και το πήραν, τους δόθηκε και το εκμεταλλεύονται.

27. Οι διαφημιστές ΔΕΝ ενδιαφέρονται για το περιεχόμενο ενός εντύπου.

28. Οι διαφημιστές ενδιαφέρονται για δύο πράγματα και ΜΟΝΟ…

29. …Πρώτον: σε ποιους (δημογραφικά) απευθύνεται…

30. …Δεύτερον: πόσα φύλλα πουλάει ή μοιράζει…

31. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσει και παρεμβάσεις και εκβιασμοί πάνω στο περιεχόμενο και τους συντάκτες. Και διωγμοί δημοσιογράφων έχουν υπάρξει. Όμως και αυτό εμπίπτει στην κατηγορία: «Δώσε θάρρος στον χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι».

32. Υπάρχουν έντυπα στα οποία οι διαφημιστές δεν διανοούνται να ζητήσουν ούτε καν μερικό έλεγχο! Και δεν τολμούν να κάνουν τσαλίμια! Στην Ελλάδα ελάχιστα. Στο εξωτερικό πάρα πολλά!

33. Τα περισσότερα ελληνικά έντυπα ΕΙΝΑΙ απολύτως εξαρτημένα από τη διαφήμιση και τους διαφημιστές. Είτε είναι free είτε είναι περιπτέρου! Αυτό οφείλεται…:

34. …στη στρεβλή ανάπτυξη της αγοράς των ΜΜΕ αλλά και της διαφήμισης στη χώρα μας (όπως και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς της αγοράς και της οικονομίας).

35. …στη διαπλοκή των μεγαλοϊδιοκτητών των ΜΜΕ με τις διαφημιστικές εταιρείες.

36. …στην κρατικοδίαιτη οικονομία μας (κρατικοδίαιτα είναι τα περισσότερα ΜΜΕ όπως και οι περισσότερες διαφημιστικές)!

37. …στην ΑΘΛΙΑ τεχνογνωσία και την αγραμματοσύνη των κλάδων του Marketing, Διαφήμισης και Πωλήσεων στην Ελλάδα. (Μπορώ, μετά από 25 συναπτά χρόνια δουλειάς, να διαβεβαιώσω ότι εκείνοι κυρίως που δίνουν «κώλο» και ότι άλλο τους ζητιέται στους διαφημιστές δεν είναι ούτε οι εκδότες ούτε οι δημοσιογράφοι. Είναι οι αγράμματοι και αγχωμένοι Πωλητές και Υπεύθυνοι Διαφήμισης των εντύπων!!!)

38. …στην κακή ποιότητα των ίδιων των εντύπων που μη έχοντας να προσφέρουν τίποτα αξιόλογο σε αναγνώστες αλλά και διαφημιζόμενους ικετεύουν να πάρουν διαφημίσεις.

39. …όπως αντίστοιχα ικετεύουν να τους αγοράσουν οι αναγνώστες δίνοντάς τους προσφορές CD και DVD!

40. …στο ότι εδώ και χρόνια οι Ελληνες γύρισαν την πλάτη στις εφημερίδες και τα περιοδικά, έπαψαν, ουσιαστικά, να τα στηρίζουν!

41. …στους ίδιους τους εκδότες που μη ξέροντας τη δουλειά τους χαριεντίζονται και τουμπάρονται από τους διαφημιστές.

42. Ο δωρεάν τύπος δεν είναι σκάνδαλο. Είναι μια πραγματικότητα. Σκανδαλώδης ή όχι, αυτή είναι και αυτή έχουμε να αντιμετωπίσουμε είτε μας αρέσει είτε όχι. (Αλλωστε σε αυτή τη σκανδαλώδη πραγματικότητα το μόνο σκάνδαλο είναι τα free περιοδικά και οι εφημερίδες;) Μπορούμε ίσως να την ανατρέψουμε, μπορούμε να την αλλάξουμε αλλά εκείνο που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να την αντιστρέψουμε γυρίζοντας σε μια πραγματικότητα που υπήρχε πριν δέκα, δεκαπέντε χρόνια!

43. Η επερχόμενη κρίση θα ενισχύσει αυτή την πραγματικότητα. Στον ήδη επιβαρυμένο καταναλωτή δεν θα του περισσεύουν πλέον τα 1,30, τα 2, τα 5 και τα 10 ευρώ για ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα. Αφού αυτά ήδη έχουν γίνει σχεδόν είδη πολυτελείας!

44. Και το πρώτο μεγάλο ερώτημα είναι αυτό: θέλουμε εφημερίδες και περιοδικά (κανάλια και Internet) που μόνο λίγοι θα μπορούν να πληρώσουν; Μια ενημέρωση για όσους αντέχει η τσέπη τους;

45. Τέλος: για το δωρεάν ή όχι περιεχόμενο στο internet ας μη συζητάμε. Ο,τι και να πούμε ο «αγώνας» έχει κριθεί άπαξ δια παντός είτε μας αρέσει (εμάς τους παραγωγούς περιεχομένου) είτε όχι…

Θα επανέλθω…